Teleurgang in Eindhoven: Marokkaanse droom spat uiteen in bloedstollende Afrika Cup-finale
Zondagavond was Dynamo in Eindhwen een ware kolkende zee van rode en groene vlaggen. Zo’n 150 Marokkaanse fans zaten op het puntje van hun stoel tijdens de Afrika Cup-finale tegen Senegal. Wat volgde was een rollercoaster aan emoties, met een uiterst pijnlijke ontknoping.
De wedstrijd leek in blessuretijd beslist te worden toen Marokko een strafschop kreeg. De zaal ontplofte bijna: “We gaan winnen!” klonk het enthousiast. Maar het voetbalgoden hadden een ander plan. Brahim Díaz verzuchte de kans met een panenka die de keeper makkelijk pakt. “Waarom kies je nu precies voor die truc?”, moppert een supporter met een zichtbaar lege blik. Twintig minuten later tikte Senegal alsnog de winnende aan in de verlenging: 0-1.
De teleurstelling was voelbaar. “Na vijftig jaar wachten opnieuw zo dichtbij…”, zucht iemand terwijl hij de vlag van zijn schouders laat glijden. Niet iedereen treurt: “We zijn trots, we zijn gewoon tweede van Afrika”, relativeert een supporter. Voor en na het duel verzorgde Mocro Inside een talkshow met onder anderen Youssef El Kachati en Fortuna-coach Danny Buijs on stage. Ondanks de nederlaag blikte het merendeel tevreden terug. “We beleefden het samen, dat telt ook.” Met opgeheven hoofd verliet men de zaal – de droom is even geknapt, maar de saamhorigheid niet.
Drama in Zuid-Spanje: 21 mensen komen om bij ontspoorknallen hogesnelheidstreinen
Wat moest een relaxtreinrit worden, eindigde in een nachtmerrie. Niet ver van het Andalusische stadje Adamuz bij Córdoba knalden vanavond rond vijf voor acht twee hogesnelheidstreinen frontaal tegen elkaar. Beide machinisten hadden geen tijd om te remmen; de een ontspoort eerst, glijdt het tegenliggende spoor op en botst daar vervolgens vol op de tweede trein. Het resultaat is duizelingwekkend: zeker 21 inzittenden zijn vermoedelijk op slag overleden en meer dan zeventig passagiers liggen in ziekenhuizen, waarvan dertig er ernstig aan toe zijn.
Klap, trillingen en duisternis: zo gebeurde het
Kilometers lang hing de rook van de klap boven het glooiende landschap. Tussen de twee sets getordeerde treinstellen – die samen meer dan 400 mensen vervoerden – lopen reddingsteams de hele nacht. De wagons die nog overeind staan, lijken speelgoedblokken die iemand naast elkaar heeft gezet en vervolgens van tafel heeft geveegd. Sommige reizigers zitten versuft in flikkerend lampenlicht, terwijl anderen met hulp van noodhamers bij de kapotte ramen naar buiten kruipen.
De eerste trein reed van Málaga naar Madrid. Carmen zat op de stoelenrij onder het raam. “Tien minuten na het vertrek uit Córdoba schudde het ineens alsof we in een wasmachine zaten”, schrijft ze op X. “De lampen doofden en toen we de draaideur openden, zagen we die andere trein vastplakken aan onze wagon.” De tweede trein was juist onderweg van Madrid naar Huelva met ongeveer 100 passagiers; niemand aan boord heeft meegekregen dat er een collega op de rails stond.
“We blijven in shock”
Salvador Jimenez, verslaggever bij Spaanse televisie RTVE, was toevallig in een coupé van de Málaga-trein. Via zijn telefoon live-streamt hij hoe hij denkt dat de remsequentie van de trein juist strak geregeld is, maar zo blijkt dus niet. “We sloegen ramen in met het noodijs dat boven de ramen hangt. Daar klimt iedereen uit. Twee collega-passagiers werden op brancards gedragen; ik schrik nog na.” Ondertussen roept een steward zijn microfoon in dat mensen “zuinig op hun accu moeten zijn”. In het duister valt iedereen op de hulp van elke telefoon als zaklamp.
Voor de bezorgde familieleden in heel Andalusië en Madrid opende de gemeente Adamuz een opvangplek met dekens, gratis koffie en brood. Van daar rijden de hele nacht speciale bussen: ene gaan naar ziekenhuizen in de regio, andere brengen spraakzaam gedrapeerde reizigers die alsnog naar Madrid willen. De koning en koningin van Spanje gaven in een korte verklaring hun medeleven. Premier Sánchez zegde alle afspraken van maandag af; het land treurt.
