Uitblinker tussen de paaltjes, maar toch nul op het scorebord
Chagrijnige gezichten bij PSV na de 1-0 nederlaag tegen RB Leipzig. Dinsdagavond had er zeker meer in gezeten, vinden zowel spelers als trainer – en dat voelde je ook tijdens de wedstrijd. De gemiste strafschop van Ivan Perišić bleek uiteindelijk een peperdure misser. En hoewel doelman Matěj Kovář dinsdagavond écht de uitblinker was, kon hij de nederlaag niet voorkomen. Zo vaak is een keeper niet het meest opvallende figuur in zijn eigen team… maar in de Red Bull Arena in Leipzig wel.
Kovář stond met een lang gezicht voor de pers, alsof hij net een kiespijn had gekregen. “Hoe minder werk je te doen hebt, hoe beter je je voelt. Maar mijn job is nu eenmaal om het team te helpen – en de ballen uit het doel te houden”, zei hij over zijn vele reddingen. Tot een kwartier voor tijd hield hij alles droog. Toen moest hij toch een keer de bal uit het net halen.
Kansen? Ja, maar geen doelpunten
“Een grote teleurstelling – we hadden hier echt meer kunnen halen”, zo vat Kovář het samen. Volgens hem speelde PSV de eerste zestig tot zeventig minuten goed. “Daarna scoren zij, en houden ze de nul. Het was ongelukkig, want wij hadden ook kansen om te scoren. Helaas deden we dat niet – en gaan we met nul punten naar huis.”
De grootste kansen waren voor Sven Mijnans (die na rust met zijn zwakkere been miste) en Ivan Perišić (die in de eerste helft een strafschop liet lopen). “Niemand zal het Ivan verwijten. Dit kan iedereen overkomen”, zegt Kovář. “Tot de zestigste minuut waren we dominant aan de bal – dat was ook wat we wilden. Maar in dit soort wedstrijden is zestig minuten gewoon niet genoeg. We moeten beter worden. Over drie dagen spelen we alweer (uit bij ADO Den Haag), en drie dagen daarna alweer tegen een sterke ploeg: Porto.”
“Hier had meer in gezeten”
Ook trainer Peter Bosz vindt dat de nederlaag helemaal niet nodig was. “Het gevoel dat ik gelijk na de wedstrijd heb, is dat hier meer had ingezeten. Ik vond ons grote delen van de wedstrijd de bovenliggende partij.” Hij ziet de wedstrijd iets anders dan Kovář: “De eerste 30 à 35 minuten waren duidelijk voor ons. Daarna mogen we blij zijn dat we met 0-0 de rust ingaan. In die tussentijd hadden we wel een strafschop die we niet maken. Ja, Leipzig had grote kansen – maar wij ook.”
“Als je naar het voetbal kijkt: wij hadden meer rust in ons spel en konden de bal langer in de ploeg houden. Maar de kansen die je dan krijgt, moet je gewoon benutten. Het is zuur dat je er met 1-0 af gaat.”
Niet ontevreden – maar wel alert
Ondanks de nederlaag is Bosz niet ontevreden over wat zijn ploeg liet zien. “Nog niet over negentig minuten, maar we hebben goed gespeeld. Ik geef het je te doen om hier, in dit stadion, van achteruit op te bouwen. Natuurlijk zijn er zaken die beter moeten – vooral het feit dat we onszelf niet belonen.”
Na het eerdere gelijkspel tegen Sjachtar Donetsk heeft PSV nu één punt uit twee Champions League-duels. Er liggen nog zware wedstrijden op de planning: onder meer tegen Porto, Real Madrid en Atlético Madrid. Bosz laat zich daar niet door ontmoedigen: “Over het algemeen pakken wij tegen de betere ploegen juist meer punten. Dat belooft dus nog wat. We hebben vorig jaar ook van Liverpool gewonnen – dus dat is absoluut mogelijk.”
NAC boekt opnieuw miljoenenwinst — maar degradatie zorgt wel voor een flink tekort
NAC heeft het vorige seizoen afgerond met een behoorlijke winst: bijna 4 miljoen euro. En dat terwijl de club net uit de Eredivisie was gedegradeerd naar de Keuken Kampioen Divisie. Een beetje tegenintuïtief, toch? Maar volgens algemeen directeur Remco Oversier is de club verre van teruggevallen naar waar het allemaal begon: “De club is, ondanks de degradatie, verre van terug bij het vertrekpunt van enkele jaren geleden.”
Het is al het tweede jaar op rij dat NAC zwarte cijfers schrijft — en dat zegt wat over de financiële stabiliteit die de club inmiddels heeft opgebouwd. De winst komt onder andere door meer inkomsten uit het uitgebreide Rat Verlegh Stadion, de horeca-activiteiten, merchandiseverkoop én transfers. Zo kreeg NAC ook geld binnen voor de doorverkoop van Jan Paul van Hecke naar Brighton & Hove Albion. Daarnaast vielen de kosten lager uit dan oorspronkelijk begroot. De winst vóór belastingen bedroeg 4,4 miljoen euro — waardoor het eigen vermogen nu op 7,2 miljoen euro positief staat.
Oversier wijst op de voortgang van het ‘NAC 2030’-plan: “Het werpt haar vruchten af. Naast een duidelijke en vaste koers is dit ook terug te zien in de forse groei in inkomsten, gepaard gaande met op meerdere fronten ook lagere kosten.” Concreet betekent dat onder andere dat delen van het stadion, de horeca én het veldonderhoud nu in eigen beheer zijn genomen. Vanaf dit seizoen verkoopt NAC de merchandise ook zelf — geen tussenpersonen meer.
