Bijzondere transfer: Duitse voetballegende Popp kiest voor Dortmund – maar dan wel op het derde niveau
Een transfer die niemand zag aankomen, maar die toch helemaal in de spits van het nieuws staat: Alexandra Popp, één van de grootste naam uit de Duitse vrouwenvoetbalgeschiedenis, gaat naar Borussia Dortmund. En ja, die Dortmund – maar dan wel de vrouwenafdeling, die momenteel uitkomt op het derde niveau van het Duitse voetbal.
“Natuurlijk heb ik erover nagedacht: wil ik dat écht? Kan ik dat écht?” zegt de 34-jarige Popp. “Het is een flinke stap weg van het hoogste niveau – zeker nu ik dit seizoen nog in de Champions League speelde. Maar voor mij was duidelijk: als ik hierheen ga, dan volledig. Ongeacht de omstandigheden wil ik me inzetten voor de groei van deze club.”
Popp groeide op in Witten, vlak bij Dortmund, en haar band met de regio zit diep. Ze behoort onomstotelijk tot de elite van de Duitse vrouwenvoetbal: 145 interlands, 67 doelpunten (derde op de all-time topscorerslijst van Duitsland), drie keer ‘Duitse Speelster van het Jaar’, en jarenlang aanvoerster van het nationale elftal.
Sinds 2012 speelt ze voor VfL Wolfsburg – en ook dit seizoen blijft ze onverminderd scherp: tien goals in vijftien competitiewedstrijden, en nog steeds in de race voor de topscorerstitel. Daarnaast speelt ze met Wolfsburg nog in de Champions League, die ze al twee keer won.
Toch koos ze voor Dortmund. “Mijn hart klopt voor deze club”, zegt ze glimlachend. “Vanaf het eerste gesprek had ik een grote lach op mijn gezicht. Ik wil écht bijdragen aan wat hier wordt opgebouwd.”
Amerikaanse prothese-koning maakt zijn eigen concurrenten — en vindt dat juist geweldig
Je kunt het bijna niet geloven: een topsporter die zo goed is in het maken van sportprotheses, dat hij daarmee zijn eigen overwinningen ondermijnt. Dat is precies wat Mike Schultz, de Amerikaanse parasnowboarder en prothese-ontwikkelaar, nu meemaakt — en waar hij volledig mee instemt.
Deze week rijden liefst 29 paralympische atleten in Cortina d’Ampezzo op een prothese die door Schultz is ontworpen en gebouwd. Het hele Amerikaanse snowboardteam gebruikt zijn materiaal. En hoewel Schultz zelf één van de meest succesvolle parasnowboarders ooit is — met goud en zilver van 2018 én 2022, en afgelopen week nog brons in Cortina — is hij nu steeds vaker degene die wordt verslagen door mensen die zijn eigen technologie gebruiken.
Zijn teamgenoot Noah Elliott plaagde hem na een race: “Het is extra leuk om van iemand te winnen met het been dat diegene heeft gemaakt.” Schultz lacht erom — en zegt zelfs trots: “Ik ben er extra trots op.” Voor hem is het geen nederlaag, maar een soort collectieve overwinning. “Natuurlijk helpt het mij sportief niet altijd”, erkent hij. “Maar het grotere plaatje is dat ik met mijn bedrijf écht kan helpen om het snowboarden voor mensen met een beperking verder te ontwikkelen.”
In Nederland klinkt dat bekend: veel mensen willen met een prothese schaatsen — en daar zijn al jaren ervaringen mee opgedaan (zie de filmpjes hieronder). Maar in de VS begon alles met een ongeluk: in 2008 verloor Schultz tijdens een sneeuwmotorcrosswedstrijd zijn been. Zijn leven stond stil — tot hij besloot: ik ga zelf iets maken. In zijn werkplaats bouwde hij zijn eerste prothese voor sneeuwcross. Daarna kwam de vraag van een snowboardende oorlogsveteraan: “Kan jij ook iets voor ons maken?” En zo ontstond de ‘Moto knee’ — een geavanceerde prothese met hydraulische en pneumatische vering, speciaal ontworpen om de harde landingen na sprongen op te vangen.
Vanaf 2014, toen parasnowboarden officieel paralympisch werd, ging de ontwikkeling razendsnel — in Nederland onder leiding van ontwerper Frank Jol (voor sterren als Bibian Mentel en Chris Vos), en in de VS onder Schultz’ handen. Hij reed zich binnen een paar jaar in het nationale team, bleef sporten én bouwen, en richtte een bedrijf op dat nu wereldwijd wordt gebruikt. Voor de Spelen van 2028 in Los Angeles wil hij met zijn bedrijf op zijn best zijn — terwijl hij als sporter langzaam afscheid neemt. “Ik doe deze sport nu 26 of 27 jaar”, zei hij bij The Athletic. “En dat begin ik te voelen. Het is tijd om de fakkel door te geven.”
