Minister en medewerker onwel na nachtelijk begrotingsmarathon
Het jaarlijkse Vlaamse begrotingsoverleg is dit keer écht uit de hand gelopen — tot op het punt dat zowel een minister als een partijmedewerker letterlijk niet meer konden doorgaan.
Vicepremier Hilde Crevits (CD&V) en een kabinetsmedewerker van Vooruit zijn tijdens het nachtelijke marathonoverleg over de begroting voor 2027 onwel geworden. De onderhandelingen tussen N-VA, CD&V en Vooruit duurden al dagen — en werden in de slotfase zelfs tot diep in de nacht voortgezet, omdat de regeringsverklaring vandaag om 14.00 uur moest worden ingediend.
Met ruim 1,6 miljard euro aan bezuinigingen op de planning was duidelijk: dit zou geen makkie worden. “Dit is de grootste oefening die we ooit hebben moeten doen”, had Vlaams financieminister Ben Weyts (N-VA) al eerder gezegd. En Crevits gaf tijdens een korte pauze toe: “Het gaat absoluut moeilijk — maar we werken naarstig verder.”
Om 06.37 uur ‘s ochtends plaatste CD&V-minister Brouns nog een foto op Instagram met de boodschap dat de besprekingen nog volop aan de gang waren. Maar rond het middaguur sloeg de vermoeidheid toe. Eerst werd de kabinetschef van Vooruit onwel — journalisten buiten het gebouw zagen plots een ambulance aankomen. De medewerker werd naar het ziekenhuis gebracht. Kort daarna bleek ook Crevits te zwak om verder te gaan. Haar collega Brouns nam tijdelijk haar taken over.
Premier Matthias Diependaele (N-VA) kondigde vervolgens aan dat de regeringsverklaring wordt uitgesteld tot woensdag — en het debat daarover pas vrijdag plaatsvindt. “Ik denk dat de gezondheid van onze medewerkers en onszelf belangrijker is”, zei hij, toen hij werd gevraagd naar de gemiste deadline. Hij beweerde dat ze bijna klaar waren: “We zaten in het laatste nalezen van de tabellen, eigenlijk op een zucht van een akkoord.”
De oppositie reageerde scherp. Chris Janssens (Vlaams Belang) noemde de situatie “de zelfgezochte tol van uw nachtelijke schijnvertoningen” en sprak van politiek theater. Anders vond dat Diependaele veel eerder had moeten beginnen: “Weken en maanden niks doen en dan alles op 48 uur willen oplossen in nachtelijke marathonvergaderingen tot mensen er letterlijk bij neervallen — dit is het toonbeeld van hoe het niet moet.” Een ander parlementslid vergleek de regering zelfs met “de breiclub van Moerbeke” — en vond die nog professioneler.
Diependaele gaf uiteindelijk toe dat de werkwijze “niet de ideale manier van werk is”. Hij voegde teleurgesteld toe dat hij, gezien de omstandigheden, had gehoopt op wat “meer menselijkheid” in het parlement. Over de medewerker zei hij dat het geen kwestie was van een simpele “appelflauwte”, en verwierp hij nadrukkelijk de suggestie dat de onwelwording een excuus was om de verklaring uit te stellen. “Ik kijk in elk geval uit naar de inhoudelijke debatten — dat zal een mooie worden.”
Berendsen roept Israëlische ambassadeur op: “Leg uit waarom jullie Nederlandse diplomaten wegsturen”
Minister Berendsen van Buitenlandse Zaken heeft de Israëlische ambassadeur in Nederland, Zvi Aviner Vapni, formeel ontboden naar het ministerie. De reden? Israël heeft onlangs de diplomatieke status ingetrokken van meerdere medewerkers van de Nederlandse vertegenwoordiging in Ramallah — op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever. Die medewerkers moeten nu binnen zeven dagen het gebied verlaten.
