Zelensky gooit de bal in Poetin’s hoek: “We wachten vandaag nog op antwoord”
Volgens de Oekraïense president moet de huidige frontlijn als het ware even ‘op pauze’ staan. Zijn voorstel: bevries alle beweging aan het front en zet er een soort gedemilitariseerde bufferstrook neer. Denk aan een neutrale zone tussen beide kanten, zodat de kanonnen even zwijgen.
De grote vraag: gaat Poetin hier ooit mee akkoord?
Zelensky heeft het plan vandaag net bij de Russen op de mat geduwd en zegt dat er vandaag nog een reactie komt. Maar eerlijk? De kans dat Poetin het plan klakkeloos omarmt is minuscuul. Dinsdag schonk hij al wat koude douche-statements: volgens hem ligt er tussen de Amerikanen en de Oekraïeners nog steeds een flinke kloof over hoeveel grondgebied er eventueel opgegeven moet worden.
En dan zijn eis: Rusland wil de hele Donbas binnen z’n grenzen, inclusief de stukken die nog in Oekraïense handen zijn. Oftewel, het voorstel om de frontlijn te bevriezen botst meteen op dat punt.
Grote struikelblok: kernhappen rond Zaporizja
Ook de kerncentrale in Zaporizja, een elektriciteitskolos voor heel Europa, blijft een splinter. Zelensky’s plan is simpel: drie landen met één sleutelhouder – Oekraïne, Rusland en de VS beheren ’m samen. Doet Poetin mee? Die vraag heeft nog geen antwoord.
Noord-Amerika, je kaasblok?
Tussendoor roept Zelensky er nog even een “hoog-overleg” bij de VS bij. Hij wil leiders op leidersniveau rond de tafel om de pijnlijke vraagstukken uit te vogelen. Al bleef het stil wie er allemaal mogen aanschuiven – Poetin werd niet expliciet genoemd.
Deze week verdiepte correspondent Jeroen Akkermans zich intussen in het identificeren van Oekraïense slachtoffers aan het front.
Van angst aan tafel naar kersthelper: Jenske’s verhaal
Ongekende kerststress
Voor Jenske de Roos (27) uit Prinsenbeek betekende een feestelijk gedekte tafel ooit vooral één ding: pure stress. Zeven jaar lang worstelde ze met anorexia. Terwijl anderen klapten voor de chocoladeletters en kerstkransjes, zat zij in paniek over al die etenslokroosters. Vandaag is dat gelukkig anders: Jenske geniet zelfs zo van eten dat ze anderen duwt in diezelfde richting – als hulpverlener bij Changes GGZ in Breda en als TikTok-influencer. Volgens haar is dat “het beste sinterklaascadeau dat ik de 16-jarige versie van mezelf had kunnen geven”.
“Het is geen aanstellerij”
“Veel mensen hebben geen idee wat een eetstoornis echt is,” legt Jenske uit. “Ze denken: eet het gewoon op, toch? Maar dat kan dus niet; er zit een enorme mentale blokkade tussen jou en dat bord. Vaak zit daar een verleds-dingetje achter dat nog steeds knaagt.” De feestdagen zijn volgens haar nu top, maar ze kunnen ook vreselijk zwaar zijn. Eindeloos veel schalen oliebollen, stollen en rollades kunnen als grote rode knoppen drukken op iemands trigger-alarm.
Zo haal je die kerstpiek door
Heb jij (of iemand uit je familie) nog een moeilijke relatie met eten, dan heeft Jenske praktische tips:
- Doe je verhaal – echt, al is het maar even in een hoekje met je zus, vriend of moeder.
- Bedenk samen wat jou kan helpen tijdens het kerstdiner: “Een knuffel werkt soms wonderlijk. Even naar buiten lucht happen kan ook een wereld betekenen.”
- Wees mild! Herpakken is oké; perfectionisme eruit gooien.
Laat de eetstoornis in de hoek
Familie en vrienden opgelet: “Onthoud dat de eetstoornis NIET de persoon is,” zegt Jenske. “Stel dus geen ‘waarom-eet-je-dit-niet’-vragen. Dat spreekt direct de stoornis aan en die hapt hard terug.” Liever zeg je: “Jij bent sterker dan die stem in je hoofd” of “ik sta achter je, whatever happens”. Dat trekt fiks de zuurstof weg bij anorexia & co.
Doe je voordeel met deze kerst
Dankzij haar eigen zeven jaar strijd hoopt Jenske dat minder mensen in stilte worstelen met hun bord deze feestdagen. Dus: bel aan, deel je verhaal, laat jezelf zien. Dan hoeft geen enkele kersttafel meer een omineuze mine te worden.
Pilot Philip, na 85 jaar weer thuis: kerstavond brandt er een lichtje voor hem
Dat hij ooit zijn eigen naam op zijn grafsteen zou zien staan, kon Philip Cox zelf niet meer meemaken. Hij verdween op 27 juli 1940 boven het Kanaal en duikelde de zee in. Geen parachute, geen spoor – alleen zwarte rook.
85 jaar lang sliep hij als ‘onbekende’ Britse vlieger op een ereveld in Bergen op Zoom.
Normale jongen, buitengewoon leven
Philip was nog geen 18 toen hij zich bij de RAF meldde. Acht jaar later vloog hij al vórpiloot in de Battle of Britain en leidde zijn eenheid als ‘Red Leader’. Die ochtend boven Dover nam de Duitser Horst Marx hem op de korrel. Eén korte vuurburst, en de Hurricane stortte neer. Nederland, in Duitse handen, ruimde het lichaam op, maar de administratie verloor het rafelige registratienummer. Zo belandde hij zonder naam onder de regel: ‘an airman of the 1939-1945 war’.
