🚨 Meer Brabanders durven tippen: recordaantal anonieme meldingen over verdachte zaken

Nooit eerder hebben zoveel mensen uit Brabant anoniem gebeld of ingevuld bij Meld Misdaad Anoniem (MMA) — en dat is écht opvallend. Vorig jaar gingen er ruim 5.000 tips over zaken in Noord-Brabant binnen. Dat is een flinke stijging van 34 procent vergeleken met het jaar daarvoor. En ja, dat betekent dat zelfs het oude recordjaar 2020 (met 4.599 tips) nu is verslagen. Toen zat iedereen thuis door corona — maar vorig jaar was het nog én iets drukker.

Waar tipten Brabanders vooral over? Vooral over dingen die ze raar vonden in hun eigen buurt, over sociale zekerheidsfraude én over verkeersmisdrijven. En het werkt: dankzij al die anonieme tips zijn in de regio’s Zeeland-West-Brabant én Oost-Brabant 565 verdachten opgepakt, en zelfs 187 wapens van de straat gehaald.

MMA bestaat al sinds 2002 — en volgens de organisatie laat deze stijging zien dat steeds meer mensen echt vertrouwen hebben in het meldpunt. Vooral omdat ze zien dat hun tip daadwerkelijk tot actie leidt.

🔍 Wat kwam er allemaal aan het licht dankzij een anonieme tip?

  • Drugsdealers gearresteerd in Halsteren, Boxtel, Hoogerheide, Roosendaal, Rucphen, Tilburg én Oosteind
  • Grote vondsten van drugs, wapens én geld — van Bergen op Zoom tot Rosmalen
  • Wietkwekerijen ontdekt in Made, Steensel, Hapert én Bergeijk
  • Vuurwerk in beslag genomen in Nuenen, Kaatsheuvel, Helmond, Berlicum, Bergen op Zoom, Roosendaal, Zevenbergen, Sprundel én Rucphen

👟 De crypto-schoen uit Breda

Eén tip leidde tot een bijzondere vangst in Breda: tijdens een huiszoeking in augustus werd onder andere een Porsche Panamera, designertassen, merkkleding én sieraden in beslag genomen. Maar het meest opvallende? Een hardware-wallet — verstopt in een schoen. De inhoud was eerst onleesbaar… tot bij een tweede arrestatie de pincode werd gevonden. Daarmee kon er nog eens ongeveer 2 miljoen euro aan digitale valuta worden ingepakt.

🏚️ Stal als woning in Westerhoven

Ook in Westerhoven leverde een MMA-tip concrete gevolgen op. Na meerdere meldingen over een woning in het buitengebied werd begin november een controle uitgevoerd door het Kempen Interventie Team (KIT). Het resultaat? De woning werd gesloten — volgens de burgemeester leefden de bewoners onder ‘erbarmelijke omstandigheden’. In een oude stal waren geïmproviseerde verblijven ingericht, én er was sprake van energiediefstal.

📊 Brabant scoort bovengemiddeld — maar niet het hoogst

MMA kijkt elk jaar naar hoeveel tips er per 10.000 inwoners binnenkomen. Brabant zit net boven het landelijk gemiddelde, en staat landelijk op plek 5. Limburg is op nummer 1 — daar komt het meeste binnen. Landelijk gezien was er in 2025 ook een grote stijging: in totaal werden 32.007 meldingen doorgestuurd naar politie, gemeenten én andere opsporingsdiensten (+32% ten opzichte van een jaar eerder). Hierdoor werden landelijk 3.452 verdachten opgespoord en 1.140 wapens in beslag genomen.

📺 Waarom zo veel meer tips?

Volgens MMA speelt de landelijke campagne ‘Houd misdaad uit je buurt’ een belangrijke rol. Via tv-, radio- én online-spots werd mensen bewust gemaakt van signalen van georganiseerde én ondermijnende criminaliteit — en vooral: wat ze ermee kunnen doen. En blijkbaar luisterden veel Brabanders goed.

Bekijk origineel artikel

Amerika drukt op voor verkiezingen in Oekraïne — maar dat is gewoon onmogelijk

Oekraïne bereidt zich al voor op verkiezingen, meldde The Financial Times gisteren. Alleen: het is geen keuze die uit eigen beweging komt, maar een harde eis van de Verenigde Staten — en vooral van ex-president Donald Trump. Die wil dat Oekraïners uiterlijk op 15 mei stemmen over een vredesakkoord met Rusland, zodat de oorlog volgens hem eind juni zou kunnen stoppen.

Maar president Zelensky reageerde scherp: “Als de Russen elke dag mensen vermoorden, hoe kunnen we dan verkiezingen aankondigen of serieus overwegen in de komende weken?”
Zijn boodschap is duidelijk: niemand is tegen verkiezingen — maar ze moeten veilig zijn. En veiligheid? Die is er niet.