Berendsen maakte het bekend tijdens een gezamenlijke persconferentie met zijn Duitse collega Wadephul, die op bezoek is in Den Haag. Hij noemde het uitzetten van de Nederlandse diplomaten “onnodig” en wil van de ambassadeur duidelijkheid over waarom deze stap is genomen — en wat de gevolgen zijn voor de bilaterale betrekkingen.
De ambassadeur komt dinsdag of woensdag langs op het ministerie om uitleg te geven.
Dit is niet de eerste keer dat Berendsen de Israëlische ambassadeur op het matje roept. In mei van dit jaar gebeurde het al eerder, toen Nederland kritiek had op de manier waarop Israël de activistenvloot naar Gaza had onderschept — en hoe de opvarenden daarna werden behandeld.
De Israëlse maatregel volgt op recente Nederlandse stappen tegen Israël, waaronder een importverbod voor goederen uit illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever én de Golanhoogten.
Rotterdammer (19) krijgt acht maanden cel voor dodelijk ongeluk met zwangere vrouw
Een 19-jarige jongen uit Rotterdam moet acht maanden de gevangenis in omdat hij tijdens een extreem roekeloze rit een 33-jarige zwangere vrouw doodreed. De rechtbank in Rotterdam oordeelde ook dat hij vijf jaar lang geen auto mag besturen — een harde boodschap na een ongeluk dat op 23 maart 2025 plaatsvond.
Op het moment van het ongeluk was Ali A. nog maar net 18 en had hij pas kort daarvoor zijn rijbewijs gehaald. Volgens Rijnmond wilde hij de gloednieuwe BMW X1 waarin hij zat graag ‘uitproberen’ — en dat deed hij op een manier die absoluut niet meer te verantwoorden was: in plaats van de toegestane 50 km/u reed hij 115 km/u door Rotterdam. Tijdens een gevaarlijke inhaalmanoeuvre raakte hij de auto van de vrouw, die toen 14 weken zwanger was. Haar wagen sloeg tegen een boom, terwijl de zijne in het water belandde.
Na het ongeluk rende Ali gewoon weg — en gooide onderweg twee busjes anti-stofspray weg. Dat spul wordt soms gebruikt om een korte high te krijgen. Of hij op dat moment onder invloed was, kon de rechtbank niet vaststellen: het bloedmonster dat daarover uitsluitsel zou geven, was per ongeluk vernietigd.
Zijn advocaat pleitte ervoor dat hij als minderjarige volgens het jeugdstrafrecht moest worden berecht — maar de rechter koos voor volwassen strafrecht. Toch hield ze wel rekening met zijn leeftijd. En met de impact: “Je hebt diep en onherstelbaar leed veroorzaakt bij de nabestaanden”, stelde de rechtbank.
Tijdens het proces liet de broer van het slachtoffer weten: “Je bent met je volle verstand in een moordwapen gaan zitten.” En haar moeder: “Je reed als een dolle. Er zijn te veel jonge mensen zoals jij. Te veel testosteron, te weinig hersens.”
De acht maanden cel komen overeen met de eis van het Openbaar Ministerie. Ali was niet aanwezig bij de uitspraak.
Iraniërs in Nederland staan plots op een ‘landverraderslijst’ – “Alsof ik een crimineel ben”
Het klinkt als iets uit een dystopische film, maar het gebeurt echt: het Iraanse regime heeft een nieuw online platform gelanceerd – genaamd Alaj, wat ‘genezing’ betekent – waarop burgers vrijelijk informatie kunnen invoeren over Iraniërs die niet meer in Iran wonen. Denk aan ID-nummers, adressen, burgerlijke staat… en ja, ook foto’s en namen. Op de staatstelevisie werd het platform groot aangekondigd, met de duidelijke uitleg: het doel is om ‘landverraders’ in het buitenland op te sporen en te straffen. Volgens Alaj zijn er al zo’n 600 mensen geïdentificeerd dankzij tips van gewone burgers.
