Pechpil botst op A59 en krijgt reeks bekeuringen achter z’n kiezen
Bulkt de pech met de bus? Voor deze 49-jarige chauffeur begon vrijdag een stroom van missers die steeds straffer werd.
Eerst bots hij op de A59. De andere bestuurders zien hem een 180 graden draai maken om te ontsnappen. Met z’n allen sluiten ze hem ’t pad, zodat hij alsnog het schadeformulier in moet vullen.
Wanneer de kordaatsen van Den Bosch erbij komen, rollen meteen vier nieuwe stinkers uit de tunnel: de man glazig van drank (ruim 1,5 promille + nadien 1,15), zonder geldig rijbewijs én in een auto die in geen enkel kentekenregister voorkomt. Even de sleutels inleveren, een taxi zoeken, toch?
Eh, nee. Precies anderhalf uur later spotten dezelfde agenten hem pal naast hun wagen bij de Zuid-Willemsvaart weer lekker autorijdend. Deze keer hebben ze zijn spookkar meteen door de schoonveegprocedure gehaald: de officier van justitie besliste tot inbeslagneming en de bestuurder deed nog een eindje mee naar bureau 1.
Daar wachtte een boze echtgenote die haar frustratie in één welgemeende tik kwijtraakte. “Heel zachtvochtig de balans opnieuw in evenwicht”, vonden de agenten. Voor meneer dan –
De lijst van bonnen:
– Tweemaal rijden onder invloed
– Tweemaal zonder geldig rijbewijs
– Rijden ondanks rijverbod
– Rijden in een voertuig zonder geldige kentekenregistratie
Volgende keer misschien gewoon de trein?
UK-Champ laat influencer met beide benen op de grond belanden
Anthony Joshua (36), twee keer wereldkampioen bij de zwaargewichten én olympisch goud van 2012, deed zaterdagavond precies wat veel fans dachten: hij sneed de nimmer-vermoeide Jake Paul (28) genadeloos af in ronde zes. De internet-vedette, die eigenlijk nog maar pas van TikTok naar bokszak is geswitcht én verloofd is met schaatssprinter Jutta Leerdam, had nog een stunt met Mike Tyson op zak, maar daar bleef het bij.
Vooraf was het rumoer niet van de lucht. Experts spoten scepticisme: een youtuber tegen een zwaargewicht van 29 gevechten en 25 knock-outs? Maar in de eerste vier rondes wist Paul nog wél alle boksen ontwijken; de klappen raakten lucht. Ronde vijf werd stroperig: twee keer lag de Amerikaan op planken. Toen kwam ronde zes en was er geen ontsnappen meer aan – Joshua vuurde een reeks bommen af. Einde verhaal.
De jackpot? Een slordige 150 miljoen euro verdeeld tussen de twee. Niet sleekt voor een avondje tikken.
Slaapverwekkende nacht voor inwoners van Veen: brandende vrachtwagen zorgt voor opstootje
In het pikkedonker van vrijdagnacht, rond klokslag drie uur, schoot er een flinke vlammenhaard uit een geparkeerde aanhanger aan de Veense Polder. De vrachtwagen stond er rustig bij, alsof hij een dutje deed, tot het vuur zich meester maakte van zijn laadruimte. Voor de brandweerlieden werd het een nachtelijk sudoku-puzzeltje: hoe krijg je een dichtgesloten metalen kist zonder deuren open? Het antwoord: een zaag met veel geduld. Terwijl de zijkanten van de aanhander veranderden in een soort Emmentaler, konden de brandweermannen eindelijk hun slangen naar binnen sturen. De politie sluit nog niets uit – ook niet dat iemand een lucifer in de aanhanger heeft laten vallen met opzet. De teller van gewonden bleef gelukkig op nul staan.
Een wollig zacht weekend: mist én een spatje regen
Goedemorgen, dikke mist!
Lekker wegdromen bij het ontbijt? Kan vandaag zomaar; kijk je raam uit en je ziet vaak geen hand voor ogen. Stratum, motregen en wolken schuiven zachtjes over het land: eigenlijk één grote deken van grijs. Gorissen zullen vandaag hun meterkast moeten checken, want de zon ligt er lekker voor.
Is het al lente? Echt écht niet!
De thermometer trapt de verkeerde openingsletter uit: in het zuidoosten kruipt hij met een bibberende 2° over de vloer, terwijl de noordwestkust zich in z’n nopjes schaamteloos bijna 7° opwarmt. Uiteindelijk kruipt het gemiddelde naar een soepele 4°. De wind ligt in een luie hoek: oost- tot zuidoostenziektig, en aan zee een tikje taaier zodat je extra je jas dichtknopt.
Een flinke trui, een zacht dak
Vanmiddag hangt de lucht als een grijze box-kleding. De enige waterafdrukken van buien verschijnen vooral in het westen en midden. De zon duikt onder de grijze zee en trakteert ons zelden op een glimp. En dan zien we ook dat de zachtheid van de laatste tijd plaatsmaakt voor een wasprogramma op ‘normaal was’. Maxima gedrapeerd tussen 5 en 7 graden, dat is meer regenjas dan t-shirtweer. Alleen Limburg hoeft nog niet helemaal mee te doen: die flirt daar met 9 graden. De oost- tot zuidoostenwind blaast manspriem-extras weg, zodat het toch gevoelswerkelijk een tandje ijziger wordt.
