Echte nachtmerrie in val van modder: Gaza weer geteisterd door wolkbreuk
Sinds gisternacht is het weer helemaal mis in de Gazastrook. Wolkenkrabbers van regen gutsten uit de lucht, rammen straten plat en blazen tenten als verfrommelde papiertjes weg. Onder die schamele tenten kruipen ongeveer 900.000 Palestijnen dicht tegen elkaar aan – en vandaag maakte het noodweer opnieuw een dode.
Een enkeldiepe soep van regen- en rioolwater stroomde Khan Younis binnen. Matrassen en dekken, net nog droog, zweefden al snel rond als zoute visjes. Kleiovens, vaak nog de enige plek om wat brood te kunnen bakken, ploften slap neer onder de vlaag vocht. Kinderen slobberen erdoorheen in ranzige slippertjes, terwijl buurvrouwen bakken, soepkoppen en bezemstelen gebruiken om het dreigende meer uit hun ‘woonkamer’ te scheppen.
“We hoorden het gisteravond al aankomen – alsof we bijna verdronken,” zegt Majdoleen Tarabein tijdens een kort moment buiten met persbureau AP. “Het stinkt naar nat zeil en muffe kleding. We weten echt niet waar we moeten schuilen.”
Kleine lichamen, groot risico
De VN kondigde nog voor deze storm aan dat elke extra druppel de toch al miserabele situatie nog wat zuurder maakt. Unicef-woordvoerder Jonathan Crickx trekkerde bij de BBC dat natte kleding bij kinderen flink doorweegt: longontsteking en andere koortsaanvallen liggen op de loer.
Palestijnse hulpverleners rekenen inmiddels op minstens zeventien slachtoffers door het noodweer sinds half december, onder wie vier kinderen. Het ministerie van Volksgezondheid houdt het voorlopig nog op twaalf – daar zat zelfs een pasgeboren baby van twee weken bij.
Daarbovenop klagen hulpverleners dat geschrokken gezinnen soms schuilen in half ingestorte huizen; de instortingsgevaar-schilden hangen er nog flappend aan. Maar waar moet je anders naartoe? Volgens VN-schattingen is 80 procent van alle gebouwen al beschadigd – van appartementsblokken tot banken en bakkerijen.
Modder + rioolwater = recept voor ellende
Door de kapotte riolering mengt afval met regen, en dat vormt een dikke (letterlijk) saus van bacteriën. Cholera, huidinfecties en vieze zweertjes gedijen er als paddenstoelen. De Wereldgezondheidsorganisatie telde al ruim 150.000 huidbesmettingen sinds de oorlog begon.
Internationale schaakspelletjes
Het akelige weer komt net op het moment dat Benjamin Netanyahu de VS bezoekt. Vanmiddag vloog hij richting Mar-a-Lago, waar hij morgen langs gaat bij president Trump om het tweede hoofdstuk van het Trump-plan voor Gaza te bespreken. Fase 1, op 10 oktober afgetrapt, ging over extra hulploze vracht en een gevangenenruil.
Maar ondertussen, zegt VN-voedselwaakhond IPC, schuift Israël nog steeds te weinig, en te eenzijdig, eten naar binnen. Israël en Hamas klagen elkaar beurtelings aan dat ze staakt-het-vuren-regels breken. Vooralsnog stierven na het bestand al 414 mensen en raakten er 1.142 gewond, aldus het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid.
En Hamas? Die heeft nog één Israëlische gijzelaar niet overgedragen. Netanyahu laat daarmee de deur voor verdere onderhandelingen over een internationale vredesmacht wagenwijd open staan. Al liggen Palestijnse stemmen zelf nauwelijks aan tafel.
“Goed en heel productief”: zo omschrijft Trump zijn telefoontje met Poetin
Trump en Poetin belden kort met elkaar en dat verliep volgens de Amerikaan “beter dan verwacht”. Geen details over waar ze precies over spraken, maar Trump liet het alvast doorschemeren dat het een fijn gesprek was.