Dat soort ‘burgerhulp’ bij het opsporen van politieke tegenstanders is niet nieuw in Iran, legt Ladan Rahbari – hoofddocent sociologie aan de Universiteit van Amsterdam – uit. Maar dit? Dit is wel écht een nieuwe laag: een openbaar doxing-platform, waarop persoonlijke gegevens zonder toestemming worden gepubliceerd. “Belachelijk”, noemt ze het – en toch past het volledig binnen de huidige strategie van het regime. Dat voelt zich dit jaar sterker dan ooit, vooral omdat de Iraanse diaspora wereldwijd – van Canada en de VS tot Europa – zich steeds krachtiger organiseert. Vanuit Teheran wordt dat gezien als een groeiende bedreiging van buitenaf. En daarbij komt nog: het regime voelt zich zelfverzekerder, onder andere door wat ze zien als successen in hun confrontatie met de Verenigde Staten. Gevolg? Meer repressie. Veel meer.
Negin Nafissi, een Iraanse activist die zestien jaar geleden naar Nederland vluchtte, merkt dat verschil in de praktijk. Ze spreekt zich hier regelmatig uit over Iran – en kreeg daar al eerder bedreigingen voor. Maar nu voor het eerst zag ze zichzelf letterlijk op een pro-Iraanse website staan: op een lijst van ‘landverraders’. Bij haar foto staat een waarschuwing: “Als iemand samenwerkt met deze persoon, dan heeft dat gevolgen.”
“Alsof ik een of andere crimineel ben”, zegt ze met een zucht. “Dat is nieuw voor mij.”
En net als bij Alaj wordt ook hier gevraagd om extra persoonlijke info over de afgebeelde mensen – namen van familieleden, sociale media-profielen, woonplaatsen… Dat maakt Nafissi onrustig. “Er is een Iraanse jongen in Nederland die me stalkt, omdat hij het oneens is met wat ik zeg. Als hij bepaalde informatie zou delen, kan dat mijn naasten in Iran in groot gevaar brengen.” En dat is precies hoe het regime werkt: via angst, op afstand, over grenzen heen. Het richt zich niet alleen op dissidenten zelf, maar ook op hun families thuis – en dat dwingt veel mensen ernaar toe om hun mond te houden of minder actief te worden in politieke zaken.
Nafissi heeft daarom voorzorgsmaatregelen genomen: ze vroeg haar contacten in Iran om haar te ontvolgen op Instagram en om voortaan indirect met haar te communiceren. Maar zwijgen? Dat weigert ze. “Dat rebelse gaat het altijd winnen”, lacht ze eerst – maar dan keert haar serieuze toon terug: “Nee, ik wist waar ik aan begon. Het worstcasescenario, daar heb ik rekening mee gehouden.”
En het is niet alleen online intimidatie. Op 15 september waarschuwden de AIVD, de Amerikaanse FBI en het Britse cybersecuritycentrum NCSC gezamenlijk dat Iran actief spionagesoftware gebruikt om kritische Iraniërs in het Westen in de gaten te houden. Via sociale media proberen Iraanse diensten vertrouwen op te bouwen – en daarna vragen ze om het downloaden van een ‘onschuldig’ bestand. Zodra dat gebeurt, hebben ze volgens de AIVD volledige controle over het apparaat.
Bijzondere tattoo duikt op: ‘De moedervlek is Grave’
Pepijn van Delden (28) uit Grave had altijd een hekel aan zijn moedervlek — tot hij er een grappige, bijna stedelijke functie aan gaf. In plaats van hem te verbergen, liet hij een gedetailleerde kaart van Nederland rondom de vlek tatoeëren… zodat de moedervlek precies op de plek van Grave valt. Ja, letterlijk: zijn eigen woonplaats is nu het ‘centrum’ van Nederland op zijn huid.
“Sinterklaas weet straks precies waar hij heen moet”, plaagt Pepijn over de komende landelijke intocht die binnenkort in Grave plaatsvindt. Dat gesprek ontstond tijdens een rondje door de stad met Omroep Brabant, die onderweg was op zoek naar de nieuwe beste vriend van Sinterklaas — de opvolger van Stefan de Walle. En ja, Pepijn, barman van beroep, kwam daarbij ook aan bod.
