Thijs Boogaard (17) valt op tijdens eerste ATP-wedstrijd, maar Wawrinka wint in Ahoy
Wat een kans voor de 17-jarige Thijs Boogaard! Hij maakte gisteren zijn debuut op het ABN Amro Open, nota bene op het centre court tegen een tennistopper met drie grandslamtitels. Hoewel hij verloor van de bijna 41-jarige Stan Wawrinka (3-6, 4-6), was het een uitgekomen droom.
Boogaard was eigenlijk al uitgeschakeld in de kwalificaties, maar kreeg als ‘lucky loser’ toch een plek in het hoofdtoernooi omdat Aleksandar Vukic geblesseerd raakte. Zijn tegenstander, Wawrinka, is bezig aan zijn afscheidsjaar en staat momenteel op plek 106 van de wereldranglijst.
Nederlands succes door Guy den Ouden
Er was wel Nederlands succes in Ahoy. De 23-jarige Guy den Ouden, die met een wildcard mocht meedoen, won knap van de Hongaar Marton Fucsovics (ATP-49) met 7-6 (5), 6-1.
Een groot talent
Boogaard staat bekend als een enorm talent. Vorig jaar bewees hij dat door als eerste Nederlander ooit de prestigieuze Orange Bowl te winnen, een toernooi dat vaak het ‘onofficiële WK’ voor junioren wordt genoemd.
Tijdens zijn ATP-debuut liet hij zien dat hij het tempo en niveau van Wawrinka goed aan kon. De Zwitser, die het toernooi in 2015 won en in 2019 de finale haalde, maakte vooral het verschil met zijn machtige enkelhandige backhand. Boogaard speelde goed mee, maar maakte af en toe net niet de juiste keuze.
De wedstrijd verliep strak: Wawrinka brak halverwege de eerste set en wist in de tweede set vroeg een break te pakken. Boogaard gaf niet op en bleef goed meedoen, zelfs tot in de laatste game waarin hij nog een breekpunt afdwong. Uiteindelijk was de ervaring van Wawrinka, die 23 jaar en 100 dagen ouder is, doorslaggevend.
Thijs Boogaard beleeft onvergetelijk ATP-debuut in Rotterdam
Een plotselinge kans voor de 17-jarige Thijs Boogaard: zijn allereerste optreden op het ABN Amro Open. En dat nog wel op het centre court tegen een drievoudig grandslamwinnaar. Dat de bijna 41-jarige Stan Wawrinka, die bezig is aan zijn afscheidsjaar, inmiddels is gezakt naar de 106e plek op de wereldranglijst, maakte deze onverwachte droom niet minder mooi.
Dat Boogaard (ATP-1048), die eigenlijk was uitgeschakeld in de kwalificaties maar als ‘lucky loser’ alsnog doorstroomde naar het hoofdtoernooi als vervanger van de geblesseerde Aleksandar Vukic, het onderspit delfde tegen de doorgewinterde Zwitser, was geen schande. Hij ging na iets meer dan anderhalf uur spelen met 3-6, 4-6 onderuit.
Een groot talent
Boogaard staat bekend als een groot talent. Dat bewees hij vorig jaar door als eerste Nederlandse tennisser in het Amerikaanse Fort Lauderdale de Orange Bowl te winnen, het prestigieuze toernooi dat wordt gezien als het officieuze WK voor junioren tot en met 18 jaar. Hij liet bij zijn eerste ATP-optreden ook zien goed mee te kunnen met het niveau en tempo van Wawrinka, die het toernooi in Rotterdam in 2015 won en in 2019 verliezend finalist was.
Stevige partij tegen ervaren tegenstander
Hij maakte alleen af en toe niet de beste keuze, terwijl de ervaren Zwitser met zijn machtige enkelhandige backhand wel toesloeg waar hij kon. Wawrinka brak Boogaard halverwege de eerste set en werkte een game later een breekpunt met succes weg. De tweede set begon hij meteen met een break, waarvoor hij drie kansen kreeg. Boogaard liet zich er niet door uit het veld slaan en bleef goed meedoen. Genoeg om de wedstrijd te keren was het echter niet.
Afscheid van een roeicoach: Simon stopt na historisch goud
Nederlandse roeisport staat voor een verandering. Coach Diederik Simon zet een punt achter zijn tijd bij de Koninklijke Nederlandse Roeibond (KNRB). Sinds 2017 was hij een belangrijke kracht binnen het technisch team en hielp hij verschillende nationale boten naar de top.
Zijn grootste wapenfeit? Het leiden van de Nederlandse mannenacht naar een historische wereldtitel op de Wereldkampioenschappen in Shanghai in 2025. Dat was een primeur: nooit eerder had de Nederlandse vlaggenschipboot die titel gewonnen. Eind vorig jaar kreeg diezelfde ploeg nog de eer om uitgeroepen te worden tot Sportploeg van het Jaar.
