Met verwoest fietsje van Anne-roos pleit vader voor veiliger straten: het laatste nieuws uit Brabant, sport en jouw regio
“Anne-roos was mijn alles, echt mijn oogappeltje, mijn prinsesje,” zegt Mark Meijs met tranen in zijn stem. Zijn dochtertje van 10 jaar is zes weken geleden op tragische wijze omgekomen toen ze tijdens de herfstvakantie op haar fiets werd aangereden in Tilburg. Om zijn verdriet een stem te geven, stapte hij onlangs naar de gemeenteraad – met het verwoeste fietsje van zijn dochter onder de arm. Zijn boodschap? Verkeersveiligheid moet dringend beter.
Het was een gewone middag. Anne-roos was samen met haar moeder, broertje (3) en zusje (5) geweest bij Ballorig, een binnenspeeltuin. Op de terugweg, vlak voor thuiskomen, fietste het meisje net even vooruit. Ze wilde afslaan, maar op dat moment haalde een auto een andere bestuurder in – die stond te wachten op Mark, die juist aan het inparkeren was. De auto raakte Anne-roos vol, sleurde haar zo’n 25 meter mee en uiteindelijk viel ze tegen een boomstronk en de bumper van een geparkeerde auto.
“Ik voelde nog haar hartslag… langzaam, steeds zwakker,” vertelt Mark. “Woede, pijn, agressie – ik had die jongen wel iets aan willen doen. Maar toen ik hem zag, zag ik alleen maar leed. Dit wilde hij net zo min.” Het meisje werd ter plekke 22 minuten gereanimeerd, maar in het ziekenhuis bleek het hersenletsel fataal. Haar lichaam kon niet meer doorgaan.
Toch koos het gezin ervoor om orgaandonatie te overwegen. Toen de arts erover begon, zag Mark iets in diens ogen. “Alsof hij al wist wie er baat bij zou hebben. En ik wist meteen: dit zou Anne-roos ook hebben gewild.”
Zes weken later worstelt Mark nog steeds met het gemis. “Ze had zoveel energie, zoveel liefde. Waarom wordt zo’n klein kind met zo’n gouden hart zomaar weggenomen? Dat snap ik gewoon niet.” Hij noemt haar zijn prinsesje, zijn eerste kind – iemand die je nooit vergeet.
Anne-roos was geen stil type. “Een echte spring-in-’t-veld,” zegt haar vader trots. “Ze kon niet stilzitten, altijd in beweging.” Maar bovenal had ze oog voor anderen. “Als ze zag dat kinderen werden buitengesloten, werd ze woedend én verdrietig. Dat liet ze zich niet zweven.” En zij was degene die alle buurtkinderen naar buiten lokte. “Ze was misschien wat groter, maar vooral haar energie sprong eruit. Dat ze zoveel kinderen liet spelen, daar ben ik ontzettend trots op.”
Tijdens zijn optreden bij de gemeenteraad hield Mark het kapotte fietsje omhoog. “Dit is hoe een kinderfiets eruitziet nadat een auto er met 50 km/u tegenaan is gereden,” zei hij. “Mijn dochter is zes weken geleden op deze fiets omgekomen.” In de zaal daalde de stilte.
Hij maakt zich grote zorgen over plannen om de Ringbaan-West in Tilburg te versmallen. Volgens hem verschuift het verkeer dan naar zijstraten – waaronder precies die waar Anne-roos werd aangereden. “Zes wegen worden veiliger, maar één wordt juist veel gevaarlijker. En die straat behoort nu al tot de meest riskante van Tilburg. Ik heb dat fietsje meegenomen om mensen wakker te schudden. Als je gaat knippen in het verkeer, denk dan ook aan de rest.”
Komende maandag wordt beslist of de plannen doorgaan. Marks toespraak raakte vele aan. “Mensen vonden het knap dat ik dit al kon doen, na zo kort. Maar als je iets kunt veranderen, dan doe je het. Je kunt natuurlijk kwaad zijn, dingen kapotgooien… maar daar bereik je niks mee.”
Hij denkt dat steeds meer mensen kiezen voor de auto omdat fietsen simpelweg te gevaarlijk is. “Meer auto’s, minder veiligheid voor fietsers. Iedereen heeft haast. En wie wordt er gekwetst? Kinderen op de fiets.”
Zes weken na dato voelt Mark zich machteloos. “Roosje was 10, wist hoe het verkeer werkt… maar had even niet gezien dat die auto eraan kwam. Een klein moment, en haar hele leven is voorbij.” Soms staat hij nog bij haar bedje. “Dan denk ik: kom nou maar gewoon thuis. Stop met logeren.”
