De politie blijft onverklaarbaar lang zoeken in Andrew’s oude stekkie

Terwijl je dit leest, lopen rechercheurs nog altijd rond in het voormalige huis van prins Andrew. Sinds donderdagochtend staan er dienstwagens voor de deur en draagt men spullen in en uit. Sommige buren wisten niet eens dat het paleisje in het vizier lag, maar nu is het duidelijk: het onderzoek richt zich op hoe nauw hij destijds samenwerkte met Jeffrey Epstein.

Wordt verondersteld dat hij tijdens zijn handelsgezant-periode (2001-2011) gevoelige informatie doorspeelde. Andrew zegt zelf keer op keer dat hij nooit de fout in is gegaan. Hij werd na een verhoor van elf uur weer op vrije voeten gesteld en vierde óók nog eens zijn 66e verjaardag ‘onder begeleiding’. Triste verjaardagsborrel, als je het ons vraagt.

Ondertussen woont hij sinds begin deze maand op landgoed Sandringham en heeft hij de Royal Lodge verlaten, net naast Windsor Castle. Zijn titels sneuvelden al in oktober: een direct gevolg van de hele Epstein-affaire. Overigens plofte zijn ex-vrouw Sarah Ferguson vroeger ook in diezelfde netwerken.

Kortom: de zoektocht in zijn oude woning sleept nog even door. Geen koninklijk statement – gewoon lompe dozen en huis-aan-huis-onderzoek.

Bekijk origineel artikel

McSteamy is weg: Grey’s Anatomy-acteur Eric Dane overleden op 53-jarige leeftijd

Wat een klap: Eric Dane is donderdagmiddag op 53-jarige leeftijd overleden. De acteur kondigde vorig jaar aan dat hij leed aan de muskelaandoening ALS, en nu heeft hij die strijd helaas verloren.

Voor miljoenen kijkers was hij natuurlijk dokter Mark Sloan – vooral bekend als McSteamy – in Grey’s Anatomy. Zijn familie laat in een korte verklaring weten dat ze “met pijn in het hart” afscheid nemen. Ze prijzen hem om zijn openheid over de ziekte én benadrukken dat hij altijd ontzettend dankbaar was voor alle liefde en steun van fans.

Bekijk origineel artikel

Verpletterende kiek: Andrew op handboeien in beeld

De kranten vanmorgen? Één ding valt op: overal diezelfde foto. Prins Andrew op de achterbank van een Range, ogen rood van de flits, armen mogelijk in boeien. Voor het eerst sinds mensenheugenis zit een Britse royal in de celwapper en dankzij één razendsnelle klik zal dat beeld nooit meer uit de geschiedenisboeken verdwijnen.

Hoe de bewusteloze blik een wereldreporter maakte

Reuters-fotograaf Phil Noble lag nog midden in Manchester toen hij hoorde: Andrew is gisteren in alle vroegte opgepakt op Sandringham. Tegen alle logica in reed hij uren naar het achterhoofd van Norfolk. Een vage tip wees naar het politiebureau in Aylsham, al was dat geen vanzelfsprekende keuze.
“Uur 6, 7… niets. Beetje koud, beetje honger,” vertelt hij. Een hotel lonkte, maar toen rinkelde de telefoon: er kwamen auto’s aan. Nauwelijks collega’s ter plekke. Noble richtte zijn lenzen op de achterste Range en drukte vijf, zes keer.
Twee foto’s waren leeg, twee onscherp en één toonde alleen agenten. Bij de zesde bleek het wonder: Andrew, even kwetsbaar als ieder verhoord persoon. Het lukte alleen door heel veel geluk en een fractie seconde precisie.

Kranten smullen, maar houden adem in

The Guardian en Daily Mirror begonnen met een korte, ferme quote van koning Charles: “De wet moet haar loop hebben.”
Daily Mail spatte FALLDOWN over de hele pagina en zoomde in op Andrews rood-omlijnde gezicht. Alleen The Sun kon het niet laten: “Nu zal hij wel zweten,” grapt de krant – een subtiele knipoog naar de beroemde bewering dat de prins vanwege een aandoening niet kan zweten.
De rest houdt het opvallend zakelijk: dit is geen royalty-strottenblei, maar een serieuze rechtsgang.

Hoe zeldzaam is zoiets echt?

De laatste royal die voor de rechter verscheen, was prinses Anne in 2002 – voor een bijtincident met haar hond. Volgens de geschiedkundigen is er sinds de executie van Karel I in 1647 geen lid van het koningshuis meer gearresteerd. The Times spreekt zelfs van het grootste koninklijke schandaal sinds Edward’s abdicatie in 1938.

Wat nu?

