Vermeend leider ShinyHunters opgepakt in Jordanië
Er lijkt een flinke slag te zijn geslagen in de wereld van cybercriminaliteit. De vermeende leider van de beruchte hackersgroep ShinyHunters zou namelijk zijn opgepakt in Jordanië. Meerdere bronnen melden dit aan persbureau Reuters. De arrestatie zou mogelijk al afgelopen dinsdag hebben plaatsgevonden, maar helemaal zeker is dat nog niet.
Wie is de verdachte?
De opgepakte persoon gaat door het leven als Saif K. Hij zou op dit moment meewerken aan het onderzoek dat de FBI tegen hem is gestart. Techjournalist Daniël Verlaan laat weten dat K. wordt gezien als de leider van ShinyHunters. Volgens Verlaan zou hij verantwoordelijk zijn voor de hack bij de FBI. Opvallend detail: berichten die RTL Nieuws naar K. stuurde, kwamen sinds een paar dagen niet meer aan. De autoriteiten hebben de arrestatie zelf nog niet officieel bevestigd.
Waarom duurde het zo lang?
Verlaan vindt het opmerkelijk dat het zo lang heeft geduurd voordat K. werd gearresteerd. “Het is al een jaar bekend wie hij was”, aldus de journalist. Dat roept natuurlijk de nodige vragen op over de snelheid van het onderzoek.
Ruzie binnen de groep
Er speelt nog meer. K. zou flinke ruzie hebben gehad met Pepijn van der S. over wie de leiding had binnen ShinyHunters. Een criminele bron bevestigde dit eerder deze week aan RTL Nieuws. De 24-jarige Van der S. werd vorige maand in Nederland aangehouden in het onderzoek naar ShinyHunters. De Nederlandse politie maakte dat eerder bekend, en de FBI bedankte Nederland vervolgens voor die arrestatie.
Twee groepen, één machtsstrijd
Het lijkt erop dat K. en Van der S. allebei hun eigen cybercriminele groep zijn begonnen. De afgelopen tijd lagen ze flink met elkaar overhoop. Niet zozeer om geld, maar vooral om macht en erkenning. Zowel de FBI als de Nederlandse politie liet eerder al weten dat er de komende tijd nog meer aanhoudingen worden verwacht.
Bekend van eerdere hacks
ShinyHunters heeft vorige week de website van de FBI gehackt. In Nederland is de groep vooral bekend geworden door een hack bij Odido, waarbij ruim 6 miljoen klanten werden getroffen. Het is dus zeker geen onbekende naam in de cyberwereld.
Dodelijke schietpartij bij bar in Amsterdam: man (34) overleden
Bij een schietpartij in Amsterdam is vannacht een 34-jarige man uit die stad om het leven gekomen. Het slachtoffer werd rond 02.30 uur neergeschoten vlakbij bar Sao Paulo, net ten noordwesten van het Vondelpark.
Reanimatiepoging mocht niet baten
Hulpverleners hebben nog geprobeerd de man te reanimeren, maar dat mocht helaas niet meer baten. De schutter sloeg direct na de schietpartij op de vlucht en rende richting het Vondelpark.
Politie zoekt getuigen
Volgens de politie heeft de verdachte mogelijk een tatoeage op zijn rechterhand. Dat weet de politie op basis van verklaringen van getuigen. De omgeving van de bar aan de Amstelveenseweg was urenlang afgesloten voor sporenonderzoek. De politie roept getuigen op om zich te melden.
Onderwerp van artikel
Saskia’s hele gezin laat klavertje vijf tatoeëren na overwinnen borstkanker
Vijf tatoeages, één bijzonder verhaal
Stel je voor: vijf dezelfde tatoeages, elk op een andere linkerarm. Het ontwerp? Een klavertje vijf. Voor Saskia Klijsen, haar man, zoon en twee dochters uit Tilburg betekent deze tatoeage veel meer dan alleen een gelukssymbool.
De diagnose
Het begon in de zomer van 2021. Saskia, toen 48 jaar, ontdekte een knobbeltje in haar linkerborst. “Het bleek borstkanker. Je gaat dan meteen de molen in”, vertelt ze terugblikkend. Gelukkig bleek het te gaan om een langzaam groeiende tumor die operatief verwijderd kon worden. Bestraling was nodig, maar chemotherapie gelukkig niet. “Dat maakte het voor mij meteen iets minder heftig en ik kon me vasthouden aan het idee dat het goed zou komen.”