Ministerie steunt gratis pendelbus voor asielzoekers, maar er klinken kritische geluiden
Het ministerie van Justitie en Veiligheid zit niet helemaal lekker in zijn vel over een nieuwe maatregel rondom de pendelbus voor asielzoekers in Ter Apel. Hoewel het wel degelijk is dat zij de kosten gaan dragen, wordt intern toch behoorlijk geklaagd. Want: hoe moet het eruitzien als je met geweld of overlast ineens een gratis busje krijgt? Dat gevoel hangt in de Haagse gangen en wordt hardop gemaakt door ingewijden.
Demissionair minister Mona Keijzer (Afwijkend In- en Uitreisbeleid) komt maandag langs in Ter Apel om samen met de burgemeesters van de betrokken gemeenten te praten over wat nu verder moet. De sfeer is gespannen, want de druk op het openbaar vervoer in de regio is al een tijdje groot.
Problemen op lijn 73 nemen toe
De reguliere buslijn 73, uitgevoerd door Qbuzz, vervoert dagelijks mensen van en naar het asielzoekercentrum (azc). Maar sinds een tijdje worden chauffeurs en reizigers geconfronteerd met steeds meer incidenten. Volgens Qbuzz heeft dat een “directe impact” op wie erin wil stappen – of durft.
In 2019 werd al eens besloten om een aparte pendelbus in te zetten, mede omdat de situatie op de normale lijn uit de hand dreigde te lopen. Die extra bus was toen niet gratis: asielzoekers moesten nog steeds hun 4,52 euro betalen per rit. Maar nu is die prijs eraf gehaald. Vanaf nu kunnen bewoners en bezoekers van het azc gratis gebruikmaken van de speciale pendeldienst.
Waarom gratis? Om veiligheid te waarborgen
Qbuzz benadrukt dat ze zich grote zorgen maken over de veiligheid van hun chauffeurs én andere passagiers. Ondanks allerlei maatregelen – zoals hosts die mensen begeleiden, toezichthouders en BOA’s op strategische plekken – blijven incidenten zich voordoen. Sterker nog: het aantal is volgens de vervoerder fors toegenomen, en de aard ervan wordt ook steeds ernstiger.
Op de site van vakbond CNV delen chauffeurs harde verhalen. Zo wilde één chauffeur iemand uit de bus zetten in Emmen, waarna andere passagiers zich ermee bemoeiden, begonnen te vechten en uiteindelijk de persoon letterlijk uit de bus duwden.
Een ander voorbeeld: drie mensen stapten in, één betaalde, de anderen probeerden te sjoemelen met een verlopen kaart. Toen dat werd ontdekt, ontstond er ruzie, geschreeuw, geduwd en getrokken. En ja, ook wordt er regelmatig wraak genomen: ruitenwissers worden van de bus gerukt na een conflict.
“De ergste voorbeelden houd ik liever achter,” zegt een woordvoerder van CNV, “vanwege privacy.”
Wie betaalt het allemaal?
De gratis pendelbus wordt niet gereden door Qbuzz, maar door Drenthe Tours. De kosten daarvan worden volledig gedragen door het ministerie van Justitie en Veiligheid. Het idee is simpel: als asielzoekers en bezoekers massaal overstappen op de gratis pendeldienst, dan zou de reguliere lijn 73 weer rustiger moeten worden.
Maar of dit nou echt de beste oplossing is? Daar twijfelt menig expert aan.
“Gratis bus = belonen van slecht gedrag?”
Leon Vincken, directeur van de Vereniging Veiligheidsdomein Nederland (VVNL), vindt dat de boodschap die wordt afgegeven totaal verkeerd is. “Het lijkt alsof je straks een bus kapotmaakt, en dan krijg je ineens een gratis alternatief. Dat is geen afschrikkende werking, integendeel.”
Extra beveiliging helpen volgens hem ook niet magisch. “Je kunt een beveiliger neerzetten bij de bushalte, maar die mag geen geweld gebruiken. Hij kan proberen te kalmeren of kaartjes controleren, maar als het écht escalerend wordt, heb je politie nodig.”
En daar ligt precies het probleem, zegt Vincken. In Nederland heeft de politie het monopolie op geweld. Privébeveiliging mag in openbare ruimtes niet zomaar ingrijpen. “Dus je kunt wel mensen inzetten, maar als het misgaat, sta je er nog steeds alleen voor – net als die chauffeur in Emmen.”
