Dollar wankelt, China ruikt z’n kans: Xi droomt van een wereldmunt
De Amerikaanse dollar is al decennialang de onbetwiste koning van de wereldvaluta’s — maar nu begint zijn troon te wiebelen. En terwijl beleggers en centrale banken steeds vaker twijfelen aan de stabiliteit van de groene biljetten, ziet president Xi Jinping zijn kans schoon: tijd om de Chinese renminbi (RMB) langzaam maar zeker op te tillen tot échte wereldmunt.
Waarom wil Xi dat eigenlijk?
Een sterke, internationaal vertrouwde munt past volgens Xi beter bij China’s economische gewicht — en brengt bovendien meer invloed mee. Hij heeft zijn ambtenaren dan ook expliciet opgedragen te werken aan “een sterke munt die breed wordt gebruikt voor internationale handel en valutahandel”, zo melden Chinese staatsmedia. De doos is duidelijk: de RMB moet uitgroeien tot een echte reservemunt — een munt die centrale banken over de hele wereld als ‘spaarpot’ aanhouden.
Op dit moment is dat nog een lange weg. Meer dan de helft van alle wereldwijde reserves bestaat uit dollars; de euro zit rond de 20 procent. De renminbi? Minder dan 5 procent. En dat terwijl China de tweede grootste economie ter wereld is.
Waarom zou dat nou juist nu lukken?
Omdat de dollar zelf onder druk staat. Niet alleen door de enorme Amerikaanse schuld, maar ook door het onvoorspelbare beleid van voormalig president Trump: handelsoorlogen, openlijke aanvallen op de onafhankelijkheid van de Amerikaanse centrale bank (de Fed), en een algemene sfeer van instabiliteit. Het vertrouwen in de dollar was altijd gebaseerd op die onafhankelijke, technocratische instelling — en nu dat fundament schokt, kijken andere landen actiever naar alternatieven.
China profiteert daarvan. Het land doet steeds meer handel met de rest van de wereld — en probeert die handel steeds vaker in eigen munt af te rekenen. Denk aan Saoedi-Arabië, dat al jaren overweegt olie aan China in renminbi te verkopen. Of Zambia, dat recent Chinese leningen begon af te lossen in RMB. Ook in Afrika en Zuidoost-Azië neemt het gebruik van de Chinese munt toe — vooral in landen waar China veel economische greep heeft, of waar de dollar minder vanzelfsprekend is.
Maar… het is niet zomaar een kwestie van ‘wil’
Want de renminbi zit nog stevig in een kooi. De munt is niet vrij verhandelbaar, de Chinese overheid houdt kapitaalstromen strak in de gaten, en burgers mogen per jaar maximaal 50.000 dollar aan RMB omwisselen — voor meer is toestemming nodig. Dat is logisch geweest in een tijd dat China armer was en bang was voor massale geldvlucht. Maar nu? Volgens hoogleraar Zhao Yongsheng van de University of International Business and Economics in Peking is dat beleid “volstrekt niet in lijn met de kracht van onze economie en ons handelsvolume”.
En dat is het dilemma: om de RMB aantrekkelijk te maken voor buitenlandse beleggers, moet China zijn financiële deuren wijter openen — meer transparantie, minder controle, meer marktvrijheid. Maar dat past niet makkelijk bij een autoritaire systeem waar overheidstoezicht de norm is.
Wat betekent dat voor de rest van de wereld?
Goed nieuws voor Europa, bijvoorbeeld. De Europese markt wordt overspoeld met goedkope Chinese producten — mede omdat de renminbi relatief laag staat. Als de munt stijgt, wordt Chinese export duurder, en krijgen Europese bedrijven weer wat ademruimte.
Maar er is ook een keerzijde: een te snelle stijging van de RMB kan deflatie veroorzaken — dalende prijzen die de Chinese economie juist afremmen. En dat is iets wat China op dit moment absoluut wil vermijden.