De 56-jarige Simon geeft aan dat hij stopt vanwege een verschil in visie. “Mijn manier van coachen botst soms met de koers die de bond wil varen. Daarom is dit het moment om te vertrekken,” legt hij uit. Simon spreekt uit ervaring; als roeier deed hij zelf mee aan vijf Olympische Spelen en won hij drie medailles met de acht: goud in 1996 en zilver in 2000 en 2004.
Darter Gian van Veen rekent op Belgisch publiek in Antwerpen
Gian van Veen, de talentvolle darter uit Andel, heeft er zin in! Deze week staat de Premier League of Darts op het programma in het Sportpaleis in Antwerpen. Voor Gian voelt dat als een soort thuiswedstrijd, want het is lekker dichtbij. Hij hoopt dan ook op een warm onthaal van het Belgische publiek.
“Vorig jaar kreeg ik op een ander toernooi in Antwerpen ook al de support, zelfs toen ik tegen Michael van Gerwen moest gooien,” vertelt hij. Die steun kan hij goed gebruiken, want zijn eerste partij is meteen een flinke kluif: hij treft de Welshman Gerwyn Price.
Een uitdagende tegenstander
Die confrontatie met Price is niet nieuw voor Van Veen. In het verleden vond hij het best spannend om tegen hem te spelen. “De eerste wedstrijden was ik best geïntimideerd door hem. Tegen Price heb je door dat hij op het podium staat. Als hij goed gooit, begint hij te schreeuwen,” geeft hij toe. De statistieken liegen er niet om: hij verloor zeven van hun acht eerdere duels.
Toch is hij vol vertrouwen. “De eerste overwinning tegen hem van vorig jaar was nodig. Nu weet ik wat ik moet doen om van hem te winnen,” zegt de darter vastberaden.
Een sterke start en een rustig weekend
Vorige week maakte de 23-jarige Van Veen zijn debuut in de Premier League. En wat voor een debuut! Hij vloog door naar de finale, waar hij uiteindelijk nipt verloor van zijn Brabantse collega Michael van Gerwen uit Vlijmen. “Ik ben goed met Van Gerwen, maar uiteindelijk zijn we elkaars concurrenten. Dus hij zal mij niet helpen, en dat is ook niet nodig,” lacht hij. “Het is wel fijn dat ik de finale kon halen, ondanks dat ik niet mijn beste spel speelde.”
Na de avond in Antwerpen heeft hij een weekend vrij. Hij rijdt meteen terug naar Brabant. “Een avondje in eigen bed is toch wel lekkerder.” Van carnaval zal hij niet veel meekrijgen. “Ik ben geen carnavaller. Dus het wordt lekker een weekendje thuis. Even bijkomen.”
Zijn doel voor donderdag is duidelijk: “Het is de eerste keer in Antwerpen. Ik ga er alles aan doen om de eerste winnaar te zijn.”
Emoties laaien op tijdens NAC-supportersbijeenkomst
Wat een avond vol respect had moeten zijn, liep eerst helemaal uit de hand in het Rat Verlegh Stadion. Nog voordat er serieus over de zwalkende club werd gepraat, stond de zaal al op scherp door een flinke ruzie tussen supporters en de presentator. Gelukkig werden daarna alle vragen open en eerlijk beantwoord door het aanwezige bestuur en de trainer.
De presentator begon de avond, georganiseerd door de Supportersraad en NAC zelf, met het verzoek om het fatsoenlijk te houden. NAC staat keihard onderaan en degradatie komt steeds dichterbij, maar het moest wel ‘gezellig’ blijven. Dat lukte niet, want al snel ontaardde het in een flink potje bekvechten.
Na de intro kreeg de presentator het meteen aan de stok met een supporter. Die mocht maar één vraag stellen en de microfoon niet zelf vasthouden. De supporter en de hele zaal protesteerden fel. Ze voelden zich monddood gemaakt. “Wat is dit voor gelul?” klonk het, of de cynische opmerking: “Ik hou mijn mond wel.” Omdat de presentator het sentiment niet goed aanvoelde en olie op het vuur bleef gooien, riep iemand zelfs: “Hou je bek, dan kunnen we gewoon vragen stellen!”
Uiteindelijk kwam de rust terug, maar niet nadat enkele supporters boos waren vertrokken. “We zijn geen kinderen,” was de veelzeggende reactie. Gelukkig kwam het gesprek daarna goed op gang en bleek vooral hoeveel zorgen er leven bij de fans.
Een rondje langs de ruim honderd aanwezigen leverde al verschillende meningen op. Volgens supporter en sponsor Jan Willem ligt het probleem bij zowel de trainer als de technisch directeur. “Er is geen vaste opstelling, dus geen zelfvertrouwen. Het is een neerwaartse spiraal,” zegt hij. Hij vindt ook dat het aankoopbeleid moet veranderen: van de 28 contractspelers zijn er 17 buitenlanders. “Je krijgt communicatieproblemen en groepjes. Haal spelers uit Nederland of België. Je heet NAC Breda, geen NAC Verweggistan.”
