Heb je net een vakantie naar Curaçao geboekt? Dit moet je weten
“Niemand wil een botsing tussen een vol JetBlue-toestel en een Amerikaanse tanker boven zee”, luidt de korte boodschap van minister Hanke Bruins Slot op X. “Daarom hebben we met Washington meteen nieuwe afspraken gemaakt. Veiligheid in het Caribisch deel van ons koninkrijk gaat boven alles.” De regels zijn per vandaag van kracht en gelden voor ál het Amerikaanse militaire verkeer boven Curaçao.
Wat gebeurde er precies?
Vrijdag 12 december steeg een JetBlue vlak bij luchthaven Hato op toen een Amerikaanse militaire tanker onverwacht opdook. De twee toestellen kwamen zo dicht bij elkaar dat ook de 150 passagiers elkaar haast op het vliegtuigel doek konden porren. De volgende dag had een privéjet hetzelfde kurkentrekkers-moment met een ander Amerikaans vliegtuig. Reden: beide militaire toestellen zweefden dankzij een uitgeschakelde transponder als spoken rond.
Waarom waren ze eigenlijk onzichtbaar?
Een transponder stuurt automatisch vliegtuiggegevens, zodat verkeersleiders precies weten waar iedereen hangt. Als die zwijgt, verdwijn je op het scherm; leuk voor James Bond, maar een ramp voor commerciële luchtvaart. Volgens deskundigen doen Amerikaanse toestellen dit soms omdat ze écht niet door iedereen gezien willen worden. Sinds nu moeten ze dat vliegmannetje gewoon aanklikken als ze langs Curaçao vliegen én zich melden zoals elke andere piloot.
Machtsvertoon voor de deur
Curaçao ligt op armlengte van Venezuela, en de spanning tussen Caracas en Washington is al maanden om te snijden. De VS beschuldigt president Maduro ervan dat hij een drugs-logistiek imperium runt. Om dat te breken, veroveren ze letterlijk de lucht en zee voor de Venezolaanse kust: ze zinken boten, patrouilleren in het rond en laten nu dus ook zwaar bewapende Amerikaanse jumbo’s boven de holiday-hotels scheren.
Pilootreacties
“Als je net opstijgt en er hangt ineens zo’n kast naast je, weet je dat je gered hebt door een scheve schreeuw van de verkeersleider”, aldus een betrokken JetBlue-captain. Defensie zegt al meteen met de Amerikanen te hebben overlegd om voortaan “elkaar netjes te signaleren”. Hopelijk betekent dat: geen onverwachte waakhond boven je pina-colada meer.
Opnieuw massale zoektocht: waar is Guido (33) uit Katwijk?
Guido stapte die avond zomaar de wijk Rijnsoever in Katwijk uit, gewoon even een wandeling maken. Maar thuiskomen? Vergeet het maar – hij bleef weg en meteen sloeg de panicklok toe. Gelukkig hoefden familie en vrienden niet lang te wachten: de volgende dag ging de zoektocht al van start in Den Haag, want daar had een bewakingscamera hem nog en laatst gezien.
Speurhonden en 100 vrijwilligers in actie
Om het spoor niet kwijt te raken, werd SAR Nederland ingeschakeld – vrijwilligers én vierpotige speurhonden die zich inzetten voor zowel familie als politie. Vandaag liepen er meer dan 100 hulpvaardige mensen in strakke formatie door de duinen. Guido vonden ze helaas niet, maar volgens de coördinator van SAR Nederland is er nu al flink wat gebied ‘afgevinkt’.
Kleine vondsten, grote vraagtekens
Onderweg troffen ze wat spullen aan. Lekker vaag natuurlijk – wie weet ligt daar Guido’s telefoon tussen, wie weet een vreemde duiker zijn muts. Voorlopig blijft het gissen naar wat er precies gebeurd is. De speurders houden rekening met van alles: verdwaald, ongeluk, iets anders… en hopen dat Guido snel met een goed verhaal opduikt.
Autodief maakt vakantie voor Bredaas gezin op z’n kop: “De kinderen zaten nog op de achterbank”
Knetter, de voordeur nog niet op slot en Dennis* stond al in zijn slippertjes klaar om op weg te gaan naar Oostenrijk. Zijn twee oudste kinderen (6 en 10) hadden net de jongste (4) in de kinderstoel gezet en hopla – in de BMW met dakkoffer, motor nog aan om de airco te laten draaien. Terwijl hij zijn vrouw nog even hielp met de laatste tassen, schoot een kerel in joggingbroek met rugzak naar voren, opende het portier en reed weg. Gewoon. Met de kids voorin de kijkers.
“Zevenhonderd meter verder gooide hij mijn dochter voor de auto”
Volgens Dennis haden ze de dief eerst nog wel proberen tegen te houden. “Hij trapte het gaspedaal zó diep in dat we hem meteen uit het zicht verloren. Ik ben verslagen naar huis teruggereden.” Maar de daden rukmoord ging nog niet helemaal door: ongeveer 700 meter verderop liet de man de kindjes uitstappen aan de rand van een kruispunt en reed haastig door richting Belgische grens.
