IT-reus Capgemini en de omstreden samenwerking met ICE
Je hoort vaak over grote IT-bedrijven die samenwerken met overheidsinstanties – maar soms is de context zo gevoelig dat het zelfs ministers op scherp zet. Dat gebeurde onlangs toen de Franse minister voor digitale zaken, Cédric Lescure, openlijk reageerde op een LinkedIn-bericht van Capgemini-ceo Aiman Ezzat. Daarin erkende Ezzat dat dochterbedrijf Capgemini Government Solutions (CGS) een contract heeft met de Amerikaanse immigratiedienst ICE – en dat hij daar pas via openbare bronnen van hoorde.
Ja, je leest het goed: de topman van een wereldwijd opererend technologiebedrijf wist pas nadat het nieuws naar buiten kwam dat zijn eigen dochteronderneming diensten levert voor het opsporen van personen op federaal niveau in de VS. En dat contract kan uiteindelijk tot wel 365 miljoen dollar opleveren – met extra beloningen als er meer migranten worden gelokaliseerd. Niet bepaald een neutrale IT-opdracht, dus.
Waarom is dit zo gevoelig?
ICE staat al jaren onder vuur vanwege gewelddadig optreden – denk aan de dood van twee mensen tijdens een actie in Minneapolis, wat massale protesten en woede losmaakte. Veel Amerikanen spreken zelfs van een ‘politieke bezetting’ van hun steden door ICE en de grenspolitie. En nu blijkt dat een bedrijf als Capgemini – dat zich internationaal profileert als een verantwoord en ethisch IT-partner – via CGS juist technische ondersteuning levert voor precies die operaties.
Ezzat probeert het te duiden door te benadrukken dat CGS onder een ‘speciale veiligheidsovereenkomst’ werkt. Dat betekent dat het bedrijf geheime opdrachten voor de Amerikaanse federale overheid mag uitvoeren – en dat het moederbedrijf Capgemini daardoor moet afstand nemen van wat er daar precies gebeurt. Geen gedeelde besluitvorming, geen toegang tot contracten of technische details, en zelfs geen inzicht in de activiteiten dankzij strikte firewalls. Volgens Ezzat is dat niet een keuze, maar een vereiste van de Amerikaanse wetgeving.
Maar Lescure was daar niet mee tevreden. In de Franse Assemblée Nationale stelde hij scherp: “Je mag toch ten minste verwachten dat een bedrijf weet wat er binnen zijn eigen dochteronderneming gebeurt.” Een simpele, maar krachtige vraag – vooral als het gaat om ethiek, transparantie en maatschappelijke verantwoordelijkheid.
Niet alleen Capgemini
En laat het duidelijk zijn: Capgemini staat hier niet alleen. Sinds Trumps eerste ambtstermijn investeerde de VS fors in immigratiediensten – en veel tech- en adviesbedrijven pikten daar graag een stukje van mee. Volgens een analyse van de Financial Times hebben Palantir en Deloitte sindsdien samen meer dan 22 miljard euro verdiend aan contracten met Amerikaanse immigratie- en grensautoriteiten. Palantir heeft bijvoorbeeld ICE-contracten ter waarde van 81 miljoen dollar; Deloitte sloot nieuwe afspraken voor ruim 100 miljoen dollar met zowel ICE als de Customs and Border Protection. Veel van die samenwerkingen draait om IT-systemen, datacentra of personeelsondersteuning – maar sommige gaan ook rechtstreeks over het implementeren van beleid rond het opsporen, arresteren en deporteren van illegale immigranten.
🚛 Vrachtwagen ramt viaduct in Den Bosch – betonplaat splintert als een koekje
Vrijdagmiddag ging het mis op de Zandzuigerstraat in Den Bosch: een vrachtwagen reed tegen het viaduct en liet een gigantische betonplaat in honderden stukken uiteenvallen. De chauffeur was onderweg naar de wijk Orthen om de plaat af te leveren, maar had kennelijk niet gerekend op de lage doorrijhoogte — zijn truck paste simpelweg niet onder het viaduct.