Rondom: waarom reed hij dat andere spoor op?
Waarom de eerste trein ontspoorde, is nog raadselachtig. In Spanje liggen de hogesnelheidsspoortrajecten er normaal gesproken keurig bij: nieuw asfalt, perfecte wissels, borden die je al van ver ziet. Inspecteurs staan al urenlang met lampjes en veterschoenen te sleutelen, maar het technische onderzoek begint pas zodra alle slachtoffers veilig zijn. Tot die tijd is het verbindende traject tussen Madrid en steden als Córdoba, Sevilla, Málaga of Huelva volledig gesloten: maandag start busvervoer als noodoplossing.
Bekijk bij het ochtendgloren opnieuw hoe het toeristische Andalusië om zulke tragedies draait: op sociale media sturen mensen bloemen en kaartjes naar een gemeente die vanochtend met open ogen wakker is. De inwoners van Adamuz – een muff geluid karweislatje van amper drieduizend zielen – mogen geen buitenstaanders meer tegenkomen die niet vragen: hoe kon dit gebeuren? Maar het is been-nonnom; daar komt later wel rekenschap bij. Voor nu telt alleen: licht een kaarsje, houd elkaar vast, en geef die dappere familieleden de stilte die ze nodig hebben.
Komende weken flikkeren straaljagers ook ’s avonds over Brabant: dit moet je weten
Van maandag t/m donderdag klinken er boven je hoofd straks langere tijd donderende motoren. Geen onweer dus, maar de F-35’s van Vliegbases Volkel én Leeuwarden die laagvliegen in het donker. Ze kunnen nog tot elf uur ’s avonds in de lucht hangen. Vrijdag is de training overdag klaar, dan vliegen de piloten ook weer gewoon met daglicht terug.
Waarom ná het avondeten nog vliegen? De Luchtmacht legt het simpel uit: dreiging reageert niet op een 9-to-5 agenda. Echte inzet gebeurt meestal ‘s nachts, dus moeten de gevechtsvliegtuigen én al het grondpersoneel in donker kunnen operen. De wintermaanden zijn ideaal: het is al om half vijf pikdonker, dus de oefenuren worden maximaal benut.
Hoe breed word je er mee geconfronteerd? De ‘Air Combat Command’-vliegers gebruiken allerlei militaire zones: niet alleen boven Brabant, maar ook boven Friesland, Drenthe en Overijssel. Daarnaast oefenen transporttoestellen en helikopters trouwens het hele jaar door in de avond, dus geluid blijft sowieso onderdeel van de regiolucht.
Kortom: trek de komende twee inslaap-weken vooral extra oordoppen in de la en zet eventueel je favoriete melodie als wekgeluid – die straaljagerkanjer boven je huis is je gratis wekker.
Spits-mijden-campagne voor 350.000 euro opent nauwelijks iemand zijn ogen
Dat komt uit een evaluatierapport over de grote strijd tegen de ochtend-file tussen januari en april vorig jaar. Vier weken lang kregen we tv- en reclamespotjes om de oren, gevolgd door nog eens vier weken herhaling. Facebook, Instagram en grote billboard-borden schreeuwden mee: “Reis buiten de spits!” De hele operatie heette simpelweg ‘Spitsmijden’, werd gefinancierd door VanAnaarBeter en opgehangen in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat. Rekening: 350.367 euro, niet een cent minder.
Waar ging dat geld naartoe?
– TV-bedrijven lachten vrolijk 154.799 euro in hun knip.
– Socials (Meta, YouTube, enz.) mochten 111.992 euro bijschrijven.
– Online video’s slurpten nog eens 90.365 euro op.
De clipjes moesten niet alleen uitleggen wat spitsmijden is (“gewoon even eerder of later vertrekken”), maar ook met horten en stoten mensen aan het denken zetten: “Doe het nou, of praat er in elk geval met je baas over.” Uiteindelijk zou iedereen structureel twee of drie keer per week buiten de piekken moeten rijden. Spits = 7–9 uur ’s ochtends en 16–19 uur ’s avonds, voor wie het was vergeten.
Maar toen de stof was neergedaald, bleef het oorverdovend stil. Doelstellingen “(nog) te hoog gegrepen”, vonden de onderzoekers van Verian en Validators. De campagne kreeg ‘nog geen aantoonbaar effect’ voor elkaar. Ja, mensen vinden spitsmijden best een aardig idee, maar uiteindelijk wil toch iedereen om 09:00 uur precies achter z’n bureau zitten. De druk van “op tijd komen” wint het keer op keer van wat slimme marketing.
