Onderwerp van artikel
De IND moet nu toch aan de slag met ruim 140.000 opgeschorte asielaanvragen van Oekraïners — en dat zet het hele asielstelsel onder nog meer druk dan het al was.
Je leest het goed: die 140.000 aanvragen liggen al jaren op de plank. Niet omdat ze vergeten zijn, maar omdat Nederland bewust had besloten om ze niet te behandelen — terwijl Oekraïners wel tijdelijke bescherming kregen via de Europese Richtlijn Tijdelijke Bescherming. Het idee was: “Ze hebben al veiligheid, dus waarom ook nog een asielprocedure?” Maar het Europese Hof van Justitie heeft vorige week duidelijk gezegd: dat mag niet. Je kunt die asielaanvragen niet eeuwig parkeren — ze moeten gewoon worden beoordeeld.
Minister Van den Brink (Asiel en Migratie) erkent openlijk dat dit ‘zeker extra druk’ betekent voor het systeem. En dat is zacht uitgedrukt. Asieladvocaat Wil Eikelboom noemt het achteraf ‘erg onhandig’ dat Nederland de tijdelijke bescherming zo strak koppelde aan het indienen van een asielaanvraag — terwijl andere Europese landen dat juist niet deden. “Nederland is daar echt een uitzondering in”, bevestigt migratierecht-expert Ricky van Oers van de Radboud Universiteit.
Hoe wil de minister het oplossen? Door de aanvragen in fases af te handelen: eerst de nieuwe aanvragen, dan de bestaande wachtlijst (zo’n 50.000 mensen), en pas daarna deze grote groep Oekraïners. Volgens hem biedt het Hof daadwerkelijk wat speelruimte — bijvoorbeeld om prioriteit te geven aan gezinnen of andere kwetsbare groepen. Maar juristen wijzen erop dat het uiteindelijk allemaal werk wordt. Geen weg eromheen.
En dan is er nog de menselijke kant: Oekraïners mogen hier al jaren werken, naar school gaan en medische zorg krijgen — maar alles blijft ‘tijdelijk’. “Ze leven in permanente tijdelijkheid”, zegt Van Oers. Terwijl er feitelijk al een asielaanvraag ligt die, als die wordt ingewilligd, veel meer zekerheid zou geven. De huidige tijdelijke bescherming loopt tot maart 2028 — of die daarna wordt verlengd, is nog onduidelijk.
Vluchtelingenwerk waarschuwt dat veel Oekraïners deze uitspraak waarschijnlijk nog niet eens kennen — maar dat hij wel zorgt voor meer onrust en onduidelijkheid. Terugkeren naar Oekraïne is op dit moment geen optie. Wat ze wel nodig hebben? Een duurzaam plan — en een snelle, zorgvuldige beoordeling van hun verblijfsstatus. Want na al wat ze hebben meegemaakt, verdienen ze eindelijk duidelijkheid.
De laatste woord over wat dit precies betekent in de praktijk ligt nu bij de hoogste bestuursrechter in Nederland. Die moet de antwoorden van het Europese Hof nog beoordelen. Maar één ding is zeker: Nederland kan de uitspraak niet zomaar negeren.
PSV ziet eigen vermogen naar recordhoogte stijgen na succesvol jaar
2025–2026 was voor PSV echt een jaar van meerdere keren ja. Niet alleen pakte de club de landstitel bij zowel de mannen als de vrouwen — ook financieel ging het flink omhoog. De Eindhovenaren boekten een nettowinst van 6,6 miljoen euro én zagen hun eigen vermogen opklimmen naar maar liefst 55 miljoen euro. Dat is een absolute recordhoogte in de clubgeschiedenis — en dat terwijl het in Europa wat tegenviel. Het jaarverslag, dinsdagavond gepresenteerd, laat die sterke cijfers helder zien.
Omzet: iets lager, maar nog steeds enorm
Vorig seizoen draaide PSV op een recordomzet van 171 miljoen euro. Dit jaar daalde die naar 158 miljoen euro. De grootste oorzaak? Het Europese avontuur liep wat korter af dan verwacht: PSV miste met één punt de overleving in de League Phase van de Champions League. Een seizoen eerder lukte dat wel — en toen kwamen de Eindhovenaren zelfs tot de laatste zestien. Gevolg: 19 miljoen euro minder aan UEFA-premies dan het jaar daarvoor.
