Kampioen PSV kan koploper Feyenoord niet voorbij in spannende topper
PSV begon flink harder dan de bezoekers — en dat was meteen te merken. Al na 21 minuten kopte Guus Til de openingstreffer binnen. Daarna bleef Feyenoord lange tijd op de achterbank zitten, met weinig grip op het spel. Toch haalden ze de rust met een klein voorsprongje: Armando Obispo mikte met een kopbal precies op de paal, en dat was genoeg om de 1-0 stand te behouden tot de pauze.
Interessant detail: na drie kwartier had het duel al vier gele kaarten op zijn naam — twee voor elke kant. Dat is tot nu toe het hoogste aantal in één wedstrijd in de Eredivisie dit seizoen.
Na de rust kwam Feyenoord sterker terug. En net als vaak gebeurt, maakte de inwisseling van Anis Hadj-Moussa na 54 minuten het verschil: de Algerijn stormde op, liet twee verdedigers links liggen en schoot koel en nauwkeurig in de verre hoek. 1-1.
Even later leek Lutsharel Geertruida PSV weer op voorsprong te brengen — maar de buitenspelvlag ging omhoog, en de 2-1 werd afgekeurd.
In de slotfase waren er nog wat spannende momenten voor beide doelen, maar geen van beide keepers gaf ruimte. Uiteindelijk eindigde het heftige, emotionele en boeiende duel in een gelijkspel. En zo blijft Feyenoord — ook na dit weekend — aan de leiding in de Eredivisie.
Van Bronckhorst blij met comeback van Feyenoord tegen PSV
PSV was in de eerste helft duidelijk de betere ploeg — en dat wist Van Bronckhorst ook meteen. “Ik vond ons toen matig tot slecht”, legde hij uit. “We wonnen geen duels, liepen niet mee met de tegenstander en waren gewoon te passief. PSV was feller, scherper, én doeltreffender. Dat we na 45 minuten ‘maar’ met 1-0 achterstonden, was eerder een gelukje dan een verdienste.”
Maar dan de tweede helft: een totale ommezwaai. “Dat was een wereld van verschil”, benadrukte de Feyenoord-coach. Hadj Moussa zorgde met een knappe treffer voor de gelijkmaker — en opeens stond Feyenoord weer op eigen benen. “We wonnen veel meer duels, kregen grip op het spel en hadden zelfs kansen om nog een tweede te maken. Uiteraard kreeg PSV ook nog mogelijkheden, maar ik vond het geweldig om te zien dat mijn spelers in zo’n topper echt kunnen terugkomen na een zware eerste periode.”
Van Bronckhorst sloot af met een realistisch oordeel: “We blijven koploper, maar er is nog veel werk aan de winkel. PSV heeft een sterke samenhang — veel spelers die al jaren samen spelen, én een trainer die lang geleden al begon. Dat zag je duidelijk in de eerste helft. Wij moeten daar nog verder mee doorgroeien.”
Dakar Rally 2027: geen rit door de zandduinen van Saudi-Arabië
Goed nieuws voor wie al tickets had gekocht of zich op de kaart aan het zetten was: de Dakar Rally van volgend jaar vindt niet plaats in Saudi-Arabië. Dat hebben de Franse organisator ASO en de lokale partner SMC zondag officieel aangekondigd — en wel met een korte, maar duidelijke verklaring op de officiële website van de rally.
De reden? “Recente ontwikkelingen in de regio.” Meer details geven ze niet, maar het is duidelijk dat er iets is gebeurd wat de veiligheid, logistiek of algemene uitvoerbaarheid in gevaar stelt. De wedstrijd zou oorspronkelijk van 1 tot en met 15 januari 2027 over de wegen en woestijnen van Saudi-Arabië gaan — maar die plannen liggen nu op ijs.
De ASO belooft dat de nieuwe locatie binnen enkele dagen bekend wordt gemaakt. Dus houd je oren open: binnenkort komt er een update over waar de rally wel naartoe gaat.
En dan… terug naar Saudi-Arabië in 2028
“Deze beslissing is uitzonderlijk en eenmalig”, benadrukken de organisatoren. En ja — ze bedoelen het serieus. Want de editie van 2028, die bovendien het grote jubileum is (de 50e Dakar Rally), keert wél terug naar Saudi-Arabië. Dus geen paniek: het land blijft een belangrijk onderdeel van de toekomst van de rally.