Vrieskou, regen en modder: de nieuwe vijanden in Gaza
Sinds gisteravond heeft een serie felle buien en windstoten de Gazastrook op zijn kop gezet. Complete tentenkampen staan blank of zijn – letterlijk – uit de ruggengraat geblazen. In de modderende chaos vond vandaag opnieuw een dodelijk slachtoffer plaats, meldt Al Jazeera.
Waar schuilt de veiligheid als 80% van de gebouwen is gesneuveld?
Ongeveer 900.000 ontheemde Palestijnen proberen het leven in tijdelijke tenten voort te zetten. In Khan Younis zijn dekens en matrassen doorweekt en kleiovens, waar brood op gebakken wordt, staan onder water. Kinderen sjokken met natte slippers door modderpoelen, terwijl volwassenen emmers water uit hun onderkomen proberen te kiepen. Majdoleen Tarabein, die uit Rafah is gevlucht, vertelt aan AP: “We waren gisteren bijna verdronken. Overal ligt een laagje water, het stinkt en we weten echt niet waar we naartoe moeten.”
Vies water, zieke kinderen
De Verenigde Naties waarschuwden al langer dat winterweer de al precaire situatie tot een crisis kan maken. Unicef-woordvoerder Jonathan Crickx zegt tegen de BBC dat kinderen in doorweekte kleren sneller onderkoeld raken en vatbaarder zijn voor ziektes. Sinds 13 december zijn volgens het ministerie van Volksgezondheid minstens twaalf personen, waaronder een baby van twee weken, bezweken aan de kou of verdrinken. Gaza Civil Defence hanteert een nog somberder cijfer: zeventien doden, vier van hen kinderen.
Rioolwater en cholera
Omdat rioleringen en afvoerkanalen niet functioneren, mengt vuil water zich met regenwater. De kans op cholera, huidaandoeningen en andere infecties is daardoor groot. De Wereldgezondheidsorganisatie telde al 150.000 gevallen van huidziekten sinds het begin van de oorlog. Hulpverleners waarschuwen bovendien dat beschadigde gebouwen kunnen instorten – maar waar moet je heen als vrijwel elke flat of school al gedeeltelijk in puin ligt?
Tegelijk: onderhandelingen in een warme villa
Terwijl het water in kampen tot de enkels staat, vliegt de Israëlische premier Netanyahu naar de VS. Morgen praat hij met president Trump in Mar-a-Lago over fase twee van het ‘Trump-plan’ voor Gaza. In fase één (sinds 10 oktober) is afgesproken dat er humanitaire hulp binnenkomt en een gevangenenruil plaatsvindt. Volgens de VN-voedselwaakhouders IPC komt er nog steeds te weinig en te eentonig voedsel binnen – en dat is nu extra zorgelijk met al dat natte weer.
Vuurwerk houdt aan
Israël en Hamas beschuldigen elkaar continu van schending van het staakt-het-vuren. In de periode daarna zijn al 414 Palestijnen gedood en 1.142 gewond geraakt, zegt Gaza’s ministerie. Het officiële dodental van de hele oorlog staat inmiddels op 71.266, zonder onderscheid tussen burgers en militanten. Een Israëlische gijzelaar is nog niet terug, waardoor Netanyahu de onderhandelingen over fase twee opschort. Die fase moet gaan over een internationale stabilisatiemacht en de langetermijn-toekomst van Gaza, maar tot dusver zitten Palestijnse vertegenwoordigers nauwelijks aan tafel.
DNA-schok, topclubs en rollen op het NAC-vlak: weektopper de vijf
Van spoortje naar spoorje bij de gruwelijke drievoudige moord in Oosterhout tot het gegons over ASML-groots: dit zijn de verhalen die iedere Brabander deze week hoort te kennen.
1. Nieuwe DNA-sporen in de triple-moordzaak
De recherche heeft nóg meer DNA van de twee Zweedse verdachten gevonden. Sman O. liet een flinke veeg achter op een jerrykan-dop in de vluchtauto, terwijl zijn maat Tobias J. sporen achterliet op een autodeur én op een panty. Het onderzoek is nog lang niet klaar, maar de ketting rond de twee lijkt strakker aan te komen.