Transfers: winst én ruimte voor meer
Op transfergebied ging het juist heel goed: een positief resultaat van 9 miljoen euro. En belangrijk om te weten: de grote verkopen van Ismael Saibari (naar Bayern München) en Joey Veerman (naar Borussia Dortmund) — samen goed voor ruim 70 miljoen euro — zijn niet meegeteld in deze cijfers. Die deals werden pas in het nieuwe seizoen rond, dus ze tellen pas volgend jaar mee. Ook salarisuitgaven bleven stabiel: 84 miljoen euro, nagenoeg gelijk aan het jaar ervoor. Het aantal contractspelers daalde van negentig naar tachtig, terwijl het personeelsbestand iets groeide — van 355 naar 358 werknemers.
Commerciële successen: van sponsoring tot shirtverkoop
PSV breekt links en rechts records op commercieel gebied. De sponsoringomzet schoot op naar een nieuw hoogtepunt van 46 miljoen euro, terwijl de merchandiseverkoop ook een record bereikte: 12 miljoen euro. Het gezamenlijke shirt met de Efteling was het snelst verkochte shirt ooit. En in het Philips Stadion? Daar waren afgelopen seizoen 880.000 bezoekers bij de 26 thuiswedstrijden — die samen 25 miljoen euro opleverden aan kaartverkoop.
Faciliteiten: nieuwbouw én verbetering
Ook op het gebied van infrastructuur deed PSV flink mee. Het nieuwe trainingscomplex op De Herdgang werd geopend, en de eerste plannen voor een uitbreiding van het Philips Stadion zijn al opgesteld. Bovendien werd het stadion gedeeltelijk gemoderniseerd — samen kostte dat 27,5 miljoen euro.
Wat betekent dit allemaal?
Al met al: een nettowinst van 6,6 miljoen euro, een eigen vermogen van 55 miljoen euro — en een solide basis voor de toekomst. PSV blijft investeren, met name in de uitbreiding van het Philips Stadion. Er is nog geen definitief besluit genomen, maar de club is er volledig van overtuigd dat het goedkomt. En volgend seizoen verwacht PSV weer zwarte cijfers te schrijven.
Merz, Macron en Trump op een dieptepunt: wie zijn de enige regeringsleiders waar kiezers nog écht mee kunnen leven?
Je hoeft niet eens een politiek nerd te zijn om te merken dat het met de populariteit van veel topfiguren in Europa en Noord-Amerika niet goed gaat. Het is bijna alsof er een soort wereldwijde ‘vertrouwenscrisis’ aan de gang is — en de cijfers spreken voor zich.
De grote verliezers van het moment
Friedrich Merz, de Duitse bondskanselier, staat op een onaangename plek: volgens een peiling van de publieke omroep ARD van 1 oktober is maar liefst 10 procent van de Duitse kiezers tevreden of zeer tevreden over hem. Dat is het laagste cijfer ooit gemeten voor een Duitse bondskanselier.
Emmanuel Macron doet het iets beter — maar ‘iets beter’ is hier relatief: slechts 17 procent van de Franse kiezers is tevreden over hem. In Spanje is Pedro Sánchez met 31 procent ook geen held bij het volk. En Donald Trump? Volgens een peiling van Reuters vorige week is slechts 32 procent van de Amerikaanse kiezers tevreden over hem — een persoonlijk dieptepunt.
Zelfs in Nederland ziet het er niet rooskleurig uit: tijdens een peiling rond Prinsjesdag gaf slechts één op de zes Nederlanders het vertrouwen aan het minderheidskabinet. Rob Jetten als premier haalde 29 procent, volgens het RTL Nieuwspanel.
Waarom is dat eigenlijk niet zo verrassend?
Volgens Mariken van der Velden, hoogleraar Politiek en Media aan de VU, is dit helemaal geen verrassing. “Partijen winnen verkiezingen steeds zeldzamer met een duidelijke meerderheid”, legt ze uit. Zo had D66 bij de laatste verkiezingen maar 26 zetels, de kleinste ‘grootste partij’ ooit. Dat is 17 procent van de Tweede Kamer — dus de overgrote meerderheid heeft juist niet op hen gestemd. “Die mensen zullen sneller ontevreden zijn”, zegt ze. Hetzelfde geldt voor Merz’ CDU (33 procent van de zetels) en Sánchez’ PSOE (35 procent): allebei ver onder de helft.