“Altijd als ik mijn shirt uittrok — bij het zwemmen of op het strand — vond ik die moedervlek gewoon niet mooi”, legt hij uit. Tot hij een soortgelijke tattoo zag bij rapper Gers Pardoel. Daar werd het ineens een idee: “Nu laat ik mijn moedervlek juist graag zien!”
Flevoland? Die is even vergeten
Maar zoals vaak met spontane creatieve beslissingen: het is niet helemaal perfect. Er mist één provincie op de kaart: Flevoland. “Ik heb een heel oude kaart gebruikt — uit 1900 of zo”, geeft Pepijn lachend toe. “Dat is maar een klein dingetje. Ik heb er eerlijk gezegd niet echt over nagedacht.”
En toch: hij is dol op deze tattoo. “Ik houd eigenlijk niet eens van tattoos. Maar deze is zo goed dat ik er niet omheen kan.” Op zijn andere arm prijkt trouwens nog een tweede eerbetoon aan zijn thuis: de skyline van Grave.
Een moedervlek met meetfunctie
De vlek zelf blijft voorlopig gewoon zitten. “Ik heb altijd gezegd: als de moedervlek ooit even groot wordt als heel Brabant, dan moet ik even langs bij de huisarts”, lacht hij. “Het is een goede graadmeter.”
🎪 150 minderjarigen weggestuurd op CityFest omdat ze hadden gedronken — rust op het terrein
Op CityFest in Veldhoven zijn van vrijdag tot en met zondag maar liefst 150 minderjarigen naar huis gestuurd omdat ze bij de ingang beschonken bleken te zijn. De festivalorganisatie had daar bewust blaastesten staan: wie een te hoog alcoholgehalte had, mocht niet naar binnen — en werd direct op de fiets gezet richting huis.
“Dat moeten meer festivals doen”, vindt Bernard van ’t Klooster, alcoholpreventiemedewerker bij Novadic-Kentron.
“Ik vind het heel goed als gemeenten bij openbare evenementen hier serieus mee omgaan. Maar wat gebeurt er dan écht als een jongere beschonken blijkt? Wordt hij of zij dan gewoon bezopen op de fiets naar huis gestuurd?”
Organisator Renzo Dielesen is daar duidelijk over: ouders worden niet automatisch gebeld. Alleen als een jongere niet meer veilig kan fietsen óf als er medische redenen zijn, wordt er actie ondernomen.
“Principe: als ze hierheen kunnen fietsen, kunnen ze dat ook terug”, zegt hij. Op vrijdag stuurde het team al meer dan honderd bezoekers op die manier weg. Zaterdag en zondag daalde het aantal flink: rond de dertig op zaterdag, en nog minder op zondag. “Na vrijdag waren de meesten blijkbaar wel afgeschrikt”, legt Dielesen uit.
De blaastesten zijn sinds 2023 een vaste aanwezigheid op CityFest — een reactie op de toegenomen drankgebruik na corona. “Er werd veel gevochten, jeugd lag soms tegen de hekken. Nu is het door de controles veel rustiger”, zegt hij.
Maar rust heeft wel zijn prijs: op vrijdag stond er een wachtrij van 200 meter lang, met wel 600 mensen. Een bezoeker vertelde dat hij anderhalf uur moest wachten; Dielesen spreekt van een gemiddelde wachttijd van rond de dertig minuten.
Toch is Van ’t Klooster voorzichtig met te veel hoop: “Een eenmalige oplossing heb je nooit. Een quick fix is er niet.” Wel laat zo’n festival volgens hem duidelijk zien waar het voor staat: NIX18 — geen alcohol voor minderjarigen.
En Dielesen is tevreden: “We merken echt dat er veel meer rust is. De jeugd die thuis indrinkt, komt er niet meer in.”
