Rapper Sef schopt tegen het kapitalisme… maar werkt wel met grote bedrijven. Hoe zit dat nu precies?
Aan aandacht geen gebrek voor Sef — je kent hem misschien beter onder zijn volledige naam: Yousef Gnaoui. Al meer dan twintig jaar is hij een bekende naam in de Nederlandse muziekwereld, met hits als De Leven op zijn naam. Vandaag de dag is hij vooral bekend als lid van de activistische groep IJsland, samen met rapper Abel van Gijlswijk en producer Faisal Chatar. Met een mengeling van experimentele hiphop en punk gooien ze zich vol overduidelijk tegen fascisme, oorlogskoorts — en ja, ook tegen het kapitalisme. En het slaat aan: IJsland is een graag geboekte act op festivals (zoals Lowlands dit jaar) én in popzalen — vaak zelfs uitverkocht. In december staat de groep zelfs op het grote podium van Afas Live in Amsterdam… terwijl ze juist kritiek hebben op precies die wereld waarin zo’n arena bestaat.
Maar wacht even — wat doet Sef dan wel niet?
Want terwijl IJsland op het podium schreeuwt tegen het systeem, verschijnt Sef op tv in reclames van Mr Marvis en Vodafone — en is hij sinds kort ook één van de gezichten van brillenmerk Ace and Tate. Ook verdient hij geld met optredens… bijvoorbeeld in de Gashouder, via kaartverkoop op Ticketmaster en Mojo. En die twee? Beide onderdeel van Live Nation — een Amerikaanse multinational die ooit zelfs werd veroordeeld wegens monopoliegedrag. Daarnaast verkoopt Sef merchandise en werkt hij samen met artiestenbureau Friendly Fire, dat via moederbedrijf FKP Scorpio banden heeft met Eventim: een Duits beursgenoteerd reusje met miljardenomzet, eerder al bekritiseerd vanwege zijn dominante positie op de kaartenmarkt.
Sef wil er niet mee in gesprek — ook na herhaalde pogingen van RTL Z via zijn management. Uiteindelijk bereiken ze hem via zijn eigen telefoonnummer. Zijn reactie? Hij vindt de vraag ‘jaren ’60’-achtig en moet even nadenken of hij erover wil praten. Daarna blijft het stil — van hem én zijn team.
“Je kunt niet buiten het systeem staan… ook al wil je dat wel”
Dat is precies wat hoogleraar Sociologie en Popmuziek Pauwke Berkers (Erasmus Universiteit) en promovenda Valerie Knöpker (Radboud Universiteit) zeggen. Volgens hen is het simpel: als je je boodschap op grote schaal wilt verspreiden, heb je het kapitalisme nodig. Zonder grote labels, streamingsdiensten, promotoren en venues blijf je een kleine stem — en dan hoor je niemand. “Veel muzikanten moeten hun eigen broek ophouden”, zegt Berkers. En om dat te kunnen, zijn ze afhankelijk van partijen zoals Live Nation of Eventim. Die bedrijven zitten bovenaan de muzikale voedselketen — en verdienen vaak veel meer dan de artiest zelf.
Natuurlijk krijg je kritiek als je bewust kiest voor commerciële samenwerkingen, terwijl je tegelijkertijd tegen het systeem protesteert. Maar Berkers benadrukt: hij weet niet wat Sefs beweegredenen zijn — en dat is ook een interessante vraag. Misschien gebruikt hij het geld juist om onafhankelijker te worden? Of om zijn boodschap kracht bij te zetten? En inderdaad: Sef laat in zijn teksten zien dat hij zich bewust is van het dilemma. Hij is niet de enige, zeggen Berkers en Knöpker — veel maatschappijkritische artiesten worstelen hiermee. En ja, kritiek en online haat komen sneller als je je uitspreekt. “Populaire popmuziek houdt normaal juist de status quo in stand”, zegt Knöpker. Daarom is het juist opvallend dat Sef juist steeds kritischer is geworden — en dat zijn nieuwe muziek minder toegankelijk is voor radio en mainstreampubliek.
En dan? Wat is nou de ‘goede’ keuze?
Er zijn artiesten die het systeem zo veel mogelijk ontwijken — denk aan bands als Fugazi of Crass. Laag ticketprijzen, eigen muziek, géén merch, géén grote deals. Maar hun bereik bleef klein. Anderen keren pas later tegen hun label of sponsor — maar dat kunnen meestal alleen de artiesten die al vroeg veel geld verdienden en daardoor vrijheid kregen.
En toch: volgens Knöpker is het helemaal niet erg om in te zetten op een groot publiek. Want muziek brengt saamhorigheid. Je kunt een stem zijn voor mensen die zelf ook worstelen met het systeem — en die willen horen dat ze niet alleen staan.
