Autobrand in Eindhovse parkeergarage: Witte Dame even één grote rookwolk
Rond lunchtijd maandag schrokken flankeerders en winkelend publiek in hartje Eindhoven zich een hoedje: uit de ventilatieopeningen van parkeergarage de Witte Dame kroop dikke, zwarte rook. Een auto op verdieping -2 had vlam gevat en binnen mum van tijd stond de hele garage vol met dikke, grijze walmen.
De brandweer had zo’n last van het zicht dat de brandende wagen eerst even “verdwaald” leek. Toch vonden de mannen en vrouwen in helm en pak hun slachtoffer – een auto in lichterlaaie – en wisten ze het vuur snel te blussen. Voor alle zekerheid werd de hele parkeergarage ontruimd; niemand mocht er meer in of uit. Politieagenten bewaakten alle uitgangen, terwijl een groeiend publiek huiswaarts of winkelwaarts geduldig op een seinwoord wachtte.
Rond 15.00 uur werd de gordijnrook uiteindelijk weggezogen, mochten bezoekers weer naar binnen en konden eigenaars opgelucht hun portier opendoen. De auto is een verloren geval, maar verder vielen er gelukkig geen gewonden.
“Waarom plassen op het station nu 1,10 euro kost én waar reizigers zich druk om maken”
Kleedkamer-ontdekking: “Ik schrok van de prijs”
Quin Blokzijl had op Rotterdam Centraal plots hooge nood. Hij sprintte naar het Sanifair-toilet, tikte zijn pin, en zag het bedrag: € 1,10. “In m’n hoofd was het nog vijftig cent. Voor een wc die krap stinkt, geen papier heeft én een rij voor de deur: echt bizar.” Geen zin om te betalen. Resultaat: hij hield zijn plas een uur vast tot hij in de trein eindelijk kon gaan zitten. Zijn TikTok-filmpje over de ‘plaspie’ ging viral: “Dit is bijna een hamburger, man!”
Altijd al duur geweest, maar nu…
Eerder betaalde je 70 cent (2023), vorig jaar ging het naar 90 cent. Sinds kort dus 1,10 euro. Reken de officiële inflatie erop na en je komt uit op 96 cent. Waar komen die 14 cent extra vandaan? NS-woordvoerder: “We vernieuwen de poortjes zodat de rij sneller schuift en storingen afnemen.” De kosten voor apparatuur én bemanning worden dus doorberekend. Sanifair bepaalt uiteindelijk het tarief, laat de vervoerder weten. “We kijken mee naar prijzen in winkelcentra langs de snelweg.”
“Je betaalt nu om te betalen”
Reizigersvereniging Rover is not amused. Voorzitter Freek Bos: “Je kunt toch ook niet zeggen: nieuwe trein, duurder kaartje? Op het station heb je geen alternatief, daar moet je coulant mee omgaan.” Bos ziet de inflatie-uitleg nog wel zitten, maar dat ‘nieuwe poortjes = hoger tarief’ vindt hij flauw. “Gewoon 90 cent en die voucher schrappen; scheelt papier en gezeik.”
Troost: 50-cent-wc’s bestaan nog
Op kleinere stations kun je soms nog voor een kwartiertje naar een 50-cent-toilet, maar vaak zonder bemanning en met minder schoonmaakbeurten. NS sluit niet uit dat die tarieven later ook omhoog gaan. Voorlopig kun je dus nog kiezen: luxe-plas mét kortingsvoucher (die de meeste mensen weg gooien) of een goedkope wc zonder fratsen.
Tussen wal en schip… of toiletpot?
Mariël Croon van het Michel de Lathouder-fonds snapt de boosheid, maar relativeert: “In Nederland zijn er te weinig openbare wc’s. We mogen al blij zijn dat stations ze überhaupt hebben.” Toegankelijkheid vs. betaalbaarheid blijft een spagaat. “We hopen dat vervoerders en Sanifair samen naar een eerlijker en schoner systeem zoeken.”
Wil je weten hoe de situatie op jouw station is én of er nog goedkopere opties bestaan? Check de Sanifair-app of vraag het de conducteur.
Hoe gas in 2024 weer onmisbaar werd bij de groene stroomrevolutie
We draaien als land steeds meer op zon en wind, maar op weinig-zon-weinig-wind-dagen hebben we nog iets betrouwbaars nodig: de goed oude gascentrale. In 2024 bleken die centrales daarom opnieuw onmisbaar in de energiemix – met als gevolg dat Nederland voor het eerst sinds jaren méér gas transporteerde dan een jaar eerder.