Interessant detail: eerder dit jaar vielen ook Formule 1-races in Bahrein en Saudi-Arabië weg vanwege de spanningen rond de oorlog in Iran. De Grand Prix van Bahrein werd verplaatst, terwijl die van Saudi-Arabië helemaal van de kalender verdween. Misschien is dat een stukje context dat helpt om te begrijpen waarom de ASO nu zo snel en duidelijk koos voor een andere bestemming.
Van ’t Wout en Velzeboer steken de medailles in de wacht op shorttrack in Vancouver
Gisteren was een ware feestdag voor het Nederlandse shorttrack: Jorrit Bergsma? Nee — wacht even, dat is schaatsen! We bedoelen natuurlijk Sjinkie Knegt, nee… ook niet. Let op: het gaat om Jorrit van ’t Wout en Xandra Velzeboer, die beiden flink op de planken stonden in Vancouver — en met glans slaagden.
Van ’t Wout pakte goud op zowel de 1000 als de 1500 meter, én hij maakte deel uit van het Nederlandse team dat ook goud won op de aflossing. Op de Olympische Spelen in Milaan haalde hij eerder al brons op de 500 meter — dus ja, hij blijft gewoon doorgaan waar hij mee begon.
Xandra Velzeboer liet zich niet onderuit halen: zij sleepte zilver mee op de 1000 meter. Goud ging naar de Zuid-Koreaanse Minjeong Choi, brons naar de Italiaanse Gloria Ioriatti. En wat betreft Velzeboers eigen palmares: zij is olympisch kampioene op de 500 én de 1000 meter — en bovendien de regerend wereldkampioene op de 500 meter. Kortom: ze staat gewoon op de top.
Baan opgezegd, motor gekocht: twee Geffenaren op weg naar Zuid-Afrika — en ze zijn al flink onderweg!
Erik van der Rijt (31) en Tijn van den Berg (37), allebei uit Geffen, zijn écht op pad — niet met een camper of een vliegtuig, maar op de motor. Hun doel? Zuid-Afrika. En ze willen er in februari aankomen. Wat ooit begon als een wat losse, na-biertjes-droom is nu een volleerde avonturenreis geworden — met modder, bergen, ambassades en honderden nieuwsgierige kinderen op één plek.
Deze week rijden ze door Sierra Leone. Ja, dat Sierra Leone — waar ze pas sinds een paar dagen zijn. En daarvoor? Guinee, Senegal, Mauritanië, Marokko… en natuurlijk Nederland en Frankrijk. Een reis die langzaam maar zeker de kaart van West-Afrika oversteekt.
“We weten dat we nog wel eens ziek of overvallen kunnen worden”
Geen blauwe lucht en zonneschijn alleen: de twee zijn realistisch. “We zullen nog weleens flink ziek of overvallen worden”, zeggen ze zonder poespas. Toeristen zien ze de laatste tijd bijna nooit — ze zijn vaak de eerste westerlingen die ergens langskomen. Erik belt net terug van de ambassade in Guinee, samen met Tijn. “Een prachtig land, maar politiek is het onstabiel. Het zal me niks verbazen als Guinee over twintig jaar wordt ontdekt door toeristen.” Dat ze hier ooit zouden rijden? Nog geen idee gehad. Het hele avontuur begon met een oude wens van Erik: na een paar maanden solo-reizen in Zuid-Amerika en Azië wilde hij ooit per motor naar Zuid-Afrika. “Een rondje Europa hebben al zoveel mensen gedaan.” Die gedachte deelde hij vroeger met Tijn — maar toen viel het idee even stil. Tot ze, zo’n twee jaar geleden, weer bij elkaar kwamen. “Na wat biertjes besloten we het even te laten rusten… een dag later waren we nog net zo enthousiast. En een maand later ook.”
Van idee naar motor: stap voor stap
Zo’n jaar geleden ging het echt van start. Erik stopte met zijn baan. Tijn vroeg een sabbatical aan. Kleine stappen eerst: onderzoek doen, budgetteren, spullen kiezen. Maar dan kwam het moment: tijd voor een motor. “Ik koos dezelfde als Tijn — dan hoeven we maar de helft aan onderdelen en gereedschap mee te nemen.” Begin september zwaaiden familie en vrienden hen uit. Sindsdien: weg van de Europese snelwegen, over woestijnpaden, door regenwouden, over bergpassen, met een tentje op de motor en meer dan één keer in de modder vast te zitten. Ze zijn zelfs een keer door militairen uit de modder gered. “Er is nooit paniek. We weten dat er genoeg kanalen zijn om hulp in te schakelen.”