Gelukkig zat er in de BMW – naast de iPad van de kinderen – nog een ingebouwd track-and-trace systeem. De kinderen waren nog maar net veilig thuis, of Dennis kreeg een melding dat de auto in Geel (B) tot stilstand was gebracht. Belgische agenten hadden de BMW klemgereden en de 36-jarige veelpleger (zonder vast adres) aangehouden.
Vakantie verknald, maar kinderen ongedeerd
Tegen de NOS laat Dennis weten dat zijn vakantiestemming – en waarschijnlijk die van heel Breda – definitief verpest is: “Je raakt sowieso je auto kwijt en dreigt de hele vakantie te missen. Maar als je kinderen nog in die auto zitten… dat is een kick die je niet vergeet. Dan knapt er iets.” De politie denkt dat de dief eigenlijk alleen op zoek was naar een snelle rit en de kinderen in de achterbak totaal niet had opgemerkt.
De verdachte zit nog steeds vast in België en Nederland vraagt om overlevering. Of Dennis en zijn gezin alsnog op vakantie kunnen, is nog onduidelijk – de auto moet eerst uit de prullenbak worden gehaald.
Naam gefingeerd om privacy van het gezin te waarborgen.
Kleine helden voetballen voor hun maatje: Jussie Cup in Eindhoven
Zaterdag was het evenementenzaal Sportiom in Eindhoven één grote, rumoerige voetbaltempel. Maar wie een stapje dichterbij kwam, zag dat het hier om meer ging dan scoren en kampioen worden. Tientallen tientallen kinderen van acht, negen jaar oud renden in hun clubkleuren over de zaalvloer – allemaal voor Justin Smids. De achtjarige voetbalfan uit Eindhven overleed vorig jaar totaal onverwacht na een griep die zijn hartspier ontsteken. Zijn club Brabantia, zijn ouders en zijn oude trainer bedachten toen: als Justin nergens meer kan zijn, dan halen we de voetbalwereld naar hem toe.
“Deze goal is voor jou, Jussie!”
Voor James, Enes en Natan voelde het alsof ze weer even met hun maatje in het veld stonden. Het drietal speelde samen met Justin bij de E2 van Brabantia. “We hebben eerst een minuut geklapt en daarna zijn we gaan voetballen”, zegt Enes. Natan maakte zelfs een doelpunt. “Op dat moment schoot er door me heen: deze is voor jou, Justin. Hij was echt een goede voetballer.”
De ouders van Justin – Devid en zijn vrouw – keken toe vanaf de zijlijn. De griep leek net overwonnen, vertelt Devid met tranen in zijn ogen. “Hij at weer, hij lachte. Op mijn werk kreeg ik ineens dat telefoontje: hij stopt met ademhalen.” Een hartspierontsteking bleek de boosdoener. “De kans is miniem, maar het gebeurde – je werkelijk stort ineen. Mensen durven soms niet meer over hem te praten. Wij willen juist dat Justin hier is, vandaag letterlijk op dit veld.”
Twintig teams en een nieuwe naam
Het idee voor het toernooi kwam van Jochem Goedhals, Justin’s trainer bij Brabantia. “Twintig teams, soms van ver buiten Brabant, wilden meedoen. Jussie werd plots weggerukt; zijn naam verdient een podium.” Het officiële logo draagt de naam Justin Smids Memorial Cup, maar bij de kleedkamers en de kantine fluistert iedereen al van ‘de Jussie Cup’. “Dat gebaar raakt ons diep”, zegt Devid. “Zo heette hij voor vrienden, en zo leeft hij door.”
Een wedstrijd vol tegenstrijdige gevoelens
Trots, verdriet en fanatisme wisselden elkaar af. James’ team verloor de finale, maar hij is niet treurig. “We wilden winnen voor Justin, dat lukte niet. Toch denk ik dat hij trots op ons is.” Jochem knikt. “Alles ademt Jussie vandaag. Het is mooi, maar dit had je liever niet willen organiseren.” De ouders kijken al vooruit. “We gaan volgend jaar opnieuw proberen. Zolang er gevoetbald wordt, is Justin er een beetje bij.”
De laatste fluitsignalen klinken, de beker krijgt een plekje in de kantine van Brabantia – met een foto van een glimlachende jongen in scheidsrechters-shirt. De Jussie Cup blijft, en daarmee ook het verhaal van een voetballertje dat te vroeg van het veld verdween.
5 opmerkelijke dingen die vandaag in Brabant gebeurden
We hebben weer een mooi rondje Brabants nieuws voor je verzameld. Van een flinke veiligheidsfout tot sporthelden en verdwijnende dorpen.
📢 1. Gevoelige info verdwenen in de AI-put
In Eindhoven zijn gevoelige gegevens van mensen die extra zorg nodig hebben per ongeluk in kunstmatige-intelligentietools beland. Omdat die tools al hebben geleerd van die gegevens, lijkt het nu praktisch onmogelijk om alles nog terug te halen. Een behoorlijke domper voor alle betrokkenen.