Historische tweede ronde in Portugal: links en radicaal-rechts strijden om presidentschap
Het ging even goed mis, maar Portugal heeft voor het eerst sinds 1981 geen president gekregen na één stemronde.
De stemmen van zondag brachten niemand boven de magische 50 procent, dus gaan we weer naar de stembus. Aan de koffers ligt het alvast duidelijk: het wordt een duel tussen linkser Seguro en rechts-radicaal Ventura.
Centrumlinks voorschot, maar geen beslissende meerderheid
Bijna 11 miljoen Portugezen brachten gisteren hun stem uit. De meeste kruisjes werden gezet voor António José Seguro van de Socialistische Partij, die 31 % binnenhaalde. Daarmee ligt hij ruim voor André Ventura van de populistische Chega-beweging, die op 23 % is geëindigd. Omdat niemand de helft van de stemmen haalde, is een tweede ronde nodig op 8 februari; de eerste keer sinds 1981 dat Portugal zo’n ‘verlenging’ krijgt.
Havenhoofd, Ferrari’s en één serieuze vrouw
Deze verkiezingen waren bovendien een record aan kandidaten: elf stuks, waaronder een enkele vrouwelijke deelnemer. Een opvallende outsider was komiek Manuel João Vieira, die beloofde dat iedere Portugees straks een Ferrari in de garage heeft staan en thuis wijn uit de tap. Hij sprokkelde net iets meer dan 1 %, maar zorgde wel voor de nodige lachers.
En dan nu: ver links versus radicaal rechts
Seguro begint de campagneturbo met de boodschap “democratie heeft gewonnen” en nodigt iedereen uit om extremisme de nek om te draaien. Zijn hoofdthema’s: geen huis te vinden en prijzen die maar stijgen.
Ventura strijkt daarentegen de rechtervleugel glad en zegt dat hij “elke seconde zal knokken” om te voorkomen dat Portugal een socialistische president krijgt. Zijn campagne was vol borden met leuzen als “Dit is niet Bangladesh”, rondom migratie – altijd een stokpaardje van de voormalig sportcommentator.
Over vier jaar mag de president weer burgers gaan begroeten
Als opvolger van centrum-rechtse Marcelo Rebelo de Sousa aangewezen (de man deed tien jaar lang dienst maar mocht geen derde termijn beginnen), wacht het nieuwe staatshoofd vooral ceremoniële plichten. Toch kan die functie in crisistijden het parlement sturen, verkiezingen aankondigen of wetsvoorstellen tegenhouden. Het is – opnieuw – spannend in Portugal, dat de derde landelijke verkiezingen in drie jaar tijd achter de rug heeft.
Wil je nog meer lezen over wat er in Portugal aan de hand is?
‘We gaan keihard terugvechten’: Guatemala in opstand tegen bendegeweld
Wat een bruut weekend was het voor Guatemala. De president greep afgelopen nacht direct in: noodtoestalnd voor dertig dagen, zodat de politie en het leger alle registers kunnen open trekken. Geen zin om nog langer met criminelen te pielen, zei hij.
Gevangenisrellen en gijzelaars
Zaterdag werd het al mis. In drie mannengevangenissen schakelden gedetineerden over op de modus opstand. Ze gijzelden zeker veertig bewakers. Lange uren later wisten ordetroepen de boel weer onder controle te krijgen, maar dat was pas het begin van de terreur.
Acht politieagenten vallen in wraakactie
In de regio rond Guatemala-Stad barstte vervolgens het vuur los. Volgens het ministerie spoten bendelden vol in op politieagenten – een kale wraakactie omdat een paar privileges waren afgepakt aan hun bazen achter de tralies. Acht agenten overleefden het niet. Eén verdachte crimineel kwam ook om het leven. De politie pakte alvast zeven mensen op.
Barrio 18: zelfs vanuit de cel blijven de orders komen
Volgens de autoriteiten volstaat één naam op het dossier: Barrio 18. De bende schijnt namelijk regelmatig operaties aan te sturen vanuit de gevangenis – drugs, wapens, intimidatie, noem maar op. Maar na dit bloedbad is de grens bereikt.
‘We onderhandelen niet met criminelen’
Dit was de waarschuwing van president Arévalo: “We tolereer geen terroristische daden. Binnen de wettelijke kaders dwingen we criminelen op hun knieën, desnoods met het zwaard der gerechtigheid.” Hij benadrukte dat het normale leven zo min mogelijk mag lijden onder de noodtoestand. Klinkt stoer, maar hij voegt meteen daad bij woord: drie dagen van nationale rouw én vandaag blijven alle scholen dicht – puur voor de veiligheid.
