WNF: populaties wilde dieren krompen sinds 1970 flink, ‘maar natuurherstel mogelijk’
Bijna driekwart minder gewervelde dieren sinds 1970
Uit een tweejaarlijks rapport van het Wereld Natuur Fonds blijkt dat populaties van vogels, zoogdieren, reptielen en andere gewervelde dieren sinds 1970 gemiddeld met bijna driekwart zijn afgenomen. Toch zijn er flinke verschillen: de helft van de onderzochte populaties blijft stabiel of groeit, terwijl de andere helft krimpt, soms zelfs behoorlijk sterk.
Wat is een populatie eigenlijk?
Een populatie is een groep dieren van dezelfde soort die dicht bij elkaar leven. Denk aan een groep savanneolifanten in Zambia of een club otters in de Weerribben in Overijssel. De meeste diersoorten bestaan uit meerdere populaties die onderling beperkt contact hebben. Zo’n populatie kan uit een handjevol dieren bestaan, maar ook uit duizenden individuen.
Natuurherstel is binnen handbereik
“De belangrijkste boodschap van dit rapport is dat natuurherstel binnen handbereik is”, zegt Robert Zwiers, hoofd impact van het Wereld Natuur Fonds. “Wereldwijd staan wilde dieren ernstig onder druk, maar we zien ook dat wilde dieren wereldwijd een comeback maken.”
Voorbeelden van succesverhalen zijn de tijger, de groene zeeschildpad, de blauwvintonijn en de otter in Nederland, zegt Zwiers. “In Nederland waren otters uitgestorven. Door schoner water, het verbinden van leefgebieden en het herintroduceren van otters, doen ze het hier nu weer goed. De blauwvintonijn is nu niet meer bedreigd door quota voor de vangst ervan.”
Haaien en roggen gaan juist achteruit
Haaien en roggen gaan juist sterk achteruit, zegt Zwiers. “Veel soorten groeien langzaam en krijgen weinig jongen, waardoor ze kwetsbaar zijn. Ze worden gevangen en eindigen ook geregeld als bijvangst in visnetten. Bestaande afspraken volstaan niet om deze soorten te beschermen.”
Hoe het onderzoek is uitgevoerd
Het Wereld Natuur Fonds baseert zijn conclusies op gegevens van 5790 verschillende soorten zoogdieren, vogels, amfibieën, reptielen en vissen. Het keek daarvoor naar 35.803 populaties over de hele wereld. Soorten zoals insecten, kwallen en krabben zijn dus niet in het onderzoek meegenomen.
Voor iedere populatie bepaalden de onderzoekers de trend sinds 1970: nam de populatie toe, kromp die, of bleef hij stabiel? De helft van de populaties kromp, 7 procent van de populaties bleef stabiel en de overgebleven 43 procent van de populaties groeide juist. Toch slaat het gemiddelde negatief uit met een krimp van 73 procent. Dat komt volgens Zwiers doordat de afkalvende populaties harder krimpen dan de groeiende populaties groeien.
Geen verrassende cijfers
Verrassend zijn de cijfers niet. De vorige editie van het Living Planet Report uit 2024 stelde ook vast dat de gemiddelde omvang van gemonitorde populaties wilde dieren sinds 1970 wereldwijd met 73 procent daalde. “Je kunt die cijfers niet één op één vergelijken omdat we nu meer data hebben gebruikt, maar dit onderzoek bevestigt het eerdere beeld”, zegt Zwiers.
Wat er nodig is voor herstel
Om populaties die in het nauw zitten te herstellen, is het volgens hem onder meer nodig om ons voedsel duurzamer te produceren, de energietransitie te versnellen en in de financiële sector investeringen af te bouwen die de natuur schaden.
Chaos bij het LBIO: verziekte werksfeer en oplopende wachttijden
Als je ex niet betaalt of te weinig overmaakt, kun je gratis bij het LBIO aankloppen. Dat bureau probeert eerst te bemiddelen om de betaling weer op gang te krijgen – en dat lukt vaak: in 2024 kwam in 75,4 procent van de gevallen de betaling alsnog rond na tussenkomst van het LBIO. Bijna zesduizend mensen werden dat jaar zo geholpen.
