Nikie (32) krijgt opnieuw borstkanker: ‘Borst is eraf, maar mama blijft nog’
Oktober is borstkankermaand, maar voor Nikie Arts (32) uit Rosmalen voelt die maand dit jaar wel even anders. Ze dacht dat ze de ziekte achter zich had gelaten, maar vorig jaar kwam de borstkanker terug. Nu deelt ze haar verhaal om andere mensen een hart onder de riem te steken.
Een knobbeltje tijdens de zwangerschap
Nikie was 29 toen ze voor het eerst hoorde dat ze borstkanker had. Tijdens haar zwangerschap – ze was in verwachting van haar derde kindje – voelde ze al een knobbeltje in haar borst. Ze ging ervan uit dat het erbij hoorde, want zwangerschap doet nou eenmaal veel met je lichaam. Maar toen haar zoontje eenmaal geboren was, begon ze toch te twijfelen. “Eigenlijk moest de borstvoeding op gang komen en ik hoopte dat het knobbeltje kleiner zou worden.” Dat gebeurde dus niet.
Uiteindelijk stapte ze naar de huisarts, die haar meteen doorstuurde naar het ziekenhuis. “Bij de echo zagen ze ook onrustige cellen in de oksel.” Toch zat Nikie op dat moment nog op de roze wolk na de geboorte van haar zoontje en drong het allemaal nog niet zo tot haar door.
Uitzaaiingen en een positieve instelling
De boodschap bleek pittig: er waren uitzaaiingen en de artsen vroegen zich hardop af of behandelingen nog wel zin hadden. Nikie bleef er echter rustig onder. “We leven anno 2023, waarin borstkanker goed te genezen is. Dit gaan we doen.”
En haar houding wierp zijn vruchten af. De behandelingen sloegen aan en stapje bij beetje durfde Nikie weer in de toekomst te geloven. Als de laatste scans goed zouden zijn, hoefde ze alleen nog maar voor routinecontroles langs te komen. “Ik zou een hoofdstuk afsluiten.”
‘Weer foute boel’
Maar bij de laatste controlescan in 2025 ging het mis. “Ik had net tegen mijn kinderen gezegd dat ik beter was, maar dat was alsnog niet zo.” Een enorme klap. Toch waren de artsen dit keer meteen positiever en zagen ze wél mogelijkheden voor een behandeling. Dat maakte Nikie juist onzeker. “De eerste keer had ik mazzel. Maar als het weer terugkomt, betekent het dat de chemo niet heeft gewerkt.”
De borst eraf
De nieuwe behandeling heeft flinke gevolgen. Twee weken geleden moest alsnog één borst worden geamputeerd. “Dat was echt wel een stap die ik moest nemen”, kijkt Nikie terug. Lichamelijk zit ze nog niet op haar oude niveau: ze is snel moe en tillen is lastig. Gelukkig staat haar omgeving klaar. Familie en vrienden helpen met huishoudelijke klusjes en het opvangen van de kinderen.
“De borst is er nu af, maar mama blijft nog even. We hebben nog een toekomst met ons vijven”, zegt ze.
Positief blijven
Ondanks alles probeert Nikie de moed erin te houden – en die instelling deelt ze graag met anderen die met borstkanker te maken krijgen. Daarom heeft ze een Instagramaccount waarop ze allerlei video’s deelt. “Je kunt nog steeds leuke dingen doen en genieten van het leven. Het gaat echt niet iedere dag goed, maar we kunnen blijven hopen.”
Onderwerp van artikel
40 jaar na penisreconstructie nu ook clitoris mogelijk
Elk jaar krijgen zo’n 450 vrouwen in ons land de diagnose vulvakanker – kanker aan de schaamlippen. En dat aantal groeit de laatste tijd. Herma is een van hen. Drie jaar geleden hoorde ze dat ze het had en geopereerd moest worden. Toch was ze verrast toen haar dokter opperde om tijdens diezelfde operatie haar clitoris meteen te reconstrueren: “Ik wist direct: dat wil ik. Mijn vrouwelijkheid houden én nog intiem kunnen zijn.” Haar verhaal zie je in de video.
Mieke ten Eikelder is gynaecoloog-oncoloog in het Radboudumc en behandelt al jaren vrouwen met vulvakanker. “Tot voor kort verwijderden we de tumor samen met de clitoris als die er dichtbij zat. Daarna maakten we alles dicht.” Het gevolg: de meeste vrouwen hielden bijna geen gevoel over rond hun clitoris en konden geen orgasme meer krijgen. Een paar jaar terug vroeg een patiënt aan Ten Eikelder of de operatie niet zó kon dat een orgasme misschien weer mogelijk was. “We zijn toen in de literatuur gedoken. Was hier iets over bekend? Niets.”