Reacties uit de omgeving
Wat Saskia het meest raakte, waren de reacties van de mensen om haar heen. “Iedereen reageerde erg geschrokken en verdrietig. Mijn kinderen dachten meteen aan ergere dingen. Logisch, maar zelf bleef ik vrij positief.”
Meer dan alleen borstkanker
De borstkanker was niet de enige lichamelijke uitdaging. Door lichamelijke klachten moest Saskia noodgedwongen stoppen met haar werk als podotherapeut. Daarnaast kampte ze met rugproblemen, waaronder een hernia.
Het idee van de dochters
“Samen een tattoo nemen was een idee van mijn dochters”, vertelt Saskia. “Mijn man en ik hoefden dat eigenlijk niet per se. Ik vond: als we het doen, moet er wel een mooie reden achter zitten. Dat ik ben genezen van borstkanker was dat voor mij.”
Het klavertje vijf
Het werd een klavertje vijf. “Omdat we met z’n vijven zijn. Het staat natuurlijk voor geluk, maar ook voor de overwinning omdat ik de ziekte heb overwonnen. Dat voel ik nog steeds als ik ernaar kijk.”
Een bijzondere plek
Alle tatoeages zitten ergens op hun linkerarm, als verwijzing naar Saskia’s borstkanker in haar linkerborst. “Iedereen heeft een eigen plek gekozen en een eigen formaat. Bij mijn man en zoon staat-ie aan de binnenkant van de bovenarm. Mijn dochters en ik hebben ‘m net onder onze pols laten zetten. Ik wilde hem niet verstoppen.”
Een onvergetelijke dag
Toen ze de tattoo lieten zetten, brachten ze samen de hele dag door in de tattooshop. “Het was een hele bijzondere en fijne dag. Daarmee is het ook een mooie herinnering geworden aan de hechte band die we met elkaar hebben. We zijn er alle vijf nog steeds heel blij mee.”
Topman gevangeniswezen stapt op na mislukte executie Christa Pike
De baas van het gevangeniswezen in de Amerikaanse staat Tennessee, Tony Strada, neemt ontslag. Dat gebeurt nadat de executie van Christa Pike vorige week compleet misging. Strada vertrekt later deze maand, en er is nog geen opvolger bekend.
Gouverneur grijpt in
Gouverneur Bill Lee heeft het vertrek van Strada goedgekeurd. Hij heeft ook besloten dat alle geplande executies in Tennessee voorlopig worden stilgelegd. Strada zelf zegt dat hij er alle vertrouwen in heeft dat zijn medewerkers het protocol voor de dodelijke injectie netjes hebben gevolgd. Toch vindt hij dat opstappen nu het beste is “in het belang van de inwoners van Tennessee”. Hij belooft mee te werken aan het onderzoek naar wat er precies is misgegaan.
Wat er misging bij de executie
Pike kreeg vorige week twee doses van het dodelijke middel pentobarbital toegediend. Maar ze bleef ademen en bewegen. Tijdens de executie klaagde ze ook over erge pijn in haar arm. Volgens haar advocaten kwam het middel niet alleen in haar bloedbaan terecht, maar ook in het weefsel eromheen. Haar armen waren na afloop opgezwollen en zaten onder de brandwonden en blaren.
Na de mislukte executie is Pike naar een ziekenhuis in Nashville gebracht. Daar ligt ze nog steeds buiten bewustzijn aan de beademing. Artsen doen hun best om haar leven te redden. Het protocol schrijft voor dat er bij een mislukte eerste dosis een tweede dosis wordt gegeven. Maar ook die tweede dosis zorgde er niet voor dat ze stierf. Daarna werd de executie stopgezet. De advocaten van Pike willen dat haar doodstraf wordt omgezet in een levenslange gevangenisstraf. Wat er nu met haar gaat gebeuren, is nog niet duidelijk.
Achtergrond van de zaak
Pike werd ter dood veroordeeld voor de moord op de 19-jarige Colleen Slemmer in 1995. De twee kenden elkaar van een opleidingsprogramma voor jongeren. Slemmer werd door Pike en twee anderen naar een afgelegen plek gelokt, waar ze langdurig werd mishandeld en gedood. In 1996 werd Pike veroordeeld voor moord met voorbedachten rade. De jury vond de omstandigheden zo ernstig dat de doodstraf werd opgelegd.
