Reisbureau stuurt toeristen op zoek naar niet-bestaande warmwaterbronnen — dankzij een AI-foutje
Je zou denken dat een reisbureau je naar echte, ontspannende plekken stuurt. Maar in dit geval leidde een AI-generatie tot een volledig verzonnen bestemming: de Weldborough Hot Springs. Volgens een blogpost van het reisbureau Tasmania Tours — die CNN inzagen — zouden deze bronnen een ‘vredige ontsnapping’ zijn in de bossen van Noordoost-Tasmanië: een ‘rustige oase’, zelfs een ‘favoriet onder wandelaars’.
Alleen… in Weldborough — een klein, afgelegen stadje op zo’n 110 kilometer van Launceston — is er geen enkele warmwaterbron te vinden. Geen stoom, geen damp, geen verwarmd water. Alleen koude lucht… en nog koudere realiteit.
“We zitten op een erg afgelegen plek — dus de toestroom was allesbehalve toevallig”
Kristy Probert, eigenaar van het plaatselijke Weldborough Hotel, kreeg eind september voor het eerst telefoontjes van toeristen op zoek naar de ‘hot springs’. “Het begon met een paar vragen”, vertelde ze aan CNN. “Maar toen kwamen er echt massa’s mensen opdagen.” Vijf telefoontjes per dag, sommigen reisden speciaal naar haar hotel om de bronnen te vinden. En omdat ze wist dat ze niet bestonden? Ze bood iedereen een biertje aan — als ze ze wél konden vinden. (Spoiler: niemand won.)
De fout zat in de AI — en in de menselijke controle
Het reisbureau erkent dat het een fout was — en wijt het aan een AI-tool die werd ingezet voor marketing. De eigenaar legde aan het Australian Broadcasting Network uit dat de content werd uitbesteed aan een derde partij, en dat hij normaal gesproken alles zelf controleert. Maar op het moment dat de blog werd gepubliceerd, was hij toevallig in het buitenland.
“Wij proberen mee te draaien met de grote jongens, en daarom moet je continu vernieuwen”, verklaarde hij. Een reden om AI in te zetten — maar blijkbaar niet voldoende reden om de output te checken.
Dit soort AI-misstanden gebeurt vaker dan je denkt
CNN wijst erop dat dit geen uitzondering is: AI-generatie in de reissector leidt regelmatig tot onnauwkeurigheden. Denk aan wandelroutes die veel te lang of te zwaar worden ingeschat, of die helemaal geen rekening houden met regen, sneeuw of andere weersomstandigheden.
Ook Wouter van Dijke, tech-redacteur van RTL Nieuws, heeft al eens met ChatGPT een vakantie gepland — en leerde de hardste les: altijd dubbelchecken. “Je moet niet klakkeloos overnemen wat AI je voorschrijft”, waarschuwt hij. “Ik heb zelf eens een museum aangeraden gekregen dat gewoon dicht was.”
En in Weldborough? Het water in de Weld River is — zoals CNN benadrukt — vooral één ding: ijskoud.
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
Toch geen tiny houses bij zorgboerderij in Netersel — en dat blijkt een opluchting voor veel omwonenden
Goed nieuws voor de buurt: de plannen voor 14 tiny houses bij zorgboerderij De Hooiberg in Netersel zijn officieel van tafel. Directeuren Els Meijer en Perrie Huijbers hebben het besluit aan de omwonenden meegedeeld via een brief — en ja, ze noemen het zelfs: “Jullie zullen blij zijn.”
Tot nu toe leek het erop dat de uitbreiding door zou gaan. De gemeenteraad van Bladel (waar Netersel onder valt) had in februari 2025 unaniem ingestemd met de bouw van de kleine woningen, waar cliënten met psychische klachten tijdelijk konden verblijven — langer dan nu mogelijk is in het huidige logeerhuis. Maar volgens Meijer en Huijbers is dat nu niet meer haalbaar: “Door nieuwe wet- en regelgeving is het op dit moment niet mogelijk om de procedure van de tiny houses voort te zetten.”