2. Joey, blij maar gewoon nog even bij PSV
Geen vertrek naar Turkije, Joey – blijf nog een half jaartje op De Herdgang. Dat zeggen de Van de Kerkhof-broers na veel wikken en wegen. De mentaliteit daar is ‘anders’, clubbeloften zijn niet altijd in beton gegoten, waarschuwen ze. Register ook jij je mening?
3. Stroomkrapte in Brainport: “Kunnen we de uitbreiding nog trekken?”
Zestien procent van de Brainporters ziet zwarte rook uit stopcontacten komen als ASML blijft groeien. De komst van 20.000 nieuwe collega’s één miljard graden erbij, vrezen ze. Oplossing: stroom snuiven in de daluren.
4. Jannie tegen de stroom in: “Dit is te groot”
SP-raadslid Jannie Visscher stond pal bij de nee-stem tegen de megabouw. Met 34-6 verloor ze, maar ze schudde de vlag: “We hebben geen idee wat dit straks echt betekent voor omwonenden en wegen.” Hier lees je hoe het debat verliep.
5. Avondje NAC – vijftig jaar geschiedenis in varken en rollen
Vijftig jaar lang schuift heel stadion Breda ’s avonds schots en scheef. Toiletrol-regen, oorverdovend lawaai én een glibberig varken dat ooit weigerde te vangen: het begon als een praktische ingreep, werd een cult. Twee mannen zetten in 1975 de knop om: Eugene Lemmens en Bob Maaskant.🔥
Noodweer maakt ramp in Gaza nog erger: tenten verdwijnen in het water, meer doden
Regen en storm. Twee woorden die voor de meeste van ons vervelend zijn, maar voor ruim 900.000 vluchtelingen in de Gazastrook dodelijk. Sinds gisteravond vallen straten blank, waaien tenten weg en belandt alles wat nog droog was onder een laag water en modder.
Daar blijft het niet bij: het water heeft er vandaag weer een leven geëist, meldt Al Jazeera. En dat is wat de officiële cijfers betreft… hulpverleners denken dat het er nog veel meer zijn.
“We zijn bijna verdronken”
In Khan Younis staan dekens en matrassen kletsnat op een rij, de kleiovens zijn onbruikbaar geworden door het water en kinderen klungelen met plastic slippers door plassen die tot hun enkels komen. Heel wat ouders scheppen wanhopig water uit hun provisorische huizen. Majdoleen Tarabein, die uit Rafah is gevlucht, vertelt aan persbureau AP: “We zijn gisteravond bijna verdronken. Overal ligt viezigheid, je ruikt het nog. We weten niet eens waar we heen moeten.”
Driestrijd: kou, ziekte en puin
De VN waarschuwde al dat een stevige bui de toestand in Gaza op tilt zou zetten. Unicef-woordvoerder Jonathan Crickx legt uit dat kinderen in nat geworden kleren snel onderkoeld raken en veel sneller ziek worden. Sinds 13 december zijn volgens het Gazause ministerie van Volksgezondheid minstens twaalf mensen – waaronder een piepkleine baby – gestorven aan onderkoeling of gewoon door het noodweer. De reddingsdienst Gaza Civil Defence spreekt zelfs van zeventien doden, waaronder vier kinderen.
En dan is er nog het gebrek aan schuilplekken. Meer dan 80 procent van alle gebouwen in Gaza is beschadigd, waardoor Palestijnen nauwelijks een droog hoekje kunnen vinden. Instortingsgevaar maakt het extra tricky: hulpverleners vragen mensen om zeker niet in half kapotte flats te schuilen.
Afvalwater in plaats van riolering
De rioolbuizen werken al maanden niet meer; het regenwater stroomt daarom samen met al het vieze spul dat in de straten ligt. Gevolg? Het risico op cholera en huidaandoeningen schiet de lucht in. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie hebben al 150.000 Gazanen een of andere huidziekte opgelopen sinds de oorlog begon.
