Lewandowski pakt de draad weer op — en laat Müller achter zich in de MLS
De oude Bayern-rivaliteit kreeg een frisse, Amerikaanse lucht: Robert Lewandowski en Thomas Müller, ooit onafscheidelijke kampioenenpartners in München, stonden gisteren tegenover elkaar — maar nu in een heel ander shirt, en op een heel ander continent.
Lewandowski, 38 jaar oud, kwam pas een kwartier voor tijd het veld op… en maakte meteen zijn stempel: hij leverde de sleutelassistentie voor de 3-1 van Maren Haile-Selassie. Müller, 37, speelde wel de volledige tweede helft — maar kon geen antwoord geven op de frisse impact van zijn voormalige teamgenoot.
Twee legendarische namen, één wedstrijd, én een duidelijke boodschap: ook na jaren hoogstaand voetbal in Duitsland blijft de klasse van Lewandowski gewoon doorslaan — zelfs in de MLS.
Judoka Joanne van Lieshout mist brons op wereldkampioenschappen in Bakoe
Joanne van Lieshout heeft op de WK in Bakoe (Azerbeidzjan) helaas geen medaille mee naar huis genomen. In de klasse tot 63 kilogram verloor de Nederlandse judoka de strijd om het brons van de Mongoolse Enkhriilen Lkhagvatogoo — een nipte nederlaag, waarbij ze tegen het einde een yuko kreeg die uiteindelijk beslissend was.
Van Lieshout is geen onbekende op het wereldtoneel: eerder dit jaar werd ze Europees kampioen in Tbilisi, en in 2024 pakte ze zelfs de wereldtitel in Abu Dhabi. Vorig jaar ging het op de WK in Boedapest minder goed — toen stopte haar tocht al in de achtste finales. Maar met die Europese titel in de zak werd ze dit keer écht gezien als een van de grote kandidaten voor goud of zilver.
Ze judode sterk tot aan de halve finale, maar daar moest ze het afleggen tegen de Japanse titelverdedigster Haruka Kaju. Daarna volgde de bronzen wedstrijd — en die liep, net als vorig jaar, niet zoals gehoopt.
Bekijk origineel artikel
Bekijk origineel artikel
Lavreysen laat de kilometer los – extra rustdag voor de grote doelen
Harrie Lavreysen uit Luyksgestel gaat dit jaar niet proberen zijn wereldtitel op de kilometer te verdedigen tijdens het WK baanwielrennen in China. Dat betekent: geen vierde wereldkampioenschap op rij in die discipline – maar wel een flinke plus aan rust middenin het toernooi. De 29-jarige kiest bewust alleen voor de olympische onderdelen: keirin, sprint en teamsprint.
“De kilometer laat ik dit jaar gewoon links liggen en richt me volledig op de olympische nummers”, vertelt hij woensdag na een training bij Omnisport in Apeldoorn. “Vorig jaar was het geweldig dat ik er vier keer goud mee pakte, maar nu voel ik dat de andere onderdelen gewoon belangrijker zijn voor mijn doelen.”
Zonder de kilometer krijgt hij een hele rustdag tussen de wedstrijden – en daar hoopt hij mee sterker te zijn op de sprint. Binnenkort vertrekt het Nederlandse baanwielrenteam naar Shanghai, waar voor het eerst ooit een WK wordt gehouden. “Van die baan weet ik nog niets – dus ja, we pakken dit WK écht anders aan dan de Olympische Spelen.”
En over die Spelen: hoewel ze pas over twee jaar plaatsvinden, is Lavreysen al lang bezig. Onlangs bezocht het team zelfs de olympische baan in Los Angeles – tot in de details: routes, omgeving, zelfs de hotels. “We hebben alles bekeken en zoveel mogelijk informatie verzameld, zodat we straks echt optimaal voorbereid zijn op 2028.” En ja: deze WK-tijd is ook het begin van de officiële olympische ranking, die uiteindelijk bepaalt wie zich plaatst.
Eerder dit jaar bracht Lavreysen een paar maanden door in Japan, waar hij deelnam aan speciale keirinwedstrijden. “Daar werken tegenstanders vaak samen om te winnen – iets wat hier nooit gebeurt. Ik heb veel geleerd over strategie en tegenstanders analyseren, en die ervaring neem ik nu mee naar Europa.”