Dat betekent dus: geen bouw, geen verbouwing, geen extra woningen op het terrein. En hoewel de directeuren het “heel erg jammer” vinden — omdat ze graag meer ruimte wilden bieden aan mensen die thuis vastlopen met angsten of depressieve gedachtes — erkennen ze ook openlijk de weerstand uit de buurt. Ze benadrukken dat ze begrijpen waarom sommige omwonenden twijfelden, vooral als ze de zorgboerderij nog niet kennen. Daarom hadden ze eerder al iedereen uitgenodigd om langs te komen kijken — om zelf te zien wie er werkt, wie er wordt begeleid, en wie er eventueel in die tiny houses zou wonen.
Voor nu blijft alles zoals het is: De Hooiberg blijft actief in de Kempen, met kortdurend verblijf in het logeerhuis voor mensen die even rust en ruimte nodig hebben. De tiny houses worden niet gebouwd — en dat is, zo blijkt, voor veel buurtbewoners écht goed nieuws.
Trumps Amerika: wanneer de Verenigde Staten zelf de mensenrechten ondermijnen
Een democratische recessie — zo noemt Human Rights Watch (HRW) wat er nu wereldwijd aan de hand is. Driekwart van alle mensen op aarde leeft vandaag onder autocratische leiders. En volgens HRW-directeur Philippe Bolopion staat de wereld daardoor letterlijk in brand — vooral omdat het Amerika van Donald Trump nu zelf een van de grootste drukkers op mensenrechten is geworden.
“De openlijke minachting voor internationale wetten en normen zie je duidelijk terug in hoe de Trump-regering haar eigen burgers en migranten behandelt.” Dat blijkt bijvoorbeeld elke dag voor het hoofdkwartier van immigratiedienst ICE in Minneapolis. Daar klinken megafoons, fluitjes en roepen als “Fuck you, varkens!” zodra ICE-agenten arriveren of vertrekken. “Rechters zeggen dat veel van dit gedrag onwettig is, maar er gebeurt niets”, zegt een demonstrant. “Samen staan we sterk”, roept een ander.
Het gebouw waar al die spanning zich afspeelt, heet het Whipple-gebouw — vernoemd naar een 19e-eeuwse bisschop die zich inzette voor de rechten van inheemse Amerikanen. Vandaag speelt het een centrale rol in Trumps ICE-operatie in Minneapolis: een systeem waarin duizenden mensen — vaak willekeurig, soms met geweld — worden opgepakt en weggevoerd naar overvolle cellen. Toezicht? Bijna nihil. Rechten van gedetineerden? Regelmatig genegeerd.
Nick Benson, activist én vliegtuigspotter, telt vanaf een parkeerdek bij het vliegveld hoeveel mensen er per dag worden gedeporteerd. Sinds Trump aan de macht is, houdt de regering die cijfers niet meer openbaar. “Een jaar geleden was er één vlucht per week. Nu is het minstens één per dag, soms meer.” Terwijl een vliegtuig van de ijshockeyclub Montreal Canadiens toevallig naast het deportatievliegtuig staat, worden 21 mensen uit busjes geladen — geboeid, zwijgend, de trap op. “Een bouwvakker”, ziet Benson. “Eerder zag ik een Amazon-bezorger. Het is maar net in welke kloffie ze zijn opgepakt.”
Volgens Bolopion heeft de Trump-regering in slechts één jaar tijd cruciale pijlers van de Amerikaanse democratie ondermijnd. Denk aan Venezolaanse migranten die naar El Salvador werden gedeporteerd — en daar in de enorme CECOT-gevangenis gemarteld en seksueel misbruikt werden. Of aan de manier waarop ICE werkt: met gemaskerde agenten, in strijd met internationale normen. De dood van twee demonstranten in Minneapolis door federale agenten, Trumps aanvallen op journalisten, hulporganisaties, advocatenkantoren en universiteiten — het HRW-jaarrapport over Amerika is lang, donker en uiterst onrustbarend.
