Ngetich wint WK halve marathon in recordtijd, Almgren sprint naar goud
Een historische dag voor Ngetich – en voor de halve marathon!
Agnes Ngetich heeft op de wereldkampioenschappen atletiek op de weg écht een stempel gedrukt. De 25-jarige Keniaanse won de vrouwenhalve marathon in Kopenhagen met een tijd van 1:05.15 – en ja, dat is écht snel. Ze liet haar landgenote Veronica Loleo maar liefst vijftig seconden achter zich. En het wordt nog indrukwekkender: dit was de snelste tijd ooit gelopen in een officiële wedstrijd waarbij alleen vrouwen meededen over 21,1 kilometer. Het oude ‘officieus’ wereldrecord (1:05.16) stond al sinds 2020 op naam van Peres Jepchirchir – dus Ngetich haalde het met één seconde. Het officiële wereldrecord (1:02.52 van Letesenbet Gideu uit 2021) werd weliswaar sneller gelopen, maar dan met mannelijke gangmakers op de marathon van Valencia – iets wat bij deze WK-wedstrijd niet gold.
Ngetich begon als een speer, liep vanaf het eerste kilometerbord alleen aan kop, en bleef rustig maar onverbiddelijk uitlopen op haar concurrenten: naast Loleo ook Florence Niyonkuru (Rwanda), Daisilah Jerono (Kenia) en Emma Grace Hurley (VS). Uiteindelijk pakte Niyonkuru het brons. En let op: net als in januari in Tallahassee (waar ze al wereldkampioene cross country werd), was Ngetich op Deense bodem simpelweg onbereikbaar.
Almgren zet Zweden op de kaart – met een sprint die geen weerstand kent
Bij de mannen was het Andreas Almgren die de gouden plak mee naar huis nam – en hoe! De Zweed trok in Kopenhagen een machtige eindsprint uit de mouw en liet zowel Keniaan Nicholas Kipkorir als Ugandees Joshua Cheptegei in de steek. Zijn tijd van 58:06 betekent niet alleen wereldtitel, maar ook een verbetering van zijn eigen Europees record – met maar liefst 35 honderdste. Voor Zweden was het bovendien de allereerste WK-titel ooit op de halve marathon.
En Almgren is duidelijk in topvorm: pas vorige maand pakte hij al goud op de 10.000 meter bij de Europese kampioenschappen op de baan. Op de vorige WK in 2025 eindigde hij daar op dezelfde afstand op een sterke derde plaats.
WK-debutant Filmon Tesfu (Zweden) eindigde intussen op de dertigste plek met een tijd van 1:01.40. Vorig jaar liep hij op precies hetzelfde parcours nog sneller (1:00.50), en eerder dit jaar kwam hij in Lissabon zelfs tot op 0,17 van het nationale record van Abdi Nageeye (1:00.21).
(Let op: de andere onderwerpen uit de samenvatting – zoals Kejelcha’s wereldrecord, de Nederlandse atleten, Ingebrigtsen, Broeders-Bol en Douglass’ zwemrecord – behoren niet bij dit artikel en zijn daarom niet opgenomen.)
Feyenoord maakt FC Utrecht in De Kuip volledig kansloos: 5-0 overwinning met sterke individuele prestaties
Feyenoord liet gisteren geen gras overwaaieren tegen FC Utrecht — en dat zeg je niet zomaar. In een overtuigende, bijna onverbiddelijke wedstrijd in De Kuip werd de thuisclub al vroeg boven water en bleef de druk constant op de bezoekers.
Al in de zesde minuut liet Anis Hadj Moussa zien waarom hij zo’n gevaarlijke vleugelspeler is: een solo vanaf rechts, voorbij meerdere verdedigers, en dan zelf de bal in het net tikken. Drie minuten later was het weer raak: Nacho Ferri schoof rustig binnen het strafschopgebied de bal naar binnen na een aangeven van landgenoot Mika Mármol. En toen Hadj Moussa in de 33e minuut — opnieuw in de korte hoek — zijn tweede doelpunt maakte, stond het al 3-0. Geen wonder dat Utrecht na de pauze met een zware kop terugkwam.
