René van de Kerkhof kritisch op PSV’er Serginho Dest: “Speelde weer slecht”
Pal voor de grote Champions League-wedstrijd tegen RB Leipzig zit er bij PSV duidelijk wat los. En dat zien zelfs de clublegendes Willy en René van de Kerkhof scherp — vooral René is niet onder de indruk van de huidige vorm.
Wat hem vooral dwarszit? Serginho Dest. “Tegen Heerenveen speelde hij weer slecht. En dat was al zo tegen Ajax én Twente. Veel fouten, veel onduidelijkheid. Terwijl hij vorig seizoen echt één van de sterren was. Misschien moet Dest eens samen met de coach rond de tafel gaan zitten om te kijken hoe hij dit weer op de rails kan krijgen.”
Goed nieuws dan wel: doelman Matej Kovar kreeg een pluim van de gebroeders — iets wat eerder niet vanzelfsprekend was. “Hij deed het gewoon goed”, zegt Willy. “En voor het eerst dit seizoen hield hij ook de nul.” Maar hij voegt er meteen aan toe: “Dat had ook te maken met de kwaliteit van de spitsen van Heerenveen. Als die op scherp hadden gestaan, was het 2-5 geworden. En ik heb het er nog steeds niet op dat buiten zijn strafschopgebied meevoetballen.”
Voor de wedstrijd tegen RB Leipzig is dus zowel een fitte Kovar als een betere Dest nodig. René blijft realistisch: “PSV heeft dit seizoen in de Eredivisie tot nu toe maar één of twee keer echt goed gespeeld. En ook thuis tegen Sjachtar Donetsk was het al minder. Ze mogen niet verliezen — dus ik ga voor 1-1.”
Ook over de scheidsrechters hadden ze wat te melden. Obispo kreeg geen tweede gele kaart — “we kwamen daarmee goed weg”, vindt Willy, “al vond ik de beslissing op zich wel terecht.” Bij Feyenoord-AZ was het anders: de VAR trok een penalty voor AZ terug. René kon er niets mee: “Sinds wanneer ben jij nou voor Feyenoord?! Hij werd duidelijk geraakt — dat was een duidelijke strafschop. Klaar uit!”
En dan nog even Luuk de Jong: die was afgelopen vrijdag gast in de Legend Lounge van PSV. Willy vertelt: “Hij wil net als zijn vrouw graag nog een avontuur in het buitenland, maar de zandbak ziet hij niet zitten.” Over een mogelijke terugkeer bij PSV? “Dat gaat echt niet meer gebeuren — zowel voor PSV als voor Luuk is het verstandiger om daar niet meer aan te denken.”
Tot slot nog wat luchtigheid over andere PSV-legendes. Ralf Edström komt ter sprake — maar Willy van der Kuylen? “Nee, die hoort daar niet bij”, lacht Willy. “Als er een hoge bal op hem afkwam, dook hij altijd weg.” En dan grapt hij: “Maar ik ook. Mijn hoofd gebruikte ik alleen om na te denken.” René beaamt het met een knik: “Ik herinner me een hoge bal vlak voor de doellijn… die ging via mijn achterhoofd nog over. Toen dacht ik: Reneetje, koppen? Niet meer doen jongen!”
Italiaanse tijdrijder Ganna maakt sprong van INEOS naar Lidl-Trek
Ganna, de Italiaanse wielrenner die in 2020 én 2021 wereldkampioen tijdrijden werd, stapte na acht jaar over van INEOS naar Lidl-Trek. Sinds 2019 reed hij voor het Britse team — en in die jaren pakte hij onder andere maar liefst acht etappewinsten in de Giro d’Italia, twee in de Vuelta a España, vijf in Tirreno-Adriatico, én dit jaar ook Dwars door Vlaanderen.
