Loopster struikelt over boomstronk in Sprang-Capelle en verdenkt been van breuk
Zondagochtend, even voor half negen, ging het flink mis voor een hardloopster in Sprang-Capelle. Achter kasteel Zuidewijn gleed ze – volgens omstanders – uit over een boomstronk of iets wat daarop lijkt, waarna ze hard op de grond belandde. Het ongeluk gebeurde op een onverhard pad, waar de ambulance niet bij kon. De brandweer kwam daarom met een jeep ter plekke, tilde haar op een brancard en bracht haar naar de wachtende ziekenwagen. Daarop reed de ambulance met mogelijk een botbreuk als diagnose rechtstreeks door naar het ziekenhuis.
Wat speelt er vandaag in de warmste Duitse hoek?
Vandaag landelijk de eerste klokslag van het Duitse super-verkiezingsjaar: Baden-Württemberg mag vanaf vroeg in de ochtend gaan stemmen. Al maanden stond er vooral een naam op de bovenste plank: de CDU van Merz leek hier z’n eigen feestje te vieren. Maar hé plotwending! De Groenen duiken op uit de wolken en komen op 28 procent uit in de nieuwste ZDF-peiling – exact gelijk aan de christen-democraten. Cue gekke drukte bij de Groenen: zelfs landelijk mag de partij blij zijn met rond de 12 procent, maar hier hangt winstgekte in de lucht.
Smile & flyers: sfeer in Heidelberg
Julian Dietzschold, jonge Groenen-lid, staat in de mooie straten van Heidelberg met stapels flyers. Hij straalt: “Mensen die ik helemaal niet had verwacht geven een high five en vragen door. En dat dankzij onze topman.” Wiens de eer? Cem Özdemir, 60, opgegroeid
in een heuveldorpje ten zuiden van Stuttgart. Zoon van Turkse gastarbeiders, in de vorige nationale regering minister van Landbouw en nú in de running om de eerste Duits-Turkse deelstaatpremier te worden. Hij is de pop-ster binnen de partij; de campagne draait bijna volledig om hem.
Groen met een knipoog naar de economie
Özdemir profileert zich als de relaxe, meedenkende Groen. Zijn twist? Blij bijt hij op het beschermen van de economie vast. Mooie klimaatplannen mogen best op z’n tijd, maar “eerst moet het geld binnen”. Hij zoekt flexibiliteit in de omslag naar elektrisch rijden en schuwt aanvallen op het landelijke Groenen-plan als hij denkt dat ze kwetsen voor Baden-Württemberg. Filmpje groen-grijs: “Soms moet je keihard tegen je eigen partij zeggen: zo gaan we het niet doen.” Op de posters staat z’n gezicht, de woorden “DIE GRÜNEN” helemaal geen plek. Pragmatisch, zeggen ze zelf, en dat werkt hier.
Auto’s, angst en Detroit-twijfel
De campagne heeft een grote draaikolk: de auto-industrie – thuisbasis van Bosch, Mercedes-Benz en Porsche – is niet meer de goudmijn van vroeger. Ontslaggolven wekken de nachtmerrie dat Baden-Württemberg een “Europees Detroit” zou kunnen worden. Özdemir duikt in discussies met slogans als “langer door met de verbrandingsmotor mag” als de fabriek dat nodig vindt. Lonkend naar werkenden in de regio.
De oude en de nieuwe kanshebbers
Door en door is Baden-Württemberg al sinds 2011 het baasland van de Groenen. Geen enkele andere deelstaat kan dat claimen. De aftredende veteraan-premier Winfried Kretschmann was net zo pragmatisch – en populair genoeg dat zelfs zijn belangrijkste tegenstrever de CDU toezegt “zijn erfenis koesteren”. De man aan de CDU-zijde is Manuel Hagel, pas 37, belooft “een nieuw hoofdstuk”, maar heeft pech met een ongewenste clip waarin hij opmerkelijk opmerkzaam is over een jong meisje in de klas. Ongemakkelijk, wordt breed veroordeeld.
