Dit gezin liet zich alle vijf hetzelfde tattoo zetten – en het betekent veel meer dan ‘geluk’
Vijf identieke klavertjesvijf, verspreid over vijf linkerarmen. Niet zomaar een modegrap of een tijdelijke caprice, maar een bewuste, emotionele keuze van een heel gezin uit Tilburg: Saskia Klijsen, haar man, hun zoon en hun twee dochters.
Voor hen staat dat kleine, klassieke symbool niet alleen voor geluk – het is ook een stille, krachtige belichaming van overwinning. Vijf jaar geleden kreeg Saskia het nieuws dat ze borstkanker had. Dat was de start van een lange, intensieve reis – maar ook van een nog sterker samenhorigheidsgevoel.
De zomer van 2021 was het toen Saskia, toen 48 jaar oud, een knobbeltje in haar linkerborst voelde. “Het bleek borstkanker. Je wordt meteen meegezogen in het systeem”, vertelt ze. Gelukkig bleek het een langzaam groeiende tumor, die met een borstbesparende operatie en bestraling kon worden aangepakt – chemotherapie was gelukkig niet nodig. “Dat maakte het voor mij meteen wat draaglijker. Ik kon me vasthouden aan het idee dat het goed zou komen.”
Wat haar dieper raakte dan de behandeling zelf? De ongerustheid van haar kinderen – die meteen dachten aan het ergste – en de schok van mensen om haar heen. Toch bleef Saskia relatief positief. En dat optimisme bleef niet alleen bij haar: het werd een gezamenlijk houvast.
Want borstkanker was niet het enige waarmee ze te maken kreeg. Door lichamelijke klachten moest ze stoppen met haar werk als podotherapeut, en daarnaast worstelde ze met rugklachten, onder andere een hernia.
Toen kwam het idee van de tatoeage – van haar dochters. “Mijn man en ik hadden het niet per se nodig”, zegt Saskia. “Maar als we het deden, moest er wel écht iets achter zitten. Voor mij was dat: ik ben genezen. Ik heb het overwonnen.”
En dus kozen ze voor het klavertje vijf. Omdat ze met z’n vijven zijn. Omdat het traditioneel staat voor geluk. En omdat het, voor hen, ook een stille, permanente herinnering is aan wat ze samen hebben doorstaan – en overwonnen.
Alle vijf lieten ze de tattoo op hun linkerarm zetten – als eerbetoon aan de plek waar het allemaal begon: Saskia’s linkerborst. Maar elke plek is uniek: bij haar man en zoon zit het aan de binnenkant van de bovenarm; Saskia en haar dochters kozen de onderkant van de pols. “Ik wilde hem niet verstoppen”, zegt ze simpelweg.
De dag dat ze het deden, brachten ze samen door in de tattooshop – een rustige, bijzondere, fijne dag. Niet alleen om de tattoo te laten zetten, maar om samen te zijn, te praten, te lachen, en te herbevestigen wat ze al wisten: dat hun band sterker is dan ooit.
Tot op de dag van vandaag kijken ze met trots naar die vijf klavertjesvijf – elk op zijn eigen plek, maar allemaal met dezelfde betekenis.
Varkens maken muziek met hun snuit op een knorgel? Ja, echt waar!
Kunstenaar Pauline Wiersema heeft een bijzonder nieuw muziekinstrument bedacht: het knorgel — een orgel dat varkens met hun snuit kunnen bespelen. Zaterdagmiddag was het kleurrijke instrument te zien in het buitengebied van Heusden (gemeente Asten), onder de ogen van nieuwsgierige bezoekers én een stuk of wat varkens die er meteen mee aan de slag gingen.
Waarom een knorgel? Omdat varkens gewoon graag spelen
“De varkens hoeven niet eens gelokt te worden met eten”, zegt Pauline lachend. “De knoppen zijn al interessant genoeg.” Want varkens houden van wroeten, knagen en onderzoeken — dat zit in hun natuur. Daarom zit het knorgel vol dikke, stevige knoppen waarmee ze precies dat kunnen doen: duwen, wroeten, knagen… en tegelijkertijd een klank laten klinken. Samen muziek maken, maar dan op varkensmanier.