De ravage is flink: de weg ligt bezaaid met betonpuin, een groot stuk van de plaat zit onder de vrachtwagen geklemd, en het voertuig staat nu volledig vast. Een bergingsbedrijf moet het ding eerst weghalen, terwijl een veegwagen de resterende brokstukken opruimt. Daarom is de weg richting Orthen tijdelijk afgesloten — hoe lang dat duurt, is nog onduidelijk. Goed nieuws: het viaduct zelf heeft gelukkig weinig schade opgelopen.
Appels vol pesticiden: veel te veel voor babyvoeding, zegt onderzoek
Je denkt misschien: “Een appel is gezond, toch?” Ja, absoluut — maar wel als hij écht schoon is. En daar zit de crux: nieuw onderzoek toont aan dat veel appels behoorlijk sterk belast zijn met verschillende soorten pesticiden — soms zelfs ruim boven de strikte Europese norm die geldt voor babyvoeding.
Waarom is dat zo zorgwekkend?
Toxicoloog Paul Scheepers van de Radboud Universiteit vindt de bevindingen niet verrassend, maar wel onrustbarend. “Veel van deze stoffen kunnen hormoonverstoring veroorzaken, en al een lage blootstelling op jonge leeftijd kan langdurige gevolgen hebben”, legt hij uit. Toch benadrukt hij ook: fruit blijft belangrijk. De voedingswaarde, vezels en vitamines zijn onmisbaar — het gaat dus om kiezen voor de veiligste variant, niet om stoppen met eten.
Wat zit er nou precies op die appels?
Van alle onderzochte appels bevatte maar liefst 64 procent PFAS-pesticiden — een groep stoffen die langzaam afbreken en zich in het lichaam kunnen ophopen. Ook in Nederland werd dit gevonden: twee van de vijf Nederlandse appels hadden deze stoffen op hun schil. Daarnaast zaten er op dezelfde twee Nederlandse appels ook cyprodinyl en fludioxonil, twee pesticiden die de Europese Commissie zelf noemt als de meest gevaarlijke — en die zo snel mogelijk vervangen moeten worden zodra betere alternatieven beschikbaar zijn.
Appels (en peren) behoren overigens tot de meest bespoten fruitsoorten. Zonder bestrijding wordt het fruit vaak al snel bruin, dof of aangevreten — wat verklaart waarom veel telers graag op pesticiden vertrouwen. “Ik heb liever een stuk biologisch fruit dat er wat minder ‘perfect’ uitziet”, zegt Scheepers. En dat advies wordt krachtig ondersteund door het onderzoek.
Waarom is biologisch nu echt de beste keuze?
Voor baby- en peutervoeding geldt een wettelijke Europese grenswaarde van maximaal 0,01 mg/kg pesticideresten. Maar volgens PAN (Pesticide Action Network) zit je bij het maken van een babyhapje met gangbare, niet-biologische appels bijna altijd boven die norm. En dat is geen toeval: de normen voor babyvoeding zijn bewust veel strenger dan voor volwassenenvoeding — omdat kleintjes extra kwetsbaar zijn. Biologische producten komen daarom van percelen met een ‘schoner’ landbouwbeheer, specifiek ingericht om residuen tot een minimum te beperken.
Wat weten we nog niet — en waarom is dat net zo belangrijk?
Een groot probleem: pesticiden worden meestal afzonderlijk getest op risico’s. Maar in de praktijk zitten er vaak meerdere stoffen tegelijk op één appel — en hoe die combinatie werkt op gezondheid of milieu? Dat wordt niet getest. Dus: onbekend. En dat onbekende kan pijn doen — vooral bij kinderen. Scheepers wijst op mogelijke effecten op vroege organontwikkeling, groei en zelfs de vorming van geslachtsorganen. Collega Peeters voegt daaraan toe dat we bijvoorbeeld nog heel weinig weten over de impact op het brein van kinderen.