Maar volgens elf medewerkers die met RTL Nieuws spraken, is het er nu één grote puinhoop. Zij zeggen dat de werksfeer compleet verpest is en dat het ziekteverzuim daardoor enorm is gestegen. Het gevolg: duizenden mensen moeten veel langer wachten op hulp van de overheid.
Met lood in de schoenen naar het werk
Medewerkers vertellen dat ze steeds vaker met tegenzin naar hun werk gaan, omdat ze merken dat ouders door de chaos bij het LBIO in de problemen komen. “Een moeder barstte in tranen uit aan de telefoon”, zegt een medewerker. “Ze had geen geld om een cadeautje voor haar zoon te kopen. Ze kon zijn verjaardag niet vieren omdat er geen geld was voor slingers of taart voor visite.”
“Er zijn heel veel zaken die gewoon heel lang blijven liggen, omdat we ons werk niet doen.”
Brandbrief aan het ministerie
Al die zorgen legden ‘meerdere bezorgde medewerkers van het LBIO’ deze zomer vast in een brandbrief aan de top van het ministerie van Justitie en Veiligheid. In die brief, die in het bezit is van RTL Nieuws, schrijven ze dat de werkdruk hoog is, de achterstanden oplopen en dat één team een ziekteverzuim van 50 procent kent.
Ook staat er: “Wij sturen deze brief anoniem en per post, omdat wij ons niet veilig voelen om onze naam bekend te maken.” De medewerkers spreken van een sociaal onveilige werksfeer en een ‘angstcultuur’. Collega’s voelen zich genegeerd, buitengesloten en geïntimideerd en durven zich niet meer uit te spreken.
Staatssecretaris reageert
Nadat RTL Nieuws gisteren vragen had gesteld aan het ministerie over het LBIO, stuurde staatssecretaris Claudia van Bruggen van Justitie gisteravond ineens een brief naar de Tweede Kamer waarin zij de problemen erkent. De D66-bewindsvrouw schrijft dat ‘de uitvoering van taken door het LBIO onder druk’ staat, dat het ziekteverzuim hoog is en dat mensen ‘momenteel langer moeten wachten voordat zij door het LBIO geholpen worden’. Ook meldt zij dat de Arbeidsinspectie een onderzoek is gestart en dat de bedrijfsvoering ‘niet op orde is’.
Problemen bij team interventie
De problemen zitten volgens meerdere medewerkers vooral bij het team interventie, dat achterstallige alimentatie weer op gang probeert te krijgen. Ook interim-directeur Jacobine Geel erkent dat de werkdruk op die afdeling ‘gierend hoog’ is, blijkt uit een geluidsopname in bezit van RTL Nieuws. De hoeveelheid achterstallig werk noemt ze tijdens de interne bijeenkomst op 27 augustus ‘eigenlijk niet meer te hanteren’. Geel zegt dat er stappen worden gezet om de situatie ‘weer in de greep te krijgen en tot rust te brengen’. Het LBIO en Jacobine Geel hebben nog niet op vragen van RTL Nieuws gereageerd.
Opvallend: Geel was eerder voorzitter van het College voor de Rechten van de Mens, waar ze in opspraak raakte. In 2024 onderzocht een onafhankelijke commissie onder leiding van Winnie Sorgdrager meldingen over haar functioneren. De commissie stelde een patroon van stelselmatig negeren en uitsluiten vast en achtte meldingen over machtsuitoefening en psychologische onveiligheid deels gegrond. Een patroon van discriminatie werd juist niet vastgesteld.
Wachttijden lopen verder op
Volgens de elf medewerkers lopen de wachttijden alleen maar verder op. “Je moet je voorstellen: je hebt alleen maar mensen aan de telefoon die klagen omdat hun problemen niet worden opgelost. En het zijn ook terechte klachten”, schetst een medewerker. “Dit gaat niet alleen om geen kinderfeestje kunnen betalen, maar ook om brood op tafel.”