Velzeboer mist wereldtitel op de 1.000 meter – Kim haalt haar net op de streep
Xandra Velzeboer heeft in Canada bijna de wereldtitel op de 1.000 meter binnengehaald — maar het werd uiteindelijk zilver. Op het allerlaatste moment schoot de Zuid-Koreaanse Gilli Kim langs, legde haar schaats nét voor die van Velzeboer op de finish en pakte het goud. De olympisch kampioene uit Nederland moest genoegen nemen met tweede plaats.
Dat is extra pittig, want Velzeboer is al drievoudig wereldkampioen op de 500 meter — en vorige maand won ze ook olympisch goud op precies die afstand in Milaan.
Ook op de 500 meter: Van ’t Wout op weg naar finale
Jens van ’t Wout, die samen met Teun Boer en Friso Emons wat ziek naar Canada is afgereisd, liet zich niet tegenhouden: hij staat in de halve finales van de 500 meter. En dat is geen kleinigheid — op die afstand is hij olympisch kampioen. Tijdens de Spelen in Milaan sleepte hij zelfs drie gouden én een bronzen medaille in de wacht.
De halve finales van de 500 meter worden later vanavond verreden, gevolgd door de finales.
Hoe het in de 1.000-meterfinale afliep
Velzeboer begon sterk: na overtuigende overwinningen in de kwart- en halve finales nam ze in de finale meteen de leiding. Halverwege ontstond er een heftig gevecht tussen de Italiaanse Chiara Betti en Elisa Confortola én de Amerikaanse Corinne Stoddard — en Velzeboer profiteerde optimaal. Maar toen ze dacht dat ze veilig was, kwam Kim onverwachts uit het niets opzetten. Op de streep wist de Zuid-Koreaanse haar schaats net voor die van Velzeboer te plaatsen. Confortola eindigde als derde.
Michelle Velzeboer en de Nederlandse mannen
Michelle Velzeboer eindigde op de 1.000 meter in de kwartfinales: als derde over de streep, maar haar tijd was helaas niet snel genoeg om door te gaan.
Op de 1.500 meter speelden de Nederlandse mannen geen grote rol. Zowel Friso Emons als Sven Huisman sneuvelden in de halve finales. Emons werd nog wel tweede in de B-finale; Huisman eindigde als zevende en laatste in die race. In de A-finale had de Canadees William Dandjinou lang de regie — tot hij drie rondes voor het einde plotseling ten val kwam. De Zuid-Koreaan Jongun Rim profiteerde volop en pakte het goud, gevolgd door de Italiaan Brendan Corey en de Belg Stijn Desmet.
Wat er nog komt
Later vanavond staan de halve finales van de relay op het programma — eerst bij de vrouwen (die daarna ook direct de finale rijden), en de relayfinale bij de mannen is zondag.
En Jens van ’t Wout? Die liet zich al eerder opvallen in de series van de 1.000 meter met een weergaloze inhaalactie — waar veel over werd gesproken.
PSV kan dit weekend écht alles breken – van Nederlandse tot Europese records!
Dat PSV dit seizoen de vroegste kampioen ooit in de Eredivisie wordt, lijkt bijna zeker. Maar het wordt niet alleen vroeg — het wordt ook historisch. Als het kampioenschap dit weekend al in Eindhoven wordt gevierd, dan breekt de ploeg van Peter Bosz een hele reeks records. En we hebben het hier niet alleen over wat er in Nederland gebeurt… ook op Europees niveau staat PSV op het punt om zich in een heel exclusieve club te voegen.
Het vroegste kampioenschap ooit? Bijna in de wacht!
Het huidige record voor het vroegste landskampioenschap dateert uit het seizoen 1977/1978: op 8 april werd PSV toen al kampioen. Nu ligt dat feestdate al veel eerder — en als alles meezit, dan al dit weekend. PSV moet zaterdag winnen van NEC, en tegelijkertijd moet Feyenoord zondag verliezen van Excelsior. Dan is de schaal binnen, nog voor de 8e april. Klinkt simpel — maar het hangt dus allemaal samen.
Ook op het gebied van wedstrijden en punten: alles op ‘record’
Als het kampioenschap dit weekend valt, dan doet PSV het met maar 27 competitiewedstrijden — één minder dan het huidige record van AZ uit 1981 (28 wedstrijden). En dan is er nog het enorme puntenverschil met nummer twee: PSV staat momenteel 19 punten voor op Feyenoord. Dat zou het grootste puntenverschil ooit tussen eerste en tweede worden — het oude record stamt uit 2021/2022, toen Ajax 16 punten voor stond op PSV.