Hoe komt iemand op zo’n idee?
Het begon met een vraag: hoe blij zijn varkens eigenlijk? En het antwoord was vaak teleurstellend. “De meeste varkens in Nederland zijn helemaal niet blij”, legt Pauline uit. “Ze komen niet buiten, ze mogen niet spelen, geen modder in, niks. Ze vervelen zich kapot.” Ze wilde iets ontwerpen waarvan ze zeker wist dat het varkens écht plezier zou geven — en daar kwam het knorgel uit voort. Geen grapje, maar een serieuze poging om dieren meer ruimte te geven voor speelsheid en stimulatie.
Muzikaal én slim: varkens zijn geen ‘domme beesten’
Ja, varkens kunnen muziek maken — en ze reageren ook op muziek. Op de locatie klinkt de hele dag klassieke muziek, en de varkens laten zich daardoor zelfs inspireren. Maar achter de luchtigheid schuilt een ernstige boodschap: “Er lopen twaalf miljoen varkens rond in Nederland. De meeste leven in situaties waarin ze zich diep ongelukkig en verveeld voelen.” Volgens Pauline zijn varkens net zo slim als honden. “Stel je voor dat we honderd bordercollies tegelijk in een klein kooitje stoppen. Dat doen we nu met varkens — en dan verwachten we nog wel dat ze rustig blijven.”
Ze willen het gewoon niet loslaten
Op zaterdagmiddag waren de varkens in Heusden duidelijk niet verveeld. Integendeel: ze waren direct geïnteresseerd in het knorgel. “Ze kijken echt verontwaardigd als ik het weer weghaal”, vertelt Pauline. “Hoe nieuwsgierig en leergierig ze zijn, blijft me verbazen.” Later op de middag kregen kinderen zelfs de kans om het knorgel te schilderen — “Een knorgel schilderen, dat heb ik nog nooit gedaan”, zei één van hen stralend.
Een wereldprimeur — en hij staat in Brabant
En ja, het is officieel: het eerste knorgel ter wereld staat in Brabant. Een wereldprimeur met een knorrende boodschap — en een flinke dosis humor.
Omroep EO stopt na ruim 25 jaar met Het Familiediner
Goed nieuws voor wie graag nog één laatste keer mee wil doen: er komt nog één nieuw seizoen van Het Familiediner — maar daarna is het echt afgelopen. De Evangelische Omroep heeft bevestigd dat het langlopende programma na meer dan een kwart eeuw zijn deuren sluit. Vanochtend verscheen op sociale media een video waarin presentator Bert van Leeuwen uitlegt dat je je nog kunt aanmelden voor dat laatste seizoen. Het programma, dat sinds 2000 familieleden die al jaren niet meer met elkaar praten weer aan één tafel brengt, wordt uitgezonden op NPO 1.
Bert is al sinds 2003 het gezicht van het programma — voordat hij overnam, was Margje Fikse de presentator. Volgens de EO is het nu gewoon tijd om ruimte te maken voor frisse, nieuwe ideeën. Of het stoppen direct te maken heeft met de bezuinigingen bij de publieke omroep, laat de EO bewust in het midden. Wel is eerder duidelijk geworden dat de EO meerdere programma’s schrapt: series als De Joodse Raad en De Vuurwerkramp, én ook van het treinprogramma Rail Away verschijnen na dit jaar geen nieuwe afleveringen meer.
En de EO staat niet alleen: andere omroepen doen hetzelfde. BNNVARA stopt onder meer met Kassa, First Dates en 3 op reis. Bij KRO-NCRV verdwijnt het lifestyleprogramma BinnensteBuiten, bij AVROTROS gaan Draadstaal en Flikken Rotterdam eraan, en bij de VPRO is Zomergasten al gestopt.
Advertentie via Ster.nl (opent in nieuw venster)
Herstelbetalingen voor het slavernijverleden? Veel Nederlanders zeggen: nee, dat gaat te ver
Als je gewoon aan de man of vrouw op straat vraagt wat ze denken van herstelbetalingen voor het slavernijverleden van Nederland, dan is het antwoord overduidelijk: nee, daar willen we niet aan. Dat zegt Gijs Rademaker, opiniepeiler van RTL Nieuws. Slechts 8 procent van de Nederlanders is er voor — een ruime meerderheid is duidelijk tegen. En die weerstand zit niet alleen bij rechts: ook onder kiezers van linkse en centrum-partijen is het tegenstand groot.