Een andere medewerker zegt: “Het gaat mij aan het hart dat wij op dit moment niet in staat zijn om er volledig voor onze klanten te zijn. Ouders die ons om hulp vragen en misschien geen geld hebben om eten voor hun kinderen te kopen, ik krijg er zo’n buikpijn van.”
Heb je zelf te maken met lange wachttijden rond alimentatie of ken je zo iemand? Of werk je bij het LBIO en wil je erover praten? Dan komen we graag met je in contact. Deel je ervaring vertrouwelijk met de tiplijn van RTL Nieuws. Ook als je twijfelt of jouw informatie belangrijk genoeg is. Klik hier om ons berichtjes en foto’s te sturen via WhatsApp naar dit nummer: +31641663754 of mail naar onderzoek@rtl.nl.
‘Mijn tweede familie kapot gemaakt’
Meerdere medewerkers zijn al lang in dienst bij het LBIO en zien zich voor het eerst in hun leven genoodzaakt om de noodklok te luiden. “De doorlooptijd is nu zo hoog, ik heb dat in al die jaren nog niet meegemaakt. Het is echt extreem”, betoogt een medewerker. “Collega’s stonden naast en achter elkaar, nu staan ze lijnrecht tegenover elkaar. Ik heb mij in al die jaren nooit zo onveilig gevoeld op mijn werk”, vult een ander aan.
Mede daardoor melden werknemers zich massaal ziek. Bij de afdeling interventie gaat het om een ziekteverzuim van 47 procent, blijkt uit cijfers in bezit van de redactie. “Heb je kleine kinderen die nog in de pampers zitten, dan is dat gewoon hartstikke lastig.”
De oplopende wachttijden en chaos op de werkvloer gaan werknemers niet in de koude kleren zitten. “Ik ben vandaag voor het eerst in mijn loopbaan bij de bedrijfsarts geweest en heb anderhalf uur lopen janken”, zegt iemand. Een ander vult aan: “Ik werk er al heel lang, al meer dan vijftien jaar. Ik heb het altijd omschreven als mijn tweede familie en dat is binnen een half jaar allemaal kapot gemaakt.” Weer een andere collega betreurt: “De mensen die afhankelijk zijn van alimentatiebetalingen betalen uiteindelijk de prijs voor wat er intern misgaat.”
Meer klachten bij de Ombudsman
Bij de Nationale Ombudsman zijn dit jaar veel meer klachten en signalen over het LBIO binnengekomen dan voorgaande jaren. Tot en met 24 september waren dat 96 meldingen. In 2025 kwamen er in dezelfde periode 69 meldingen binnen en in 2024 waren dat er 70. Volgens de Ombudsman heeft het LBIO zelf gemeld dat het kampt met personeelstekorten. “Onze indruk is dat de stijging van het aantal klachten hiermee samenhangt”, meldt woordvoerder Merel Kaptein. De Ombudsman zegt dat hij al in juni zorgen over de bereikbaarheid van het LBIO bij de organisatie heeft neergelegd.
Schulden lopen op
Mensen die bij het LBIO aankloppen, hebben vaak geen geld voor een advocaat of deurwaarder, weet bewindvoerder Sabina Podgorica, die ouders met financiële problemen helpt. Zij is één van de bewindvoerders die in augustus een brief kreeg waarin ze werd gewezen op een wachttijd van tien weken. Terwijl het LBIO er in januari nog naar streefde om binnen tien werkdagen te antwoorden. “Als jij 300 euro per maand mist en dat duurt twee à drie maanden extra, dan loopt dat zo op naar duizend of vijftienhonderd euro”, rekent de bewindvoerder voor. “Hoe langer dat duurt, hoe groter het risico dat iemand problematisch in schulden terechtkomt.” Als mensen maanden moeten wachten, lopen de schulden volgens haar hard op en is de kans dat ex-partners er onderling nog uitkomen steeds kleiner.