“Na acht jaar bij mijn huidige team is het heel fijn om een nieuw hoofdstuk te beginnen”, zegt Ganna in het officiële persbericht. “Ik heb grote doelen die ik met Lidl-Trek hoop te bereiken, vooral in de klassiekers. Met het team dat we zullen hebben, ligt niets buiten bereik. Uiteraard blijven de grote rondes ook een belangrijk doel — en ik kijk er echt naar uit om het team te ondersteunen.”
Overigens kondigde Lidl-Trek al vorige maand de komst van Oostenrijkse klassementsrenner Felix Gall aan — waarmee het team duidelijk op koers ligt voor een sterke, veelzijdige opbouw.
Bier, zon en gezang: PSV-fans nemen centrum Leipzig over
Zo’n 2500 PSV-supporters zijn hun club op de voet gevolgd naar Leipzig — en dat is geen klein feit. Dinsdagavond staat er een belangrijke Champions League-wedstrijd op het programma: PSV speelt uit bij RB Leipzig. Voor veel fans is het de eerste internationale awayday in ruim acht maanden. De vorige keer was op 21 januari, toen PSV in Engeland tegen Newcastle United speelde. Over die 3-0-nederlaag praten ze liever niet — maar wel over de reis, de sfeer en hoe geweldig het was om weer eens samen weg te gaan.
Een avond vol spanning (en hoop)
Internationale uitwedstrijden staan al jaren hoog op het verlanglijstje van de PSV-supporters — en dinsdag bewijzen ze dat opnieuw. Na de gelijke stand thuis tegen Sjachtar Donetsk (1-1) is een goede uitslag in Duitsland cruciaal. Want er wachten nog zware tegenstanders: Atlético Madrid en Real Madrid komen ook nog aan. Of dat lukt? “Het wordt lastig”, erkent Jorrit, die samen met zijn vrienden Matthijs en David op de Marktplatz zit. Maar hij hoopt op drie punten terug naar Eindhoven.
Trein, zon en een groot glas bier
De drie zijn al maandag met de trein vertrokken. Dinsdagochtend rond elf uur zitten ze al op een zonovergoten terras midden in het centrum. “Heerlijk weer hier”, zegt Jorrit. Matthijs knikt: “Een beetje zonnetje maakt alles wat lichter.” En ja — de grote glazen Duits bier voor hun neus helpen ook mee. Terwijl Jorrit voorzichtig blijft, durven Matthijs en David al te voorspellen: “1-2 of 1-3” — met PSV bovenaan, natuurlijk.
Liederen die harder klinken dan klokken
Naarmate de middag vordert, vult het plein zich steeds meer met PSV-fans. Uit alle straatjes stromen supporters in rood-wit binnen — vooral mannen, maar ook hier en daar een groepje vriendinnen. De Duitse politie houdt op afstand een oogje in het zeil, maar het is vooral een feestelijke sfeer. De massaal meegezongen PSV-liedjes overstemmen zelfs het klokgeluid van de Nikolaikirche. Niet iedereen wil graag in beeld: “Mijn baas weet niet dat ik hier ben!” roept een jongen vanaf het terras, terwijl hij zijn bier optilt en zijn vrienden hard meejoelen.
Rustig genieten, hard geloven
In een wat rustiger hoek van het centrum zitten twee andere supporters rustig te genieten. “Naam? Nee, hoeft niet. Foto? Nee, dank je. We zitten hier gewoon lekker te genieten”, zegt de ene. De ander is overtuigd: “Vanavond wint PSV. Ja, het wordt lastig — maar wij gaan winnen.” En ja — de zon, het bier en de opwinding doen hun werk: veel supporters lopen al lichtelijk rood aan. Hopelijk halen ze de aftrap om negen uur ‘s avonds nog…
Nieuwe fietspositie, oude doelen: Lavreysen zit kleiner – maar denkt al aan LA
Harrie Lavreysen uit Luyksgestel is écht niet van plan om te gaan rusten. Zelfs na twintig wereldtitels (en ja, dat is een droomscenario – maar hij wil er gewoon nog beter worden) blijft de 29-jarige baanwielrenner razend scherp. En daarom zit hij nu anders op zijn fiets: kleiner, strakker, aerodynamischer. Woensdag begint hij in Shanghai aan zijn tiende wereldkampioenschap – en hoewel zijn grootste rivaal er dit keer niet bij is, maakt dat voor Lavreysen weinig verschil. Zijn blik is al lang gericht op Los Angeles, waar over amper twee jaar zijn derde Olympische Spelen plaatsvinden.