Coalities en kale hoofden
Terwijl de aandacht op de strijd tussen Groenen en CDU ligt, surft rechts de AfD naar een solide 18 procent – flink boven hun regionaal gebruikelijke niveau. De angst om welvaart te verliezen blijkt een goede voedingsbodem. Vooral spannend is het lot van Die Linke en de liberale FDP. Beide zweven net boven de 5 procent-grens. De FDP dreigt zelfs helemaal verdwenen te zijn binnen een paar maanden; federale fractie + meeste landstaten zijn al leeg. Topvrouw Nicole Büttner heeft gegokt: valt haar partij onder de kiesdrempel, scheren we haar hoofd – ze heeft het beloofd.
Stemmen maar!
Stemlokalen blijven open tot 18:00 uur – stemmen vanaf 16 jaar mag hier. Meteen daarna, nog voor aperitief of avondmaal, komt de eerste exitpoll. Spannend!
Overstromingen in Australië: opeens komen er krokodillen op bezoek
Blijf droog, mensen – er zwemmen reptielen rond
De politie slaat alarm: ga écht niet het water in. “We zien ze echt overal,” vertelt een agent. “Het blijft niet bij één of twee beesten; het zijn er veel meer. Korte samenvatting: doe jezelf een lol en blijf uit die plassen.” Het stroomt in delen van het land als een kraan die niet meer dicht kan. Daardoor belanden krokodillen op plekken die normaal gewoon saaie parkeerplaatsen of weilanden zijn.
Snel stromend water én krokodillen – dubbel pech dus
Naast de krokodillen vormt het water zelf ook een gevaar; het stroomt harder dan de gemiddelde wildwaterbaan. Autoriteiten zetten gisteren vliegtuigen en helikopters in om mensen in afgelegen dorpen veilig weg te halen. Ongeveer negentig huizen zitten volledig zonder stroom, en in het stadje Katherine steekt het water nu zo hoog dat het de ergste vloed is sinds 1998.
Kortom: blijf binnen, blijf droog en check eerst of er geen krokodi-lach in de voortuin zit voor je de deur uitgaat.
Een week bommen en chaos: nu al een duur ravijn zonder einde
Ruim een week geleden gingen de Amerikaanse en Israëlische jets al vliegend over het Midden-Oosten de lucht in – en het wachten was meer op een startsein dan op een verrassing. Iran kreeg de volle laag, net toen het land net zijn opper-baas Khamenei had verloren. Het regime wankelt, maar is nog lang niet kapot. En alsof dat nog niet ingewikkeld genoeg is, zijn inmiddels ook de Gulf-staten en Koerdische strijdgroepen mee gaan doen. Frankrijk vaart ondertussen trots haar vlag rond met een marineschip, zomaar om te laten zien dat Europa er ook ‘bij hoort’.
Defensie-deskundige Peter Wijninga zegt rustig dat de VS en Israël pas stoppen als ze zelf vinden dat het ‘goed genoeg’ is. Dat klinkt helder, maar niemand weet wat ‘goed’ precies betekent. President Trump riep meteen dat de bommen er waren om het Iran-regime omver te krijgen en opriep tot een volksopstand. Paar dagen later meldde zijn eigen minister van Defensie dat regime-change helemaal niet het doel was; het ging om het uitknijpen van raketbases. Minister Rubio van Buitenlandse Zaken deed er nog een schepje bovenop: “Regime change? Meh, niet onze hoofdzaak.” Journalist en Midden-Oosten-watcher Abdou Bouzerda haalt zijn schouders op: “Je luistert, je verstaat het woordje ‘strategie’ niet meer, en het enige wat overblijft is het geluid van vallende bommen.”
Israël breidde ondertussen het offensief uit naar Libanon; Hezbollah zou daar schuilen. Volgens Bouzera heeft die stap wél een duidelijk motief: “Ze willen de bondgenoten van Iran afknippen, net zo lang tot Teheran alleen nog op een houtje hoeft te bijten.”