Verantwoording
RTL Nieuws sprak voor dit onderzoek met elf huidige en voormalige medewerkers van het LBIO. Van zeven medewerkers is de identiteit bij de redactie bekend en gecontroleerd. De onderzoeksredactie ontving bijvoorbeeld loonstroken, functieomschrijvingen en bewijs van salarisbetalingen. Alleen van de bij de redactie bekende mensen zijn citaten gebruikt. Daarnaast beschikt RTL Nieuws over interne e-mails, rapporten, medewerkerstevredenheidsonderzoeken, cijfers over werkdruk en ziekteverzuim, een anonieme brandbrief en meerdere geluidsopnamen van besloten personeelsbijeenkomsten. De medewerkers willen niet met naam genoemd worden uit vrees voor gevolgen op het werk. De redactie heeft niet alleen gesproken met medewerkers uit één team, maar met bronnen uit verschillende onderdelen van de organisatie.
Het gezicht van de Spaanse woningprotesten is niet meer: Maricarmen Abascal (87) overleden
Maricarmen Abascal, de 87-jarige vrouw die hét gezicht werd van de woningprotesten in Spanje, is overleden. De Spaanse huurdersbond heeft dat naar buiten gebracht. Abascal werd uit haar huis gezet, het huis waar ze maar liefst zeventig jaar had gewoond. Door een flinke huurverhoging kon ze het niet meer betalen. Die uithuiszetting was precies de druppel die de emmer deed overlopen: het werd de directe aanleiding voor de protesten in het hele land.
Waarom het water veel Spanjaarden aan de lippen staat
Veel Spanjaarden kunnen door de inflatie en een groot tekort aan woningen simpelweg geen huis meer betalen. Vooral in steden als Madrid, Barcelona en Valencia is er veel te weinig woonruimte. Daar komt nog eens bij dat het land een enorm tekort heeft aan sociale huurwoningen: minder dan 2 procent van het beschikbare aanbod, terwijl het Europese gemiddelde op 8 procent ligt.
Honderden demonstranten bij de uithuiszetting
Maricarmen werd in no time het gezicht van de woningcrisis in Spanje. Bij haar uithuiszetting stonden honderden demonstranten op de stoep. Zij zagen het als een nieuw dieptepunt in de woningcrisis. De activisten probeerden de ontruiming tegen te houden, maar de politie joeg hen met traangas uit elkaar. Uiteindelijk werd de uithuiszetting teruggedraaid en mocht de vrouw in haar huis blijven wonen.
Decreten goedgekeurd, maar niet zonder slag of stoot
Gisteren gaf de Spaanse regering twee woningmarktdecreten groen licht. Het gaat om maatregelen voor huurplafonds, een tijdelijk verbod op uithuiszettingen en beperkingen op de aankoop van woningen door bedrijven. Premier Sánchez noemde die maatregelen “gebaseerd op puur gezond verstand”. Hij wees erop dat opiniepeilingen laten zien dat een ruime meerderheid van de bevolking voor ingrijpen op de woningmarkt is.
Toch liep het niet van een leien dakje: vorige week werden diezelfde decreten nog verworpen door het parlement. Daarop schreef Sánchez vervroegde verkiezingen uit voor 29 november. Door de ontbinding van het parlement kunnen de maatregelen nu tijdelijk worden ingevoerd en daarna worden voorgelegd aan een kleiner permanent orgaan van 69 parlementariërs dat tijdens de verkiezingsperiode aanblijft. Daar is genoeg steun om de maatregelen overeind te houden. De decreten zijn ook vernoemd naar Maricarmen Abascal.
Premier Sánchez heeft zijn medeleven betuigd aan de nabestaanden na haar overlijden.
