Tilburg laat Wilhelminapark nog even liggen
Drugs, rotzooi en mensen die niet lekker in hun vel zitten: sinds een tijdje is het Wilhelminapark helemaal niet zo chill meer als het klinkt. Bewoners verkiezen omrijden boven ontspannen, en dat pikt niemand nog. Daarom gooiden ze een paar maanden geleden een vette stapel klachten én een manifest op tafel: kom nou eens in actie!
Daar lijkt de stad nu eindelijk gehoor aan te gaan geven. Tussen eind februari en begin maart moet er echt iets concreets op tafel liggen. “We horen één ding: actie, actie, actie,” zegt wethouder Peter Kok. Maar hoe een knip op de vingers is, klonk dinsdag in de raadzaal vooral “Waarom duurt dit zo lang?”
Eensgezind somber beeld
Nagenoeg alle fracties schilderden exact dezelfde boze grofboek-op-zondagtaal: het vroegere groene huiskamertje is veranderd in een overlast-hotspot. Rond de Gasthuisring huisvest Traverse daklozenopvang, Broodnodig spuwt wachtrijen tot in het gras. Bewoners kijken aan tegen wildplassen, dealtjes, ruzies en in het donker: wacht, is dat veilig?
Opeenstapeling van ellende
Het gaat dus allang niet meer om één incident. Te veel sociale voorzieningen op één klavertje vier, te weinig randje eromheen en amper sociale controle. Partijen als LST: “Snellere handhaving, meer smerisgloed en duidelijke afspraken met de instellingen op korte termijn.” GroenLinks: “We hebben het sociale hart lief, maar vijftig goede bedoelingen maken intussen een probleemknoest. Stop met losse plukjes, pak het als één geheel en zet er een harde deadline bovenop.”
Eerste test voor burgemeester Gräper
Voor het eerst mocht burgers, Fleur Gräper toelichten hoe zij openbare orde en veiligheid aanvliegt. Volgens haar “zorgelijk”, maar Boa’s die eerder even naar huis werden gestuurd (explosies bij coffeeshop Caza…) zijn weer zichtbaar in het park. Mini-kanttekening: “Tuurlijk, maar we hebben maar zoveel dienders. Meer hier betekent minder daar.”
Wie doet wat én wanneer?
Peter Kok mocht toezeggen:
– €60.000 voor bewonersinitiatieven en gezellige activiteiten rondom het park.
– Misschien kan de kiosk er eerder komen.
– Extra bed-beschikking én begeleiding voor dakloze arbeidsmigranten.
– Vierdaagse studie of zorgvoorzieningen eindelijk breder over de stad verspreid kunnen worden. MST (huur al gestopt) en Track013 (jongeren te kwetsbaar, te dicht bij het park) zijn daarbij beoogde proeftuinen.
Tot die tijd blijft het gelul in de raadzaal. Bewoners raden vooral elkaar aan: blijf de komende weken nog even of halsoverkop omrijden. Hopelijk komt de wethouder straks niet met zes warme woorden en één lauw kaartje.
32 uur knippen, plukken en knuffelen: zo redde kapster Medina Alicia’s klithaar na haar coma
Een simpele oproepje in een besloten Facebook-groep, halverwege december. Daar begon het voor Medina, krullenspecialiste-hulptroep in één persoon. Ze zat op de bank, scrollde, en reageerde eigenlijk al voordat ze het hele bericht had gelezen. Binnen een paar uur wist ze dat het geen standaardkapsel-afspraak werd: Alicia – een fictieve naam, want ze wil anoniem blijven – was uit haar coma van enkele weken ontwaakt met een extreem harde, dooraderde ‘comahaarmat’. In plaats van verzoeken om een rescue-behandeling, smeekte ze om de tondeuse. “Scheer het maar af en regel een pruik”, schreef ze. Geen idee wat ze over zichzelf afriep.
Want Alicia schaamde zich kapot. Ze durfde haar huis niet meer uit, durfde geen oogcontact meer te maken. Alles wat ze wilde, was verdwijnen onder een pet of pruik. En dat is waar Medina – samen met heel wat verpleegkundigen in de reacties – ingreep. Want hoe vaak komt zo’n verhaal voor? Veel vaker dan je denkt, zo bleek later.