Een oorlog van bonnetjes en rekenmachines
De VS en Israël kunnen nog wel even doorgaan, weet Wijninga. “Ze hebben genoeg kruit, al raakt ook hun voorraad ooit op.” De échte kopzorg zit bij Iran zelf. Amerikaans-Israëlische luchtaanvallen slaan lanceerinstallaties en drone-opslag plat, maar Rusland – Irans grote vriend – heeft zijn eigen munitieprobleempje in Oekraïne en kan weinig bijtanken.
Ondertussen is de strijd vooral een rekensom geworden. Iran heeft al een astronomisch aantal raketten en drones de lucht in geschoten, en elke salvo kost geld. De tegenpartij moet die projectielen onderscheppen met peperdure interceptors die amper bij te houden zijn in de productie. Denktank CSIS telde uit dat de Amerikaanse schatkist er bijna 800 miljoen euro PER DAG aan kwijt is. Een half jaar zo’n tempo en je hebt een heel nieuw ziekenhuisplan kunnen financieren, maar ja, priorities.
“Als je geen finishlijn tekent, loop je eeuwig rondjes”
Wanneer het eindelijk klaar is, durft niemand te zeggen. Bouzerda: “Zonder concreet doel geen concreet tijdspad. Dan beland je vanzelf in een ravijn. Niet vier weken, niet zes weken – het kunnen er drie maanden of half jaar worden.” Wijninga parafraseert Colin Powell: “If you break it, you own it.” Kortom: wie de scherpe scherf trekt, mag ook de bloedende wond dichten.
Europa: kijken, kreunen en uiteindelijk meedoen
De Europese Unie blijft formeel aan de zijlijn staan, maar zal de rekening toch gepresenteerd krijgen, denkt Bouzerda. Hogere olieprijzen, duurder brood, boze kiezers. “Op een gegeven moment krijgt de EU de pet toegepast, en dan schaart ze zich uit pure eigenbelang toch achter Amerika.” Tegelijk ziet hij een diplomatieke opening: samen met de Golfstaten zou Europa kunnen proberen iets te bemiddelen, als de bommen ooit uit de lucht zijn.
‘Mr. Whole Car’ opent zijn geheime werkwijze: hoe het Bolle Jos-treinstel echt tot leven kwam
Kleine regen, een donkere carpoolplaats en een appje met “Ik ben wat later”. Klinkt als een vriend die je date vergeet, maar dit is pure adrenaline. De maker achter de beroemde ‘Bolle Jos’-graffiti nodigde Omroep Brabant uit voor een nachtje meeliften. Resultaat: een fikse rit naar de Ardennen, een verlaten station en een complete whole-car-operatie die je niet ziet aankomen.
22:30 uur – nat parkeerplekje in Eindhoven
We staan te tutteren in de motregen terwijl er twee korte sms’tjes binnenbleden. Direct daarna stopt er een busje met vier gasten, waaronder Seyar—beter bekend als Mr. Whole Car. “Lekker naar België,” grapt hij terwijl we meeliften. Voor we het weten zitten we op weg naar een Belgisch rangeerterrein.
01:00 uur – diep in de Ardennen
Hier gebeurt het echte werk. De vier reizigers turnen weer uit het busje: twee checkers (spotters), één jonge helper genaamd Mosa en natuurlijk Seyar. De sfeer? Alsof je Line of Duty kijkt, maar dan IRL. Checkers bellen direct bij een verdachte beweging—geen appjes, gewoon oud-romantisch bellen. Terwijl de spotters al rondom het station postvatten, verkennen Seyar en Mosa het terrein.
Even later ligt er een rij zware tassen vol spuitbussen plus een uitschuifbare ladder klaar bij een 27-meter lange wagon. Geen hek, geen camera, gewoon het pad opstappen en bam, je begaat je eerste illegale daad: het betreden van rangeerterrein. Seyar’s specialiteit? Die hele wagon van onderkant tot dak in één lap kleur gieten. “Whole cars zijn de Champions League van graffiti,” zegt hij, terwijl hij met alweer de zoveelste spuitbus sist. Het geheel omlijsten begint: eerst dik blauw erover, daarna paars en vergeet die gele baan onderaan niet.