🐔 2. Kippengekte in Oudenbosch
Maud Mol is 29 en runt al 25 vestigingen van De Kipperij — en dat allemaal in nog geen vier jaar! Ze begon in Oudenbosch en plundert nu letterlijk heel Nederland van crispy snacks. Volgende stop: België en Duitsland.
😬 3. Cabaretier Guido Weijers schept orde
Een kletskous in het publiek werd zo hinderlijk tijdens de oudejaarsconference van Guido Weijers dat hij een paar maal moest waarschuwen. Toen de vrouw gewoon doorgaf, stuurde hij haar resoluut de zaal uit. Het publiek juichte het besluit toe.
🏘️ 4. Moerdijk wil méér geld om te verhuizen
De inwoners van Moerdijk krijgen nu 100% procent compensatie omdat hun woonplaats moet wijken voor industrie. De buurt vindt dat veeeeel te mager en eist 350%. Een advocaat is al ingeschakeld, dus de strijd barst weer los.
🥊 5. Geffen levert een tweeling-vechtmachine
Zussen Zoë (16) en Tara (19) Vogels timmeren aan de weg in de vechtsport. Zoë pakte onlangs Europees goud bij het boksen in de -17-categorie, en Tara had al met wereldkampioenschap-kickboksen in de wacht gekregen. Respect!
De Epstein-dump is eindelijk live, maar vooral rood potlood, roddels en nieuwe stof
De langverwachte documenten over Jeffrey Epstein zijn sinds gisteren op de site van het Amerikaanse ministerie van Justitie neergezet, en echt bommetje-nieuws bevatten ze niet. Geen schokkende bewijzen tegen ex-president Trump, geen rechtstreeks bewijs dat zijn beroemde vrienden hetzelfde misbruik pleegden. In plaats daarvan krijgen we stapels zwartgelakte pagina’s, een handvol oude foto’s en eerlijk gezegd meer vragen dan antwoorden.
Slachtoffers: “Laat alles zien!”
Veel slachtoffers hadden gehoopt dat dit de grote doorbraak zou zijn. Liz Stein vertelde aan BBC-radio hoe graag ze alle bewijzen wil zien, zodat niemand kan twijfelen aan haar verhaal. Ook Dani Bensky, die zegt op haar 17e te zijn misbruikt, had rekening gehouden met veel meer nieuwe informatie. Het voelt voor haar toch wat troostrijk: “Nu weet ik dat ik het niet gewoon verzonnen heb.” Datzelfde sentiment heeft Maria Farmer, die al in 1996 bij de FBI aanklopte. Ze noemt het “een van de mooiste dagen ooit”, ook al vindt ze het tragisch dat het misbruik van zo veel meisjes vermeden had kunnen worden als de FBI eerder was ingegrepen.
CliffsNotes van een doofpot?
President Trump had beloofd dat álle Epstein-files de wereld in zouden gaan, om geruchten over een cover-up de kop in te drukken. De realiteit is: duizenden pagina’s, vergezeld van vage persverklaringen en vooral enorm veel zwarte vakken. Eén dossier met getuigenverklaringen bevat zelfs 119 volledig weggelakte pagina’s, weet Congreslid Ro Khanna. Democratische én Republikeinse politici grijpen hand in hand naar de microfoon: “Geef alles vrij, nu.”
Wat dan wél opviel
- De Britse prins Andrew duikt op in oude foto’s – liggend op zo’n duimstokvol schootvuldig bankje, schaterend naast Ghislaine Maxwell. Zijn naam staat al jaren op de bühne, en na herhaalde beschuldigingen verloor hij vorig najaar titels, privileges én de ‘prins’-label.
- Bill Clinton stond in een zwembroek poserend tussen gekleefde groepsfoto’s. Is dat nieuw? Nee, dat was ook al bekend via flight-logs en eerdere dossiermijlpalen.
- Andere BN’ers – Mick Jagger, Michael Jackson en legendarische nieuwsanker Walter Cronkite – paren op beeld voorkomen, maar dat zegt niks over hun betrokkenheid; Epstein kende nou eenmaal half Hollywood.
Nog even doorbijten
Het ministerie van Justitie hint dat de komende weken nog “extra materiaal” verschijnt, maar hoeveel dat precies is (en waarom het niet direct doorgeprikt werd) is een vraag die blijft slingern. De beschuldigingen dat juist slachtofferbescheming als excuus wordt gebruikt om bepaalde namen wit te wassen roept bij de Democraten in het Congres alle alarmbellen tevoorschijn.
Kortom: de grootste reveal van de Epstein-release tot nu toe is vooral dat we nog lang niet alles hebben gekregen. En de politiek? Die kan in ieder geval nog een tijdje vooruit met de data die er nu ligt – of juist met alles wat we níét te zien kregen.