Waarom haar zich als dankbare spaghetti uit elkaar haalt na een coma
Oké, snelle biologieles: lang haar dat weken onaangeraakt blijft schurft zichzelf op hol. De schubben gaan open, gaan elkaar grijpen, verweren met zweet, talg en natuurlijke haaruitval. Je hoofd rust op een kussen → drukpunten bij de achterkant → mega-klit. Mede doordat je lichaam in een soort ‘ super-spaarstand’ zit, valt het haar extra uit, waardoor alles nog sneller in elkaar vilt. Klinkt hard. Voelt harder.
Verplegers weten het: haarverzorging staat net geen bovenaan het prioriteitenlijstje op de IC. Iedereen doet z’n best, maar als het om levensfuncties draait, blijft de borstel liggen. En zodra de patiënt weer wakker is, staat diegene oog in oog met een flinke bos identiteit in de knoop.
Kappers tegen de code: liever monteren dan scheren
Haar-experts zoals Willeke Pietersma van De Haarzaak zien het beeld geregeld langskomen: een paar keer per jaar duikt er iemand op met een ‘coma-mat’. Knippen is dan vaak de makkelijkste uitweg, maar niet de enige. “We gaan pas met de schaar als de hoofdhuid onherstelbaar onder de ontstekingen zit. Zolang het kan, zoeken we hoe we het meeste kunnen sparen.” Zij schat dat zo’n 3 % van haar klanten die klittenlucht meemaakte – maar zoveel meer durven de stap naar de salon niet te zetten.
Medina wilde dus iets doen. En na een lading oliën, liters spray-conditioner, de stoomkap op stand-by en een keramisch leger haarnaalden begon eind december Het Grote Ontklit Project. Rond tien uur ’s ochtends rolde Alicia binnen. Ze keek nergens naar, uit angst haar spiegelbeeld echt te moeten zien. Medina schoof haar in de stoel en zei alleen: “Trust me, we doen dit samen.”
Tien uur, een doos tissues en een heleboel geduld
De eerste sessie duurde tot half één ’s nachts. Medina werkte vooral met vingers – geen kammen, anders trek je broekenladingen haar uit het hoofd. Ze vlocht wat al loskwam meteen vast, zodat het niet weer aan elkaar klonterde. “Het is als harp spelen,” zegt ze, “elke snaar kost je minstens een gebed.”
Thuis op de bank moest Medina huilen als een klein kind. Ze wist: dit gaat nog wel even duren. En dus stond de volgende dag, en de dag erop, weer schaal 11 op de playlist. Na vijf intensieve dagen – in totaal dik 32 uur – was het klaar. Toen het kapsel voor het eerst weer water kon verdragen, liep hele zooi trots door de keuken te wapperen. Alicia in de stoel, Medina ernaast: samen de kraan open. Het water ramde door de vlechten heen, glipte langs schone slapen en verjoeg wekenlange littekens in haarzelf. Toen barstten ze los: huilen, lachen, nazoemen.
“Ik ben er weer,” riep Alicia. “En ik geloof weer dat ik er mag zijn.”
Make-over-bedankje én een reality-check
Als afsluiter kreeg ze nog een complete glow-up: manicure, pedicure, wimperextensions, noem maar op. Een prikbord aan vrouwelijkheid, zodat ze zich in alle opzichten weer thuis kon voelen in haar eigen hoofd.
Op Medina’s TikTok exploderen de reacties. Mensen delen hun eigen ‘coma-haar-horror’. Sommige vrouwen hadden ook wel eens gebeden dat het hoofd ooit weer iets menselijks aanvoelde – alleen kregen ze nooit de Medina-behandeling. Daarom hoopt Medina op twee dingen: laten we het er met z’n allen over durven hebben én móeten dokters en zorgverzekeraars speciale post-coma-hair trajecten (en de rekening) serieus gaan nemen. Want goedbedoelde vrijwilligers zijn schaars, en uiteindelijk moet ook Medina de huur betalen.
Alicia hoeft geen pruik meer. Ze heeft haar eigen haren – nu netjes verzorgd, maar bovenal: weer van haarzelf.