Heftruckchauffeur Francis geeft Kamer klimaatadvies: ‘Echt plezier in’
Van 70.000 naar 175: Francis uit Boekel in het Nationaal Burgerberaad Klimaat
Francis Noijen uit Boekel is een van de 175 deelnemers aan het Nationaal Burgerberaad Klimaat. Ze werd gekozen uit 70.000 Nederlanders die een uitnodiging kregen. In dat burgerberaad dachten gewone Nederlanders mee over het klimaatbeleid en deden ze aanbevelingen aan het kabinet.
Werken in Veghel, vergaderen in Amersfoort
Naast haar baan in een distributiecentrum in Veghel, waar ze met een soort heftruck werkt, reisde Francis één weekend per maand naar de bijeenkomsten. “Ik ben er sceptisch aan begonnen, maar uiteindelijk vind ik dat we mooie plannen hebben gemaakt.”
Van uitnodiging tot telefoontje
De uitnodiging viel in november 2024 bij Francis op de mat. “Ik wist eerst niet zo goed wat ik ermee moest, maar heb me uiteindelijk toch aangemeld.” Ruim 4000 mensen deden dat. Een paar weken later kreeg Francis een telefoontje dat ze was geselecteerd. “De kans was zo klein. Ik dacht dat ik het niet zou worden.”
Van januari tot en met juni 2025
Van januari tot en met juni 2025 reisde ze iedere maand een weekend naar Amersfoort. Daar kwam ze terecht tussen mensen uit het hele land, met verschillende leeftijden, achtergronden en ideeën over het klimaat. “De eerste keer maakten we kennis met elkaar en kregen we uitleg over hoe we goed met elkaar in gesprek konden gaan.”
Tijdens de bijeenkomsten gingen de deelnemers op excursie en spraken ze met verschillende experts. Daarna moesten ze zelf aan de slag. “Op een gegeven moment hadden we voldoende input om daadwerkelijk aan de slag te gaan met de aanbevelingen voor het kabinet. Vanaf dat moment kreeg ik er echt plezier in.”
Dertien aanbevelingen
Het resultaat is een reeks van dertien aanbevelingen. Die gaan onder meer over voedselverspilling, bewuster vliegen, duurzaam ondernemen en duurzamer woon-werkverkeer. Aan die laatste aanbeveling werkte Francis zelf mee. “We willen bereiken dat minder mensen de auto pakken naar hun werk. Mensen moeten worden aangemoedigd om vaker thuis of dichter bij huis te werken, of om de fiets te pakken.”
Als meer mensen gaan fietsen, heeft dat allerlei voordelen. “Er is minder uitstoot en de luchtkwaliteit wordt verbeterd, maar het is ook goed voor de mentale en fysieke gezondheid”, meent Francis. Het burgerberaad heeft ook nagedacht over manieren om dit te bereiken. “Bijvoorbeeld door de belastingvrije vergoeding voor woon-werkverkeer per fiets te verhogen van 25 naar 50 cent per kilometer.”
Naar de Tweede Kamer
Het adviesrapport bestaat uit dertien aanbevelingen en is 1 december 2025 overhandigd aan het kabinet. Binnen een paar weken volgt hierover een debat in de Tweede Kamer. Het is voor het eerst dat de Kamer een advies van een burgerberaad behandelt. “In het debat kan nog van alles gebeuren.”
“Het kabinet heeft gezegd dat het de helft van de aanbevelingen overneemt, maar het kan zomaar zijn dat de Tweede Kamer het daar niet mee eens is”, vult ze aan. “In ieder geval komen we op 14 november met het burgerberaad nog één keer bij elkaar. We bespreken dan met het kabinet wat er met ons advies is gebeurd en wat ermee wordt gedaan.”
Grote winst
Het uitvoeren van alle adviezen kan de jaarlijkse Nederlandse CO2-uitstoot met vier tot twaalf procent verlagen, liet het Nationaal Burgerberaad Klimaat uitrekenen. De grootste winst voor Francis is echter dat ze heeft ervaren dat mensen met verschillende ideeën toch samen tot plannen kunnen komen. “Eigenlijk zou heel Nederland dit eens moeten doen. En de politiek ook. Wij hebben het goede voorbeeld gegeven.”