Het absolute landelijke puntenrecord (93 punten, in 1971/1972 door Ajax) blijft PSV net missen — maar 92 punten zou wel haalbaar zijn: dertig zegepartijen, twee gelijke spelen en twee nederlagen. Een persoonlijk hoogtepunt voor de club.
En in Europa? PSV komt dan in goed gezelschap
Als PSV dit weekend al kampioen wordt, dan is dat zeven wedstrijden voor het einde van de competitie. Dat is in Europa een zeldzaamheid. Alleen Paris Saint-Germain (Frankrijk, 2016), Bayern München (Duitsland, 2014) en Liverpool (Engeland, 2020) deden het even vroeg. In Italië en Spanje is het vaak pas vijf wedstrijden voor het einde beslist.
Als je alle Europese topcompetities meerekent, dan zou PSV op plek 4 komen in de ranglijst van vroegste kampioenen — alleen Skonto FC (Letland), Celtic (Schotland) en PSG (Frankrijk) gingen eerder. En zelfs als het pas volgende week tegen Telstar wordt beklonken, dan staat PSV nog steeds op plek 6.
PSV landskampioen door de jaren heen: alle titels op een rij
Je kent het wel: dat gevoel als de laatste fluit van de slotdag klinkt, de kleuren van PSV overal oplichten en Eindhoven helemaal in feeststemming raakt. Sinds 1929 heeft de club uit Brabant al 26 keer de Eredivisie-titel binnengehaald — en elke keer was het weer op zijn eigen manier onvergetelijk. Van spannende laatste dagen tot gouden jaren vol Europese glans: hier is de volledige lijst van alle landstitels, op een rij — écht allemaal.
🏆 De meest recente kampioenschappen (2023–2025)
Landskampioen 2024–2025
Eerst leek het bijna onmogelijk: Ajax had nog negen punten voorsprong, en dan plotseling… een geweldige inhaalrace van PSV. Met veel druk, veel geluk én veel klasse haalden de Eindhovenaren het toch. Op de allerlaatste speeldag wonnen ze met 3–1 bij Sparta Rotterdam — en daarmee was de 26e landstitel officieel in de wacht.
Landskampioen 2023–2024
Eén puntje was genoeg — maar PSV koos voor flair: 4–2 winst tegen Sparta, en de 25e titel zat er eindelijk in. Een dag vol lach, tranen en ongelofelijke energie op het Stadhuisplein.
Landskampioen 2017–2018
Ajax op bezoek in Eindhoven, alles op het spel — en PSV maakte er een statement van: 3–0, vol zelfvertrouwen, vol passie. Voor Luuk de Jong was het alweer zijn derde kampioenschap in vier jaar.
Landskampioen 2015–2016
Een echte knaller: PSV moest zelf winnen bij PEC Zwolle én hopen dat Ajax struikelde bij De Graafschap. En ja hoor: 3–1 in Zwolle, 1–1 in Doetinchem — en de 23e titel was binnen. Het Stadhuisplein stond op z’n kop.
Landskampioen 2014–2015
Na een fraaie 4–1 overwinning op Heerenveen werd de schaal in ontvangst genomen — maar de huldiging was net zo onvergetelijk: Van Rekik en Bruma zongen over zichzelf, Isimat-Mirin liet ‘Come on PSV’ door het hele plein galmen.
⚽ De jaren van Guus, Gullit & de gouden tijden
Landskampioen 2007–2008
Vier keer op rij kampioen — en pas op de laatste speeldag viel de beslissing. Een strakke 1–0 overwinning op Vitesse was voldoende.
Landskampioen 2006–2007
Een dramatische afsluiting: AZ verloor, Ajax won maar net, en PSV versloeg Vitesse met 5–1. Uiteindelijk kampioen met één doelpunt verschil — het kleinste mogelijke.
Landskampioen 2005–2006
Een gelijkspel tegen FC Groningen was genoeg — en uiteindelijk eindigden ze met 84 punten, tien boven AZ.
Landskampioen 2004–2005
Mark van Bommel scoorde een hattrick tegen Ajax, PSV bereikte de halve finale van de Champions League — én Frits Philips was voor de laatste keer aanwezig. Na de wedstrijd rende Van Bommel de tribune op om hem de schaal te geven.
Landskampioen 2002–2003
Onder Guus Hiddink keerde PSV terug als kampioen — met 35 goals van Mateja Kežman als krachtige motor.