Avond: een knisperton
Schemer valt en meteen staan de wolken weer om schouder te kloppen. Regendruppels doen soms een gastoptreden in het westen, midden én later ook in het noordwesten. De nacht smert helemaal niet hard: het koelt amper af naar ongeveer 5 graden binnenland. In het zuiden krijgen we nog wat gaten in de bewolking, maar verder blijft het buienloos. De wind zet een stapje: hij blaast matig en wordt in de noordelijke kustgebieden zelfs vrij krachtig; oordevriend of draai-er-wind-shuttle noem je dat zomaar.
Morgen: een schot in de lucht
Zaterdag klopt met natgrijs haar op, maar als we koffie zetten kruipt er wit-licht door de spleten. In de loop van de middag krijgen zonnen-meterkastbewoners eieren voor hun geld: het land zit droog, alleen Zeeland krijgt nog een mini-douche. En jawel, vandaag start de astronomische winter: kniktekers op 21 december om 16:03 uur precies. De gemiddelde temperaturen schieten in één klap omhoog naar 9-12 graden: zeeland en zuid-holland kunnen weer even stoer doen met dubbele cijfers. Maar wie weet is dit ook de laatste keer dit jaar. De wind blijft zich schaamteloos onvoorspelbaar: middenmatig en aan kusten vrij krachtig uit het oosten.
Kortom: pak nog snel die extra trui en een stevige jas, fiets onder een zachte mistkap en knipper tussendoor een zonnere gloed tegemoet. Zacht, maar koel – zo klinkt dit weekend precies!
Recordaantal sportblessures: we zijn vaker aan het rennen, klimmen en fietsen… en vallen dus ook meer
Vorig jaar heeft bijna 4,6 miljoen Nederlanders samen 5,6 miljoen keer een pijnlijke bles gescoord. Dat heeft VeiligheidNL becijferd, en het aantal blessures ligt daarmee circa 300.000 hoger dan het jaar daarvoor. De ernst meestal valt mee – denk aan een gekneusde pols of een verzwikte enkel – maar er zijn nu wel veel meer slachtoffers.
Blauw groen, blauw geel? De kleur is belangrijker dan je denkt
Niet elke sport wekt even veel ellende op. De grote schrik die dit jaar uit de bus komt, is mountainbiken. Kort samengevat:
– Chain rekt, voorwiel blijft haken;
– Boomwortel ligt te slap;
– Grond en borstkas vinden elkaar op 25 km/u.
Ziekenhuizen zien relatief de meeste sportletsels dankzij mountainbikes. Volgens een woordvoerder komt dat doordat het plotseling technisch wordt; paadjes met losse keien en gloeiende klimmetjes dwingen je snel even wakker te denken. Daar kunnen beginnende knoerten nogal eens overheen kijken, denkt de mountainbikebond: in tien jaar is het aantal bikers verdubbeld, maar het inzicht in risico’s niet.
Hoe serieus is blauw?
Om tegen een onverhard gezichtsgeluk aan te knallen met bravoure te verminderen, wordt er gewerkt aan een eigen Nederlandse kleurcode:
– groen = kinderjuf-route
– blauw = lekker doorzwieren
– rood = portion adrenaline snack
– zwart = hockeystick-fysio-kans
Ruim 1 van de 2 routes heeft al zo’n sticker. De 280 meest gebruikte paden lopen overwegend blauw, maar er is dus geen uniform landschap. De oproep aan de overige beheerders: hang er ook een labeltje aan. Dan weet de onervaren stoethaspel dat hij nog even moet swipen naar TikTok in plaats van vol gas de kuil in.
De urgentie krimpt, de wachtkamer eveneens
Een opvallende tegeltrend: minder mensen banjeren nog naar de eerste hulp. Dat komt deels doordat we andere sporttaken kiezen. Geen kicks op een voetbal, maar vriendelijker rennen door het park of een stukje fietsen. Kleiner risico, minder brillenglazen. De expert vindt het ontlastend: “Als je een simpel enkelbandletsel hebt, check even bij de fysio of het echt een spoedgeval is. Vier dagen wachten op een dokter hoeft niet altijd.” Gewoon even doorspoelen met koud water, bitte op een ijspak en bellen maar als er iets klikt.
Jong lenig tuig, oude rot in het vak
Tussen alle sporters prijken – sowieso stoer – vooral de jongeren voor de deur van het ziekenhuis. Utrechtse ouders vinden volgens VeiligheidNL aan het stuur: “Liever een kind met een gebogen pols in de wachtkamer dan morgen op school met een niet-drager.” Én ze stuntelen nog een beetje motorisch, dus de kans dat ze titelsymbolisch van een heuveltje tuimelen is groter.
Kortom: sporters bewegen meer, bewegen anders, en leren hopelijk ook beter bewegen. Als het lukt om al die prima initiatieven nog wat veiliger te kleuren, blijft het aantal blessures vanzelf ietsje minder groots – en het plezier op de trails ietsje groter.