“Chantage” noemen ze het — en dat klinkt niet eens overdreven

Volgens The Financial Times hangt er een soort ultimatum boven Kyiv: als Oekraïne niet instemt met die strakke verkiezingstijdlijn, dreigt Amerika de veiligheidsgaranties die het land beloofd kreeg — simpelweg te intrekken. Zelensky ontkent de hele berichtgeving, maar veel experts en burgers denken toch dat er wat aan de hand is.

Petro Olestsjoek, politicoloog van de Taras Sjevtsjenko Universiteit in Kyiv, noemt het ronduit een truc: “Ik denk dat het een truc is van de Amerikanen. Door een strakke tijdlijn te bedenken, willen ze een doorbraak forceren in de vredesonderhandelingen. Maar dat is niet realistisch.”

En waarom niet? Omdat de VS geen druk uitoefent op Rusland — geen concessies, geen staakt-het-vuren, geen wapenstilstand. Wel op Oekraïne.

“Als ze ons zo chanteren, is dat geen hulp — dat is dwang”

Vita Dumanska, hoofd van de stichting Chesno (die strijdt voor eerlijke verkiezingen) én lid van de parlementaire werkgroep voor verkiezingswetgeving, spreekt het hardop uit: “Als ze ons op deze manier chanteren, is dat geen poging om ons te helpen.”

En ze heeft gelijk — juridisch gezien is het gewoon onmogelijk. De Oekraïense wet stelt duidelijke voorwaarden: vrije, democratische verkiezingen mogen alleen plaatsvinden onder bepaalde veiligheidsvoorwaarden. En die voorwaarden zijn er nu niet. Geen garanties voor veiligheid tijdens de stemming. Geen mogelijkheid om nieuwe partijen op te richten. Striktere regels voor mediavrijheid. En dat is nog maar het begin.

Verkiezingen zijn niet iets wat je in een dag organiseert. Steden worden aangevallen met raketten en drones. Soldaten aan het front kunnen hun post niet verlaten — maar moeten wel stemmen én zich ook verkiesbaar stellen. In bezette gebieden kan niemand stemmen. Rondom het front is alles verwoest — geen plek voor stembureaus. En dan zijn er nog miljoenen vluchtelingen, vooral in Europa — hoe laat je hen allemaal stemmen?

“We moeten er absoluut zeker van zijn dat we verkiezingen houden die door de internationale gemeenschap worden erkend, zonder twijfels over de legitimiteit ervan. Ik denk dat we daar nu nog niet klaar voor zijn,” zegt Dumanska.

Een referendum op hetzelfde moment? Ook dat lukt niet

De verkiezingen zouden deze lente worden gekoppeld aan een referendum over een vredesdeal. Achter gesloten deuren wordt er inderdaad onderhandeld — tussen Oekraïne, Rusland en de VS — maar tot nu toe is er nog geen concreet concept voor een akkoord. En zolang dat niet bestaat, kan er ook geen referendum over worden gehouden.

De grootste knelpunt? De verdeling van Oekraïens grondgebied. Die blijft de meest heikele kwestie — en daar is geen enkele partij dichtbij een compromis.

Waarom is het nu juist gevaarlijk om te verkiezen?

“In principe wil onze samenleving wel verkiezingen, maar alleen onder normale omstandigheden,” legt Olestsjoek uit. “Er is geen serieuze roep om op korte termijn naar de stembus te gaan. Wanneer je elke dag te maken hebt met Russische terreur, dan zijn verkiezingen wel het laatste waar je over nadenkt. Terwijl we dit gesprek in Kyiv hebben, staat het luchtalarm aan.”

En dan is er nog het risico van polarisatie. In tijden van oorlog is een verenigd front cruciaal. Verkiezingen brengen debat, spanning, verdeeldheid — precies wat Poetin wil.

“Het belangrijkste doel van Poetin is om Oekraïne te destabiliseren, zowel aan het front als daarachter,” zegt Olestsjoek. “En hij manipuleert de Amerikanen, bijvoorbeeld door te zeggen dat hij klaar is voor een vredesdeal — als Oekraïne eerst verkiezingen houdt. Vervolgens kan hij zeggen dat hij de uitkomst niet erkent.”

Dus: verkiezingen komen er niet — maar voorbereiding loopt wel

Op de achtergrond bereiden politieke partijen zich al lang voor. Maar openlijk praten over verkiezingen? Dat is nu schadelijk. Dan krijgen ze meteen het verwijt dat ze alleen aan stemmen denken — en niet aan het overleven van de staat.

“Politici willen dus geen valse start maken, maar ze kunnen ook niet te laat beginnen want dan staan ze achter.”