Overijssel pakt vervoerders aan vanwege trage en uitgevallen bussen
De provincie Overijssel heeft er genoeg van: te laat komende bussen, ritten die helemaal niet doorgaan, en oude dieselbussen die nog steeds de weg op gaan terwijl er al lang elektrische modellen hadden moeten rijden. Daarom heeft de provincie nu boetes uitgedeeld aan twee grote vervoerders: Arriva en EBS.
Normaal mag maximaal 0,2 procent van de busritten uitvallen – dat staat in de afspraken. Maar vorig jaar was de werkelijkheid veel slechter: het aantal uitgevallen ritten lag maar liefst 20 tot 28 keer hoger dan toegestaan. Gevolg? Reizigers stonden regelmatig zonder bus in de kou.
Hoeveel precies de boetes zijn, daar wil Overijssel niet over praten. Wel zegt een woordvoerster tegen RTV Oost dat het “niet om miljoenen euro’s” gaat.
Provincies in Nederland zijn verantwoordelijk voor het regionale openbaar vervoer. Zij geven concessies aan bedrijven als Arriva en EBS, meestal voor tien jaar. Daarin staan afspraken over routes, frequentie én duurzaamheid – zoals het inzetten van elektrische bussen. Maar beide vervoerders hebben die afspraken duidelijk geschonden.
Arriva, dat het busvervoer verzorgt in Twente, is beboet omdat bussen vaak te laat waren of gewoon niet kwamen. Daarnaast had het bedrijf beloofd elektrische bussen in te zetten, maar in de praktijk reden er nog veel oude diesels rond. Ook de trein tussen Oldenzaal en Zutphen was vaker te laat dan toegestaan – en ook daarvoor moest Arriva in de buidel tasten.
In West-Overijssel is EBS de hoofdvervoerder met elektrische bussen. Die kreeg eveneens een tik op de vingers. Niet alleen vanwege uitgevallen en te late ritten, maar ook omdat de reisinformatieschermen in de bussen vaak niet werkten. Klanten wisten dus niet waar ze op moesten wachten – geen fijne ervaring.
Beide vervoerders wijzen de schuld gedeeltelijk ergens anders op. Er is sprake van personeelstekorten en veel ziekteverzuim. Arriva benadrukt bovendien dat de overstap van diesel naar elektrisch best lastig is. De nieuwe bussen kregen bijvoorbeeld snel lege accu’s in de kou, en de dienstregeling was aanvankelijk te strak.
“Er was sprake van een roerige start, waarna er een aantal moeilijke weken volgden voor onze chauffeurs. Dat vinden wij bijzonder spijtig,” aldus regiodirecteur Jieskje Hollander van Arriva eerder.
Maar Overijssel is niet de enige provincie met dit soort problemen. In Friesland kreeg Qbuzz onlangs een boete van één miljoen euro omdat er in het eerste kwartaal van dit jaar 1,47 procent te veel ritten uitvielen. En in het tweede kwartaal was het probleem nog groter.
Ook in Noord-Zuid-Holland besloot Qbuzz dit voorjaar zelf om minder bussen te laten rijden – simpelweg om de uitval te verminderen. Het bedrijf werd al meerdere malen aangesproken door de provincie, onder meer omdat er nog met diesel werd gereden in plaats van elektrisch.
In Utrecht neemt Transdev binnenkort het busvervoer over van Qbuzz. Volgens gedeputeerde Van Schie van Utrecht betekent dit “iets meer openbaar vervoer”, met intensievere diensten op drukke lijnen en meer bussen in het buitengebied. Maar ook Transdev kampt met tekorten aan bussen én chauffeurs.
Tot gisteren liep het zelfs zo hoog op dat Transdev en Qbuzz bij de rechter moesten over de overname van 69 elektrische bussen en laadpalen. Gisterochtend zat de rechter al klaar voor een kort geding – maar in de wandelgangen van het gerechtsgebouw werd op het nippertje toch nog een akkoord gesloten. Het geding werd afgeblazen.
Goed nieuws is dat het in Twente wel beter gaat. De uitval ligt momenteel bijna weer binnen de norm van 0,2 procent. “Er is in 2025 een stijgende lijn in verbeteringen en prestaties,” zegt de provincie. “Reizigers ondervinden minder hinder dan in 2024.”
Amercentrale krijgt groen licht voor fors lagere stikstofuitstoot
Eindelijk duidelijkheid: de Amercentrale in Geertruidenberg krijgt een nieuwe stikstofvergunning. Een jaar nadat de Raad van State zei dat de provincie Brabant opnieuw moest kijken naar de vergunning, heeft RWE – de Duitse eigenaar van de centrale – nu groen licht gekregen. De aankondiging kwam woensdag van Gedeputeerde Staten.
