Afscheid van een F1-icoon: Helmut Marko verlaat Red Bull Racing
Helmut Marko (82) stapt volgens meerdere buitenlandse media op als topadviseur van Red Bull Racing. De Oostenrijker, die Max Verstappen ooit binnenhaalde, zou dus het vierde grote gezicht zijn dat de een na de andere deur uitloopt bij het team uit Milton Keynes. Officieel heeft Red Bull het nieuws nog niet bevestigd, maar het geruchtencircust draait op volle toeren. Al zondag na de GP van Abu Dhabi liet Marko doorschemeren dat zijn terugkeer in 2026 helemaal niet zeker was. Nu lijkt het dus echt afgelopen na een lange carrière van 21 jaar binnen het Oostenrijkse concern.
De man die Verstappen lanceerde
Marko was jarenlang de baas van het Red Bull-juniorplan en geldt als de grote ontdekker van Verstappen. De oud-coureur – zelf actief in de F1 in de vroege jaren ’70 – raakte tijdens een race zijn linker- oog en moest stoppen, maar had daarna oog voor talent. Naast Max bracht hij ook viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel binnen. Andere grote namen die hij onder zijn hoede had: Daniel Ricciardo, Carlos Sainz en Pierre Gasly. Kortom: zonder Marko hadden we deze coureurs misschien nooit op het hoogste niveau gezien.
Meedogenloze aanpak en fikse blunders
Zijn reputatie? Rücksichtslos. Jongens kregen amper tijd om te bewijzen wat ze waard waren. Wie niet presteerde, vloog eruit. Denk aan Nyck de Vries, die in 2023 na tien races alweer van de grid verdween. Marko noemde die sprong later zijn “grootste fout ooit”. Dit jaar probeerde hij het met Liam Lawson, maar ook die moest na twee grands prijs-races alweer plaatsmaken voor Yuki Tsunoda. Pitlane-praat: Marko gunde geen seconde rust als hij dacht dat er iemand beter klaarstond.
Frequent in opspraak
Helmut was ook vaak het middelpunt van relletjes. Vorige week vloekte hij nog over Mercedes-talent Kimi Antonelli, die daarna doodsbedreigingen over zich heen kreeg. Red Bull bood daar excuses voor aan. En in 2024 werd hij verdacht van het lekken van gevoelige info over toenmalig teambaas Christian Horner. Hoewel Marko dat altijd ontkende, stuurde Red Bull Horner in juli de laan uit. De machtsstrijd was in volle gang – en Marko lijkt nu alsnog het onderspit te delven.
Stroomuitval in de top: vier vertrekken op rij
Met Marko is in anderhalf jaar tijd de hele boardroom bij Red Bull op de schop gegaan. Naast de Oostenrijker en Horner zegden ook designgoeroe Adrian Newey (nu Aston Martin) en sportief directeur Jonathan Wheatley (straks Audi) hun bureau vaarwel. De vertrekken vallen samen met een glansrijke tweede seizoenshelft van Verstappen, die onder nieuwe teambaas Laurent Mekies nog maar twee punten miste voor zijn vijfde wereldtitel. Of dat vertrouwen genoeg is voor 2026? Dan wacht een splinternieuw technisch reglement – en mogelijk een totaal ander krachtenveld op de grid.
‘Fenomenaal!’ Willy & René dolblij met Schouten: ‘Heb ‘m nog nooit zo sterk gezien’
PSV lijkt fris en fruitig aan het Champions League-avontuur met Atlético te beginnen. In Heerenveen vloog de ploeg bijna over het veld, en dat was vooral te danken aan captain Jerdy Schouten. Willy en René van de Kerkhof konden hun ogen niet geloven.
Actie van Schouten doet freezer-pauze
“Kijk die beweging!” jubelt Willy over Schoutens ommezwaai plus diagonale steekpass. Volgens hem speelt de middenvelder zijn beste seizoen ooit. Als we de twee legendes mogen geloven, dan heeft Schouten zich de laatste weken ook opgevoerd als ‘baas over de groep’. Willy in de Willy en René Podcast: “Die interviews na de wedstrijd – dat is een hele andere Schouten dan we eerder zagen. Die rust straalt hij nu ook keer op keer in het veld uit.”
Perisic op de bank?
Renie gaat verder en pleit voor de vertrouwde formatie. Ondanks het fit worden van Ivan Perisic heeft hij de voorkeur om de Kroaat nog even te laten rusten. “Perisic is sowieso nog niet de oude en met twee wedstrijden per week moet je wel selectief zijn in je keuzes.” Willy ziet Til voorin al helemaal zitten met Saibari erachter – eenvoudigweg omdat het huidige systeem hen het beste past.