En charisma? Ja, dat helpt wel — maar alleen als het beleid ook aanslaat. “Een premier kan nog zo charismatisch zijn, als kiezers niks zien in wat hij of zij doet, dan helpt het niet”, stelt Van der Velden. Wel is het zo dat nieuwe leiders vaak een populaire start hebben — door hoop, mooie plannen en frisse energie. Maar dan is er één uitzondering die echt opvalt…
De grote winnaar: Andy Burnham
De Britse premier Andy Burnham is pas net begonnen — en toch scoort hij al 46 procent positieve kiezers. Dat is véél hoger dan zijn voorganger Keir Starmer, en ook flink boven het gemiddelde van zijn Europese collega’s.
Maar het ligt niet alleen aan het feit dat hij nieuw is. Volgens correspondent Anne Saenen komt Burnham over als een ‘man van het volk’: iemand met beide benen op de grond. Hij houdt van voetbal, spreekt openlijk over het verdriet om het recente overlijden van zijn vader aan Alzheimer — en kon tijdens een partijconferentie zelfs niet droog blijven. Op social media doet hij het ook uitstekend: jongeren praten over hem, en hij durft onderwerpen aan te gaan waar anderen omheen draaien — zoals de Brexit. “Hij sluit een terugkeer naar de EU niet uit”, zegt Saenen. “Mensen lijken die eerlijkheid te waarderen.”
Wanneer kiezers massaal achter hun leider gaan staan
Er is nog een ander fenomeen dat populairiteit kan opvoeren: het zogeheten ‘rally around the flag’-effect. Dat gebeurt wanneer er een gemeenschappelijke bedreiging is — en de leider zich duidelijk tegen die bedreiging verzet.
Dat zien we nu heel duidelijk bij twee buurlanden van de VS:
– Mexico: president Claudia Sheinbaum haalt bijna 75 procent positieve kiezers. Ze wordt geprezen om haar koele, vastberaden houding tegenover Trump — vooral toen hij Mexico beschuldigde van drugshandel en militaire interventie dreigde. Door open dialoog wist ze hem ervan te overtuigen dat Mexico wél actief optreedt tegen kartels.
– Canada: premier Mark Carney scoort 66 procent, en dat komt vooral door zijn harde standpunt tegen Trump. Canadezen zijn woedend over Amerikaanse dreigementen (zoals ‘Canada als 51ste staat’), handelsoorlogen en zelfs de naamswijziging van Lake Ontario. Carney wijst handelsdeals met de VS af, richt zich op partnerschappen met de EU — en krijgt daarvoor massale steun. Zelfs vakanties naar Amerika worden steeds vaker overgeslagen. “Rally around the flag — en Carney plukt de vruchten”, zegt verslaggever Raquel Schilder.
Moeten leiders zich nou echt zorgen maken?
Niet per se. Volgens Van der Velden is het belangrijk om te onderscheiden tussen populair zijn en goed zijn in je functie. “Een premier of president moet worden gezien als een staatsman of -vrouw — iemand die de juiste beslissingen neemt, ook als dat niet altijd populair is.”
In een democratie kan nooit iedereen gelukkig worden. En die peilingscijfers zeggen niets over wie het beste zou doen — misschien geeft iemand Jetten een 4 en alle andere leiders een 1. “Ontevredenheid hoort erbij”, zegt Van der Velden. “Het laat juist zien dat de democratie werkt.”
Scholen in Den Bosch en Breda: een fastfood-omgeving waar je bijna niet onderuit kunt
Friet, hamburgers, pizza’s, döners, frikandellen — het lijkt wel alsof je als leerling of student in Den Bosch of Breda niet eens de kans krijgt om niet te kiezen voor ongezond eten. Want rond veel middelbare scholen én mbo-instellingen is het aanbod van snelle, zware en suikerrijke hapjes zo groot, dat gezonde opties letterlijk ondergesneeuwd raken. Dat blijkt uit de nieuwe Voedseldrukmonitor van het Amsterdam UMC — een onderzoek dat de ‘voedselomgeving’ in tien Nederlandse steden onder de loep nam, waaronder Den Bosch en Breda.
“Je wordt elke dag verleid”
De gemeente Den Bosch ziet het probleem duidelijk: jongeren lopen elke ochtend op weg naar school tegen een muur van fastfood aan. Wethouder Wies Korver legt het vrij direct: “Op weg naar school en in hun eigen buurt worden zij verleid door fastfood en snacks. We stimuleren inwoners om gezond te leven, maar de omgeving nodigt vaak juist uit tot ongezonde keuzes.”