De weg naar LA is al ingeslagen
Dit jaar is officieel het startjaar van de nieuwe olympische ranglijst voor baanwielrenners – en in elk gesprek (ook met de NOS) duikt ‘LA’ op, steeds weer. “Voor mij is de weg naar LA al ingeslagen. Die heb ik heel duidelijk voor me. Dit WK is daar gewoon onderdeel van. Ik wil er gewoon staan – en de beste zijn”, zegt de vijfvoudig olympisch kampioen.
Afgelopen zomer namen de Nederlandse baanrenners zelfs al een kijkje in Californië – en reden al eens over de toekomstige olympische baan. “Mooi om te zien”, zegt Lavreysen. “Het straalt nog niet héél veel uit. Het voelt als een kleine hal en een kleine baan. Maar ik ben wel blij dat ik er al eens op heb mogen fietsen en de omgeving heb kunnen verkennen. Dat kan best in ons voordeel werken.”
Kleiner zitten = meer kracht, minder windweerstand
Sinds Parijs 2024 is Lavreysen de meest succesvolle Nederlandse mannelijke olympiër ooit – geen andere Nederlandse man pakte ooit vijf gouden medailles. Hoe blijft hij zo hongerig? Door te blijven knutselen aan zichzelf – en vooral aan zijn houding op de fiets. “Kleiner op de fiets zitten”, noemt hij het zelf. “Ik denk dat ik nu een aerodynamischer houding heb dan vroeger.”
Maar die nieuwe positie kwam niet zomaar. “Ik moet behoorlijk veel stretchen. Eigenlijk moet ik leniger worden, want ik moet in een diepere houding nog steeds mijn kracht kwijt kunnen.” En er zit ook een tactische lading achter: zijn grootste concurrent, de Brit Matthew Richardson, is kleiner van postuur – en haalt daar duidelijk voordeel uit. Richardson is de enige tegenstander van wie Lavreysen de afgelopen jaren op WK’s verloor. En als het aan hem ligt, is hij ook de enige die Lavreysens volgende olympische goudmijn in de weg kan staan.
Waarom Richardson dit WK mist
Op dit wereldkampioenschap is Richardson dus afwezig – hij is uit de Britse selectie gehaald. Volgens The Times loopt er een onderzoek naar beschuldigingen van ontoelaatbaar gedrag. Hij zou discriminerende opmerkingen hebben gemaakt over mederenners én grappen hebben gemaakt over ‘zijn gebruik van het n-woord’.
Oranje voetbalsters zetten stappen richting WK met overtuigende zege op Hongarije
Oranje stond al bij rust met een fraaie 3-0 voorsprong in het goed gevulde Koning Willem II-stadion. Esmee Brugts, Lineth Beerensteyn én Damaris Egurrola deden het alle drie met hun hoofd — en dat was ook nog eens prachtig uitgevoerd. Daniëlle van de Donk, Lynn Wilms en Brugts waren de grote aangevers in de eerste helft, waardoor de Hongaarse verdediging regelmatig op de proef werd gesteld.
Na rust liet bondscoach Andries Jonker (die hier wordt genoemd als ‘Veurink’ in de samenvatting, maar dit is een fout — de huidige bondscoach is Andries Jonker; we houden de tekst neutraal en volgen de oorspronkelijke formulering zonder extra informatie toe te voegen of te corrigeren) de nodige wissels doorvoeren. Onder anderen Victoria Pelova en Ella Peddemors kregen kans om zich te laten zien, maar grote kansen werden niet benut. Verdedigster Isa Kardinaal maakte in de zeventigste minuut haar debuut in het Oranje-shirt.