Maar nu komt het: voor het huidige seizoen verwacht de club juist een exploitatietekort. En dat is vooral te wijten aan de degradatie. Volgens NAC is het vrijwel onmogelijk om in de Keuken Kampioen Divisie met een sluitende begroting mee te doen als je doel is promotie. Kort gezegd: de sportieve stap naar beneden heeft financiële gevolgen — ook al draait de boekhouding de afgelopen twee jaar prima.
Nederlandse baansprinters reden ‘kwaad’ naar wereldtitel
In de kwalificatie – de allereerste race van de dag – was het verschil met de rest van het veld flink. Het Nederlandse trio reed de snelste tijd, op slechts drie tienden van een seconde achter de nummer 2, China.
Maar in de eerste ronde daarna werd het plots veel strakker. “Daar zat er ineens nog maar één tiende tussen. Als er maar één tiende schuin zit, mag er écht niets misgaan. Dan is elk klein foutje al fataal”, legde een scherpe Lavreysen uit – die met deze overwinning zijn 21e wereldtitel op de baan binnenhaalde.
En toch: het klikte. “Het is geweldig dat alles samenkwam. En dat je het dan ook nog eens zo mooi mag mee naar huis nemen? Dat voelt gewoon top”, zei Van den Berg met een brede glimlach.
Mondiale turnbond bereikt akkoord met Israël over uitsluiting van WK-turnen
Vorig jaar kreeg de Israëlische turnploeg een harde klap: Indonesië weigerde hun inreisvisa voor het wereldkampioenschap turnen. En dat had een duidelijke reden — het land onderhoudt geen officiële betrekkingen met Israël en stelt als voorwaarde dat Israël eerst een vrije en soevereine Palestijnse staat erkent.
Toen Israël zich bij het Internationaal Sportgeschillentribunaal (CAS) wendde, werd er snel actie ondernomen — maar uiteindelijk werd hun bezwaar tegen de uitsluiting af gewezen, nog voordat het toernooi begon.
Tot nu toe is er niets bekendgemaakt over wat er precies in de schikking tussen de mondiale turnbond en Israël is opgenomen. Geen details, geen verklaringen — alleen het feit dat er een akkoord is bereikt.
Terwijl dat op de achtergrond speelt, staat het WK turnen van dit jaar klaar om vanaf 17 oktober in Rotterdam te beginnen. En juist daarop volgt weer een nieuwe knoop: dinsdag maakte de Russische turnbond bekend dat regerend wereldkampioene Angelina Melnikova én twee andere topturnsters van Nederland geen visum hebben gekregen om deel te nemen.
Bijzondere inwoners van Deurne
Deurne heeft meer dan één keer zijn stempel gedrukt op Nederland – en dat dankzij een hele reeks bijzondere mensen die hier ooit woonden, opgroeiden of werkten.
Deurne kent geen gebrek aan bijzondere bewoners. Van schilders en schrijvers tot uitvinders en sportsterren: de gemeente heeft door de jaren heen talloze figuren voortgebracht die verder reikten dan de grenzen van de Peel. Sommigen werden landelijk bekend, anderen bleven lokaal geliefd – maar allemaal hebben ze hun sporen nagelaten.
Kunstenaars met wortels in Deurne
Hendrik Wiegersma was niet alleen huisarts, maar ook een gewaardeerd schilder en een ware cultuurverbindende figuur. Zijn woning – nu het Museum De Wieger – was een levendige ontmoetingsplaats voor kunstenaars, schrijvers én wetenschappers. Zijn zoon Friso schreef het beroemde lied “Het Dorp”, geïnspireerd op zijn jeugd in Deurne, terwijl broer Pieter naam maakte met zijn unieke glaswerken.
Ook Antoon Coolen, de schrijver die veel over het leven in de Peel vertelde, groeide op in Deurne. Hij woonde zelfs een tijdje in Huize De Romein – een gebouw van Hendrik Ouwerling. En Toon Kortooms, de romanschrijver van Beekman en Beekman, is onlosmakelijk verbonden met de streek: het Toon Kortoomspark ligt precies op de plek waar hij opgroeide.
Op het gebied van beeldende kunst was Lucas Gassel al rond 1488 een pionier in de landschapsschilderkunst – en ook Gerrit van Bakel, een vernieuwende kunstenaar uit Deurne, wordt nog steeds gewaardeerd voor zijn frisse visie.
Techniek, innovatie en sport
Hub van Doorne? Een echte Deurnse uitvinder die internationaal naam maakte met zijn auto-innovaties – en zelfs een eredoctoraat kreeg van de TU Delft. Leo Koppens, opgegroeid in Deurne, ontwikkelde automatische benzinepompen en werd later herdacht in het boek “Onze Leo” van Toon Kortooms.
En dan is er nog Yara Kastelijn uit Neerkant: wielrenster, Europees kampioen in 2019 – en zo’n grote trots voor haar geboortedorp dat er een straat naar haar is vernoemd: “Yara’s Paedje”.
Muziek, voetbal en meer
Jules de Corte, de blinde zanger en pianist uit Deurne, schreef klassiekers als “Ik zou wel eens willen weten”. Hij bracht zijn laatste jaren door in Helenaveen, maar zijn wortels liggen duidelijk in Deurne. Voetballer Piet Fransen uit Vlierden scoorde het allereerste Nederlandse doelpunt in de Europa Cup – en werd later trainer bij SV Deurne.
Verder telde Deurne ook filmactrice Monic Henrickx, industrieel Lambert te Strake en zangeres Aaltje Reddingius onder haar bijzondere inwoners. Hun verhalen – en die van vele anderen – zijn te vinden in de online encyclopedie DeurneWiki.