Ook in Breda is de toename van ongezonde eethuizen hard merkbaar. Wethouder Anja den Braber vertelt dat het aantal fastfoodbedrijven daar in tien jaar tijd steeg van 68 naar 87 — en dat bevestigt precies wat de gemeente al vreesde. “Dit rapport bevestigt het beeld dat we al hadden”, zegt ze. En ze benadrukt het kernprobleem: “Het ingewikkelde is dat de keuze om gezond te leven bij mensen zelf ligt. Als mensen geen of weinig gezonde keuzes hebben, kunnen ze die ook niet maken.”
Wat zegt het onderzoek precies?
In Den Bosch werd 58 procent van de buurten de afgelopen tien jaar ‘ongezonder’ — dankzij de komst van bijvoorbeeld friettenten, pizzazaken en hamburgertenten. In alle tien onderzochte steden nam het aantal ongezonde eetmogelijkheden in die periode toe. De wetenschappers keken niet alleen naar buurten in het algemeen, maar ook specifiek naar de omgeving rond scholen: hoeveel eethuizen zitten er binnen een paar minuten lopen? Welk type voedsel wordt daar verkocht? En hoe makkelijk is het voor jongeren om daar toch een gezonde maaltijd of tussendoortje te vinden?
Kleine stappen, grote doelen
Beide gemeenten proberen nu op hun manier iets te doen. Den Braber noemt bijvoorbeeld het aanleggen van groen op schoolpleinen en het creëren van openbare sportplekken — zodat kinderen en jongeren vanaf jongs af aan leren dat bewegen en eten samen horen. Maar ze is eerlijk over de beperkingen: “Als ergens een winkel vrijkomt, zou daar volgens ons een zaak in moeten komen die gezond eten aanbiedt. Maar een ongezonde keuze indammen of weren kan nog niet.”
Daarom roepen Den Bosch én Breda — samen met acht andere gemeenten — het kabinet op om snel te handelen. Ze willen dat de aangekondigde Voedselwet daadwerkelijk komt. Die wet zou gemeenten meer juridische tools geven om invloed uit te oefenen op wat er rond scholen wordt verkocht.
“Moeilijk om gezond te kiezen”
Ook het Voedingscentrum reageert bezorgd. Volgens Liesbeth Velema is het geen kwestie van ‘wilskracht’ of ‘gebrek aan kennis’, maar van omgeving: “Wat mensen eten wordt grotendeels bepaald door het aanbod en door marketing. Omdat ons brein aangetrokken wordt door vet, suiker en zout, zijn die producten moeilijker te weerstaan. In een omgeving waarin ongezond aanbod sterk overheerst, is het daardoor erg moeilijk om gezond te kiezen.”
Criminelen gebruiken coffeeshop-profielen op Google Maps om klanten naar drugskanalen te lokken
In België kwam het probleem de afgelopen dagen al aan het licht. Onderzoek van VRT NWS en BRUZZ toonde aan dat je in Brussel bij een zoekopdracht op ‘cannabiswinkel’ zo’n twintig resultaten krijgt — maar meer dan de helft daarvan bleek helemaal geen echte winkel te zijn. Bij die nep-profielen stonden vaak foto’s die gebruikers direct doorstuurden naar Telegram- en WhatsAppkanalen, waar onder meer harddrugs werden aangeboden. En nog gekker: sommige echte coffeeshops op Google Maps kregen diezelfde valse afbeeldingen op hun profiel geplakt — zonder dat de eigenaren daar iets mee te maken hadden.
Sommige van die foto’s waren zelfs met AI gegenereerd en leken sprekend op de gevel van een cannabiswinkel. En ja, het speelt ook in Nederland. Simone van Breda, voorzitter van de BCD (de branchevereniging voor coffeeshops), bevestigt: “Het is al wel langer aan de gang. Sinds februari krijgen we hier regelmatig meldingen over.” De branche waarschuwt coffeeshophouders daarom expliciet voor dit soort misbruik.
Een groot deel van het probleem zit ’m in hoe Google Maps werkt: veel coffeeshops hebben hun eigen profiel niet eens aangemaakt — het is vaak iemand anders (of een algoritme) die dat doet. En omdat iedereen foto’s kan toevoegen aan een bedrijfsprofiel, is het een open doos voor oplichters. Ondernemers kunnen ongewenste afbeeldingen wel melden, maar Google moet ze dan eerst beoordelen — en pas daarna verwijderen.
Voor coffeeshops is dit extra gevoelig. Het hele Nederlandse coffeeshopbeleid draait immers om één belangrijk principe: softdrugs en harddrugs moeten gescheiden blijven. Coffeeshops mogen onder strikte regels cannabis verkopen — maar harddrugs mogen er absoluut niet worden aangeboden of aanwezig zijn. “De coffeeshop is juist een alternatief voor de straat”, benadrukt Van Breda.