Bij PVV-, VVD-, JA21-, BBB- en FvD-kiezers is bijna iedereen (99 procent!) tegen. Maar zelfs onder D66-kiezers is 71 procent tegen, en bij GroenLinks-PvdA is het nog altijd een flinke helft (50 procent). Waarom? Veel mensen vinden dat de slavernij te lang geleden plaatsvond, en dat mensen van nu niet op moeten draaien voor wat hun overgrootouders hebben gedaan. Ook vragen ze zich af: wat zou zo’n geldbedrag nu eigenlijk herstellen? En aan wie zou het dan moeten gaan?
“Vertel het verhaal, maak tentoonstellingen, verwerk het in het onderwijs”, zegt Rademaker. “Maar hoe vreselijk het ook was — dit is lang geleden gebeurd. Leg die rekening niet neer bij de mensen van nu.”
Dat betekent niet dat Nederlanders het verleden willen vergeten of dat ze vinden dat er geen verantwoording nodig is. Integendeel: slechts 38 procent vindt dat er te veel aandacht is voor het koloniale verleden. De meeste mensen vinden de huidige aandacht juist goed — of zelfs te weinig. En hier verschilt het sterk per leeftijd: jongeren zijn veel kritischer. Bijna een kwart (24 procent) van de jongeren vindt dat er nog te weinig aandacht is voor het slavernijverleden — terwijl dat bij 65-plussers maar 6 procent is. Oudere generaties zijn juist vaker van mening dat er al te veel aandacht is.
Achtergrond bij het onderzoek
Het onderzoek is uitgevoerd op 30 september en 1 oktober 2026 onder ruim 18.000 leden van het RTL Nieuwspanel. Na weging is het representatief voor vijf belangrijke kenmerken: leeftijd, geslacht, opleiding, werkzaamheid én politieke voorkeur (op basis van stemgedrag bij de Tweede Kamerverkiezingen van 2025). Het RTL Nieuwspanel telt in totaal ruim 63.000 leden. Wil jij ook meedoen aan toekomstige onderzoeken? Meld je dan hier aan!
Vijf Palestijnen gedood bij Israëlische luchtaanval op appartementengebouw in Gaza-Stad
In Gaza zijn vannacht minstens vijf Palestijnen omgekomen bij een Israëlische luchtaanval op een flatgebouw in Gaza-Stad. Dat melden de lokale gezondheidsautoriteiten. Het Israëlische leger heeft tot nu toe niet uitgelegd waarom het precies dat gebouw onder vuur nam.
Een ooggetuige vertelde aan Reuters hoe het was toen de bommen vielen:
“We lagen te slapen toen we opeens herhaalde explosies en een enorme knal hoorden. De kinderen schrokken wakker, begonnen te rennen en te gillen.”
Hij voegde eraan toe: “Wij zijn moslim, en daar woonden onze christelijke broeders en zusters. Zij hadden niets met het geweld te maken — het waren vreedzame mensen, en iedereen mocht ze graag. Nu zijn we bezig hun lichamen te bergen: een moeder en haar dochter.”
Een reeks aanvallen in korte tijd
Deze aanval past in een reeks Israëlische operaties in Gaza van de afgelopen dagen. Woensdag werden alweer drie Palestijnen gedood bij een andere luchtaanval. Volgens het Israëlische leger was die gericht op een Hamas-militant die plannen zou hebben gemaakt voor nieuwe aanvallen op Israëlisch grondgebied.
Op dezelfde dag viel Israël ook een auto aan in het noorden van Gaza — vier mensen kwamen daarbij om en veertien raakten gewond. In Khan Younis, een stad in het zuiden van Gaza, werd bovendien een aanval uitgevoerd vlak bij een moskee. Daarbij kwam de lokale journalist Mohammad Al-Najar om het leven.