“Het rechtssysteem wordt gebruikt om af te rekenen met politieke tegenstanders”, zegt Bolopion. “We hebben te maken met een allesomvattende aanval op mensenrechten in de VS. En dat is uiterst zorgwekkend.”
En dat is niet alleen een Amerikaans probleem. “We zien al twintig jaar een wereldwijde democratische terugval”, legt hij uit. Landen als Rusland en China zijn steeds minder vrij geworden — en tegelijkertijd steeds machtiger en agressiever in hun pogingen om democratie en mensenrechten te ondermijnen. Nu is er een nieuwe speler bijgekomen: Donald Trump.
“Ze zijn strategische opponenten, maar delen hun minachting voor internationaal recht. Die wetten en regels beperken immers hun macht.” En de impact van Trump op de rest van de wereld? Enorm. “Als de VS internationale normen loslaten, ondermijnt dat het hele systeem dat decennialang relatieve vrede en welvaart mogelijk maakte.” En het stuurt een gevaarlijk signaal naar autocraten over de hele wereld: het seizoen voor mensenrechtenschendingen is geopend.
“De president zegt zich alleen gebonden te voelen door zijn eigen moraal — niet door internationaal recht”, zegt Bolopion scherp. “Dat vormt een reële bedreiging voor het hele systeem.” Het is alsof Amerika opeens voor het andere team speelt: de bestaande wereldorde wordt uitgedaagd — denk aan de terugtrekking uit de VN-Mensenrechtenraad, of de sancties tegen het Internationaal Strafhof in Den Haag.
Toch is Amerika geen China, benadrukt Bolopion ook. “De Chinese overheid is diep autoritair en werkt al jaren systematisch aan het ondermijnen van democratie, mensenrechten en internationale normen. Amerika is een democratie onder druk — maar nog steeds met ruimte voor oppositie, een vrije pers en een levendig maatschappelijk middenveld. Niets van dat alles bestaat in China.”
Daarom roept hij op tot samenwerking: “Canada, de Europese Unie, Zuid-Afrika, Brazilië, Zuid-Korea en Japan moeten zich verenigen om de op regels gebaseerde wereldorde te beschermen.” Hij verwijst naar de speech van Canadese premier Carney op het World Economic Forum in Davos, waarin middelgrote landen werden opgeroepen om vooral samen te staan tegen machtsblokken als Amerika en China.
Is HRW bang dat het straks ook in Amerika niet meer veilig is — en dat het misschien zelfs moet sluiten, zoals eerder gebeurde in Hongkong, Rusland en Egypte?
“Nee”, zegt Bolopion. “Ik geloof echt dat de Amerikaanse samenleving en het Amerikaanse systeem robuust en veerkrachtig zijn. We hebben vertrouwen in ons vermogen om ons werk in de VS te blijven doen — en we zullen daarvoor blijven vechten met elke vezel in ons lichaam.”
Treinverkeer rond Schiphol weer op gang na storing in schakelkast
Het treinverkeer bij Schiphol is rond 10.15 uur weer opgestart, meldt NS. De verwachting is dat de treinen omstreeks 10.45 uur weer volledig normaal rijden. Het verkeer was tijdelijk stilgelegd vanwege een kortsluiting in een schakelkast op het perron van station Schiphol — een maatregel die werd genomen om de veiligheid te waarborgen.
Door de storing viel ook het treinverkeer op het vaak drukbevolkte traject tussen Amsterdam Zuid en Den Haag even weg. De oorzaak bleek een korte brand in de treintunnel bij Schiphol. Zo’n situatie leidt automatisch tot het uitschakelen van de spanning op de bovenleiding, legt een woordvoerder van spoorbeheerder ProRail uit: “Dat is standaard procedure — je wil dan absoluut geen stroom op de bovenleiding hebben.”