Meer koude dagen, meer gas
De Gasunie zag het transportvolume met 3,9 miljard kubieke meter stijgen naar 63,4 miljard m³. De koude winter was debet aan een deel van de toename, maar directeur Jeroen Zanting wijst vooral naar de groeiende rol van gascentrales. “Zonnepanelen en windmolens produceren stroom als het waait en schijnt, maar op grijze, donkere dagen moet er snel iets bij. Gascentrales kunnen razendsnel opvoeren, waardoor ze dé back-up zijn geworden.”
Vijf jaar dalende lijn doorbroken
Hoewel het totale gastransport al een halve eeuw krimpverhaal is, was 2024 dus een uitschieter. Ook lag het gasbuffertje begin 2025 op een dieptepunt en werd relatief veel naar Duitsland doorgeleid. De Nuon- en E.ON-centrales kochten extra in, zodat huishoudens en bedrijven altijd stroom konden blijven afromen uit het stopcontact.
Groei duurzaam, maar supervervuiler mag nog niet op pensioen
Nederland haalde vorig jaar ruim de helft van zijn stroom uit hernieuwbare bronnen – een record, zegt Olof van der Gaag van de NVDE. “We wrikken kolencentrales uit het systeem, maar iemand moet nog de wissel zetten tussen 0 en 100%. Daar snapt de gascentrale de klok van.” Biomassacentrales, groene waterstof of – op termijn – een kerncentrale zouden dat vangnet kunnen overnemen. Voorlopig blijft gas dus in de lucht totdat opslag en alternatieven de klus klaar kunnen klaren.
Gas komt steeds vaker per boot binnen
Met het kraan dicht van het Groningenveld en Russische gasleidingen afgesloten, stijgt de invoer van vloeibaar gas (lng). Vorig jaar kreeg Nederland voor het eerst meer lng over de oceaan dan via pijpen. De Verenigde Staten waren top-leverancier, gevolgd door Qatar. De extra voorraden komen binnen via terminals in Rotterdam en Eemshaven en worden van daaruit via het landelijke leidingnet de EU in gepompt.
Indadmin-deal: industrie verbruikt juist minder
Opvallend: terwijl elektriciteitscentrales meer gas vroegen, slonken industriële afnames met 9 procent. Door hoge energieprijzen sloten chemische fabrieken hun deuren of verhuisden activiteiten naar het buitenland. “Industriële productie is nauwelijks hersteld sinds de hoge gasprijzen van 2022,” zegt Zanting. “Bedrijven trekken eerder naar regio’s waar gas goedkoper is; wij merken dat meteen in onze transportcijfers.”
Thuis geen spatje gas gebrek
Voor consumenten bleef de kraan gewoon open. “Leveringszekerheid stond op bijna 100 procent,” benadrukt Zanting. “Mensen merkten letterlijk niets van de stijgende vraag.” De boodschap is dus: wat er ook gebeurt met zon, wind of geopolitiek, je fornuis blijft branden zolang de gascentrale zijn achterdeurtjes openzet.
Terug in de tijd bij Eric’s vintage speelgoedwinkel in Waalre
Wie krijgt er geen glimlach van een oude Commodore 64 of een knalgele Turbo-Truck van Masters of the Universe? Precies. Eric Toonen (56) uit Waalre dacht hetzelfde en opende anderhalf jaar geleden een winkel vol troep van toen – uitsluitend voor kinderen van toen. Denk Fisher-Technik, Diaclones, Transformers, Star Wars, Knight Rider, Atari 2600 en zelfs een Osborne 1, ’s werelds allereerste draagbare computer (vooral draagbaar omdat-ie een draaggreep heeft, je schouders tellen mee).
Waarom komen mensen hier terecht?
“Ze kopen herinneringen terug,” zegt Eric. “Maar vaker nog dingen die ze toen niet kregen. Nu kunnen ze eindelijk dat ene speeltje kopen dat de buurjongen wel had.” En geloof het of niet, klanten reizen daar echt voor: Duitse techneuten, Belgische nostalgici, Britse verzamelaars, zelfs Portugezen die de rit combineren met een dagje Efteling.
Unieke schatten
Topstuk: de Star Wars Imperial Shuttle. “De enige in Europa die momenteel in de originele doos te koop ligt. Hij is groot, duur én ontzettend zeldzaam. Mooi dat ik dat mag verkopen.” Andere pronkstukken: een Philips P2000, Apple Lisa, Commodore 64 en ghost busters-protonpacks die nog net geen echte geesten oproepen.
Kom kijken, kletsen, ruiken
Opsturen doet Eric niet. “Het moet tweedehands aanvoelen. Je moet de doos kunnen openmaken en ruiken aan dat typische oude-plastic aroma.” Elke week filmt hij wat er nieuw ligt en gooit dat op sociale media. De voorraad komt van hobbyisten die bij hem langskomen, maar ook van ouders die zolder dozen leegmaken.