Trumps “terriër” krijgt een poot: Bovino moet Minnesota verlaten
Allesbehalve subtiel trekt Trump nu toch de nationale “grens-watchdog” Greg Bovino onder de menigte in Minneapolis weg. In recordtempo werd de spierbundel de boeman voor harde knuppels, traangas en schoten tijdens de protesten tegen het strengere immigratiebeleid. Twee doodgeschoten burgers in nog geen drie weken was een brug te ver: de politiecommissaris gisteren uit de stad, vandaag al pakken weg.
Boosheid, telefoontjes en verrassende deals
Na een waarschijnlijk stevig potje bellen gisteren ontvingen zowel de Democraat burgemeester Frey als gouverneur Walz een verrassend vriendelijke Trump. In de WhatsApp-stijlkapstok-kern: “We zitten op één lijn.” Zeg dat nog drie keer en Walz krijgt daadwerkelijk minder federale agenten op zijn stoep. Trump beaamde enthousiast – zelfs via Truth Social – dat Minnesota soepeler wilde samenwerken en dat er “progressie” werd geboekt. Bingo, agent krijgt koffers pakken.
Van “petje af” tot problemen
Bovino’s kordaat mondje maakte hem tot publieke vijand nummer één na zijn opmerkingen over ‘de terechte daad’ van een ICE’er en een zonder enkel bewijs gelanceerd verhaal over een gewapende betoger. Minister Noem stond achter hem, het Witte Huis stuurt hem nu naar de achterbank – al blijft hij volgens huispropaganda landelijk hoog baas. Eén blad wist al “Hij is ook die baan kwijt” te melden.
Walz en Frey: ‘Stop de cowboyactie’
De Democraten zaten niet stil. Walz noemde het neerschieten van verpleegkundige Alex Pretti misselijkmakend en vroeg om “die bewapende cowboys onmiddellijk naar huis”. Het Witte Huis noemde dit “kwaadaardige leugens” – tot gisteren blijkbaar. Walz duwde nu door op twee onafhankelijke onderzoeken, want de FBI in combinatie met Interne Veiligheid vertrouwen ze voor geen cent.
Wie komt straks?
Tom Homan, de rijzende ster op la-la-land-trek-bevel-gebied, schijnt vandaag al in Minnesota te landen. Eerste afspraak: koffie met Frey. Daarna bestrijdt hij volgens de Trump-clan fraudegevallen rond de Somalische gemeenschap – alweer dé smoes voor de mega-operatie.
Wanneer krijgt Minnesota antwoorden?
Minneapolis en St. Paul vechten juridisch om het aantal federale agenten terug te brengen naar pre-Trump-niveau. Even 3000 man aan een stuk door – maar voor de rechter lopen ze al te zwaaien met potten, pannen en een enkele trombone bij het hotel waar ze slapen. Nachtelijk lawaai prikkelt de schoonmakers meer dan de agenten zelf, want na wat boetes glijdt de politie soepel langs de betonblokken. Van een uitspraak is nog niks te zien.
Zolang de rechter geen beslissing neemt, blijft Minnesota wachten. En protesteren. En potten tikken.
File door klapper op de A50: alles stil richting Eindhoven
Afgelopen dinsdag in de ochtendspits werd de A50 tussen Eerde en Sint-Oedenrode één grote parkeerplaats. Drie auto’s wisten op elkaar te klitssen en zorgden ervoor dat de snelweg richting Eindhoven volledig dicht ging. Er komt een ambulance aan, maar of iemand gewond is geraakt weten we nog niet.
Om toch vooruit te komen mocht het verkeer tussendoor op de vluchtstrook rijden, maar echt soepel was dat niet. Slimme forenzen kozen erom via knooppunt Paalgraven om te leiden: de omweg over de A59 en A2 bleek rond half negen al sneller dan doormodderen op de A50, waar de file zo’n 45 minuten vertraging opleverde.
Tragisch nieuws: Complete mariniersploeg raakt bij aardverschuiving op West-Java het leven
Wat er gebeurde
Een complete eenheid van 23 elite-mariniers is omgekomen tijdens een natuurramp in West-Java. Vier van hen waren al eerder gisteren bevestigd als dodelijke slachtoffers, maar nu blijkt dat eigenlijk geen van hen de aardverschuiving heeft overleefd. Al met al zijn er 42 mensen vermist, waaronder deze mariniers, na zware regenval afgelopen nacht.