Documentaire
Er is een documentaire gemaakt over het Nationaal Burgerberaad Klimaat. Francis is een van de zes deelnemers die tijdens het proces zijn gevolgd. De stem van de burger is op 25 oktober te zien op NPO 2 en daarna te streamen via NPO Start.
Dean (4) werd dood gevonden bij Neeltje Jans, rechtszaak maakt veel los in België
Onderwerp van artikel
De komende acht dagen gaat een volksjury zich buigen over de vraag wie verantwoordelijk is voor de dood van Dean. Dat klinkt als een lange periode, maar volgens de Belgische journalist Faroek Özgünes is dat helemaal niet ongewoon. In België behandelt een volksjury alleen de allerzwaarste misdaden. “Die procedure is mondeling. Iedereen die bij de zaak betrokken was, zoals de politie, psychiaters en familieleden, moet in de zaal komen vertellen wat er is gebeurd. Dat kost veel tijd”, legt hij uit. Afgelopen maandag zijn twaalf gewone burgers geselecteerd om deel te nemen aan die jury. Eén van de kandidaten liet toen al weten dat de verdachte ‘moet branden in de hel’. Hij vond zichzelf daarom niet geschikt om te oordelen. Voorzitter Bart Meganck gaf hem daarin gelijk. Dat laat volgens Özgünes, die de zaak op de voet volgt, zien dat de zaak nog steeds veel teweegbrengt. “De gruwel van de zaak heeft het land echt geschokt, iedereen wil weten wat er precies met de kleuter is gebeurd.”
Op woensdag 12 januari 2022 ging Dean logeren bij zijn ‘knuffeloppassen’ Dave de K. (39) en Romy W. (29) in het Belgische Sint-Gillis-Waas. Hij en zijn zusje sliepen daar regelmatig, omdat hun moeder in behandeling was voor haar depressie. Dit keer werd Dean alleen niet teruggebracht. De K. zei tegen de moeder dat hij met opa en oma had afgesproken dat het jongetje langer bleef. Dat bleek gelogen. Moeder Elke mocht op vrijdag de instelling verlaten en nam contact op met het stel om haar kind op te halen. Romy vertelde dat Dave met Dean in de auto was vertrokken. Hij zou langs zijn ouders gaan. Elke vertrouwde het niet. Op zaterdag schakelde ze de politie in.
De Belgische politie stuurde een opsporingsbericht uit, die kort daarna ook in Nederland werd verspreid. Daar was haast bij, want De K. bleek eerder veroordeeld voor de dodelijke mishandeling van zijn 2-jarige stiefzoontje. Hij kreeg daar in 2010 een gevangenisstraf van tien jaar voor, die hij uitzat. Elke was daar niet van op de hoogte. Telefoongegevens wezen al snel naar Nederland. Op maandag 17 januari werd De K., zwaar onder invloed, opgepakt in het Utrechtse Meerkerk, zonder Dean. Eerst zweeg hij over wat er was gebeurd. Later verklaarde hij dat het jongetje van de trap was gevallen. Die avond wees hij de politie op een plek bij Neeltje Jans, in Zeeland. Daar werd het lichaam van Dean onder een deken gevonden. Artsen vonden meer dan vijftig blauwe plekken en zware inwendige verwondingen bij de kleuter. Die pasten volgens hen niet bij een val van de trap waar De K. over sprak. Pas in mei 2024, tweeënhalf jaar na zijn aanhouding, gaf De K. toe dat hij Dean zwaar had mishandeld.