Daarom is er vorig jaar ook een aanscherping van de regelgeving gekomen: de veilige grenswaarde is met een factor 5 verlaagd. En ja — dat heeft al geleid tot meerdere terugroepacties. Een duidelijk signaal dat het gezondheidsrisico serieus genomen wordt.
Fietser zwaargewond na botsing met tractor in Etten-Leur
Een fietser is vrijdagmiddag zwaargewond geraakt bij een ongeluk met een tractor aan de Hoge Bremberg in Etten-Leur. Volgens de eerste informatie zou het slachtoffer zijn geraakt door een stalen balk die achterop de trekker uitstak — een detail dat de politie nu onderzoekt. De gewonde is met spoed per ambulance naar een ziekenhuis gebracht. Tijdens het opsporen van de oorzaak was de weg tijdelijk afgesloten, wat voor enige vertraging zorgde in het verkeer.
Spanning in Britse wateren om Russisch schip bij datakabels
Een Russisch vrachtschip heeft deze week flink de spanning opgevoerd langs de Britse kust – en dat niet zonder reden. De Sinegorsk, een schip onder Russische vlag, legde afgelopen dinsdag plotseling koers aan naar het Kanaal van Bristol, vaarde tot vlak voor de kust van Minehead… en liet daar, midden op zee, zijn anker zakken. Niet zomaar ergens: minder dan twee kilometer van een cruciale knooppuntplek waar onderzeese datakabels samenkomen die het Verenigd Koninkrijk verbinden met de VS, Canada, Spanje én Portugal.
Zodra de Britse autoriteiten dit opmerkten, ging de alarmbel hard. In de vroege uren van woensdagochtend werd zelfs een kustwachtvliegtuig opgestuurd om het schip vanuit de lucht in de gaten te houden. De bemanning kreeg een formeel bevel om onmiddellijk de Britse wateren te verlaten – maar ze deden alsof ze niets hoorden. Hun verklaring? Ze waren bezig met een reparatie. Ja, oké.
Maar het is al langer geen geheim dat Russische schepen – ook civiele – regelmatig op verdachte plekken stil liggen, vooral bij kwetsbare infrastructuur zoals kabels of pijpleidingen. Denk aan december 2024, toen een Russisch schip in de Oostzee over een stroomkabel tussen Finland en Estland voer en hem met zijn anker kapottrok. Of aan 2022, toen juist rond de tijd dat een Russisch vissersvaartuig langs Schotland voer, de datakabel naar de Shetlandeilanden plotseling uitviel.
De Sinegorsk hoort officieel niet bij de Russische marine – maar gedraagt zich wel heel vaak alsof het wel zo is. En dat maakt haar niet onschuldig. Na veertien uur stil liggen, met de Britse kustwacht in de lucht en een aanvalshelikopter van de Royal Navy al op weg, besloot de bemanning eindelijk toch om het anker op te halen en te vertrekken. Of de helikopter bewapend was? Dat wilde The Telegraph niet bevestigen.
Het Britse ministerie van Defensie reageerde kort daarna helder: “We zijn ons volledig bewust van de dreiging van Rusland – waaronder pogingen om onderzeese kabels, netwerken en pijpleidingen van het VK én onze bondgenoten in kaart te brengen. En we gaan daar vastberaden mee om.”
Waar de Sinegorsk nu precies is? Geen idee. Het schip heeft zijn AIS-baken uitgezet – en daarmee zichzelf onzichtbaar gemaakt. Een duidelijke schending van de internationale scheepvaartregels, want voor dit soort schepen is AIS verplicht. Zo verdwijnt het in de mist… en blijft de vraag hangen: wat deed het daar écht?