En het wordt nog beter: de centrale mag vanaf nu ‘fors minder’ stikstof de lucht in blazen dan voorheen. Zo mag er vergeleken met 2011 maar liefst 73 procent minder uitstoten. Dat is volgens de provincie haalbaar, omdat de energievoorziening en de transitie naar duurzamer stroomopwekken hier zwaarder wegen dan natuurbehoud alleen.
De Amercentrale speelt namelijk een grote rol in de stroomvoorziening van Zuid-Nederland. Daarnaast levert hij warmte aan huishoudens in Geertruidenberg, Tilburg én Breda. Die maatschappelijke functie telt dus mee bij de besluitvorming.
Veel van de verduurzaming is al gebeurd. Zo werd eenheid 8 in 2015 stilgelegd, wat flink hielp om de uitstoot te drukken. En sinds 1 januari 2025 brandt er helemaal geen steenkool meer in de centrale – alleen nog biomassa. Dat is een belangrijke stap in de richting van een schonere energiebron.
Er zit ook een juridisch verhaal achter deze nieuwe vergunning. In december 2024 gaf de Raad van State een uitspraak die behoorlijk doorwerkt in de praktijk: het zogeheten ‘intern salderen’ staat onder druk. Dat is het principe waarbij bedrijven eerst hun uitstoot verminderen en daarmee ruimte vrijmaken om elders op dezelfde locatie uit te breiden – zonder aparte vergunning. Door de rechterlijke uitspraak moeten veel van die bedrijven nu toch een stikstofvergunning aanvragen. En dat verandert de spelregels.
Amnesty: Hamas pleegde ernstige misdaden tegen burgers rond 7 oktober
Amnesty International gooit er in een nieuw rapport flink in uit: volgens de mensenrechtenorganisatie heeft Hamas op en na 7 oktober 2023 misdaden tegen de menselijkheid gepleegd. Denk aan systematische aanvallen op burgers, verkrachting, marteling en gijzeling. Terwijl Amnesty eerder sprak van oorlogsmisdaden bij de aanslagen in Israël, gaat het nu dus een stap verder.
Het rapport – dikke 173 pagina’s – is gebaseerd op interviews, beeldmateriaal en openbare bronnen. Daarmee concludeert Amnesty dat er sprake was van doelbewuste, grootschalige aanvallen op burgerdoelen. Behalve “uitroeiing” worden ook seksueel geweld, onrechtmatige detentie en uithongering genoemd als mogelijke misdrijven.
Hoewel het rapport veel bevestigt wat al bekend was over die dag, benadrukt Amnesty dat het bewijs nu duidelijk stelt: dit waren geen incidentele gebeurtenissen, maar onderdeel van een patroon. Hamas heeft altijd ontkend dat er gericht werd op burgers of dat gijzeling de bedoeling was. Ook claimden ze dat Israël zelf veel slachtoffers veroorzaakte. Amnesty erkent dat sommige Israëlische burgers inderdaad omkwamen door vuur van Israëlische troepen, maar stelt dat het overgrote deel gedood werd door Palestijnse strijders.
Alle 251 ontvoerde personen worden door Amnesty beschouwd als illegaal gegijzeld. Dat betekent dat de claim van militante groepen – dat ze Israëlische soldaten als legitieme krijgsgevangenen hebben meegenomen – niet wordt overgenomen. Bij de aanvallen kwamen ruim 800 burgers om, waaronder minstens 36 kinderen. Daarnaast vielen 300 militairen, waarvan er een aantal op dat moment niet in dienst was.
Slachtoffers waren niet alleen Israëlische joden, maar ook bedoeïenen, buitenlandse studenten en arbeidsmigranten. Bloedbaden vonden plaats op een muziekfestival, in kibboetsen en dorpen vlakbij Gaza. Naast Hamas speelde ook de terreurbeweging Palestijnse Islamitische Jihad een rol, maar hun aandeel was volgens Amnesty beperkter dan dat van Hamas.
Opvallend detail: naast gewapende mannen in uniform, kropen honderden ogenschijnlijke burgers via gaten in de grensafsluiting Israël binnen. Amnesty denkt dat zij werden aangemoedigd door Hamas en verantwoordelijk zijn voor plunderingen in huizen.
De aanval van 7 oktober wordt geplaatst in het bredere kader van het decennialange conflict tussen Palestijnse groepen en Israël. De bezetting van de Palestijnse gebieden en de onderdrukking ervan door Israël worden genoemd als context. Toch blijft Amnesty bij haar conclusie over de ernst van de daden van Hamas.