De toenmalige vriendin van Dave, Romy W., werd een dag later opgepakt. Zij wordt verdacht van medeplichtigheid aan ontvoering. Haar advocaten stellen dat zij ‘mijlenver’ was van de plek waar Dean overleed, en pleiten dan ook voor vrijspraak. Voor Deans moeder Elke worden de komende dagen bijzonder zwaar. Haar advocate Emeline Vanhooren zei tegen het Vlaamse HLN dat haar cliënt ‘met de angsten in de ogen’ naar de zitting toeleeft. Er is nog altijd veel onduidelijkheid over wat er in januari 2022 precies is gebeurd met de vierjarige Dean. De rechtszaak in Gent moet de komende acht dagen deze vragen gaan beantwoorden. Als De K. wordt veroordeeld voor doodslag, kan hij maximaal dertig jaar gevangenisstraf krijgen. Voor moord ligt de straf tussen dertig jaar en levenslang. In de woonplaats van de vermoorde Belgische Dean (4) werd destijds een emotionele bijeenkomst georganiseerd om de kleuter te herdenken. Daar kwamen 250 mensen op af.
Anne loopt marathon met beademingsmasker van haar zoon
Een bijzondere uitdaging in Eindhoven
Anne Quirijnen uit Etten-Leur gaat zondag de marathon in Eindhoven lopen. Maar ze doet dat niet zomaar: ze draagt het beademingsapparaat van haar zoontje Joris op haar rug en zijn masker op haar hoofd. Alsof 42 kilometer lopen nog niet zwaar genoeg is, maakt die apparatuur het nog een flinke uitdaging extra. “Ik kan er slecht mee door m’n neus ademen, krijg er een droge mond van en ben een stuk benauwder”, vertelt ze.
De zeldzame aandoening van Joris
Joris is 8 en heeft CCHS, een zeldzame aandoening waardoor hij vooral ’s nachts vergeet te ademen. Dat kan levensgevaarlijk zijn. “Hij was anderhalve dag oud toen hij in mijn armen plots stopte met ademen. Toen hebben we 112 moeten bellen”, vertelt Anne. Twee maanden later namen Anne en haar man hun zoon mee naar huis, in de veronderstelling dat hij niet lang meer te leven had. Wat Joris te wachten stond was zo heftig, dat het stel daar geen toekomst in zag. “Maar mijn kind is nooit overleden…”
Een keerpunt op vierjarige leeftijd
Als Joris vier is, komt er een belangrijke verandering. Hij is dan oud genoeg voor een beademingsapparaat. Dat zorgt er sindsdien voor dat Anne haar zoon veilig kan laten slapen, want de kans dat hij overlijdt is daarmee een stuk kleiner geworden. Het beademingsapparaat met het bijbehorende masker betekent daarom heel veel voor het gezin.
Toch blijft het risicovol
Toch blijft de situatie van Joris risicovol. “Stel dat hij later als puber per ongeluk in slaap valt op de bank bij vrienden, dat kan eigenlijk niet.” Ook logeren bij vriendjes gaat niet zomaar. Daarvoor hebben de ouders van zijn vriendje eerst uitleg nodig over hoe ze moeten handelen.
Hoop voor de toekomst
Hoewel zijn ouders destijds dachten hem te verliezen, is het nu een vrolijke jongen die lekker voetbalt en naar school gaat. Nu het goed met hem gaat, durft Anne inmiddels zelfs te hopen dat haar zoon ooit zonder masker kan slapen. Die hoop komt niet uit de lucht vallen. In Frankrijk wordt volop onderzoek gedaan naar de ziekte en dat geeft Anne hoop. “Op dit moment zijn ze zover dat ze een medicijn hebben ontwikkeld dat al werkt op muizen. Ze willen dat nu graag verder ontwikkelen, maar daar is heel veel geld voor nodig.”
De marathon als goede doel
Om aandacht te vragen voor de ziekte en om geld op te halen voor het onderzoek loopt ze daarom zondag de hele marathon in Eindhoven met het beademingsapparaat en masker van Joris. Zwaar wordt het zeker, maar het goede doel geeft haar houvast. “Dat gaat ervoor zorgen dat ik er wel kom”, zegt ze vastberaden. Anne hoopt met de marathon een euro per meter op te halen, dus in totaal 42.195 euro. Wil je haar helpen? Doneren kan via deze link.