Dus geen haast, wel geduld. Zoals Lynn Song, hoofdeconoom China bij ING in Hongkong, zegt: “Het is een proces van de lange adem — maar er wordt wel degelijk stap voor stap vooruitgang geboekt.”
Zwarte dag voor Italiaanse wintersport: vier doden door lawines
In Noord-Italië was het gisteren een ware nachtmerrie op de piste — vier mensen kwamen om bij lawines, verspreid over verschillende Alpenregio’s. Het sneeuwdek is extreem onveilig geworden, mede door de plotselinge temperatuurstijging na de laatste hevige sneeuwval.
Valtellina: twee dodelijke slachtoffers en één zwaargewonde
In de Valtellina, een skigebied in de Lombardse Alpen, raakten drie skiërs betrokken bij een lawine. Twee van hen overleden ter plaatse; de derde werd met ernstige verwondingen naar het ziekenhuis gebracht.
Trentino: twee lawines, drie doden
Ook in Trentino was het een rampdag: vandaag werden er twee aparte lawines gemeld. Bij de eerste lawine werden vier personen vermist. Na een intensieve zoekactie werden ze allemaal gevonden — maar één van hen overleed later in het ziekenhuis. Bij de tweede lawine in dezelfde regio kwam nog eens één persoon om het leven.
Aostavallei: gelukkig afloop, maar wel met schrik
In de Aostavallei — vlak bij de grenzen met Zwitserland en Frankrijk — werd een groep van vijf skiërs door een lawine verrast. Twee van hen werden meegesleurd, maar dankzij goede uitrusting (zoals lawinezenders en schepjes) konden ze zichzelf uit de sneeuw bevrijden. Geen gewonden, maar wel een flinke schrik.
Piemonte: Duitse skiër ontsnapt net op tijd
In een skigebied in Piemonte, aan de Franse grens, raakte een Duitse skiër — onderdeel van een groep van vier — betrokken bij een lawine. Gelukkig werd hij niet bedolven en wist hij zichzelf veilig te manouvreren.
De oorzaak ligt vooral in het instabiele sneeuwdek: na de recente sneeuwval zijn de temperaturen snel gestegen, waardoor de sneeuwlaag losraakte en zich makkelijker kon losmaken — een klassieke ‘lawinegevoelige’ situatie.
Man buiten bewustzijn gevonden op voetpad in Valkenswaard
Zaterdagnacht raakte een man plotseling bewusteloos op het voetpad van de Tienendreef in Valkenswaard — precies bij de bushalte in Dommelen. Voorbijgangers ontdekten hem rond halféén ’s nachts en probeerden hem wakker te maken. Hij was even aanspreekbaar, maar viel daarna weer weg. Toen de ambulance arriveerde, kwam hij opnieuw een beetje bij, waarna hij in de ambulance werd onderzocht en naar een ziekenhuis gebracht.
Volgens de eerste informatie kwam de man net van een carnavalsfeestje op de Markt in Valkenswaard. Er wordt vermoed dat alcohol een rol heeft gespeeld in wat er gebeurde.
Twee mensen aangereden tijdens politieachtervolging in Amsterdam
In Amsterdam zijn gisteravond een fietser en een voetganger gewond geraakt nadat ze werden aangereden door een auto die mogelijk werd nagezeten door de politie. Dat meldt stadszender AT5.
De fietser kreeg ter plekke hulp van het ambulancepersoneel, terwijl de voetganger naar het ziekenhuis is gebracht. Hoe het met beiden gaat, is nog onduidelijk.
De bestuurder van de auto is inmiddels aangehouden. Volgens AT5 begon de achtervolging rond 21.45 uur in het centrum van de stad. De politie had de automobilist eerst een stopteken gegeven vanwege een verkeersovertreding — maar dat werd genegeerd. Daarna sloeg de bestuurder op de vlucht, en ontstond er een achtervolging door het centrum en verder door Amsterdam-Oost.