Al veertig jaar worden penisreconstructies gedaan, maar een clitorisreconstructie bestond nog niet. “Waarom hebben wij dit niet eerder bedacht?” vraagt Ten Eikelder zich af. “Waarom heeft niemand wereldwijd hier eerder aan gedacht?” Vrouwen die op jonge leeftijd genitaal verminkt zijn worden al langer geopereerd, maar het herstellen van de clitoris werkt in die gevallen heel anders – er zit vaak veel tijd en littekenweefsel tussen.
Samen met plastisch chirurg Tim Nijhuis zocht Ten Eikelder naar een nieuwe operatietechniek voor vrouwen met vulvakanker. De clitoris zit vol zenuwen, waarvan we vooral het topje kennen. Moet dat topje door kanker weg, dan maken ze de overgebleven zenuwen los en leggen ze op de plek van het topje. Om die zenuwen weer gevoelig te maken, zochten Nijhuis en Ten Eikelder naar iets anders dan huid om de vulva en clitoris mee te herstellen. Wangslijmvlies bleek het best geschikt. “De binnenkant van je wang is vochtig, mooi glad en dun. Dat lijkt precies op het weefsel dat daaronder bij de vulva zit.” De patiënt merkt er tijdens de operatie niks van, want die duurt hooguit een kwartier langer. Terwijl de oncoloog de tumor weghaalt, haalt de plastisch chirurg alvast het slijmvlies uit de mond en legt dat over de zenuwen van de clitoris.
Inmiddels zijn 23 Nederlandse vrouwen in Nijmegen langer dan een half jaar geleden op deze nieuwe manier geopereerd. Na een paar maanden kon 90 procent van hen weer een orgasme krijgen door stimulatie van de clitoris. “Dat is echt geweldig,” zegt Ten Eikelder. “Het is nog een kleine groep, maar de resultaten zijn veelbelovend.” De artsen hebben geld van KWF Kankerbestrijding gekregen om de techniek aan andere medisch specialisten te leren. Ook andere Nederlandse centra die vrouwen met vulvakanker behandelen kunnen over een tijdje clitorisreconstructies doen. Er is al internationale belangstelling: onlangs gingen de artsen naar Engeland om daar mee te helpen bij een eerste clitorisreconstructie.
Christa Pike nog in leven na poging haar te executeren, luid gesnurk te horen
Executie op het laatste moment tegengehouden
De executie zou eigenlijk gisteren eerder op de dag plaatsvinden, maar werd op het laatste moment tegengehouden. Een uur voordat Christa Pike met een spuitje om het leven zou worden gebracht, besloot een rechtbank in Tennessee dat de doodstraf moest worden uitgesteld. Ze wilden meer informatie over de zaak die in 1996 voor de rechter verscheen.
Hooggerechtshof geeft groen licht
Het Amerikaanse Hooggerechtshof besloot vannacht dat de executie toch door kan gaan. Het zou voor het eerst in 200 jaar zijn dat in Tennessee een vrouw wordt geëxecuteerd.
Dodelijke drugs toegediend, maar Pike snurkt
Persbureau AP schrijft dat Pike twee doses dodelijke drugs kreeg toegediend. Om 19.46 uur (lokale tijd) ging het gordijn van de perszaal dicht. Drie minuten later ging het gordijn weer open en konden de aanwezigen de vrouw luid horen snurken, schrijft het persbureau. Om 20.06 uur ging het gordijn weer dicht, terwijl duidelijk te horen was dat Pike snurkte. Om 20.53 uur ging de microfoon uit en werden verslaggevers weggevoerd uit de perszaal.
Gevangeniswezen geeft geen uitleg
Een woordvoerder van het gevangeniswezen zei geen informatie te kunnen geven over wat er gebeurd was. Advocaten van Pike zeiden tegen The New York Times dat de vrouw nog in leven is. Haar hart klopt nog en ze was hoorbaar aan het snurken, bevestigden zij. Het is onduidelijk wat er is misgegaan.