Dinsdag: dood van een top-Hamas-strijder
Afgelopen dinsdag werd een belangrijke Hamas-militant gedood — het hoofd van de gewapende tak van de groep in het noorden van Gaza. Zowel Israëlse als Palestijnse autoriteiten bevestigden dat. Volgens de Israëlische regering had hij zich beziggehouden met het werven van nieuwe strijders én met het voorbereiden van nieuwe aanvallen. Hij was betrokken bij de gewelddadige gebeurtenissen van 7 oktober 2023, waarbij ongeveer 1200 Israëliërs omkwamen.
Gaza onder druk: bezetting, gele lijn en steeds meer slachtoffers
Israël heeft inmiddels meer dan de helft van Gaza onder controle. Een ‘gele lijn’ — bestaande uit geel geschilderde betonblokken — markeert de grens van wat Israël als ‘verboden zone’ beschouwt. Die lijn wordt steeds verder naar de kust verschoven, soms met honderden meters in één keer. Palestijnen die zich in de buurt van die lijn begeven, lopen het risico om zonder waarschuwing neergeschoten te worden.
Sinds de aanvallen van 7 oktober 2023 zijn in Gaza meer dan 74.000 Palestijnen gedood — veel van hen kinderen — en ruim 175.000 gewond geraakt. Hoewel er bijna een jaar geleden een wapenstilstand tussen Israël en Hamas is afgesproken, zijn sindsdien nog minstens 1400 Palestijnen omgekomen bij Israëlische aanvallen. Israël zegt dat Palestijnse militanten in diezelfde periode vier Israëlische soldaten hebben gedood.
Zo verliep de terreurnacht in Overasselt: ‘Ga weg joh, mafketels. Ik ga helemaal nergens heen’
1 september, 3:48 uur.
Twee agenten van politie-eenheid 53.05 rijden naar een inbraakmelding bij de Honingklaver — een straat met nieuwbouwhuizen aan de rand van het kleine Gelderse dorp Overasselt. Even daarvoor klinkt er luid gebonk bij een hoekwoning. De bewoners, familie van Jan G., schrikken wakker en denken eerst dat hun hond lawaai maakt. Maar dan ziet de vrouw via een bewakingsapp op haar telefoon: drie gemaskerde mannen staan voor het huis — en proberen de deur in te trappen. Zo begint een nacht vol pure terreur in een dorp met nog geen 3000 inwoners. Een nacht waarin aankomende agenten onder vuur komen te liggen — en één van hen alleen overleeft dankzij de snelle, onverschrokken actie van zijn collega’s. Dat blijkt uit het strafdossier dat RTL Nieuws heeft ingezien.
De eerste melding, de tweede ramp
Toen de agenten van eenheid 53.05 bij de Honingklaver aankwamen, waren de drie gemaskerde mannen al verdwenen. Terwijl ze bezig waren met het bekijken van bewakingsbeelden, komt er een nieuwe spoedmelding binnen. Ze stappen snel weer in hun auto — maar onderweg hoort de meldkamer hen waarschuwen: “Er wordt mogelijk geschoten.” Ze stoppen even om hun zware vesten aan te trekken. Wat ze niet weten: ze rijden rechtstreeks een levensbedreigende situatie in.
Een bosrijke straat, een woonboerderij, en een doodse stilte
Op de Ewijkseweg — een rustige, bosrijke straat waar Jan G. met zijn familie woont — stappen zo’n dertig gewapende mannen uit een vrachtwagen én een busje. Ze lopen eerst naar een beveiligingsauto voor het huis… die gelukkig leeg blijkt te zijn. Maar in een andere auto zit wel degelijk een beveiliger: Berry. Volgens zijn werkgever is hij pas op het laatste moment ingeschakeld voor deze klus — eigenlijk zou de baas zelf komen. Achteraf noemt hij die last-minute wissel “wrang”. Geen van beiden had ook maar een vermoeden van het gevaar dat op hen wachtte.