Zwarte dag in Frankrijk: extreemlinks richt zich op de Republiek zelf
Limoges was één van de vele steden waar gisteren de situatie volledig uit de hand liep. Ook in Parijs, Marseille, Toulouse, Lyon en talloze andere plaatsen brak de chaos los. Het Franse ministerie telde in totaal 110 demonstraties — en dat is maar het topje van de ijsberg. Meer dan 1200 mensen werden opgepakt, en 150 agenten raakten gewond. Premier Sébastien Lecornu sprak samen met vertegenwoordigers van de politie en noemde het een duidelijke aanval: “We hebben te maken met extreemlinks dat de Republiek wil aanvallen.” Hij riep op om een keuze te maken: “Of je staat aan de kant van de Republiek, of aan de kant van de relschoppers.” De gearresteerden noemde hij ‘extreem gevaarlijke personen’.
In onderstaande video is te zien hoe de toren van het stadhuis van Limoges instort — een beeld dat veel over de intensiteit van de gebeurtenissen zegt.
Burgemeesters eisen spoedoverleg
De burgemeesters van Parijs, Marseille en Lyon hebben gezamenlijk een ontmoeting met de premier gevraagd — begin volgende week, en dan met alle betrokken gemeentebesturen aan tafel. In hun verklaring benadrukken ze de ernst van de schade en de situatie: “Dit om de opeenvolging van gebeurtenissen die tot deze situatie hebben geleid, in kaart te brengen. Dergelijke gebeurtenissen mogen en kunnen zich niet herhalen.” Een grondige evaluatie is daarom onmisbaar.
Al weken lopen de spanningen hoog
De protesten van gisteren waren zeker geen uitzondering — in Frankrijk wordt al wekenlang gedemonstreerd. Veel mensen zijn boos over bezuinigingen op onderwijs én over de groeiende sociale ongelijkheid. De grote acties van gisteren waren van tevoren aangekondigd, maar niemand had verwacht dat het zo heftig zou worden. Franse media hadden vooraf geschat dat er maximaal 170.000 mensen op straat zouden komen — een cijfer dat ruimschoots werd overtroffen.
Gewonden, maar gelukkig geen doden
Er zijn tot nu toe geen doden gevallen. Volgens BFMTV zijn er in Parijs minstens vijf ernstig gewonden, en zes anderen met minder zware verwondingen. In Lyon raakten ten minste tien mensen gewond, in Lille twaalf, in Dijon vijf en in Rennes zelfs vijftien — hun toestand is stabiel. In Limoges verloor één demonstrant door een flitsgranaat van de politie zijn hand.
Kim overwon haar eetstoornis — en ja, er is echt hoop
Eetbuien die je niet meer onder controle hebt. Maaltijden overslaan tot je bijna op je knieën zakt. En die constante, knagende drang om alles — vooral je lichaam — perfect in de hand te houden. Zo ging het jarenlang met Kim ter Horst (28) uit Roosendaal. Maar twee jaar geleden nam ze een beslissing die alles veranderde. Haar krachtige verhaal is vanaf 2 november te zien in de documentaire Goed Genoeg van Cinetree — en het is écht een blik in het hart van wat herstel kan betekenen.
Vandaag? Geen braakgedrag meer. Geen maaltijden meer overslaan om ‘het gewicht in de greep te houden’. “Ik ben nu gewoon te druk met leven”, lacht ze. In Roosendaal heeft ze zichzelf gevonden als docent in haar eigen yogaschool — en ze is ook gediplomeerd ademcoach. “Ik denk dat er altijd wel ergens een eetstoornis in je hoofd blijft sluimeren. Het verschil met vroeger? Nu hoef ik er zelf niet meer op in te spelen. Ik heb andere manieren geleerd om met spanning, pijn of onzekerheid om te gaan.”
Maar het begon al heel jong. Toen Kim vijf was, gingen haar ouders uit elkaar. Haar vader bleef in Groningen wonen; zij verhuisde met haar moeder, broer en zus naar Roosendaal. Ze begreep weinig van wat er speelde — maar de spanning voelde ze wel, heel scherp. “Ik ben altijd supergevoelig geweest. Ik dacht zelfs: misschien is het wel mijn schuld.” Ze kropte alles op — want wie wil er nou iemand ‘tot last zijn’? Tegelijk legde ze de lat voor zichzelf steeds hoger. Rond haar vijftiende begon ze maaltijden over te slaan. Later kwamen eetbuien bij. Zo ontwikkelde ze zowel anorexia als boulimia.
Na de middelbare school ging ze naar de kunstacademie — en daar werd de druk alleen maar groter. Goedbedoelde adviezen van hulpverleners (zoals een diëtist die over ‘boter smeren’ begon) werkten juist averechts. “Ik dacht alleen: ‘Ben jij mal?!’ Ik knikte braaf, stemde mee in… maar zodra er een boterham op mijn bord lag, was ik onhoudbaar. Ik voelde me gewoon vreselijk — alsof ik mezelf niet meer herkende.”