Voor reizigers betekende dit dat ze op zoek moesten naar alternatief vervoer. Passagiers onderweg vanuit Rotterdam of Den Haag naar Amsterdam moesten rekening houden met omreizen. Op Schiphol zelf was de drukte overzichtelijk: er waren wat langere wachtrijen bij de informatiebalies van NS, en op de wegen rond de luchthaven (waar bussen, taxi’s en auto’s stoppen) was het wat drukker dan gewoonlijk. In de aankomst- en vertrekhallen was echter geen sprake van grote extra drukte — en de perrons onder de luchthaven bleven grotendeels leeg.
Let op: tussen Amsterdam en Utrecht rijden al een paar dagen minder treinen door een andere storing (aan een wissel), die naar verwachting nog tot vanavond duurt. Ook daar raadt NS aan om eventueel alternatief vervoer te overwegen.
🎤 Rapper en DJ maken Helmondse stemcampagne ‘cool’
Een frisse wind in de verkiezingscampagne van Helmond: in plaats van alleen maar borden en flyers, heeft de lokale partij Helder Helmond een rapnummer laten maken om kiezers écht te bereiken. Want vier jaar geleden ging slechts iets meer dan 39 procent van de stemgerechtigden in Helmond naar de stembus — één van de laagste percentages van heel Nederland. Alleen in Rotterdam was het nog wat lager. Het landelijk gemiddelde zat toen ruim boven de 50 procent.
“Met alleen posters en advertenties bereiken we niet iedereen”, zegt Willem Boetzkes van Helder Helmond. “Online is ontzettend belangrijk. We denken dat dit nummer veel mensen aanspreekt — en uiteindelijk ook naar de stembus lokt.”
Daarom schakelden ze twee bekende Helmonders in: muziekproducer en DJ Jescow (ook bekend als Jessie Flu) én rapper D-Fish, wiens echte naam Pim Wilde is. Pim werkt dagelijks als glazenwasser — vaak hoog op de ladder — maar schrijft ’s avonds rapteksten als hobby. En nu heeft hij zijn stem geleend aan de democratie: het nieuwe nummer heet ‘Helmond stemt’.
“We wilden het nummer toegankelijk houden: geen straattaal, niet te zwaar, maar wel met kracht”, legt Boetzkes uit. En D-Fish voegt er met een knipoog aan toe: “Als Helder Helmond in maart de grootste partij wordt in Helmond, dan weten we waar dat door komt.”
Maar het gaat niet alleen om stemmen voor één partij. “Veel mensen voelen zich te weinig aangesproken door politiek”, zegt Boetzkes. “De opkomst is al twee keer op rij erg laag in Helmond. Dan moeten we eerlijk zijn: dan doen we iets niet goed.” Het doel? Helmond uit die onderste top 10 halen — en meer mensen betrekken bij wat er in hun eigen stad gebeurt.
Op woensdag 18 maart is het weer zo ver: dan mag er weer gestemd worden voor de gemeenteraad. Of het nummer werkt? Dat zien we dan.
Ons lot hangt aan een zijden draadje: zorg in Gaza brokkelt verder af door Israëlische maatregelen
“Als wij – en al die andere hulporganisaties – zouden moeten vertrekken, dan slaat dat een catastrofaal gat in de hulpverlening.”
— Karel Hendriks, directeur van Artsen zonder Grenzen
Dat is geen overdrijving. Artsen zonder Grenzen houdt bijvoorbeeld één op de vijf ziekenhuisbedden in Gaza draaiende én verzorgt één op de drie bevallingen. En dan zijn er nog talloze families die nergens anders naartoe kunnen — zoals de vader van Mohammed (2), wiens zoon ernstige brandwonden opliep bij een Israëlische aanval. Zijn enige kans op behandeling? Via Artsen zonder Grenzen. Maar nu lijkt die zorg langzaam maar zeker te verdwijnen.
“Ons lot hangt aan een zijden draadje”, zegt hij zelf.