Waarom zaten ze daar?
De mariniers trainden in heuvelachtig gebied vlak bij het dorpje Pasir Langu voor een lange uitzending aan de grens tussen Indonesië en Papoea-Nieuw-Guinea. De hevige regen maakte de grond zo instabiel dat een plotselinge modderstroom hun kamp plus 34 woningen meesleurde.
Reddingswerk loopt stroef
Door de smalle wegen en het zompige terrein kunnen zware graafmachines moeilijk bij het rampgebied komen. Een zegsman van het leger vertelde gisteren dat de bodem nog steeds verschuift, wat het werk extra gevaarlijk maakt.
Een terugkerend probleem
Eind vorige maand stierven op Sumatra al meer dan 1200 mensen door overstromingen en aardverschuivingen. Ook toen raakten ruim 7 000 mensen gewond. Indonesië ondervindt jaarlijks veel natuurgeweld wegens de tropische regenval en de heuvelachtige bodem.
EU + India: jongens, waarom nu pas? 🤝
Omdat onder druk alles rare sprongen maakt, dus check die handelsdeal!
Gewoon noodgedwongen, eigenlijk
Stel je voor: je wilt altijd al met die buurvrouw samenwerken, maar het klikte nooit echt. Nu belt ze opeens: “He, vent, heb jij ook zin?” Waarom nu wel? Drie woorden: Trump-noodrem. Europa en India openden gewoon hun agenda’s nadat de VS besloot om overal importtarieven op te plakken. India krijgt er namelijk flink van langs via de Amerikaanse heffingen én heeft het gevoel dat Amerika zijn groei naar ‘wereldtop’ gewoon dwarsboomt. China clickt ook niet—dus waar zoek je je vrienden? Juist, op de andere kant van de wereld.
Lang gepruts, plots vaart
Wisten jullie dat ze al in 2007 over die deal begonnen te zwetsen? Toen durfde Spotify amper in de Benelux te adverteren. De gesprekken stierven dood in 2013, maar herrezen in 2022. Officieel: “We namen de tijd om elk punt haarfijn te doen.” Onofficieel: “We hadden geen spoed.” In februari voorgaand jaar hakten ze – letterlijk – een deadline in steen: binnen één jaar onderhands klaar. En raad eens? Het is gelukt. Ja echt.
Eén miljard-plus shoppers, wie wil dat niet?
India is echt een koopjesparadijs in wording. Vijf keer de EU qua inwoners, en het land plant om binnen een paar jaar de derde economie te worden (na China en de VS). Tel daarbij al die nieuwe middenklassers—ruim dertig miljoen extra per jaar—en je snapt waarom BMW wel zin heeft om daar straks zonder tarief zijn wagens te dumpen. Niet alles wordt meteen goedkoper: zwaar beveiligde sectoren zoals wijn, olijfolie, auto’s en chemicaliën komen wel vrij, maar er blijven beschermingstrucjes voor Indiase industrieën.
PAPIER MOET NOG WEL TEKENEN
Von der Leyen kraait al victorie – en met recht – maar vergeten we niet: de 27 lidstaten én het Europees Parlement moeten nog zeggen “ja”. Voor de juridische wervelingen kan je hier klicken.
Euros & Know-how please, wij regelen mensen
Wat India wil: euro’s, andere pleisterplekken voor hun spullen, én snufjes die wij al kennen (sparkling water? elektrische zaag?). Europa wil lagere prijzen, minder China-depend, frisse chips en vooral medische handschoenen zonder “niet op voorraad”. Nog geen personeel? India heeft er genoeg en zegt: “Stuur maar, wij bellen cab.”
Maar hey, de kleine lettertjes vergaderen nog
Niet alles is klaar hoor. Boerenprobleem, boze boswachters en intellectueel eigendom: ook dat staat nog in de kantlijn. Er is letterlijk een “vervolgkamer” waar men al sinds gisteravond (figuurlijk) in zit.
En India? Die ziet nog wél splinters in Europa (“maakt liever losse natie-deals”) maar ziet ons – met name Nederland – als dikke deur: grootste Indiase EU-export (via petroleum), plus al die medische apparatuur en zuivelrobots. Dus als je in India een wc-typenmachine zoekt, is de kans groot dat-ie op een Nederlandse pallet lag.