Geen onderhandelaar aan de keukentafel
Het noodweer raast precies op het moment dat Israëlische premier Netanyahu de Atlantische Oceaan overvliegt voor een ontmoeting met Donald Trump in Mar-a-Lago. Morgen wil het tweetal fase twee van het Trump-plan voor Gaza doorspreken – een plan waarbij Palestijnen nauwelijks aan tafel zitten. De eerste fase ging op 10 oktober van start en moest ervoor zorgen dat er meer humanitaire hulp binnenkwam én dat er een gevangenenruil plaatsvond. Er komt nog altijd weinig voedsel binnen, en vooral van dezelfde soorten. Intussen beschuldigen zowel Israël als Hamas elkaar van het breken van het staakt-het-vuren. Volgens het Palestijnse ministerie zijn er sindsdat het wapengeweld tijdelijk stopte al 414 Palestijnen gedood en 1.142 gewond geraakt. Het totale dodental sinds het begin van de oorlog: 71.266.
De tweede fase zal gaan over de toekomst van Gaza en een eventuele internationale stabilisatiemacht. Of de mensen die nu in natte tenten zitten daar iets van gaan merken, is de vraag.
Chancay: dé nieuwe poort tussen Peru en China én een steen in Donald Trags schoen
Goed op weg met mega-schepen en mega-plannen
Stel je voor: vanaf de bovenste verdieping van een fris betonnen kantoorgebouw kijk je uit over een nog niet afgebouwde haven, maar wel eentje waar al de allergrootste containerschepen ter wereld kunnen aanmeren. Mario de las Casas, de trotse havenbaas van Chancay in Peru, vertelt enthousiast dat zijn haventje dit jaar operationeel werd. Er liggen nu al klaar: tien kades, een enorm industriepark en zelfs speciale sojaterminals. Zijn droom? Een spoorweg die dwars door Zuid-Amerika naar Brazilië slingert en aansluit op ‘zijn’ haven. Zo kan hij vol trots zeggen: “Dit is gewoon de snelste weg voor onze avocado’s, koper en ijzer richting Shanghai; binnen drie weken is het daar.”
Wenken naar Peking: 3 miljard in één klap
Waarom lukt zoiets in Peru zo plotsklaps? Simpel: wie betaalt bepaalt. 60 % van Chancay is in handen van het Chinese staatsreusje COSCO en de overige 40 % van het Peruaanse mijnbedrijf Volcan. Samen dupeden ze er al bijna drie miljard dollar in en China kijkt zowaar verder. Volgens De las Casas komen er straks nog veel ambitieuzere plannen: meer spoorlijnen, extra terminals en wie weet een extra snelle vrachttrein vol iPhones terug. Voor hem is het simpel: “Betere verbinding buiten versus erfgoed van oude trotskoloniale banden met Amerika binnen.”
Trump’s ‘achtertuin’ krijgt ongepaste buren
En ja, die genoemde oude kameraad, de VS, kijkt dus met verrekijker en gefronste wenkbrauwen toe. President Trump grijpt vol overgave terug naar de Monroe-doctrine uit 1823: heel Latijns-Amerika hoort bij ons, punt. Die Chinese vlag bij jouw strategische grote poort? Dat past niet in dat Prinsjesdag-album. Het gevolg: sancties en verhoogde importtarieven dit afgelopen jaar én extra militairen op de koffie- en bananenmarkten. Volgens China-specialist Leolino Dourado is die benadering al zichtbaar bij het Panamakanaal, waar door Amerikaanse druk Panama zelf uit het Chinese Nieuwe Zijderouteplan stapte. “Milieuvraagstuk? Nee, precies Trump’s tactiek om China machtig buitenspel te zetten”, waarschuwt hij.
Van wafels tot parkeerplaatsland
Op een overdekte markt in Lima’s Chinese wijk koopt Berta Merino samen met haar zus Peruaanse superzoete wafels bij een Chinese verkoper. “China geeft ons werk en het geeft ook onze welvaart”, zegt ze terwijl ze haar mandje vol laadt. Toch heeft ze ook een nadenk-kreet: “Maar we houden het wel spannend, want we schuiven ons eigen geluk straks wel volledig naar Peking.” Havendirecteur De las Casas is pragmatischer: “Laat Trump nou liever eens écht een spoorweg in Chili of Colombia neerleggen in plaats van woorden; samenwerken boven blokkeren, toch?”