Het moment waarop het echt duidelijk werd dat het misging? Een klasuitje naar de Veluwe. “Het was gezellig, maar het was winter — en ik had het ijskoud. Ik was vel over been, had geen energie meer, en voelde me continu alsof ik zou flauwvallen. Eten lukte niet, want ik zat alleen maar in mijn hoofd. Uiteindelijk moest ik eerder naar huis — en dat vond ik verschrikkelijk.” En dan komt het gekke: “Twee dagen later denk je: ‘Heb ik me nou net aangesteld? Er is toch niks aan de hand?’ Dat is precies het dubbele spel van een eetstoornis.”
Omdat het zo slecht ging, moest Kim haar studie onderbreken. Een halfjaar lang verbleef ze in een kliniek in Goes, daarna volgde een deeltijdbehandeling. Maar de eetstoornis was nog lang niet voorbij. Zelfs toen ze er ‘van buitenaf weer goed uitzag’, ging ze vanbinnen kapot. “Op een gegeven moment was ik er klaar mee. Ik had er vrede mee als ik zou gaan.” Ook nadat ze haar studie afmaakte en in Breda op zichzelf ging wonen, kreeg ze terugvallen.
Totdat, twee jaar geleden, zomaar een ‘heel heftig besef’ kwam: “Of ik ga zo door… of ik zet er een streep onder.” Met behulp van therapie is haar angst om terug te vallen sterk afgenomen. “Ik heb geen verlammende angst meer. En ik droom er zelfs niet meer over.”
In Nederland hebben ruim 220.000 mensen een eetstoornis. Volgens Stichting Kiem — die werkt aan betere herkenning en behandeling — raakt zo’n ziekte vaak het hele gezin. Dat gold ook voor Kim. Haar moeder legde bijna haar hele sociale leven opzij om voor haar dochter te zijn. “Ik had het gevoel dat ik haar een paar jaar van haar leven had afgenomen. Maar zij ziet dat heel anders: ze is trots dat ik er zo mooi uitgekomen ben. Het allermooiste wat ik voor haar terug mag doen? Gewoon gezond blijven.”
Kim wil met haar verhaal anderen helpen — en dat was ook de belangrijkste reden om mee te doen aan Goed Genoeg. “Bij een behandelaar dacht ik vaak: ‘Jij maakt dit niet mee, en je weet helemaal niet waar je het over hebt.’ Ik hoop dat mensen die worstelen met een eetstoornis zich in mijn verhaal herkennen. En dat ze zien: ja, je kunt jezelf écht overwinnen.”
Goed Genoeg is gemaakt in samenwerking met Stichting Kiem en is vanaf 2 november te streamen via Cinetree.
Lavreysen in de sprintfinale – Van de Wouw en Van der Peet door op keirin!
Harrie Lavreysen is écht in zijn element: de 29-jarige baanwielrenner uit Luyksgestel heeft zich geplaatst voor de finale van het sprinttoernooi op de WK baanwielrennen in China! In de halve finales was hij in twee heats te sterk voor de Trinidadse Nicholas Paul – en nu wacht hem een spannende best-of-three-reeks tegen de Australiër Leigh Hoffman. Die liet al zaterdag zien waarom hij een serieuze kandidaat is: hij reed de snelste tijd in de kwalificatie én pakte vorig jaar al brons op dit toernooi. De eerste heat van de finale begint om 7.49 uur – dus zet je wekker!
Ook op het keirin-veld is er goed nieuws uit Nederland: zowel Hetty van de Wouw als Steffie van der Peet heeft zich via de herkansingen weten te plaatsen voor de kwartfinales. Van de Wouw begon wat ongelukkig met een valse start en eindigde daardoor derde in haar eerste heat – maar in de herkansing pakte ze vol vertrouwen de overwinning. Van der Peet werd in de eerste ronde vierde, maar wist in de herkansingen net op tijd te scherpen: tweede plaats, en daarmee ook doorgang naar de kwartfinales. Beide vrouwen hebben al eerder bewezen dat ze medailles kunnen pakken: Van de Wouw sleepte in 2024 zowel olympisch zilver als wereldkampioenschapszilver op het keirin onderdeel binnen, terwijl Van der Peet in 2025 Europees kampioen werd én in 2022 al WK-brons haalde.
En het blijft niet bij sprint en keirin: ook Yoeri Havik en Philip Heijnen (koppelkoers), Vincent Hoppezak (afvalkoers) en Sofie van Rooijen (puntenkoers) strijden vandaag nog om een wereldtitel – op de slotdag van de WK baanwielrennen. De uitzending begint zondag om 7.30 uur, met onder meer Lavreysens sprintfinale, de keirin-heats van Van de Wouw en Van der Peet én de koppelkoers van Havik en Heijnen.