Achtergrond van de zaak
Christa Pike vermoordde in 1995 als 18-jarige samen met haar toenmalige vriend een 19-jarige vrouw. Advocaten van Pike en verschillende mensenrechtenorganisaties deden tot op het laatste moment pogingen om de executie tegen te houden. De gouverneur van Tennessee, Bill Lee, wees een verzoek daartoe af. De terdoodveroordeling van Pike was al uitzonderlijk. Toen ze op 18-jarige leeftijd op ‘death row’ belandde, was ze de jongste vrouw in de moderne Amerikaanse geschiedenis die in de dodencel terechtkwam.
Zo werkt de veiling van de parken van Peter Gillis: ‘Iedereen een eerlijke kans’
Drie vakantieparken van Peter Gillis gaan donderdag onder de hamer. Geen fysieke veiling in een zaal, maar gewoon lekker online. Wat gaat er precies weg, hoe werkt zo’n digitale veiling en wanneer kan een nieuwe eigenaar de sleutels in ontvangst nemen? Veilingmeester Richard Dieteren legt het allemaal uit.
Schuldeiser Marc van Rooi laat drie parken veilen: Prinsenmeer in Ommel, Brugse Heide in Valkenswaard en Stadsresort Valkenburg. Gillis heeft bij Van Rooi een schuld van meer dan 27 miljoen euro. Sinds januari 2025 heeft hij geen cent meer afbetaald op die lening, en dus wil Van Rooi zijn geld terugzien.
Eerst Prinsenmeer
Donderdagochtend om elf uur gaat Prinsenmeer als eerste onder de hamer. Daarna zijn Brugse Heide en Valkenburg aan de beurt. Als afsluiter kunnen bieders ook nog een bod uitbrengen op alle drie de parken samen.
Prinsenmeer is toch wel het paradepaardje van Gillis. Het park is zo’n 76 voetbalvelden groot en telt meer dan 1500 kampeerplaatsen. Op bijna vijfhonderd jaarplaatsen staan chalets van particuliere eigenaren. Daarnaast worden een discotheek, zwembad, restaurant, indoorspeeltuin, bowlingbanen, snackbar, supermarkt en een bedrijfswoning meeverkocht.
In Valkenswaard gaat het onder meer om 95 kampeerplaatsen, 123 chalets, een receptiegebouw met horeca en kidsclub, twee bedrijfswoningen en een buitenzwembad. Stadsresort Valkenburg is het kleinste park, met onder andere 140 kampeerplaatsen, vier appartementen, twee bedrijfswoningen en een winkel.
Extra seconden
Een veiling duurt normaal gesproken vijf minuten, maar het kan zomaar een uur worden, vertelt Dieteren. “Als er in de laatste dertig seconden een bod komt, gaan er weer zestig seconden bij. Zo krijgt iedereen altijd een eerlijke kans om nog een keer te bieden.” Daarna begint de afslagfase, waarin een hoog bedrag stap voor stap naar beneden gaat. Wie als eerste op de knop drukt of het hoogste bod uitbrengt, wint. Maar misschien ook niet.
Samen of los
Nadat de drie parken los zijn geveild, kan er nog geboden worden op alle drie tegelijk. “We tellen alle hoogste biedingen bij elkaar op en doen daar nog een bedrag bovenop. Dat bedrag wordt steeds kleiner en zodra iemand op ‘mijn’ klikt, is de veiling voorbij”, aldus Dieteren. “Doet niemand dat, dan houden we de losse biedingen aan.”
En dan is het nog niet klaar. Van Rooi kijkt als schuldeiser wie de hoogste bieder is en of hij de parken aan die partij gunt. Dat moet binnen een week gebeuren. “Vaak gaat dat al binnen een paar uur. Meestal kiest de schuldeiser voor het hoogste bedrag”, zegt Dieteren.
Waarborgsom verplicht
Wil je bieden op een van de Gillis-parken? Dan moet je je vooraf registreren en laten legaliseren. “Je meldt je aan op de website én je moet naar de notaris om je identiteit te laten vaststellen”, legt Dieteren uit. “Daarnaast betaal je een waarborgsom. Voor Prinsenmeer is dat 200.000 euro, voor de andere twee parken 50.000 euro per park.”
Hoeveel mensen interesse hebben – oftewel hoeveel waarborgsommen er zijn betaald – wil de veilingmeester niet zeggen. “Maar er is veel interesse. Het komt niet vaak voor dat je de kans krijgt om in één keer dit soort parken te kopen.”
Wachten op sleutels
Iedereen kan de veiling online volgen via de website van Vastgoed Veilingen. Je ziet dat er geboden wordt en wat er geboden wordt, maar niet door wie. Dat ziet alleen de notaris in Amsterdam. De hoogste bieder blijft volgens de veilingmeester eerst anoniem.