Flippen of voor de lol?
Miljonair word je er niet van. “Wel blij. Elke dag praat ik met mensen die net zo gek zijn als ik. Als ze met een lach weer naar buiten lopen, is mijn missie geslaagd.”
Relatief rustige jaarwisseling: slechts 9 miljoen euro aan particuliere schade
Heb je nog een rotje over? Want met 35 % meer vuurwerkverkopen hadden verzekeraars echt iets groters verwacht. Toch bleef de schade van particulieren deze jaarwisseling steken op dik negen miljoen euro. Dat klinkt veel, maar het is een flink stuk minder dan de zestien miljoen die vorig jaar al in één klap werd gemeld – en die uiteindelijk uitdraaide op 15,5 miljoen euro.
Wat valt er precies onder die 9 miljoen?
Auto’s met een gekneusd spatbord, trappenhuisbrandjes, kapotte vloerbedekking … Alles wat onder een gewone particuliere opstal-, inboedel- of autoverzekering valt, komt in deze rekening. Medische rekeningen en ellende bij bedrijven, scholen of gemeentelijke gebouwen tellen buiten deze 9 miljoen. Denk aan de brand in de Amsterdamse Vondelkerk, een flinke uitslaande brand in een Rotterdamse flat of het in de as gelegde parkeerdek in Hellevoetsluis – al die kosten lopen snel in de tientallen miljoenen, maar komen dus niet voor op deze particuliere lijst.
Hoe kan het bedrag dan zo laag zijn?
De Stichting Salvage en het Verbond van Verzekeraars schudden ook even hun hoofd. Meer vuurwerk, hetzelfde aantal luidende telefoons op nieuwjaarsdag – en toch blijft de teller lager staan dan verwacht. De verklaring is nog zoek. Misschien toch net wat meer bewust afsteken, misschien een tikje meer geluk met de windrichting? Jury is er nog uit.
Onverwacht afscheid: Heineken-CEO stapt eerder op dan gepland
Heineken-topman Dolf van den Brink heeft aangekondigd dat hij eind mei zijn functie neerlegt. Dat kwam gisteren als een verrassing, want zijn termijn zou nog twee jaar doorlopen. De brouwer zegt dat hij uit eigen beweging vertrekt, samen met de Raad van Commissarissen. Tot het najaar blijft hij nog wel als adviseur beschikbaar.
Zoektocht naar nieuwe leider is al begonnen
Een woordvoerder laat weten dat Heineken nu “rigoureus en vertrouwelijk” zowel binnen als buiten de organisatie op zoek is naar een opvolger. Van den Brink zelf werkt sinds 1998 bij het bedrijf en was sinds 2020 CEO. In het persbericht schrijft hij dat hij na zes jaar aan het roer vindt dat “een wissel van de wacht het beste is voor het bedrijf”.
Beleggers hadden al langer hun vraagtekens
De markt reageerde opvallend, maar niet iedereen was even verrast. Zo wijst RTL Z-beurscommentator Eline Ronner op de dalende aandeelkoers onder leiding van Van den Brink. “De afgelopen zes jaar ging het bergafwaarts.” Ze somt op waarom beleggers teleurgesteld waren:
- De bierconsumptie daalt al jaren.
- Alcoholvrij bier wint terrein, regulier bier wordt duurder.
- Grondstof-, energie- en transportkosten stegen sterk.
- Meerder malen moest het concern reorganiseren en banen schrappen.
Wat overblijft, stelt Ronner, is de vraag: ging Van den Brink vrijwillig of werd hij gewipt?
Analisten tasten in het duister over de echte reden
ABN Amro-analist Robert Jan Vos heeft geen harde feiten. “Elke conclusie is een afgeleide conclusie, omdat Heineken geen details geeft.” Toch vindt ook hij het vertrek opmerkelijk: het is halverwege de termijn, Van den Brink is nog relatief jong en er ligt geen nieuwe functie in het verschiet. “Een logische gedachte is dan: er moet iets zijn.”
Moeilijke bierkaai voor Heineken
Het was de afgelopen jaren ploeteren in een stormachtige markt:
- Coronaklap – Horeca moest jaren dicht, verkoop herstelde traag.
- Mega-inflatie – Energie- en moutprijzen explodeerden, Heineken verhoogde de biertjes wellicht net iets harder dan concurrenten.
- Teruglopende volumes – Vooral in Europa en de VS werd minder geschonken.
- Concurrentiepositie – Analist Vos vermoedt dat rivals als AB InBev en Carlsberg iets beter uit de hoek kwamen.
Kortom: teleurgestelde aandeelhouders, dalende resultaten en een CEO die vertrekt. De paralel met een voetbalclub die trainer ontslaat omdat het team scoort, ligt voor de hand.