Tussendoortje: Weghorst-actie
De heren laten ook even hun menig horen over Wout Weghorst. René krijgt nog steeds kippenvel van ongeloof: “Dééd hij nou echt of hij werd neergeschoten?” En dan: Ajax-maatjes die doorspelen terwijl hun aanvaller ‘doodziek’ op de mat ligt – de Van de Kerkhofjes vonden het magistraal symbolisch.
Extra schouderklopje
Tot slot krijgen Luuk de Jong en de weduwe van oud-trainer Kees Rijvers een warm woord van medeleven. “Die blessure breekt je hart,” zucht Willy. En Annie Rijvers werd extra in de bloemen gezet: geweldige steunpilaar naast haar man, altijd in voor de spelersgezinnen. Rest de familie sterkte – punt, geen discussie.
Er is nu echt geen ontsnappen meer aan: je krijgt bij elke WK-wedstrijd twee verplichte waterpauzes
Bij alle 104 potjes van het WK 2026 legt de scheidsrechter automatisch twee keer drie minuten stil: rond het halverwege-en het laatste kwartier van de wedstrijd. Het WK valt namelijk midden in de zomer en FIFA wil voor zijn dat spelers niet omvallen van de hitte.
Klein rondje water, alleen de regels wo-
Vanaf nu hoef je niet meer te wachten tot de temperatuur 31 graden aantikt. Elke wedstrijd krijgt een drinkbreak rond minuut 23 en nog een rond minuut 68, gewoon vast op de klok. Stond er eerder een hossenverbod bij 31+ graden? Check. Verdwenen die fraaie pauzes in de 31e en 76e minuut? Ook. In de praktijk mag de scheids toch nog twee minuutjes schuiven als net iemand ligt te kreunen door een tackle of zo.
Drie keer spetterend begin
Tenzij het Nederlands Elftal aangeeft dat het om 12.00 uur liever kant-en-klaar een fles spa rood wil, moet het op 14 juni om middernacht (lokale tijd) in Dallas tegen al even schrok-hete Japan spelen dankzij een 12.00 uur aftrap. Vervolgens opent Oranje op 20 juni in Houston (15.00 uur start), en op 25 juni in Kansas City (18.00 uur kick-off). Sta je al te zweten bij het lezen? Tien van de zestien speelsteden staan al als “rampgebied” genoteerd wegens tropische temperaturen, dus vrees niet voor een ontbrekende emmer ice-tea.
Dancing Queens: speciaal voor openingsceremonies
Niet één, maar drie (3!) swiepende openingsacts op poten. Volgens FIFA uitgehongerd naar spektakel: Mexico-Stad (11 juni), Canada en de Verenigde Staten krijgen stuk voor stuk een eigen song-and-dance intro. Hoogtepunt? De allereerste baltrappen: Mexico – Zuid-Afrika in Mexico-Stad. Groot geraaskal met waterkanonnen, dus kortom plons.
Weghorst eruit, Ajax moet het tegen Qarabag stellen zonder zijn kopsterkte
Je hoort het goed: Wout Weghorst zit niet in de Champions League-selectie die Ajax komende woensdag tegen FK Qarabag op papier zet. De spits heeft last van zijn enkel en reist niet mee naar Bakoe. De club laat nog in het midden hoe lang hij precies buiten de roulatie is, maar het ziet er niet best uit.
Het onheil begon afgelopen zaterdag. In de uitwedstrijd tegen Fortuna Sittard (leuk: 1-3 winst) ging het mis in de openingsfase. Shawn Adewoye trok vol door op Weghorsts enkel, waarop een wolk bloed door de witte sok sijpelde. Met kreten als “Hij schopt me gewoon het veld uit” strompelde Weghorst naar de kant. Kasper Dolberg mocht warm lopen als vervanger.
Tussendoor nog een klein minpuntje op de planning: zondag wacht de Klassieker tegen Feyenoord in de Johan Cruijff ArenA. Weghorst zal sowieso nog niet op tijd herrezen zijn én verdediger Youri Baas is geschorst na twee gele kaarten die-ie vorig duel kreeg. Interim-baas Fred Grim mag dus flink puzzelen met zijn elftal.
Jordan Stolz pakt De Boo’s records – en nu wil Jenning alleen maar terugjagen
Een blik op het recordbord in Thialf vertelt het hele verhaal: twee rood-wit-blauwe vlaggetjes hadden de organisatoren blijkbaar paraat. Dus prijken er nu drie keer de naam Jordan Stolz bovenaan. Het Amerikaanse schaatswonder (21) reed dit weekend in Heerenveen keihard over de 1.500, 1.000 én 500 meter – en droeg in één klap de snelste tijden ooit op Nederlandse bodem aan zich toe. Kjeld Nuis kreeg het zwaar te verduren op zijn favoriete 1.500 m, en Jenning de Boo moest op de sprintafstanden zijn eigen baanrecord (33,98) met lede ogen zien verdwijnen: Stolz klokte op de 500 m af in 33,90.