Tijdens die jacht werden op de Zeeburgerdijk én in de Molukkenstraat twee personen aangereden. De politie laat aan AT5 weten dat dit vermoedelijk door de vluchtende auto is gebeurd — en dat de bestuurder daarna gewoon doorgereed heeft. Uiteindelijk eindigde de achtervolging op de Eikenweg in Amsterdam-Oost. De bestuurder, die alleen in de auto zat, werd daar aangehouden. Waarom hij precies op de vlucht sloeg, is nog niet bekend.
Gynaecologen testen een onverwachte pijnstiller bij endometriose
Stel je voor: een medicatie die normaal gesproken wordt gebruikt om een te vroege bevalling tegen te houden, blijkt misschien ook écht goed te werken tegen de hevige pijn van endometriose. Dat is wat Nederlandse gynaecologen nu onderzoeken — en de eerste ervaringen zijn veelbelovend. Het is nog maar een klein begin, maar het geeft hoop aan vrouwen die al jaren met pijn worstelen.
Wat is endometriose eigenlijk?
Endometriose is een aandoening waarbij weefsel dat lijkt op het slijmvlies van de baarmoeder (maar niet écht hetzelfde is) buiten de baarmoeder groeit — bijvoorbeeld op eierstokken, darmen of buikvlies. Dat kan leiden to pijnlijke verklevingen, vocht in de buik, heftige menstruaties, en pijn tijdens het plassen, poepen of vrijen. In sommige gevallen speelt ook onvruchtbaarheid een rol. Ongeveer 400.000 vrouwen in Nederland leven met deze aandoening — maar lang werd hun pijn vaak onderschat of zelfs genegeerd.
“Mijn klachten werden gebagatelliseerd”
Chantal Spaan (37) kent dat alleen al te goed. Vanaf haar dertiende had ze extreem zware menstruaties — en al snel ook pijn die zich uitstrekte naar haar rug, bekkenbodem, bovenbenen en zelfs schouders. Ze werkte als gastouder, maar moest dat uiteindelijk opgeven vanwege de constante ongemakken. “Ik ben heel vaak weggestuurd”, vertelt ze. “Mijn klachten werden niet serieus genomen.” Tot ze terechtkwam bij gynaecoloog Bertho Nieboer van het Radboudumc, gespecialiseerd in endometriose — en precies op het moment dat hij een proefstudie wilde starten met weeënremmers als pijnbestrijding.
Een infuus op de ergste dag
Voor de pilotstudie kreeg Chantal op haar pijnlijkste menstruatie-dag een infuus met een weeënremmer — een middel dat normaal bij vroeggeboortes wordt ingezet. Daarna hield ze een maand vóór én een maand na de behandeling een pijndagboek bij. Het resultaat? “Het was veel draaglijker. Soms was de pijn zelfs volledig weg.” Ook duizeligheid en misselijkheid namen af.
Maar… dit is pas het allereerste stapje
Gynaecoloog Nieboer benadrukt: dit is een pilotstudie. Dat betekent: we kijken eerst of het überhaupt een effect heeft — niet of het overal en altijd kan worden toegepast. Er moet nog veel onderzocht worden, vooral op lange termijn. Collega Moniek van der Zanden van het Haaglanden Medisch Centrum voegt eraan toe dat de studie tot nu toe met weinig deelnemers liep, geen controlegroep had én de toediening via infuus lastig toegankelijk is. De Nederlandse Vereniging voor Obstetrie en Gynaecologie (NVOG) reageert dan ook voorzichtig positief: “Een goede basis om verder te onderzoeken — maar er moet wel met een veel groter aantal patiënten worden gewerkt om echt zeker te weten dat het werkt.”
“Ik zou het graag één keer per maand doen”
Chantal hoopt op een vervolg. “Het heeft bij mij echt geholpen. Ik vind het jammer dat ik het nu niet meer kan gebruiken. Als ik één keer per maand een dag opgenomen hoef te worden voor zo’n infuus — en daarna de rest van de maand gewoon kan leven — dan is dat voor mij meer dan de moeite waard.”