Als Van Rooi de koper goedkeurt, kan de sleuteloverdracht zo’n vier tot zes weken later plaatsvinden. “De koper heeft vijf weken om het geld over te maken, daarna kan de koopakte getekend worden”, zegt Dieteren. “De koper moet dan de sloten vervangen en de vergunningen opnieuw aanvragen bij de gemeentes.”
Voor de honderden chaleteigenaren die op Prinsenmeer nog een chalet hebben staan, is het dan de vraag of ze terug kunnen komen of dat de nieuwe eigenaar alles ontruimt en een nieuwe weg inslaat.
Moet de AfD verboden worden? Kwestie voor het eerst in parlement Thüringen besproken
Stel je voor: een partij die zo ver is afgegleden dat ze volgens critici in de traditie van het nationaalsocialisme opereert. Klinkt heftig, toch? Dat is precies de discussie die tot middernacht werd gevoerd in het deelstaatparlement van Thüringen. Voor het eerst in een Duits parlement werd er een hoorzitting gehouden over de vraag of de AfD verboden moet worden. En dat leverde behoorlijk wat emoties op.
Voorstanders: “Er kan een moment komen dat het te laat is”
Jurist Hendrik Cremer was duidelijk: volgens hem is de partij zo geradicaliseerd dat een verbod noodzakelijk is. “Er kan een moment komen dat het te laat is,” waarschuwde hij. Zijn boodschap was glashelder: wacht niet te lang.
Tegenstanders: “Politieke heksenjacht”
Aan de andere kant stond AfD-advocaat Christian Conrad, die het allemaal maar onzin vond. Hij noemde het een politieke heksenjacht. “Dit is geen juridische vraag, maar een politieke keuze om een partij te beschadigen,” zei hij. Volgens hem draait het allemaal om politiek, niet om recht.
Waarom dit nu speelt
Sinds de verkiezingszeges van de AfD is de vraag of de partij verboden moet worden weer helemaal actueel. Linkse partijen, waaronder regeringspartij SPD, willen al langer een verbod. Zij zien de AfD als een gevaar voor de democratie en mensenrechten. De veiligheidsdienst bestempelt de partij als deels extreemrechts.
Binnen de CDU/CSU van bondskanselier Merz groeit het geluid om op z’n minst te onderzoeken of een verbod kans maakt. Deelstaatpremier Wüst van Noordrijn-Westfalen is hier voorstander van. Ook zijn er oproepen de partij op deelstaatniveau te verbieden, bijvoorbeeld in Thüringen, waar de partij al vijf jaar als extreemrechts te boek staat.
Hoe werkt zo’n verbod eigenlijk?
Het Constitutioneel Hof kan een verbod onderzoeken, als het daartoe wordt opgedragen door de regering, de Bondsdag of de Bondsraad. Het Hof stemt na lang onderzoek over een verbod, waarbij tweederdemeerderheid van de rechters nodig is. In de jaren 50 werden een neonazistische en een communistische partij verboden. De extreemrechtse partij NPD werd in 2017 na een procedure uiteindelijk niet verboden. Het Hof oordeelde dat de partij ongrondwettelijke plannen had, maar stelde dat de NPD te klein was om haar doelen te realiseren.
2500 voorbeelden van ongrondwettelijke uitspraken
De juridische organisatie Gesellschaft für Freiheitsrechte publiceerde onlangs een rapport met 2500 voorbeelden van ongrondwettelijke uitspraken en plannen van de AfD. Medeauteur Valentina Chiofalo lichtte in het verhoor toe: “De AfD-top roept op tot het opsluiten van politici en verdeelt burgers op basis van herkomst.” Het gaat daarbij zowel om lokale plannen als individuele uitspraken, niet altijd om de officiële partijlijn. Chiofalo wijst echter op het patroon erachter, dat wijst op ongrondwettelijke plannen. “Als wordt opgeroepen tot een hoofddoekverbod, dan ontzegt het moslims de openbare ruimte.”