Wat is er nou eigenlijk aan de hand?
Israël heeft de vergunningen van 37 internationale hulporganisaties ingetrokken. Die mogen alleen blijven als ze zich neerleggen bij nieuwe eisen van de Israëlische regering — en wel vóór 28 februari. Anders moeten ze Gaza verlaten. Dat betreft meer dan 15 procent van alle hulporganisaties die daar actief zijn.
De grootste knelpunt? Israël wil dat organisaties uitgebreide persoonlijke gegevens delen van hun Palestijnse medewerkers — en niet alleen van hen, maar ook van hun familieleden én zelfs van hun activiteiten op sociale media. Volgens Israël is dat nodig om te checken of iemand banden heeft met Hamas of andere groeperingen die het land als terroristisch bestempelt.
Maar hulporganisaties vinden dat volstrekt onaanvaardbaar. Ze doen al jarenlang grondige screenings vóór iemand wordt aangenomen. “Wij willen er zeker van zijn dat wij geen mensen die deelnemen aan de gewapende strijd in ons personeelsbestand hebben”, legt Karel Hendriks uit. “Want dat zou ons ook tot doelwit kunnen maken.”
Alleen: de Israëlische eis gaat veel verder dan wat hulpverleners veilig en ethisch kunnen verantwoorden — vooral in een oorlogsgebied waar honderden hulpverleners de afgelopen twee jaar zijn gedood.
Zoals Hendriks terecht opmerkt: “We zouden ook niet zomaar gegevens van Oekraïense medewerkers aan de Russen geven.”
En er is nog een extra laag: Israël wil ook dat organisaties zich aanpassen aan eisen over wat ze mogen zeggen of niet. In andere woorden: ze moeten meebewegen met wat de Israëlische regering wel of niet prettig vindt. Dat is een directe bedreiging voor de onafhankelijkheid van humanitaire hulp.
De gevolgen zijn al nu voelbaar
Hoewel het officiële vertrek pas eind deze maand zou ingaan, merken organisaties de impact nu al.
Buitenlandse experts kunnen niet meer de Gazastrook in. Hulpgoederen komen steeds moeilijker binnen. En dat terwijl zo’n 90 procent van de hulpmedewerkers Palestijns is, maar de expertise van buitenlandse collega’s vaak onmisbaar is — denk aan specialisten op het gebied van ondervoeding, waterbeheer of psychologische ondersteuning.
En wie er nu nog is, kan niet terugkomen als hij of zij Gaza verlaat. Daardoor raakt kennis snel kwijt — en herstel nog sneller onmogelijk.
Hoe reageren de organisaties?
Er is geen éénmalig antwoord — maar wel veel vastberadenheid.
- Save the Children ging naar het Israëlisch hooggerechtshof om tegen het besluit te klagen. Het eerste beroep werd afgewezen, maar de organisatie gaf niet op: “Samen met andere organisaties zijn we opnieuw in hoger beroep gegaan.”
- Artsen zonder Grenzen probeerde eerst te onderhandelen. Ze waren bereid om — onder strikte voorwaarden — mogelijk een deel van de gegevens te delen. Maar toen bleek dat Israël zelfs dan geen garantie kon geven dat ze mochten blijven, trokken ze zich terug. Geen deal was beter dan een deal die niets oplevert.
Het resultaat? Voor alle 37 organisaties lijkt het lot nu inderdaad in beton gegoten.
Toch blijft de hulp doorgaan — op één of andere manier
Ondanks alles: “Wij zullen na 1 maart ons werk in Gaza niet stoppen”, benadrukt Juliette Verhoeven van Save the Children.
In samenwerking met VN-organisaties en andere partners proberen ze hulpgoederen toch nog binnen te krijgen — linksom of rechtsom. Al zal het waarschijnlijk op een lager pitje moeten. Minder personeel, minder middelen, meer obstakels. Maar de intentie blijft: blijven helpen, zolang het maar enigszins kan.