“Zo stonden er binnen een paar minuten honderden kinderen om ons heen”
Soms voelen ze zich meer als een levende attractie dan als twee motorrijders. In een klein dorpje in Guinee stonden er binnen enkele minuten honderden kinderen om hen heen — veel van hen hadden waarschijnlijk nog nooit een wit persoon gezien. Bang zijn ze niet, maar wel alert: in meerdere landen geldt een oranje of rood reisadvies. “Dat vindt het thuisfront minder leuk”, erkennen ze. Maar zij blijven in contact met andere avonturiers — zowel die al voor hen zijn geweest als die later komen. “In de praktijk kan er altijd iets fout gaan, maar 99,9 procent van de mensen is niets kwaads van plan. We blijven logisch nadenken en volgen ons gevoel — dan komt het goed.”
11.000 kilometer, vele verwachtingen
De hele reis is ruim 11.000 kilometer lang. Erik kijkt uit naar Namibië — “geweldig om dieren te spotten”. Tijn, die nog nooit buiten Europa is geweest, hoopt vooral op gekke, onverwachte dingen. En die kans is groot — deze week rijden ze immers door Sierra Leone… het land van provinciegenoot Bolle Jos. “Een beetje actie is leuk”, zegt hij glimlachend. “Het moet niet te makkelijk worden.”
PSV voelt gelijkspel als nederlaag: ‘Wij verdienden te winnen’
PSV had zeker een overwinning verdiend tegen Feyenoord — dat is de algemene indruk na de wedstrijd in het Philips Stadion. Zowel Guus Til als coach Peter Bosz liet na afloop duidelijk blijken dat het 1–1-resultaat meer voelde als een gemiste kans dan als een eerlijk punt.
Een eerste helft vol kansen (maar weinig doelpunten)
In de eerste helft was PSV heer en meester op eigen veld. Volgens Bosz was het team echt goed onderweg — zelfs beter dan wat de score liet zien. “Ik vond ons echt heel goed. We kwamen ook voor, maar dat vond ik een magere afspiegeling.” En dat klopt: de thuisploeg kreeg een hoop mogelijkheden, maar maakte er te weinig van. Totdat Guus Til toesloeg met een prachtige goal — een combinatie met Lutsharel Geertruida die volgens Bosz ‘geweldig’ was, en een afwerking ‘vanuit de lucht’ die simpelweg niet te stuiten was.
Toch was Til na afloop niet tevreden. “Er waren een hoop gemiste kansen vandaag”, zei hij bij de persconferentie. En dat is geen toeval: PSV scoorde slechts vijf keer in de laatste vijf competitiewedstrijden. “We mogen meer scoren”, benadrukte hij. “Het is niet dat we geen kansen krijgen — daar maak ik me geen zorgen over.”
“Wij verdienden te winnen”
Dat gevoel dat het resultaat niet klopte met de balans in het spel, deelde Bosz volledig. “Als je alles bij elkaar optelt, denk ik dat wij het verdienden om te winnen.” Hij zag een ploeg die goed voetbalde — net als vier dagen geleden tegen Porto — en waarbij de eerste helft vooral veel belofte inhield. “Dat geeft ons wel vertrouwen richting de toekomst. Nu de tweede helft nog.”
Daarom koos hij voor terughoudendheid bij de wissels: slechts drie keer werd ingegrepen. “Je bent op een gegeven moment ook bang dat als er wissels plaatsvinden, het ritme weg is. Daar was ik in deze wedstrijd nog wel even bang voor.”
De stand: Feyenoord blijft voorop, maar PSV blijft geloven
Door het gelijkspel blijft PSV op vier punten achterstand op Feyenoord. De Rotterdammers staan na tien wedstrijden aan kop in de Eredivisie. Bosz erkent dat Feyenoord op dit moment de meest stabiele ploeg is — en daarmee de favoriet op de titel. “Feyenoord doet mee om de titel en wij ook. Van Ajax hadden we misschien hogere verwachtingen. Ik denk dat de ploeg die het meest stabiel is, kampioen wordt. Dat is Feyenoord op dit moment.”
Maar paniek? Geen sprake van. “De competitie is nog lang, heel lang. Dus er is nog genoeg tijd om het in te halen.”