Het verschil tussen woorden en daden
Veel aandacht ging uit naar het verschil tussen wat de partij officieel zegt en hoe partijleden het uitleggen. Zo gebruikt de partij de omstreden term ‘remigratie’ voor vluchtelingen zonder verblijfsrecht, maar spreken individuele AfD’ers over een veel grotere groep, tot miljoenen mensen. “U wijst zulke invullingen van die term niet af,” zei jurist Chan-Jo Jun gericht tegen de AfD-fractie. Op die manier hoeft de AfD zelf geen ongrondwettelijke plannen op te schrijven en kan het zo een partijverbod ontlopen. Volgens staatsrechthoogleraar Kyrill-Alexander Schwarz kan het desondanks als partijlijn worden gezien. “Als u zulke uitspraken gedoogt, kan dat de hele partij worden aangerekend.”
Hape Kerkeling: “Wie zwijgt, kiest een kant”
De meest opvallende inspreker was komiek Hape Kerkeling. Hij spreekt zich geregeld uit tegen de opkomst van extreemrechts. “Dit land weet hoe democratie zichzelf kan afschaffen, als genoeg mensen wegkijken,” waarschuwde hij. “Wie zwijgt als de democratie wordt aangevallen, kiest een kant. Ook als iemand denkt neutraal te zijn.” Kerkeling hoopt dat juist in Thüringen wordt opgeroepen tot een AfD-verbod. “Uitgerekend hier, waar in 1930 de eerste NSDAP-minister aantrad en waar Buchenwald ligt.” In dat concentratiekamp zat zijn grootvader jarenlang gevangen. Kerkeling kreeg als enige spreker applaus, tegen de reglementen in.
De AfD schuift Maaßen naar voren
De AfD schoof Hans-Georg Maaßen naar voren. De voormalige inlichtingenchef is zelf in opspraak geraakt vanwege extreemrechtse ideeën. Maaßen zegt geen verborgen agenda bij de AfD te zien. “Ik zie ook niet dat zij de rechtsstaat afwijzen.” Wat hem betreft zou juist Die Linke verboden moeten worden, als “extreemlinkse partij”.
Sceptici en optimisten
Vooral CDU/CSU is sceptisch over een verbodsprocedure, mede omdat de AfD ervan zou kunnen profiteren als de partij uiteindelijk niet wordt verboden. Dat ziet jurist Jun anders. Hij denkt dat zo’n procedure de AfD hoe dan ook zal veranderen. “Het zal de partij aansturen afstand te nemen van extremistische ideeën en figuren.”
“Zo dichtbij waren we nog nooit”
De kansrijkste meerderheid om een verbodsprocedure te starten, is in de Bondsraad, waar de deelstaten vertegenwoordigd zijn. Na de recente deelstaatverkiezingen komt daar een meerderheid voor voorstanders in beeld. “Zo dichtbij waren we nog nooit,” zegt de Thüringse minister van Binnenlandse Zaken Maier (SPD). Het deelstaatparlement in Thüringen zal naar aanleiding van het verhoor binnenkort een oordeel vellen, of zij een verbodsaanvraag steunen.
Hackers Flink kregen, ondanks ultimatum, nog geen geld van slachtoffers
Afpersingspoging bij Flink: hackers wachten nog op betaling
De criminelen achter de hack bij boodschappenbezorger Flink hebben tot nu toe nul op het rekest gekregen. Vorige week wisten ze binnen te dringen bij het bedrijf, en sindsdien proberen ze medewerkers en klanten onder druk te zetten met een simpel dreigement: betalen, of jullie gegevens gaan online. Tot op heden heeft niemand toegehapt.
De afpersingsmail in detail
RTL Nieuws wist de hand te leggen op de e-mail die 32 Nederlandse Flink-klanten hebben ontvangen. De boodschap is duidelijk: “Je ontvangt deze e-mail omdat we jouw persoonlijke informatie via een hack van Flink hebben gestolen.” De hackers eisen een schamele 0,005 ETH — omgerekend ongeveer tien euro — per persoon. Betalen moet voor 2 oktober, anders belandt de buit op het dark web.
Een miljoen klanten en duizenden medewerkers
Volgens de hackers hebben ze de gegevens van een miljoen klanten en meer dan tienduizend medewerkers in handen. Als Flink zelf over de brug komt met 100 ether, oftewel zo’n 238.000 euro, beloven ze alle data te wissen. Een klassiek afpersingsverhaal dus.
Geen betalingen tot nu toe
Omdat de blockchain waarop cryptomunten draaien openbaar is, kunnen we met eigen ogen zien dat er nog geen cent naar de hackers is overgemaakt. De buit bestaat volgens de criminelen uit woonadressen, telefoonnummers, e-mailadressen en bestelgegevens van Flink-klanten. Wachtwoorden en financiële gegevens zouden niet gestolen zijn, aldus Flink.