Supporter Bas ziet het anders. Hij ziet wel inzet. “Ze willen wel, maar het lukt steeds net niet. Misschien is dit gewoon het seizoen van net niet.” Hij was na de laatste wedstrijd boos, maar de trainer ontslaan vindt hij geen oplossing. “De statistieken zijn slecht, maar ik denk niet dat het alleen zijn schuld is.”
Ook fan Arie wijst niet één schuldige aan. Volgens hem is het een optelsom van pech, fouten van spelers, staf en soms de scheidsrechter. “Iedereen heeft een aandeel. We hebben al zoveel trainers en technisch directeuren gewisseld, daar ligt het niet alleen aan.”
Bij supporter Ivo overheerst vooral gelatenheid. “Het gaat elke wedstrijd wel ergens mis en je pakt geen punten. Na de winterstop hoopte ik op verbetering, maar het blijft kwakkelen. Wat kun je nu nog? Bidden en hopen.”
Alle vragen werden de rest van de avond netjes behandeld door de algemeen directeur, de technisch directeur en de trainer. Vooral dat de trainer aan tafel zat, vonden de aanwezigen moedig. Hij was open over de speelwijze, de selectie en het transferbeleid.
De avond kende dus een valse start, maar eindigde positief. Iedereen was ervan overtuigd dat er bij NAC alles aan wordt gedaan om in de eredivisie te blijven. “Ik ben er ziek van en het is heel frustrerend,” zegt de trainer. “Maar het kantelpunt komt, daar ben ik heilig van overtuigd.” En tot die tijd mag er best af en toe een beetje ruzie gemaakt worden. Want zonder wrijving glanst de Parel van Het Zuiden niet.
Na 22 jaar valt de eretitelregen voor LeBron James eindelijk stil
Het was een bijzonder lange reeks, maar nu is het dan toch voorbij. 22 jaar op rij wist LeBron James een plekje te veroveren bij de grote NBA-onderscheidingen aan het eind van het seizoen. Die indrukwekkende streak is nu afgelopen. De reden? De 41-jarige veteraan heeft simpelweg te veel wedstrijden moeten missen dit jaar.
Afgelopen nacht kon hij alleen maar toekijken hoe zijn Los Angeles Lakers een flinke nederlaag leden tegen de San Antonio Spurs. Blessures hielden hem aan de kant, en daardoor heeft hij al 18 van de 53 duels van zijn team gemist. Volgens de strenge nieuwe regels van de NBA schiet hij daarmee tekort om nog in aanmerking te komen voor de jaarlijkse prijzen.
De beruchte 65-wedstrijden regel
Sinds 2023 geldt er een harde eis: om mee te dingen naar prijzen zoals MVP of een plek in een All-NBA Team, moet een speler minstens 65 van de 82 reguliere competitiewedstrijden spelen. De baas van de NBA, Adam Silver, voerde deze regel in. Zijn idee is simpel: fans die een kaartje kopen, verdienen het om de grote sterren ook daadwerkelijk te zien spelen, en niet alleen op papier.
Maar niet iedereen is hier blij mee. Critici vinden dat de prijzen zo niet altijd naar de echt beste spelers gaan, maar soms naar degene die toevallig het meest fit bleven. En dit seizoen zit die regel voor meer supersterren behoorlijk nauw.
Meer topsterren op het randje
LeBron is niet de enige die moet oppassen. Kijk naar Nikola Jokic van de Denver Nuggets. Hij is een topfavoriet voor de MVP-titel, maar hij balanceert na een knieblessure precies op de grens. Mist hij er nog één, dan is hij ook kansloos. Hetzelfde geldt voor de Griekse reus Giannis Antetokounmpo, die nog maar drie wedstrijden mag missen.
Ook het jonge fenomeen Victor Wembanyama loopt gevaar. De Fransman is de grote favoriet voor de prijs van beste verdediger, maar als hij er nog een paar duels uit ligt, valt hij buiten de boot. Tegen de Lakers liet hij afgelopen nacht zien wat iedereen mist als hij er niet staat: hij scoorde maar liefst 40 punten en pakte 12 rebounds.
Een tijdperk loopt ten einde
Voor LeBron James betekent dit het einde van een tijdperk. Alleen in zijn allereerste seizoen, toen hij wel Rookie of the Year werd, stond hij niet in een All-NBA Team. Sindsdien was hij elk jaar van de partij bij de uitreikingen. Het is een harde bevestiging dat zelfs de grootste legenden niet aan tijd en blessures kunnen ontsnappen. Het seizoen is nog lang, maar voor de individuele eer is het voor King James al gedaan.