Vragen galmen al door de wandelgangen: heeft Andrew jarenlang de hand boven het hoofd gehouden? Wie keek er nog naar ‘

Ongeluk tijdens Richard III: de koning mist dodelijke klap, maar publiek niet

Lars Eidinger zit al meer dan tien jaar op de troon als Richard III in de Schaubühne in Berlijn. Zijn valse koning is berucht: hij manipuleert, moordt en voorschotelt het publiek een bloedstollend schouwspel. Gisteravand liep het echter anders. Tijdens een scà¨ne waarin Richard gek wordt van schuldgevoel, schoot het zwaard uit Eidingers hand – en belandde recht op het hoofd van een oudere vrouw in de eerste rij.

“Is er een dokter in de zaal?”

Het heft van het zwaard trof de vrouw hard genoeg om te bloeden. De acteur stopte meteen de voorstelling, liet de lichten aangaan en riep hulp. Gelukkig zat er inderdaad een arts tussen het publiek. De gewonde bezoeker hoefde niet naar het ziekenhuis, maar Eidinger was te van slag om verder te spelen. Het publiek moest net voor het slot de zaal uit – een anticlimax voor een stuk dat juist draait om macht en controle.

Intens dankzij korte afstand

De Schaubühne is bekend om z’n ‘intense’ opstelling: amper een metertje scheidt acteurs van toeschouwers. Dat maakt de beleving rauw, maar nu dus ook risicovol. Het onderzoekt of er maatregelen nodig zijn, laat een woordvoerder weten.

Van Shakespeare tot Superman

De 50-jarige Eidinger is in Nederland vooral bekend als meesterlijke booze koning, maar internationaal vertolkte hij ook rollen in Babylon Berlin en All the Light We Cannot See. Binnenkort is hij te zien als superschurk Brainiac in de nieuwe Superman-film. En als hij niet acteert, draait hij plaatjes als dj of rapt hij onder eigen naam. Dit weekend staan de laatste Richard III-voorstellingen gepland – hopelijk zonder bloedvergieten.

Bekijk origineel artikel

YUNGBLUD dropt enorme tweede schijf van ‘Idols’ – levensader geturnd naar max!

Deel 1 van het gloednieuwe dubbelalbum was vooral een zoektocht: wie ben ík eigenlijk, los van alle meningen om me heen? Daar komt nu een stevige tegenhanger bij. De Britse zanger vertelt aan Universal dat het vers verse luisterwerk straight-up over het LEVEN gaat. Geen diepzeepsychologie, maar dat kick-het-in-je-buik gevoel dat je álles aankunt zolang je er gewoon ECHT voor gaat. “Mijn hart klopt, mijn longen happen zuurstig lucht – en dat is alles wat ik nodig heb,” zegt hij met die typische YUNGBLUD-spark in z’n ogen.

Zo’n vibe smaakt natuurlijk extra lekker met prijzen in de kast: op 1 februari won de artiest een Grammy in de categorie Best Rock Performance. Zo meteen kun je dat award-winning geluid live opsnuiven, want op zondag 21 juni ramt hij Pinkpop plat.

Bekijk origineel artikel

Patrick Dempsey over wekelijks contact met McSteamy-in-den-dood: “Mijn laatste appje was één week geleden”

“Ik had nog helemaal contact met hem; we appen dagelijks,” vertelt Dempsey. “Dus de laatste keer dat ik hem een berichtje stuurde was ongeveer een week geleden. Een paar vrienden gingen nog bij hem langs en toen zagen we al dat hij steeds meer moeite kreeg om een woord uit zijn mond te krijgen.”

Hij legt uit: “Eric lag bijna altijd en zelfs doortrekken was zwaar. Zijn kwaliteit van leven klapte met de seconde.” Het nieuws van vannacht over zijn dood, kreeg Dempsey net als wij: via een pushmelding op zijn telefoon.

“Ik werd wakker en zag de headline. Gewoon heel triest om te lezen. Ik vind het vooral akelig voor zijn kids,” zegt hij.

McDreamy versus McSteamy: broedertwist op scherm, dikke vriendschap backstage

Dempsey denkt met plezier terug aan de tijd dat zijn Derek ‘McDreamy’ Shepherd het moest opnemen tegen Eric Danes Mark ‘McSteamy’ Sloan. “Die vent was knettergrappig en super makkelijk mee te werken. Vanaf take één klikte het.”
Hij lacht nog om Danes legendarische intrede: handdoek, glimmende borst, alles erop en eraan. “Ik stond ernaast en dacht: oke, ik voel me hier verder echt een slome.”

Toch was er in het echte leven nooit sprake van enige rivaliteit. “We hadden zoiets van: kopzorgen komen niet van elkaar, maar van een sterk script,” grinnikt hij. “Eric was briljant en ik zal onze lolmomenten koesteren. Voor ons die hem moeten missen, is dit een kale plek in ons geheugen.”

Bekijk origineel artikel