Landskampioen 2000–2001
Een bijna perfect seizoen: 25 overwinningen, 8 gelijke spelen, 1 nederlaag. 83 punten — en Feyenoord op 66.
Landskampioen 1999–2000
In Enschede, tegen FC Twente: 1–3, en de titel was in de wacht. Ruud van Nistelrooy was geblesseerd, maar stond wel op de rand van het veld — en juichte mee.
Landskampioen 1996–1997
Dick Advocaat’s derde seizoen als trainer — en de derde landstitel onder zijn leiding. Luc Nilis was topscorer met 21 goals.
Landskampioen 1991–1992 & 1990–1991
Twee jaar op rij kampioen onder Bobby Robson — inclusief een dramatische 1–0 tegen Ajax in 1991, waarbij PSV op doelsaldo kampioen werd (+56 tegen +54).
Landskampioen 1988–1989
Direct na het gouden jaar: PSV blijft rollen. Romário debuteert, de KNVB-beker wordt ook gewonnen — en de ploeg boekt 24 overwinningen.
Landskampioen 1987–1988
‘Het Gouden Jaar’: landskampioen, KNVB-beker én Europacup I — alles in één seizoen, onder Guus Hiddink.
Landskampioen 1986–1987 & 1985–1986
Ruud Gullit komt eraan — en PSV wordt meteen twee keer op rij kampioen. En ja, het liedje ‘Eens per jaar wordt PSV kampioen’ ontstond in 1986.
📜 De oude klassiekers (voor de jaren ’80)
Landskampioen 1977–1978
PSV werd op 8 april 1978 al kampioen — het vroegst ooit in de Eredivisie-geschiedenis. En dat zonder één nederlaag… totdat de titel al veilig was.
Landskampioen 1975–1976
Een direct duel tegen Feyenoord, twee weken voor het einde — en PSV won overtuigend met 4–1.
Landskampioen 1974–1975
Op 11 mei 1975, met een 3–1 overwinning op Den Haag, werd de titel opnieuw binnengehaald. Van de Kerkhof, Van der Kuijlen en Van Beveren waren de helden.
Landskampioen 1962–1963
Op 9 juni 1963: 5–2 tegen Ajax, en de titel was binnen. Pierre Kerkhoffs was de topscorer van de competitie.
Landskampioen 1950–1951
In juni 1951 versloeg PSV Willem II — en werd voor de derde keer landskampioen.
Landskampioen 1934–1935
Ajax werd verslagen — en PSV werd voor het eerst in de twintigste eeuw kampioen.
Landskampioen 1928–1929
De allereerste: op 23 juni 1929 versloeg PSV Velocitas uit Groningen — en werd voor het eerst ooit landskampioen van Nederland.
PSV maakt zich op voor het kampioensfeest – maar wanneer écht feesten?
Dat PSV de landstitel voor de derde keer op rij binnenhaalt, lijkt bijna in de zak. Na de 2–3 nederlaag tegen NEC zaterdagavond ging de hoop op een huldiging op maandag 16 maart definitief de deur uit. De eerste kans op het goud was dus dit weekend – maar die werd gemist.
Nu wordt het spannend: zondag 22 maart (uit bij Telstar) is de volgende gelegenheid om de titel te pakken. Alleen: dan moet Feyenoord óók verliezen – of liever gezegd: niet winnen. Als de Rotterdammers hun komende twee thuisduels tegen Excelsior én Ajax wél winnen, dan wordt de beslissende wedstrijd pas op zaterdag 4 april, thuis tegen FC Utrecht. En dan barst het kampioensfeest los op maandag 6 april.
Waar kun je meefeesten in Eindhoven?
Zit je niet in het Philips Stadion, maar wil je de wedstrijd toch live meevoelen? Geen probleem! Op zondag 22 maart staan er grote beeldschermen op strategische plekken in de Eindhovense binnenstad:
– Het Stadhuisplein
– De Markt
– En ook op de overlooplocaties: 18 Septemberplein, Stationsplein, Catharinaplein én de Oude Stadsgracht
Let wel: op al deze plekken geldt een vast vuurwerkverbod, ook tijdens eventuele huldigingsmomenten. Volgens burgemeester Jeroen Dijsselbloem is het afsteken van fakkels te gevaarlijk. Ook tassen – zelfs handtassen – zijn verboden. Er staan beveiligers op post om dat te controleren.
En de kroeg dan?
Wil je het kampioenschap vieren met een biertje in de buurt? Dan is het goed om te weten: de gemeente Eindhoven houdt vast aan de normale sluitingstijden. Geen speciale uitzonderingen, geen uitgestelde sluitingstijden – dus reken er niet op dat de deuren langer openblijven voor deze PSV-dag.