Om 4:05 uur belt Berry zijn werkgever. Hij zegt: “Er wordt geschoten.” De werkgever schreeuwt terug: “Godverdomme wegwezen!” — en dan valt de verbinding weg. De groep loopt naar Berry’s auto. Vermoedelijk schieten meerdere schutters hem met meerdere kogels dood. De werkgever stuurt nog snel appjes: “Weg daar”, “Ben je al weg?”, “Laat even iets weten.” Maar er komt geen reactie meer.
Een vuurgevecht, twee gewonde collega’s, en een leven op het randje
Eenheid 53.05 heeft intussen hun vesten aan — en rijdt rechtstreeks het vuurgevecht in. Ze zien meteen dat twee collega’s, die als eersten op de schoten afkwamen, al zijn geraakt. Ze probeerden dekking te vinden achter hun politieauto… maar werden toch getroffen. Één man raakte in zijn voet, de ander in beide benen. Zwaargewond — levensbedreigend.
Terwijl kogels nog vliegen, rennen de agenten van eenheid 53.05 op hun gewonde collega’s af. In het proces-verbaal staat letterlijk:
“Collega 1 had aan de binnenzijde van zowel het linkerbovenbeen als het rechterbovenbeen een schotwond. Duidelijk was dat het om een slagaderlijke bloeding ging. Er moest direct worden gehandeld, anders kwam collega 1 te overlijden.”
Ze slepen hun collega’s in de auto. De zwaargewonde ligt op de achterbank, vastgehouden door een collega aan zijn vest. Zijn benen steken uit de auto en slepen over de grond tijdens het wegrijden. Ondertussen praten ze met hem — om hem bij bewustzijn te houden. Hij herhaalt steeds: “Ik ga dood”, en vraagt of ze zijn familie willen vertellen dat hij van hen houdt. Met een tourniquet — een medisch knelverband — slagen ze erin de slagaderlijke bloeding te stelpen. Vermoedelijk redden ze daarmee zijn leven. Later wordt hij zwaargewond naar het ziekenhuis gebracht. Wat hij aan schotwonden zal overhouden, is op dat moment nog onduidelijk (inmiddels is hij ontslagen).
Een vreemde man, een Franse zin, en een dode beveiliger
Om 04:15 uur, terwijl veel gewapenden zich in een nabijgelegen maisveld verschuilen, loopt een zwartgeklede man naar de politieafzetting. In het Engels, met een Frans accent, zegt hij tegen de agenten:
“There’s a dead man in the car.”
Kort daarna vinden ze Berry in zijn auto — reanimatie helpt niet meer.
Hulp van overal, en een grote jacht op vluchtelingen
De politie in de regio weet nu wat er speelt. Van alle kanten komt steun. Een zwaarbewapend team van de Dienst Speciale Interventies was om 4.00 uur in Nijmegen onderweg voor een arrestatie — maar blazen die meteen af zodra ze horen van de schoten in Overasselt. Onderweg krijgen ze te horen dat een witte vrachtwagen — waarmee de meeste schutters kwamen — op de vlucht is. Drie DSI-voertuigen zetten de achtervolging in. Andere eenheden omsingelen het maisveld. Met warmtebeelden van een politiehelikopter lokaliseren ze de verdachten. Veel van hen zitten onder de modder, met natte kleren. Ze krijgen een blinddoek en worden afgevoerd.
‘Ga weg joh, mafketels. Ik ga helemaal nergens heen’
Agenten bellen aan bij de woning van Jan G. op de Ewijkseweg — waar ook zijn vrouw, kinderen en ouders wonen. Via de intercom wordt opengedaan. Achter het huis blijken zich twee mensen in de loods te bevinden. Wie dat precies zijn, is onduidelijk — maar ze ontvangen de politie, die hen mogelijk juist van een liquidatie heeft gered, beslist niet met open armen. Één man zegt:
“Ga weg joh, mafketels. Wie zijn jullie om mij te vertellen wat ik moet doen? Ik ga helemaal nergens heen.”
Als het licht wordt…
Bij daglicht vindt de politie meer dan dertig achtergelaten wapens verspreid over het maisveld en de tuin van de buren: pistolen, maar ook lange vuurwapens. Pas dan wordt duidelijk hoe massaal en georganiseerd de aanval was. De agenten die toegesneld kwamen, hebben met groot risico voor eigen leven een moordmissie afgebroken.
