GTST neemt afscheid van Cheyenne Löhnen: ‘Dank voor alles’
‘Heel veel bisous’ op Instagram
Op Instagram neemt de soap uitgebreid de tijd om stil te staan bij haar vertrek. Onder een reeks foto’s van haar periode in de serie schrijven ze: ‘Lieve Chey, dank voor alles: je stralende lach, je vloeiende Frans, je warme hart voor de serie en het brengen van nog meer liefde op set. Heel veel bisous! ❤️’ Cheyenne maakte in 2025 haar intrede in GTST als de dochter van Jessica en de verloren dochter van Julian Verduyn. De tekst loopt verder door onder het Instagram-bericht.
Achter de schermen
Achter de schermen kreeg Cheyenne het nieuws al eerder te horen. “Ik kreeg te horen dat er geen ruimte meer was voor mijn personage”, vertelt ze aan RTL Boulevard. “Tot mijn spijt, ik vond het erg jammer. Ik had zelf graag langer willen blijven.” Cheyenne deelde het nieuws van haar vertrek als eerste met haar vriend Ingmar van der Broek, die in GTST de rol van Steef Verduyn speelt. In de kleedkamer vertelde ze hem dat haar tijd in de soap erop zat. Ingmar twijfelde geen seconde en liet meteen weten dat hij haar niet alleen wil laten gaan. In onderstaande video vertellen zij meer over hun vertrek.
Bekende Nederlanders delen herinneringen aan Brigitte Bardot
Zanger Rob Kemps haalde een bekende anekdote aan over het nummer Je t’aime… moi non plus. Dat lied lag lang op de plank omdat Bardots toenmalige man, Gunter Sachs, bezwaar maakte tegen de opname. Kemps schreef: “De enige persoon op aarde aan wiens initialen je genoeg hebt om te weten om wie het gaat.”
Natasja Froger en Jetteke van Lexmond prezen Bardot vooral voor haar inzet voor dieren. Froger vond het “fantastisch hoe zij zich inzette voor dieren.” Van Lexmond plaatste een serie foto’s en schreef: “Zij wist het: dieren zijn engelen, die de mensheid leren hoe je moet liefhebben.” Na haar filmcarrière heeft Bardot zich namelijk jarenlang vol overgave ingezet als dierenrechtenactivist.
Ook andere bekende Nederlanders namen op Instagram een moment om stil te staan bij haar overlijden. Leontine Borsato, Igone de Jong, Chantal Janzen en Glennis Grace deelden bijvoorbeeld allemaal beelden in hun Stories ter nagedachtenis aan de Franse filmster.
Frits Spits’ afscheidsaankondiging wint titel Radiofragment van het Jaar
Het bekendmaken van zijn vertrek door presentator Frits Spits is uitgeroepen tot hét radiofragment van het afgelopen jaar. Dat nieuws kwam naar buiten in De Perstribune op NPO Radio 1. Spits kondigde in het najaar, tijdens zijn programma De Taalstaat, aan dat hij na 52 jaar zou stoppen. De 77-jarige stem presenteerde gisteren voor de allerlaatste keer op NPO Radio 1.
Toen hij zijn vertrek in september aankondigde, zei Spits dat de reacties van luisteraars hem diep raakten. “Omdat u de woorden vond die mijn hart hebben geraakt. Dat kan taal doen”, vertelde de presentator. Volgens juryvoorzitter Ron Vergouwen deed Spits de aankondiging “op de voor hem zo kenmerkende manier, in betekenisvolle en mooie zinnen”. De jury noemde het ook het einde van een tijdperk.
“Ik vind het echt geweldig”, reageert Spits op de verkiezing. “Ik ben er stil van en ik ben er heel erg trots op.” Bij zijn slotuitzending werd hij gisteren omringd door vrienden, collega’s en familie.
De andere winnaars op een rij
Op de tweede plaats staat een fragment met NPO Radio 2-dj Tim Op het Broek. Hij belde afgelopen zomer met luisteraar Raymond en liet hem een favoriet nummer kiezen. Dat werd Say Say Say van Paul McCartney en Michael Jackson. De intro van het nummer werd vervolgens feilloos door de beller meegezongen. Het fragment ging viraal op sociale media.