De cijfers liggen er, de foto’s op het bord zijn gemaakt, maar Stolz zelf blijft de kalmte zelve. „Eén record zou ik al mooi hebben gevonden. Drie is echt prachtig”, zegt hij nuchter. „Ik neem aan dat Jenning er niet blij mee is, maar voor mij is het leuk.”
De Boo van nul naar gretig
Leuk is anders. De Boo zag vlak na de 500 m zijn naam twee keer van het bord verdwijnen. „Dat is wel een dingetje”, geeft hij toe. „Het frustreert me dat Stolz hier alles mee naar huis neemt.” Toch duurt die frustratie niet lang. Even later wint hij met Team NL de teamsprint en is de ommezwaai compleet. „Ik lig nu dwars, hij heeft drie individuele records. Maar ik heb weer richtlijnen, daar kan ik op jagen. Dat ga ik zeker doen.”
Appels, peren en olympische pepernoten
Analyticus Ireen Wüst waarschuwt voor te vroege conclusies richting Milaan 2026. „De Amerikanen zijn hier fris, de Nederlanders komen uit een zwaar trainingskamp. We vergelijken nu appels met peren.” Haar advies aan De Boo: laat de verloren records voor wat ze zijn. „Records zijn er om te breken, olympische titels zijn voor eeuwig. Richt je op goud.” En zoekt hij toch een extra motivatie? „Vroeger hing Shani Davis een foto van Erben Wennemars op zijn koelkast. Jenning kan nu een foto van Stolz plakken – als trigger om de beste versie van zichzelf te worden.”
Van GP-podium naar zandstranden: Glenn rijdt straks voor Braziliaanse Yamaha-ploeg
Een onverwachte zijsprong na topseizoen
De Ossenaar Glenn Coldenhoff hoefde geen donkerbruin pak van de kapper; hij besloot wel naar Brazilië te verkassen. Nadat hij in het WK-MXGP knap derde werd, kwam er geen nieuw contract over de plank. Tijd dus om gas terug te nemen? Nope: hij tekende bij Yamaha C6 Bank IMS Racing. “De keuze voelde meteen goed”, klinkt het nuchter.
Van gesprek tijdens Motocross of Nations tot samba-station
Eigenlijk had Glenn gehoopt op een nieuwe stek in de MXGP of een trip naar Amerika. Maar geen fatsoenlijk bod = geen deal. Toevallig sprak hij tijdens de Motocross of Nations met Brazilianen die dolenthousiast waren. “Van kletsen naar contract, alleen de puntjes op de i kostte nog best lang”, grinnikt hij. De deal klopte financieel en sportief, dus boarding pass erbij.
Maximaal tien retourtjes, huis blijft in Oss
In januari vliegt hij alvast voor een paar weken naar São Paulo: team voorstellen, testen op z’n nieuwe cross-Yamaha én wat korte rondes over woest gras. Het Braziliaanse kampioenschap telt acht rondes, maar Glenn blijft gewoon in Oss slapen. “Alleen als twee races achter elkaar liggen, blijf ik een weekje hangen. Verder vlieg ik op en neer; valt best mee als je het aantal kilometers bekijkt.”
Geen uitgelezen wandeling door de jungle
Veel lui roepen dat hij zo kampioen wint, maar Glenn zet meteen de rem erop. “Er komen zo’n acht Europeanen meedoen, onder wie oude GP-renner Jeremy van Horebeek. En de Brazilianen zelf zijn geen zandloper, de sport leeft daar écht. Ik moet toch flink aan de bak!”
Emotioneel afscheid van de grote klasse
Zijn derde plaats in het WK is een waardig slotakkoord, toch had hij een beter afscheid verdiend. “Toen ik ondertekende wist ik niet dat ’t m’n laatste MXGP-jaar werd. Lang onzeker, maar nu kijk ik vooruit.” Hij wou er niet over doorzeuren, maar een halve boterham verdienen met dezelfde risico’s ging er bij hem niet in. Dus: Braziliaans avontuur.
Amerikaanse droom nog niet dood
Zijn carrière zit in de herfst, maar de motorcrosser ziet nog genoeg bladeren om te knallen. “Als de kalenders goed liggen, pak ik misschien één of twee races in Amerika. Het Braziliaanse kampioenschap zou zo’n opstap zijn.” Nog één ding: Portugees spreekt hij nog niet. “Daar zet ik binnenkort een paar lesuren voor op m’n planning”, lacht hij. Hasta la vista, MXGP!