Al 19 keer eerder mislukte een executie. Erik Mouthaan legt dat uit in een video.
Broers Owen (25) en Ruben (22) houden familiezaak van 122 jaar levend
Een café waar de tijd lijkt stil te staan
Stel je een café voor met donkere houten lambrisering, barkrukken met rood leer en stamgasten die elkaar al tientallen jaren kennen. Terwijl heel wat bruine cafés de deuren sluiten, gaat het café De Kup in Den Bosch juist lekker. En dat is best bijzonder, want de zaak wordt sinds twee jaar gerund door de jonge broers Ruben (22) en Owen (25) van Laarhoven. Zij zijn alweer de zesde generatie van de familie achter het café.
Van moeder naar zonen
De broers namen de zaak in mei 2022 over van hun moeder, die het op haar beurt weer van haar ouders had overgenomen. Zo zetten ze een familietraditie voort die volgens Ruben al ruim 120 jaar teruggaat. “In 1904 zijn mijn over-over-overgrootouders ermee begonnen. Mijn broer en ik zijn de zesde generatie”, vertelt Ruben. “Weinig mensen kunnen zeggen dat iets al zo lang in de familie zit.”
Modern aan de tap, bruin van binnen
Dat het café door twee twintigers wordt gerund, zie je niet direct terug in het interieur. Het oogt nog altijd alsof de tijd er heeft stilgestaan, al zijn er tegenwoordig wel moderne taps en nieuwe biersoorten. “We proberen het zo bruin mogelijk te houden met verschillende speciaal bieren op de taps”, zegt Ruben. “Iedereen komt hier langs, van jong tot oud. We proberen een beetje een woonkamergevoel te hebben.”
Jong publiek vindt de weg naar binnen
Dat laagdrempelige woonkamergevoel slaat aan. Naast de vaste gasten van hun opa, oma en moeder, komen er ook steeds meer jongeren langs. “Ik denk dat dat komt, omdat wij zelf nog jong zijn”, concludeert Ruben. Volgens broer Owen zoeken jongeren ook naar iets wat in veel moderne horecazaken ontbreekt. “De stap is kleiner om naar een bruincafé te gaan dan bijvoorbeeld stappen. Mensen komen hier gewoon ouwehoeren. Het is toegankelijk en betaalbaarder dan uitgaan.”
Minder bruine cafés, meer vraag
Dat veel bruine cafés verdwijnen, werkt volgens de broers zelfs in hun voordeel. “Omdat er steeds minder van zijn, willen mensen het juist weer”, vertelt Ruben. Om aantrekkelijk te blijven voor een jong publiek organiseren ze pubquizzen en zijn ze actief op sociale media.
Oma staat nog steeds achter de bar
Tegelijkertijd leeft de familiegeschiedenis voort in het café, en oma helpt nog altijd mee. “Het eerste wat oma (78) vroeg toen wij het overnamen, was: mag ik nog bij jullie komen werken?”, lacht Ruben. “Tuurlijk. Dat is alleen maar mooi. Zo kan ze bezig blijven.” Het zorgt voor een bijzondere samenwerking tussen de generaties. “Oma opent het café en ’s middags nemen wij het van haar over.” En opa? Die schuift regelmatig ’s avonds aan voor een pilsje.
Xavi uit zorgen over overvol speelschema: “Drie maanden na het WK zo’n kalender plannen is vragen om problemen”
Met 23 fitte spelers staat het Nederlands elftal zondag in Eindhoven klaar voor de vierde Nations League-wedstrijd in elf dagen tijd. Bondscoach Xavi Hernández noemde het aan de vooravond van het duel met Servië bijna een klein wonder. “Dit speelschema is niet goed. Niet voor de nationale elftallen en niet voor de clubs die hun spelers afstaan en ze soms geblesseerd terugkrijgen.”