De derde plek is voor het afscheidsinterview van Peter de Bie met Coen Verbraak. Dit gesprek werd een dag na de zelfgekozen dood van De Bie uitgezonden in het NOS-programma Met het Oog op Morgen.
De jury van het Radiomoment van het jaar bestaat uit dj’s en presentatoren van zowel publieke als commerciële zenders. Vorig jaar won het afscheidsgesprek met Eva Hermans-Kroot op Qmusic de titel.
Frits Spits wint prijs voor zijn stijlvolle afscheid
De radiomaker maakte in september bekend te stoppen als programmamaker. Zaterdag was zijn laatste uitzending van De Taalstaat. Zijn aankondiging dat hij ermee kapt, vond een vakjury – met mensen van alle grote zenders – het meest indrukwekkende fragment van het afgelopen jaar. “Frits Spits kondigde zijn vertrek aan op een manier die zo bij hem past. Met mooie, betekenisvolle zinnen. En stijlvol: ook al gaat het over hemzelf, hij zet de luisteraar en het programma nog steeds voorop”, zegt juryvoorzitter Ron Vergouwen.
“Ik vind het echt geweldig. Ik ben er stil van en ik ben er heel erg trots op”, reageert Frits Spits zelf op het winnen van de prijs. “Ik heb waanzinnig van het medium radio genoten en ik blijf ervan houden. Een grote troost voor een radiomaker is dat hij na zijn vertrek kan blijven luisteren. En ik vind luisteren eigenlijk net zo leuk als maken.”
Er stonden tien fragmenten in de running. Andere kanshebbers waren bijvoorbeeld het gesprek van Domien Verschuuren met Emma Heesters, waarin ze voor het eerst over haar ziekte vertelde, en het moment waarop veel Nederlandse radiozenders tegelijk het liedje ‘Lichtje Branden’ van Suzan en Freek draaiden. Ook het afscheidsinterview met Peter de Bie in Met het Oog op Morgen en het moment waarop Fernando Halman en zijn team hun overleden collega Gerwin herdachten, maakten kans.
De prijs voor Het Radiomoment van het Jaar werd voor de zevende keer uitgereikt. Vorig jaar ging de eer naar het afscheidsgesprek met Eva Hermans-Kroot in de Qmusic-ochtendshow Mattie & Marieke.
Het Franse icoon: van sekssymbool tot omstreden activiste
Ze was hét Europese antwoord op Marilyn Monroe – dat is hoe de vandaag overleden actrice Brigitte Bardot vaak wordt omschreven. In haar gloriejaren werd ze aanbeden en begeerd, maar later kwam ze vooral in het nieuws vanwege haar extreme standpunten. Geboren in 1934 in Parijs, groeide Brigitte Anne-Marie Bardot uit tot een icoon van de Franse cultuur. Ze werd een gepassioneerd voorvechter van dierenrechten, maar maakte ook veel stof los als veroordeeld racist.
Haar hoogtijdagen lagen in de jaren 50 en 60. Opgeleid tot ballerina, belandde ze via een kennis van haar moeder in de modellenwereld. Al op haar vijftiende stond ze op de cover van Elle. Ze trouwde op haar achttiende met acteur Roger Vadim, die in 1956 zijn regiedebuut maakte met de film Et Dieu… créa la femme – met zijn vrouw in de hoofdrol. Die rol betekende haar grote doorbraak.
Ze speelde in tientallen films en blonk uit in lichte komedies, zoals Une Parisienne (1957). Haar artistiek beste prestatie wordt vaak gezien in de dramatische rol in La Vérité (1960) van regisseur Henri-Georges Clouzot. Met haar ronde vormen, getuite lippen, grote bruine ogen en opgestoken blonde haar werd ze een wereldwijd sekssymbool. De sensuele foto’s van fotograaf Sam Lévin aan het begin van haar carrière droegen hier flink aan bij. Een ansichtkaart met een foto van haar in een wit korset zou in Parijs rond 1960 beter hebben verkocht dan ansichtkaarten van de Eiffeltoren!
Haar speelse en ongedwongen houding op het witte doek was voor die tijd ongekend, zeker in de preutse Amerikaanse filmindustrie. Haar films trokken volle zalen, vooral met mannelijk publiek, maar ook vrouwen bewonderden ‘BB’. Ze speelde een grote rol in de bevrijding van vrouwen uit het conventionele keurslijf. Dankzij haar gingen vrouwen bikini’s dragen, dikke eyeliner gebruiken en hun schouders bloot leggen met de beroemde ‘Bardot-halslijn’.