Deel artikel: Advertentie via Ster.nl (opent in nieuw venster)
Niels herbouwt in Uden auto’s voor rijke klanten, tot de laatste schroef
Elk schroefje gaat los — en dan weer vast. Niet op goedgeluk, maar met precisie, passie én een flinke dosis eigenwijsheid. In zijn werkplaats in Uden herstelt en herbouwt auto-ontwerper Niels van Roij klassieke wagens vanaf nul — letterlijk tot op het laatste boutje. En wie komt daarvoor langs? Ondernemers, verzamelaars en auto-liefhebbers uit de hele wereld. Vaak met een verhaal, een droom én een budget dat je niet snel op een pinautomaat haalt.
“Maar het is niet duur”, zegt Niels — met een knipoog die duidelijk maakt: duur is hier een relatief begrip.
Waarom zou je je oude auto laten herbouwen als je gewoon een nieuwe kunt kopen? Simpel: omdat Niels jouw auto jouw auto maakt. Van stofsoort tot kleur van de naad, van de vorm van de spoiler tot de afgestemde reactie van de versnellingsbak. “Het is eigenlijk een maatpak — maar dan voor onderweg. En ja, je wilt natuurlijk niet dat iemand anders in precies dezelfde Bentley rijdt als jij.”
Neem bijvoorbeeld de Volvo van een klant uit Californië. Die wil met vrouw én honden dwars door de VS trekken — maar de oude wagen is te smal op de wielen en heeft een motor die meer fluistert dan buldert. Voor Niels? Geen probleem. De auto wordt volledig ontmanteld, opnieuw ontworpen en opgebouwd — met een nieuwe turbo-motor van 350 pk. En ja, het geluid klinkt meteen lekker.
Soms is het een ode aan een klassieker uit 1962. Soms een familieauto die al veertig jaar in de garage staat — en nu eindelijk weer op straat mag, maar dan wel helemaal opnieuw, met jouw handtekening erop.
En hoe gebeurt dat allemaal? Met de hand. Echt met de hand. “Net zoals honderd jaar geleden.” Maar dat betekent niet dat hij achteruit kijkt: elke auto krijgt witte stippen, zodat de 3D-printer hem herkent. Elke wagen gaat eerst onder de scanner — pas daarna begint het echte werk.
Tekenen doet Niels nog steeds op een leeg A4’tje. “Als je met de hand tekent, heb je meer verbinding met wat je maakt.” AI gebruiken? “Dat is voor mij net zoiets als vloeken in de kerk.”
Na het tekenen en scannen bouwt het team alles opnieuw: carrosseriepanelen, interieur, aandrijflijn — alles. “In feite blijft alleen het onderstel over.”
De droom om auto’s te ontwerpen had Niels al op de basisschool. Daarna Design Academy Eindhoven, daarna specialisatie in Londen. Hij werkte voor grote merken als Volvo en Ford — maar uiteindelijk voelde exclusieve, persoonlijke auto-ontwikkeling beter. “Massaproductie is efficiënt, maar dit is menselijk. Soms zit ik aan de keukentafel bij bijzondere mensen — en dan ken ik al de hond én de kinderen.”
En de prijs? “Dat is de enige vraag die we nooit beantwoorden. Dat weten alleen de klanten. En ja — het kost veel geld. Maar het is niet duur.”
Elf mensen onwel na bierproeverij in Grolsch-fabriek Enschede
Na een rondleiding door de Grolsch-brouwerij in Enschede zijn elf bezoekers plotseling onwel geworden. Ze werden met spoed naar het ziekenhuis gebracht voor controle en behandeling. Volgens RTV Oost hadden de gasten net bronwater geproefd — het water dat normaal gebruikt wordt bij het brouwen van bier. Maar er zit mogelijk iets misgegaan: er zou natronloog in hebben gezeten, een sterke, bijtende stof die ernstige schade kan aanrichten.
De slachtoffers kunnen daarom inwendige brandwonden hebben opgelopen — vooral in de keel, slokdarm en maag. Direct na het incident kwamen meerdere ambulances ter plaatse. Er werd zelfs een Duits traumateam opgeroepen, maar die oproep werd later weer ingetrokken.
De politie is nu bezig met een forensisch onderzoek om te achterhalen of er daadwerkelijk natronloog in het water zat — en hoe dat kon gebeuren. Ook de Nederlandse Arbeidsinspectie gaat het incident onder de loep nemen.
Grolsch spreekt van een ‘zeer onaangename verrassing’ en zegt erg geschrokken te zijn. De bierbrouwer geeft toe dat het volkomen onduidelijk is hoe dit heeft kunnen gebeuren — en belooft volledige samenwerking met de onderzoeken.
Deel artikel: Advertentie via Ster.nl (opent in nieuw venster)