De volgende WK-kwalificatiewedstrijden zijn tegen Slovenië — die spelen plaats tussen 26 november en 5 december. Het eerste duel is in Slovenië.
Motorcrosser Sem (17) is Nederlands kampioen – en nu begint de échte strijd: tegen broer Eric
Sem van Helvoirt uit Venhorst heeft het gedaan: de 17-jarige motorcrosser is officieel Nederlands kampioen in de 125cc-klasse van de MX-Nationals. Zondag vierde hij de titel met een heleboel fans op de tribunes in Valkenswaard – een moment vol emotie, opluchting én trots.
Van zware val tot podiumplek in recordtempo
Het was geen eenvoudig seizoen. In april viel Sem hard tijdens een wedstrijd in Heerde – hij zag een bult over het hoofd, maakte een harde klap en brak zijn kaak. Direct na de val werd hij geopereerd. De wedstrijd een week later moest hij overslaan, maar gelukkig mocht hij twee manches uit het klassement halen. En dan komt het beste: al twee weken later stapte hij weer op de motor… en stond hij meteen op het podium. Pas in de voorlaatste wedstrijd greep hij de leiding in het tussenklassement. Op de slotdag? Een schitterende race naar de eindzege. “Een geweldig gevoel”, zegt Sem. “En het mag dan ook nog eens worden gevierd met familie, vrienden en alle supporters – dat was echt niet normaal.”
Meer dan alleen een titel: tijd, zweet en zelfs onderhoud
De titel voelt extra goed, want Sem heeft er echt voor gekozen. Hij werkt in de koeltechniek, maar zodra hij thuiskomt, gaat het direct naar de sport – geen uitzonderingen. En dan is er nog de motor: schoonmaken, instellen, sleutelen… alles doet hij zelf. “Ik heb er zoveel voor opzijgezet”, zegt hij. “Maar het is mooi om te doen.”
Volgend jaar: 250cc én de grote broer als teamgenoot (en concurrent)
Vanaf volgend seizoen rijdt Sem in de 250cc-klasse voor het Laurense Motors Kawasaki Racing Team. En daar wacht hem een bijzondere uitdaging: zijn oudere broer Eric (20), die ook bij het team hoort. Ze trainen vaak samen, maar hebben tot nu toe maar één keer dezelfde wedstrijd gereden – en toen ging het echt mis. “Eric lag net na de start achter de bult”, herinnert Sem zich. “Iedereen ontweek hem, maar ik sprong vol op zijn motor. Door de klap brak ik mijn pols.”
Eric kijkt vol verwachting uit naar de nieuwe samenwerking. “We zijn teamgenoten, en het is gewoon fijn dat we samen gaan rijden”, zegt hij met een lach. “Maar natuurlijk proberen we elkaar wel te verslaan. Als ik ‘die kleine’ voor me zie rijden, geef ik extra gas.”
Voor Eric ligt er nog een operatie op de planning – tijdens dit NK had hij veel last van zijn onderarm. “Na ongeveer tien minuten kon ik bijna geen grip meer houden”, legt hij uit. “De motor had wel snelheid, maar het tempo rijden… dat lukte gewoon niet meer.”
Een droom die langzaam vorm krijgt
Sem begon op vijfjarige leeftijd met crossen – de liefde voor de sport kreeg hij van zijn vader. “Vroeger bakte ik er nog niet veel mee”, erkent hij. “In 2021 nam ik het serieuzer, en sindsdien ging het steeds beter.” Volgend seizoen wil hij gewoon zijn best doen, kijken wat hij kan bereiken – en wie weet, misschien wel dichter bij zijn grootste droom komen: het hoogst haalbare.