Een Nederlandse uitvinding helpt Oekraïners die al bijna vier jaar kampen met oorlog:

Bekijk origineel artikel

Man met zestig slangen moet zijn huurhuis verlaten – rechter ziet het als ‘klein bedrijfje’

Een man uit Lichtenvoorde (Gelderland) heeft een flinke klap in zijn gezicht gekregen: de rechter heeft besloten dat hij binnen vier weken zijn huurwoning moet verlaten. De reden? Niet omdat hij rommelig woont of te veel lawaai maakt, maar omdat hij er… zestig slangen houdt. Ja, je leest het goed: zestig.

Het begon met klachten van buren over muizenoverlast – en ja, die bleken op hun beurt weer te maken te hebben met de dieren die de man in huis had. Bij een inspectie door de woningcorporatie bleek de woning vol te staan met etenswaren, vogelvoer én oude vogelhokken. En op de bovenverdieping? Bakken met tientallen pythons. Niet één of twee, maar tientallen.

De corporatie wilde graag met hem praten over de vraag of het wel verstandig is om zó veel slangen in een gewone huurwoning te fokken. Maar de man weigerde het gesprek. Toen stapte de corporatie naar de rechter – en die gaf hen gelijk.

De rechter oordeelde dat het houden van zestig slangen niet meer valt onder ‘huisdier’, maar eerder onder een soort klein bedrijf. Daarnaast vond de rechter dat zo’n grote slangencollectie makkelijk voor onrust in de buurt kan zorgen – vooral vanwege het risico dat er eentje eens zou ontsnappen. En ook het feit dat de man zich afsluitte voor overleg speelde tegen hem: volgens de rechter had hij open moeten staan voor samenwerking met zijn verhuurder.

Voor de man is dit niet de eerste keer dat hij voor de rechter staat vanwege dieren in zijn woning. In 2018 was er al eens een geschil over vogels – toen mocht hij blijven wonen, maar wel onder voorwaarden: minder vogels, een nette woning en meewerken bij inspecties. Dit keer was de balans verschoven. En nu moet hij dus echt vertrekken.

Bekijk origineel artikel

EU-leiders bij elkaar in een kasteel – om eindelijk eens iets te doen aan die belachelijk ingewikkelde regels

Vandaag zitten de regeringsleiders van de EU niet in een saai vergaderpaleis, maar in een sfeervol kasteel: landcommanderij Alden-Biesen in Belgisch Limburg, vlak bij Maastricht. Het is een informele top – dus geen dwingende besluiten, geen officiële verklaringen onder handtekening… maar wel een kans om los van het bureaucratische juk eens eerlijk te praten over wat er echt moet gebeuren om Europa weer sneller en slimmer te laten draaien.

En daar draait het vooral om één ding: al die onnodig moeilijke, tegenstrijdige en vaak ouderwetse regels die bedrijven in de EU continu op de hak nemen. Denk aan vrachtwagens die in België 44 ton mogen wegen, maar zodra ze naar Frankrijk rijden opeens maar 40 ton – terwijl ze dezelfde lading vervoeren. Of aan bedrijven die afval willen sturen naar een andere lidstaat en dan per fax moeten communiceren, alsof we nog in de jaren negentig zitten. Dat soort dingen is niet alleen irritant – het kost geld, tijd en groeikansen.

Volgens de Europese Commissievoorzitter Ursula von der Leyen zijn deze interne obstakels zelfs even schadelijk als hoge invoerrechten: 44% voor goederen, en stugge 110% voor diensten. En juist in de dienstensector – waar het grootste deel van onze economie zich afspeelt – is de interne markt lang niet af. Iedereen is het erover eens dat dat moet veranderen. Maar zodra het op actie aankomt, blijft het vaak bij mooie woorden. Lidstaten trekken zich terug achter hun eigen regels, procedures en markten – en roepen dan toch weer: “Ja, we willen concurrentiekracht, maar niet op mijn kosten.”

Daarom proberen ze nu iets nieuws: als niet alle landen mee kunnen of willen, dan gaan er misschien eerst kleinere groepen aan de slag – zogeheten ‘kopgroepen’. Von der Leyen gaf al aan dat ze daar geen bezwaar tegen heeft: wie nu nog wacht, kan later altijd nog instappen. Ook werkt de Commissie op dit moment aan een pakket regels dat volgende maand wordt gepresenteerd – met als doel dat bedrijven zich straks overal in de EU op precies dezelfde manier kunnen registreren, in plaats van tientallen verschillende formulieren in te vullen.