Artsen zonder Grenzen dreigt Gaza te verlaten — vanwege nieuwe Israëlische eisen
De Nederlandse tak van Artsen zonder Grenzen (AzG) staat op het punt om eind februari uit Gaza te moeten vertrekken. Dat is niet omdat ze willen stoppen met helpen, maar omdat ze weigeren in te stemmen met nieuwe regels die Israël heeft opgelegd aan internationale hulporganisaties. Directeur Karel Hendriks legde het tegenover de NOS uit: als AzG niet akkoord gaat met die eisen, loopt een officiële deadline af — en dan moet de organisatie weg.
Wat wil Israël precies?
Eind vorig jaar kondigde de Israëlische regering al aan dat tientallen hulporganisaties de toegang tot Gaza zouden verliezen als ze niet instemden met de nieuwe voorwaarden. En die gaan vooral over wie er precies werkt voor AzG — en wat de organisatie daarover zegt.
“Israël stelt eisen over hoe wij ons als AzG mogen uitspreken”, legt Hendriks uit, “maar ook over welke persoonlijke gegevens we moeten doorgeven over onze lokale medewerkers.” Denk aan namen, adressen en zelfs identiteitskaartnummers. Gegevens die volgens AzG hoogst privacygevoelig zijn — en waarvan de organisatie bang is dat ze gebruikt kunnen worden om hulpverleners te targeten.
“Honderden hulpverleners zijn al gedood in Gaza, onder wie vijftien collega’s van ons”, benadrukt Hendriks. “We willen ontzettend graag blijven, maar we hebben geen garantie dat deze informatie veilig blijft — en dat onze mensen daardoor niet in gevaar komen.”
En het gaat niet alleen om veiligheid in Gaza. AzG maakt zich ook zorgen over een groter principe: als zij hier instemmen met zo’n eis, wat gebeurt er dan later in andere conflictoplossingen? “Strijdende partijen elders op de wereld zouden dan ook zulke gegevens kunnen eisen. Dan verdwijnt onze onafhankelijkheid — en daarmee onze geloofwaardigheid als neutrale hulpverlener.”
Al maanden praten — maar nog geen oplossing
AzG probeert al geruime tijd met Israël in gesprek te blijven. Ze zijn bereid om hun eigen veiligheidschecks en achtergrondonderzoeken met Israël te bespreken — en samen te kijken hoe die beter afgestemd kunnen worden. Maar tot nu toe is er geen bewijs van bereidheid van Israëlse kant om echt mee in te gaan op die dialoog.
Wat betekent het als AzG weggaat?
Heel veel. In Gaza helpt AzG bij ongeveer één op de drie bevallingen, levert schoon drinkwater aan rond de 30% van de bevolking en ondersteunt ongeveer 20% van alle ziekenhuisbedden.
Spoedarts Emily Vandamme, die momenteel voor AzG werkt in Gaza, zegt het scherp: “De gevolgen zullen dramatisch zijn.” Ze ziet dagelijks gewonden binnenkomen — vaak kinderen met kogelwonden, elke twee of drie dagen weer een nieuw geval. En naast het geweld is het leven daar al extreem zwaar: het is koud, winderig, regenachtig, en het griepseizoen is in volle gang. “Ik heb al meerdere mensen zien overlijden aan longontsteking”, zegt ze. “Als wij onze steun moeten staken… waar gaan al die patiënten dan heen? De ziekenhuizen liggen nu al overvol.”
En de andere hulporganisaties?
AzG is niet de enige die onder druk staat. Tientallen andere organisaties — waaronder Nederlandse zoals Oxfam-Novib en War Child — staan voor dezelfde keuze. Wat zij gaan doen met de Israëlische eisen, is nog onduidelijk.
Tegelijkertijd kondigde Israël vandaag aan dat de grensovergang met Egypte bij Rafah vanaf zondag weer open zal gaan. Dat zou de eerste keer zijn sinds mei 2024 dat mensen daar weer legaal in en uit Gaza kunnen reizen. Hoeveel mensen daadwerkelijk gebruik mogen maken van die opening, is nog onbekend — daarover onderhandelen Israël en Egypte nog.