In de tweede helft werd het alleen nog maar erger. Luciano Valente benutte in de 53e minuut een strafschop nadat Niklas Vesterlund met de hand had ingegrepen. En toen invaller Gaoussou Diarra kort daarna een snelle counter afmaakte, was de eindstand van 5-0 een feit. Tegen het einde van de wedstrijd maakte ook Reiss Nelson zijn rentree — in de 78e minuut — en voegde zich weer naadloos in het spel.
FC Eindhoven pakt drie punten tegen FC Emmen — Brabanders blijven ongeslagen in eigen stadion
FC Eindhoven heeft zaterdagavond een mooie 3-1-overwinning geboekt op FC Emmen in het Jan Louwers Stadion. Een avond vol dynamiek, een paar grote momenten — en vooral veel plezier voor de thuispubliek. De Brabanders kwamen via Rayan Buifrahi, Kevin van Veen én debutant Antonio Bazdaric op de zege, terwijl een rode kaart voor Emmen het duel definitief deed kantelen.
Hoe het begon: rustig maar alert
De wedstrijd begon wat afwachtend, met FC Eindhoven nog even op zoek naar ritme. Al in de zesde minuut moest verdediger Owen Renfrum echter wel snel toeslaan om een gevaarlijke aanval van Emmen te stoppen. Niet lang daarna had Siegert Baartmans een kans op de openingstreffer, maar zijn afronding na een fraaie combinatie ging net naast.
Buifrahi breekt het ijs
In de 38e minuut kwam de eerste doelpuntmogelijkheid toch tot stand — en deze keer wist Rayan Buifrahi er wel mee te slagen. Hij koppen de bal voorbij de uitstormende Emmense doelman en schoof hem rustig in het doel: 1-0.
Emmen reageert — maar dan gebeurt het
Na rust kwam FC Emmen snel terug: Jack Cooper-Love tikte een rebound eenvoudig binnen voor 1-1. Maar in de 58e minuut draaide alles weer. Joshua Mukeh van Emmen kreeg rood na een handsbal — en daarmee een vrije trap op een gevaarlijke positie.
Van Veen krult, Bazdaric beslist
Kevin van Veen liet zijn klasse zien: een prachtige vrije trap recht in de kruising — 2-1. Daarna bleef FC Eindhoven de bovenliggende partij, met kansen voor onder anderen Guus Beaumont. En in de blessuretijd kwam de ultieme toegift: debuteerder Antonio Bazdaric scoorde met zijn tweede poging (na een gekeerde eerste schot) de 3-1.
Wat nu?
FC Emmen probeerde met tien man nog te componeren, maar kwam niet meer tot een serieuze kans. FC Eindhoven hield de controle tot het laatste fluitsignaal — en blijft daarmee ongeslagen in eigen huis.
De volgende wedstrijd staat gepland voor zaterdag 26 september: dan reist de ploeg naar het Rat Verlegh Stadion voor een Brabantse derby tegen NAC Breda. Aftrap is om acht uur ’s avonds.
Xavi belde journalisten persoonlijk om te zeggen dat iets niet klopte
Je zou het bijna niet geloven, maar het is waar: Xavi Hernández belde zelf journalisten op – niet via een communicatieafdeling, niet via een persvoorlichter, maar gewoon met zijn eigen telefoon – om te zeggen: “Hé, dat klopt niet wat jullie net schreven. Laten we er even rustig over praten, misschien kunnen we samen een kopje koffie drinken.”
Dat deed hij regelmatig tijdens zijn tijd als trainer van FC Barcelona. Niet uit arrogantie, maar juist uit een soort onrustige eerlijkheid en een sterke behoefte aan verbinding. Voor Xavi was de pers geen vijand, maar ook geen afstandelijke entiteit – het waren mensen met wie hij wilde praten, uitleggen, soms zelfs verzoeken. En dat maakte het helemaal niet makkelijker voor hem. Want terwijl hij probeerde transparant te zijn, werd het contact met de media juist steeds vermoeiender.
Zijn relatie met de media was een spiegel van zijn periode bij Barça: intens, emotioneel, soms rauw – en uiteindelijk uitputtend.