Omdat het vandaag een informele top is, wordt er nog niets vastgelegd. De echte afspraken komen pas op de volgende gewone top in maart. Maar de vraag blijft hangen: na jaren van praten, rapporten en goedbedoelde plannen… zullen de leiders deze keer écht durven doorslaan? Of blijft het ook dit keer bij mooie beloften – en een kasteel vol goede bedoelingen?

Bekijk origineel artikel

Brandstichting bij bussen van dakdekker en stratenmaker in Nuland

In de nacht van woensdag op donderdag zijn twee bedrijfsbussen in vlammen opgegaan aan de IJzerkampen in Nuland — één van een dakdekker, de andere van een stratenmaker. De brand werd rond één uur ’s nachts gemeld, waarna brandweerkrachten uit Geffen en Heesch ter plaatse verschenen om de situatie onder controle te krijgen. Ook de politie was met meerdere eenheden aanwezig.

De bussen stonden niet naast elkaar, maar apart: de bus van de dakdekker stond aan het begin van de straat, en zo’n twintig meter verderop stond die van de stratenmaker. Ondanks het late tijdstip trok de brand behoorlijk wat aandacht — buurtbewoners kwamen kijken, ook al was het midden in de nacht.

Helaas waren beide voertuigen onherstelbaar beschadigd en moesten ze worden afgevoerd door een berger. Volgens de politie is duidelijk te zien op camerabeelden dat het hier om opzettelijke brandstichting gaat. Er is geen aanwijzing dat de twee eigenaren iets met elkaar te maken hebben — de branden lijken los van elkaar te staan. Over het waarom is nog niets bekend; het onderzoek is gaande.

Bekijk origineel artikel

Herhalingskans criminelen jarenlang verkeerd en oneerlijk berekend

Dat blijkt uit een onderzoek van de Inspectie Justitie en Veiligheid. De reclassering helpt rechters en officieren van justitie met adviezen over hoe om te gaan met verdachten én veroordeelden — onder andere door in te schatten hoe groot de kans is dat iemand opnieuw strafbaar handelt. Voor die inschatting gebruikt de reclassering algoritmes: geautomatiseerde rekenmodellen die op basis van een paar vragen een ‘recidiverisico’ uitrekenen. Die uitkomst speelt mee bij het uiteindelijke advies van de reclasseringsmedewerker.

De inspectie heeft verschillende van die rekenmethodes onder de loep genomen — en vond het grootste probleem bij OXREC. Dat algoritme wordt bij elk advies over verdachten en daders gebruikt: zo’n 44.000 keer per jaar. En sinds het in 2018 in gebruik werd genomen, zaten er volgens de inspectie al vanaf het begin fouten in de software: de formules voor gevangenen en voor verdachten waren verwisseld, en er werden ook verkeerde getallen ingevoerd. Dat betekent dat OXREC nooit écht heeft geweten wat de herhalingskans was — en dus ook nooit écht heeft kunnen voorspellen of iemand opnieuw zou delinqueren.

Uit eigen berekeningen van de inspectie blijkt dat bij ongeveer 1 op de 5 adviezen (zo’n 21 procent) het risico op recidive verkeerd is ingeschat. Meestal wordt dat risico dan te laag geschat — wat betekent dat mensen mogelijk te snel of onnodig vrijkomen, of minder intensief worden begeleid dan nodig. Arjen Schmidt, één van de onderzoekers van de inspectie, legt het zo:

“We zien duidelijk fouten in het algoritme. En daarmee ook het risico dat rechters verkeerde besluiten nemen. Stel je voor: iemand die je eigenlijk niet terug in de maatschappij wil laten, komt toch vrij — omdat het systeem een te lage kans op herhaling aangaf.”

Hoe vaak reclasseringsmedewerkers en rechters daadwerkelijk vertrouwden op deze verkeerde cijfers — en wat de gevolgen daarvan zijn geweest voor de maatschappij, maar ook voor verdachten en veroordeelden — is door de inspectie niet onderzocht.

Daarnaast zit er nog een ander groot probleem in OXREC: het gebruikt variabelen die discriminerend kunnen werken. Denk aan de buurt waar iemand woont of het inkomen van de persoon. Het College van de Rechten van de Mens heeft eerder gezegd dat het gebruik van zulke factoren in algoritmes in principe verboden is — omdat ze structureel oneerlijk kunnen zijn.

En dan is er nog iets belangrijks: de inspectie concludeert dat de reclassering te veel vertrouwde op de algoritmes, en te weinig op het oordeel van haar eigen medewerkers. “Naar onze inschatting zou het oordeel van de medewerker zwaarder moeten wegen”, zegt Schmidt.

Als reactie op het onderzoek heeft de reclassering aangekondigd dat ze tijdelijk stopt met het gebruik van OXREC — en tegelijkertijd onderzoek gaat doen naar de fouten en mogelijke oplossingen.

Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws

Bekijk origineel artikel