De chauffeurs van het verleden
Onderzoekers van de Commonwealth War Grave Commission legden recent Nederlandse én Duitse dossiers naast elkaar. Detail voor detail viel het puzzelstukje in elkaar: dit was Philip Cox. In de zomer van 2025 volgde een kleine, sfeervolle herdenking – zonder camera’s, maar mét Britse militairen, een gemeentevertegenwoordiger en een trompettist. Poppy-kransen lagen op het verse gras.
Pastoor Stewart vertelde dat “het beitelen van een naam nooit routine is: het is een belofte dat we het nooit vergeten”.
Rook en nauwe zee
Zijn ouders Arthur en Winifred hoorden tot hun dood dat hun zoon ‘vermist’ was. Arthur overleed zelfs vóór het nieuws binnenkwam. Winifred moest later ook haar jongste zoon Robert verliezen; diens mijnenveger werd per ongeluk van de lucht beschoten en verdween in de golven. Twee zonen vermist, twee gaten in haar leven.
Toch is er nu troost: op Philips grafsteen staat ook haar eigen naam – en die van Arthur – zodat de familie uiteindelijk bij elkaar is.
Lichtje brandt op kerstavond
Vanavond brandt een kaarsje op het graf van Philip Cox. En op de 2 300 andere graven van geallieerde vliegers in Nederland, dat met Kerstmis hun zware erfenis sierlijk in bedden van licht hult. ‘Red Leader’ is niet langer Missing in Action; hij is thuis.
Tragisch motorongeluk in Oostvoorne: 22-jarige overleden, bestuurder aangehouden
Aan de Hoeksebaan in Oostvoorne reed een motorrijder met een 22-jarige vrouw achterop tegen een Lantaarnpaal. Het meisje overleefde het ongeluk niet; de motorrijder raakte zwaargewond, maar werd gistermiddag alsnog gearresteerd. De politie sluit niet uit dat een misdrijf de oorzaak is van de crash en is nog volop bezig met onderzoek, zo maakte de wijkagent via X bekend.
Motorrijder in de bak na fatale crash bij Hoek van Holland
Gisteravond vond er bij Hoek van Holland een vreselijk ongeluk plaats met een motor. De bijrijder, een 22-jarige Bredanaarse, overleed ter plekke. De bestuurder, een 42-jarige man uit Bodegraven, is aangehouden op verdenking van rijden onder invloed.
Eenzijdige klapper op Hoeksebaan
Het voorval gebeurde rond 19.50 uur aan de lange, rechte Hoeksebaan – een provinciale weg vlak bij de haven. Hoe de motor omviel is nog onderzocht, maar één ding is zeker: er was geen andere partij betrokken. Hulpdiensten, inclusief een traumahelikopter, kwamen met spoed ter plaatse. Zelfs nog proberen te reanimeren, maar voor de vrouw was elke hulp te laat.
Dodelijke explosies en brand verwoesten verpleeghuis in Pennsylvania
Bij twee explosies en een heftige brand in een Amerikaans verpleeghuis zijn minstens twee bewoners om het leven gekomen. Een deel van het gebouw is ingestort, zo meldt gouverneur Shapiro van Pennsylvania tijdens een persconferentie. Twintig mensen raakten gewond en zijn naar verschillende ziekenhuizen gebracht. Gelukkig zijn inmiddels alle vermiste bewoners en medewerkers terecht, aldus de lokale politiechef.
Gaslek bleek de boosdoener
De ramp begon met een melding van een sterke gaslucht bij het Bristol Health & Rehab Center. Medewerkers van een energiebedrijf waren ter plekke om onderzoek te doen naar een mogelijk gaslek. Op dat moment volgde de eerste explosie. Daarna werden de gas- en elektriciteitsvoorziening direct afgesloten, maar de gaslucht bleef hangen. Hulpverleners begonnen hierop met een snelle evacuatie van het gebouw. Kort nadat de brandweerlieden met hun werk klaar waren, vond er een tweede explosie plaats die een brand veroorzaakte.
Nog urenlang zoeken naar slachtoffers
Vijf uur na de explosies waren brandweerlieden nog steeds bezig met het doorzoeken van het puin. Ze gebruikten speurhonden en sonar-apparatuur om te zoeken naar slachtoffers of mensen die nog in leven waren maar bekneld zaten. Gouverneur Shapiro riep de bevolking op om te bidden voor de vermisten, gewonden en hun families, die nu met een lege stoel aan tafel Kerst moeten vieren.
Verpleeghuis had al eerder een slechte beoordeling
Het Bristol Health & Rehab Center biedt plaats aan 174 mensen. Het is nog onduidelijk hoeveel mensen er tijdens de explosies aanwezig waren en hoeveel er precies zijn geëvacueerd. Het verpleeghuis kreeg in oktober al een slechte beoordeling van staatsinspecteurs, die onder andere emmers verf en een bedframe in de trappenhuizen aantroffen. Ook waren de brandblussers niet goed onderhouden, werden zuurstoftanks verkeerd opgeslagen en ontbraken er barrières tegen de verspreiding van vuur en rook tussen verdiepingen. Volgens een recent rapport van het Amerikaanse zorgverzekeringsprogramma Medicare presteert het verpleeghuis “ver onder het gemiddelde”.