Eerder had het Internationaal Strafhof (ICC) al arrestatiebevelen uitgevaardigd tegen drie Hamas-leiders, onder meer voor misdaden tegen de menselijkheid. Die leiders zijn inmiddels allemaal omgekomen tijdens Israëlische operaties.
Israël reageerde op de aanval met een grootschalige militaire campagne in Gaza. Amnesty concludeerde daarvoor al dat Israël mogelijk genocide heeft gepleegd – een zware beschuldiging die door de Israëlische regering fel wordt ontkend. Andere mensenrechtenorganisaties en juristen delen die zorg, maar een rechtbank heeft dit nog niet officieel bevestigd.
Onder anderen premier Netanyahu staat op de lijst van verdachten bij het ICC wegens gerichte aanvallen op burgers, maar de kans dat hij ooit in Den Haag terechtstaat, is klein. Intussen loopt er ook een genocidezaak tegen Israël bij het Internationaal Gerechtshof (ICJ), aangespannen door Zuid-Afrika. Die zaak is nog gaande.
Experts reageren op Rutte’s harde NAVO-toespraak: ‘Dit is duidelijk een waarschuwing aan Rusland’
Toen NAVO-baas Mark Rutte vorige week in Berlijn het woord nam, liet hij geen twijfel achter. Europa moet zich mentaal en militair voorbereiden op wat hij zelf omschreef als een totale oorlog – een conflict dat niet alleen de frontlinies raakt, maar ook elk huishouden, elke baan en ieder aspect van ons dagelijks leven. “Denk aan vernietiging, massamobilisatie, miljoenen ontheemden, enorme leed en verliezen,” zei hij tijdens zijn speech. Dat soort taal klinkt zwaar – en dat is het ook.
Volgens Mart de Kruif, oud-commandant der strijdkrachten, was het vooral de toon die opviel. “Je hebt veel van deze boodschap al eerder gehoord, maar nooit zo scherp geformuleerd. Er kwam echt een gevoel van urgentie vanaf.” Ook defensiedeskundige Patrick Bolder vindt dat Rutte met deze toespraak een sterke indruk maakte. “Er was een duidelijke vastberadenheid te horen. Opgeven is gewoon geen optie – en terecht. Want als Europa zwak wordt, is dat een ramp voor onze veiligheid. Maar wat me vooral opviel? Het waren geen diplomatieke formuleringen meer. Dit was bijna letterlijk een dreigement aan Rusland: denk niet eens dat je kunt winnen.”
Waarom koos Rutte nu juist voor zo’n harde lijn? De Kruif ziet drie belangrijke redenen. Ten eerste wil hij de Europese landen harder laten samenwerken. Alleen door gezamenlijk volume, massa én kwaliteit op te bouwen, kunnen we standhouden tegen de Russische agressie. Ten tweede is de boodschap duidelijk bedoeld voor NAVO-landen die nog altijd te weinig investeren in hun verdediging. “Laat dat maar duidelijk zijn: je moet je steentje bijdragen.”
En dan is er nog iets wat tussen de regels doorklinkt – iets wat Rutte misschien nooit hardop zal zeggen. Volgens De Kruif laat de speech zien dat Europa de Verenigde Staten niet langer blindelings als betrouwbare partner kan zien. “Europa moet op eigen benen staan. Dat betekent meer investeren in eigen capaciteiten: inlichtingen, satellieten, logistiek. En uiteindelijk komt de vraag misschien ook op tafel of Europa zelf meer kernwapens moet overwegen.”
Maar hoe realistisch is het beeld dat Rutte tekent? Zijn we echt zo dichtbij een oorlog die tot in elke woonkamer doordringt? Bolder denkt dat we daar al middenin zitten – al is het niet met tanks en bommen. “De hybride oorlog is allang begonnen. We merken het aan desinformatie, cyberaanvallen en pogingen om onze democratieën te ondermijnen. En stel je voor: wat als Rusland besluit actief troepen in te zetten in de Baltische staten of Finland? Dan staat alles op scherp.”
De Kruif wijst erop dat sinds de 19e eeuw sprake is van zogeheten ‘totale oorlogen’ – waarbij niet alleen het leger wordt ingezet, maar ook de hele samenleving. “Denk aan spionage, sabotage, drones boven vliegvelden, invloed op verkiezingen. Dat zie je allemaal al gebeuren. En in zo’n oorlog is niemand veilig. Daar gaat Rutte over. Geen fijne boodschap, nee. Maar wel een die we serieus moeten nemen.”