Ook in de muziek liet ze van zich horen. Hoewel ze geen geweldige zangeres was, scoorde ze hits zoals Je n’ai besoin de personne en Harley Davidson. Ze zong zelfs een eerste versie in van het legendarische Je t’aime – moi non plus van Serge Gainsbourg, maar trok zich op het laatste moment terug. Jane Birkin nam het stokje toen over.
Toen ze 39 was, stopte ze met acteren en begon een tweede leven als dierenrechtenactiviste. Ze zette zich fanatiek in, bijvoorbeeld tegen de jacht op babyzeehondjes op uitnodiging van Paul Watson van Sea Shepherd. Een iconische foto toont haar met een jonge zeehond in haar armen. Ze richtte in 1986 de Fondation Brigitte Bardot op, de grootste particuliere dierenbeschermingsorganisatie van Frankrijk. Ze kon fel zijn tegen collega’s, zoals Sophia Loren, die ze in een open brief bekritiseerde voor het dragen van bont.
Haar latere jaren werden overschaduwd door controversiële uitspraken over immigranten, de islam en homoseksuelen. Ze werd vijf keer veroordeeld voor haatzaaien. Ze trouwde in 1992 met Bernard d’Ormale, een aanhanger van het extreemrechtse Front National, en uitte steun voor partijleiders Jean-Marie en later Marine Le Pen.
Ze keek weinig terug op haar filmcarrière en had geen moeite met ouder worden. Gekleed in het zwart en vaak leunend op een kruk, bleef ze strijden voor dieren, terwijl ze zich terugtrok in haar villa bij Saint Tropez. Hoe de wereld haar het beste herinnert? Misschien wel zoals op haar tachtigste verjaardag in september 2014, toen media vooral veel foto’s publiceerden – heel veel foto’s van een icoon.
Danny de Munk geraakt tijdens asielbezoek: ‘Ik trek dit heel slecht’
In een emotionele scène van Frans & Mariska: Stellen op de Proef schiet zanger en acteur Danny de Munk volledig vol bij een bezoek aan een hondenasiel. Het zien van de dieren, vooral de oudere honden, raakt hem diep.
Een echt dierenvriend
Danny benadrukt in de aflevering dat hij en zijn vrouw Jenny echte dierenmensen zijn. “Wij zijn echt op en top dierenvrienden”, vertelt hij. Het stel heeft jarenlang honden gehad. Na het verlies van hun eerste hond, die vijftien jaar werd, namen ze Chucky in huis. Het overlijden van Chucky heeft een grote indruk op Danny achtergelaten. “Het klinkt heel gek, het raakt me nog. Zoveel verdriet van gehad”, zegt hij ontroerd.
De pijn van de oudere honden
Tijdens het asielbezoek vindt Danny het vooral moeilijk om te zien dat oudere honden vaak minder kans maken op een nieuw thuis. Hij begrijpt wel dat mensen sneller voor een jonge pup kiezen, maar dat besef maakt het voor hem alleen maar erger. “Ik trek dit heel slecht”, geeft hij toe, terwijl hij zijn tranen probeert in te houden.
Huisdier hoort bij de familie
Voor Danny is een huisdier een volwaardig gezinslid. Hij kan dan ook niet begrijpen dat mensen soms ondoordacht een dier nemen en er later weer afstand van doen. “Dat kan toch niet? Onbegrijpelijk”, vindt hij. De medewerkers van het asiel stellen hem in de aflevering gerust door te benadrukken dat ze dagelijks vechten voor elke hond en dat er altijd hoop is voor de dieren die daar verblijven.
Over de serie
In Frans & Mariska: Stellen op de Proef onderzoeken presentator Frans Bauer en zijn vrouw Mariska of een leven onder de Spaanse zon iets voor hen zou zijn. Tijdens het programma gaan ze in Spanje op pad met verschillende bekende stellen om te ervaren hoe het is om daar langere tijd te wonen. Uiteindelijk besluiten Frans en Mariska niet te emigreren, mede vanwege de komst van hun kleinkind. Je kunt de serie iedere zaterdag om 21.00 uur zien bij AVROTROS op NPO 1.