Dit wordt zijn tiende WK – maar daaraan denkt hij bewust niet. “Voor het vorige WK zei ik al dat ik de Olympische prestatie (drie goud!) niet kon evenaren… en toen pakte ik toch vier keer goud. Dit jaar verwacht ik niks spectaculairs – ik voel me wel in dezelfde vorm als vorig jaar, maar hou mijn verwachtingen laag.”
Ondanks de onbekende baan in China bereidt hij zich grondig voor: sinds kort slaapt hij al om half acht ’s avonds, zodat hij sneller in het juiste tijdritme komt. Het WK loopt van 14 tot en met 18 oktober. Lavreysen staat op de startlijst voor keirin, sprint en teamsprint.
Baanwielrenner Lavreysen: nederlagen als brandstof voor WK-goud
In februari zat er nog een bittere nasmaak aan — in de EK-finale moest Lavreysen zijn rivaal Matthew Richardson voor laten gaan. En die Brit liet hem afgelopen zomer tijdens de wedstrijden in Japan nog eens extra voelen hoe het voelt om tweede te zijn. “Hij was zo trots op zijn Europese titel dat hij de EK-strepen overal droeg — zelfs op zijn helm. Elke dag liet hij me die zien. Ik vond het gewoon een uitdaging: hou jij die maar, ik ga voor de regenboog”, vertelde Lavreysen tijdens een persmoment in Apeldoorn over wat hem drijft bij het WK.
Tijdens die wedstrijden in Japan reden Lavreysen en Richardson zelfs samen in één team — en ja, ze deelden zelfs een kamer. Geen telefoons toegestaan (die moesten ingeleverd worden), dus veel praten, veel luisteren. “Ik heb meer met hem gepraat dan ooit tevoren. Je leert elkaar écht kennen. En dat kan ik nu ook tegen hem gebruiken. Normaal zie ik hem alleen op het middenterrein — altijd kalm, nooit nerveus. Maar in Japan merkte ik: hij is best wel gespannen. Dat wist ik voorheen niet.”
PSV wil het Philips Stadion flink opkrikken — en dat wordt een gigantisch project
PSV heeft de kaarten op tafel gelegd over de grote verbouwing van het Philips Stadion. Tijdens de presentatie van de jaarcijfers dinsdagavond kwamen financieel manager Jaap van Baar én algemeen directeur Marcel Brands met frisse details over hoe de club denkt te gaan omgaan met de uitbreiding — en vooral: hoe ze die gaan betalen.
Een dikke buffer, maar niet voor de bouw
Het afgelopen seizoen ging goed op financieel gebied: het eigen vermogen van PSV steeg naar een recordhoogte van 55 miljoen euro. Dat klinkt veel, maar dit geld is niet bedoeld voor de stadionverbouwing. Het is eerder een veiligheidsslag — een soort ‘toekomstbuffer’ voor als het sportief minder rooskleurig wordt (bijvoorbeeld zonder Champions League).
“Niks doen is geen optie”, zegt Marcel Brands over de noodzaak om het stadion te vernieuwen. En dat is ook begrijpelijk: het huidige stadion lijkt PSV langzaam te ontgroeien. Zo werden er afgelopen seizoen slechts twaalf seizoenkaarten opgezegd — een teken dat de vraag groot is, maar ook dat er ruimte is om meer mensen (ook jonge fans!) onder dak te krijgen.
400 miljoen euro? Ja, echt.
De prijskaart voor de verbouwing ligt op maar liefst 400 miljoen euro. Dat is geen typfout — en het is ook geen bedrag dat PSV uit eigen zak gaat betalen. Er is al een team van zo’n veertig mensen bezig met de plannen, en op de jaarcijfers stond al een kostenpost van 3,5 miljoen euro voor advieskosten.
Momenteel loopt PSV gesprekken met verschillende (ook internationale) investeerders. De gemeente moet nog vergunningen verlenen, en alles moet tot in de puntjes worden uitgezocht — onder andere omdat PSV wil blijven spelen tijdens de verbouwing. Dat maakt het project complex én duurder. “Dit wordt het allergrootste project van de club ooit”, benadrukt Brands.
Wanneer begint het eigenlijk?
PSV hoopt nog steeds om in 2027 te kunnen beginnen met de werken. Voor eind dit jaar verwacht de club een definitief plan. En één ding is duidelijk: de hoge kosten voor het stadion gaan niet ten koste van de sportieve ambities. “Uiteindelijk moeten we onze sportieve ambities in stand houden, want anders heeft het sowieso geen zin”, zegt Brands.