De politie bevestigt aan RTL Nieuws dat criminelen online platforms volop gebruiken om drugs te verkopen. “Online platforms hebben een verantwoordelijkheid om illegale advertenties streng te handhaven. Daartoe roepen we hen dan ook op. Uiteraard doet de politie zelf ook onderzoek naar online drugshandel.”
Volgens online marketingexpert Jeffrey Benning is Google Maps zo aantrekkelijk voor dealers omdat het gewoon zo’n groot bereik heeft. Populaire profielen worden honderden keren per dag bekeken — en als iemand zoekt op ‘coffeeshop’ of ‘cannabiswinkel’, dan verschijnen die valse foto’s meteen bovenaan. Enkele profielen zijn inmiddels verwijderd, maar andere zijn volgens Benning juist verdubbeld in zichtbaarheid: van 1500 naar 3000 paginaweergaven tot nu toe. “Ze kunnen daar klanten vinden én het op plekken doen waar ze ook daadwerkelijk drugs kunnen leveren”, legt hij uit.
En ja — de oplichters richten zich bewust op bestaande, populaire profielen. Bij voorbeelden die Benning onderzocht, waren verdachte foto’s pas in september en oktober geplaatst. “Die profielen zijn continu in beweging, dus het is moeilijk voor Google om daar grip op te krijgen.”
Ze spelen ook slim met hoe Google werkt: het algoritme kiest meestal een scherpe foto van de voorgevel als hoofdafbeelding. Dus als de eigenaar zelf een oude, onscherpe of interne foto heeft geüpload, dan kiest Google vaak automatisch voor de valse, maar scherpe ‘gevelfoto’ van een oplichter. En die wordt dan ineens de eerste indruk van jouw zaak.
Google verbiedt duidelijk content die gericht is op de verkoop van illegale producten. Gebruikers én ondernemers kunnen verdachte foto’s, profielen of omschrijvingen melden. Een woordvoerder van Google laat aan RTL Nieuws weten: “De doorgestuurde content wordt verwijderd en het kan 24 tot 48 uur duren voordat dit volledig is verwerkt. We moedigen mensen aan om ongepaste content te melden — dat helpt ons om de informatie op Maps authentiek en betrouwbaar te houden.”
Benning vindt Google wel degelijk verantwoordelijk, maar waarschuwt dat melden alleen niet genoeg is. Zijn advies? Claim je Google-bedrijfsprofiel. Dan geef je als ondernemer officieel aan dat het profiel van jou is — en je krijgt automatisch een melding zodra iemand een foto toevoegt. “Je moet grip op je profiel hebben, en het liefst twee keer per dag je pagina controleren op dit soort foto’s.”
En laat je niet misleiden: dit is niet alleen een coffeeshopprobleem. “Het kan overal gebeuren — ook bij een meubelwinkel of een bakkerij. Nu gaat het over cannabis, maar elke crimineel kan een willekeurig product aanbieden en meeliften op andermans bedrijf. Misschien krijgt de klant het product wel, maar misschien ook helemaal niet.”
Actie met gratis ijsjes loopt uit de hand, politie grijpt in
Een ijssalon in Almere wilde iets leuks doen voor de buurt: gratis ijsjes voor iedereen. Maar gisteren liep het helemaal uit de hand. Wat begon als een vrolijke buurtactie, veranderde snel in een chaotische situatie — met zoveel jongeren op de been dat de zaak uiteindelijk op advies van de politie zijn deuren moest sluiten.
“Wij wilden gewoon iets goeds doen voor de buurt… en dan krijg je dit”, zegt de eigenaresse tegen Omroep Flevoland.
De aankondiging van de gratis ijsactie deed de ronde op TikTok — en wel flink: ruim 130.000 keer bekeken. Het eerste uur verliep nog rustig, maar daarna sloeg de sfeer om. Volgens de ondernemer was er sprake van duw- en trekwerk, en werden medewerkers lastiggevallen. “We moesten bijna als bodyguards werken in plaats van als gewone medewerkers.”
Uiteindelijk werd de politie gebeld. Meerdere voertuigen kwamen ter plaatse, en agenten betraden de zaak zelfs met een politiehond. Een woordvoerder van de politie bevestigt dat de jongeren zijn weggestuurd — maar niemand is aangehouden.
De eigenaresse is teleurgesteld: “We wilden mensen samenbrengen en iets leuks organiseren. Maar ons personeel moet natuurlijk wel veilig kunnen werken.”