Contact met clubs over blessures
De medische staf van Oranje heeft de afgelopen dagen vaker dan Xavi lief was contact gehad met clubs over blessuregevallen. Er werd gebeld naar de medische afdelingen van Sunderland, PSV, Liverpool en Tottenham Hotspur om de kwetsuren van respectievelijk Brian Brobbey, Lutsharel Geertruida, Cody Gakpo en Jan Paul van Hecke te bespreken. Volgens Xavi waren die telefoontjes te voorkomen geweest. “Drie maanden na het WK zo’n overvolle kalender inplannen is vragen om problemen.”
Meer dan vier keer negentig minuten
De oefenmeester benadrukte dat zo’n periode veel meer inhoudt dan vier keer negentig minuten voetballen. “Je zit ook met trainingen, reizen, herstellen van wedstrijden en dat soort zaken. Het is heel vreemd om in deze fase het seizoen zo’n interlandperiode te plannen.”
Geen rekening houden met clubcoaches
Toch liet de Spanjaard weten de beschikbare spelers niet te sparen, zoals PSV-coach Peter Bosz deze week opperde. Diens verzoek om Ruben van Bommel enigszins te ontzien kon Xavi naar eigen zeggen niet honoreren. “Ik kan in mijn positie nu eenmaal geen rekening houden met de wensen van alle clubcoaches.”
De Spanjaard ziet graag dat de UEFA voor 2027 tot inkeer komt, maar weet dat hij een roepende in de woestijn is. “Ik zou liever zien dat we twee interlands spelen. Dat is beter voor iedereen. Maar volgens mij is allang besloten dat we ook volgend jaar in deze fase met een blok van vier wedstrijden te maken krijgen.”
Dumfries: “Ik ben zo’n schema wel gewend”
In de Zeister bossen kreeg de oefenmeester bijval van Denzel Dumfries, al heeft de onvermoeibare wingback naar eigen zeggen geen moeite met het spelen van vier interlands in anderhalve week tijd. “Ik ben zo’n zwaar speelschema wel gewend. Al wil dat niet zeggen dat ik een voorstander van deze kalender ben. De vorige opzet van de Nations League vond ik fijner. Maar we hebben dit schema nu eenmaal te accepteren.”
Nul houden blijft een thema
De verdediger van Real Madrid heeft bij het Nederlands elftal wel andere zaken om zich op te focussen. Het feit dat Oranje dit jaar in elf officiële wedstrijden er elf maal niet in slaagde de nul te houden, bijvoorbeeld. “Dat is een thema, maar zeker geen probleem. Het mag natuurlijk niet zo zijn dat we zoveel doelpunten incasseren. Zeker niet als je kijkt naar het kaliber van een groot aantal van de tegenstanders waar we tegen hebben gespeeld. Waar het precies aan ligt? Ik heb niet alle tegentreffers goed op mijn netvlies. Maar dat we consistenter moeten zijn in het verdedigen is een feit.”
Van Dijk speelt honderdste interland
De ontmoeting met Servië staat niet alleen in het teken van het schoon houden van het doel. Het wordt vooral het duel waarin aanvoerder Virgil van Dijk zijn honderdste wedstrijd voor Oranje speelt. Hij wordt daarmee de elfde speler die deze mijlpaal heeft bereikt. De ranglijst van recordinternationals wordt met 134 caps aangevoerd door Wesley Sneijder.
“Heel speciaal”, noemde Xavi (zelf goed voor 133 interlands namens Spanje, inclusief de gewonnen WK-finale van 2010) die mijlpaal. Het is volgens hem illustratief voor Van Dijk dat hij sinds zijn debuut, op 10 oktober 2015 tijdens de met 1-2 gewonnen EK-kwalificatiewedstrijd tegen Kazachstan, zo lang stand heeft gehouden onder negen bondscoaches. “Iedereen respecteert hem. Dat zegt alles over zijn karakter.”
Ook Dumfries stak de loftrompet over Van Dijk. “Het is knap dat hij zó lang zó veel kan geven. Hij is 100 procent professional in zijn doen en laten. Zeven dagen in de week, niet alleen af en toe. Met zijn instelling bepaalt hij bij Oranje de standaard. Hij is niet voor niets al acht jaar aanvoerder.”
Of het zondag inderdaad een bijzondere dag wordt voor Van Dijk, durfde Xavi nog niet te beloven. “Dat is het alleen als ik hem opstel. Of dat gebeurt, hoort hij morgen.”
Deel artikel: Advertentie viaSter.nl (opent in nieuw venster)