01:45 uur – politie in de straat plotseling
Telefoon rinkelt, Seyar gilt: “Zet die lamp uit!” Een checker wordt op straat aangesproken door een patrouille. Hier schuilt even piekmoment-paniek, maar blijkt mee te vallen. Pas op de plaats, tikje stil, hartslag 180. Daarna weer aan de slag. Twee uur lang hoor je alleen sissende blikjes en geritsel tussen kiezels. Over drank of pauze gesproken? Vergeten. Seyar is in trance—plas- en drinkpauzas zijn not done in deze nachtelijke hobby.
Waarom doet hij dit eigenlijk?
“Graffiti kent geen grenzen, geen religie of kleur. Het leeft in je aders,” zegt hij kort maar krachtig. Maar blijft hij nu een artiest of een crimineel? En hoe eindigt dit Belgisch nachtavontuur eigenlijk? Voor de rest van het verhaal moet je afwachten tot de volgende knallers uit dit drieluik later vandaag verschijnen.
Verrassingsbezoek van Jetten: ‘We laten Oekraïne niet in de kou staan’
Steunvlag uitvliegen, vlak na het kabinetsbal
Pas vier dagen geleden zwaaide het nieuwe kabinet nog op het bordes, maar premier Jetten was ervan overtuigd: snel zijn gezicht laten zien in Kyiv is nu precies wat nodig is. De afgelopen dagen vlogen de Russische raketten er weer in grote getallen in, dus het signaal is simpel: ook al kijkt de rest van de wereld vooral naar het Midden-Oosten, Oekraïne blijft hoog op het lijstje staan in Den Haag.
Ministers Yeşilgöz (Defensie) en Berendsen (Buitenlandse Zaken) deden vorige week al een Booster-ontbijt-reisje naar Kyiv; nu wilde Jetten persoonlijk laten zien dat hij de rij voortzet.
Bang voor de vergetelhoek
De zorg dat Oekraïne straks achteraan bibbert in de internationale materieel-rij is groot, volgens Jetten. “Als iedereen zijn wapens richting het Midden-Oosten stuurt, vraag je je af wat er überhaupt nog te krijgen is.” Extra sprintjes trekken is dus het devies. Helaas is er nog steeds geen directe vlucht beschikbaar; Jetten vloog via het zuiden van Polen en kroop daarna een nachttrein in richting Kyiv.
90 miljard euro, maar eerst Hongarije over de brug
De Europese Unie wil Oekraïnes portemonnee spekken met een mega-lening van 90 miljard euro, maar zolang Orban veto blijft uitdelen, blijft dat één grote digitale cijfer. Zelensky en Orban hielden deze week een publiek schaakduel op sociale media – Jetten hoopt het koninklijke jasje uit te trekken en de boel tijdens zijn bezoek te sussen.
EU-lidmaatschap in 2027? “We moeten realistisch blijven”
Ook de Oekraïense droom om in 2027 volledig bij de EU aan te sluiten komt er volgens Jetten waarschijnlijk niet. “We kunnen beter helder zijn,” stelt hij. Tegelijk vindt hij dat Nederland moet blijven helpen met hervormingen, zodat er later wél een echt toetredingspad komt.
Raketgaten en doorzetters
Vanmorgen stond Jetten even stil bij een appartementencomplex dat in juli vorig jaar werd geraakt. Hij was onder de indruk van de veerkracht van bewoners: “Ze improviseren, helpen elkaar en blijven staan – echt knap.” Nederland druppelde sinds 2022 al miljarden in militaire, humanitaire en financiële hulp; ook dit jaar plakt het kabinet er weer 3 miljard euro tegenaan.
Kamer motioneert voor extra zakcenten
De Tweede Kamer wil er nog een schepje bovenop: eind vorig jaar werd een motie aangenomen die nog eens 2 miljard extra vroeg. Het vorige kabinet vond er 700 miljoen, maar Yeşilgöz zei laatst dat er voorlopig geen centen bijkomen. Volgens haar blijven we wel “koploper” in de steun-top-3 van Europa. Mocht die 90 miljard lening erdoor komen, valt de acute vraag naar extra cash wat dat betreft ook van tafel.