Een coach die luistert (en belt)
Volgens Santi Giménez, voetbaljournalist van dagblad AS, was Xavi nooit de type trainer die zich achter een muur van officiële verklaringen verschuilde. “Hij maakte zich misschien te veel zorgen over wat er werd gezegd”, legt Giménez uit. “Als Barça-fan kreeg hij alle kritiek mee – en dat raakte hem diep.” Dat leidde tot momenten waarop hij spontaan belde, niet om te schelden, maar om te corrigeren, te verduidelijken of gewoon om te zeggen: “Dat is niet hoe het zat.”
Een ongebruikelijke manier van omgaan met de media – vooral in een club als Barcelona, waar elke woordwisseling onder een microscoop ligt. Maar voor Xavi was het logisch: als je iets belangrijks zegt over jouw werk, dan wil je dat het goed staat. En daarvoor nam hij de telefoon op.
Waarom het uiteindelijk toch niet goed ging
Die openheid had ook een keerzijde. Toen Xavi in maart 2024 twee Spaanse journalisten aanklaagde wegens “leugens en verzinsels”, was het geen plotselinge wending – maar het hoogtepunt van een langdurige spanning. Hij had al eerder geprobeerd de toon te bepalen, de verwachtingen te temperen, de realiteit te benoemen. Maar toen hij openlijk sprak over de financiële chaos bij Barça, trok hij de woede van voorzitter Joan Laporta op. De band tussen coach en bestuur verslechterde snel.
En terwijl de resultaten achterbleven – uitschakelingen, achterstanden, twijfel – werd Xavi’s persoonlijke betrokkenheid bij de media steeds zwaarder. Niet omdat hij het niet wilde, maar omdat hij het te serieus nam.
Wat dat betekent voor Oranje
Nu Xavi bondscoach is van Nederland, is die vraag: “Hoe gaat hij om met de Nederlandse pers?” opeens heel actueel. Zal hij dezelfde directe, persoonlijke aanpak blijven hanteren? Of past hij zich aan aan de andere cultuur, de andere verwachtingen, de andere tempo’s?
Eén ding is zeker: Xavi is geen coach die zich terugtrekt. Hij zoekt verbinding. En als hij denkt dat iets onterecht is geschreven, dan neemt hij waarschijnlijk weer gewoon de telefoon.
FC Den Bosch flitst Helmond Sport van het veld met een snelle 2-1-overwinning
FC Den Bosch heeft vrijdagavond in het Stadion De Vliert een spannende en opzwepende wedstrijd gewonnen van Helmond Sport: 2–1. En hoe dan ook — de start was echt flitsend. Binnen vijftien minuten stonden de Bosschenaren al twee keer op het scorebord, en hoewel Helmond Sport nog één keer wist terug te komen, bleef de stand daarna onaangetast. Een avond vol energie, timing en knappe momenten — vooral in de eerste helft.
Een start als een raket
Al in de allereerste minuten liet FC Den Bosch merken dat ze niet van plan waren om zomaar toe te kijken. Al na drie minuten kreeg Monzialo Barglan een kans, maar zijn schot werd net op tijd gestopt door Helmond-doelman Bergsen. En dan kwam het eerste doelpunt: een slimme variant op een hoekschop, uitgevoerd door Silvan Bröker — de centrale verdediger tikte de bal rustig in de doelmond, achter de keeper: 1–0.
De druk bleef hoog. Nog een hoekschop, weer een harde poging van Monzialo — weer gestopt door Bergsen. Daarna schoot Boumassaoudi nipt naast met een schot richting de verre kruising. Helmond Sport had even geen ademruimte.
Helmond komt terug… maar FC Den Bosch antwoordt direct
Na twintig minuten kwam de gelijkmaker — maar niet via een Helmond-scoring. Een lage voorzet belandde ongelukkig via een FC Den Bosch-speler in eigen doel: 1–1.
Maar vier minuten later? Weer FC Den Bosch. Mees Laros speelde een lange bal naar Monzialo, die zijn verdediger losliet en vanuit een scherpe hoek schoot — de bal ketste nog af op een Helmond-speler en gleed over de lijn: 2–1. Klaar voor de pauze — met voorsprong.
Na rust: controle, kansen, maar geen verdere doelpunten
In de tweede helft bleef FC Den Bosch aandringen. Fortes raakte de paal, en de rebound van Monzialo trof helaas ook geen doel. Helmond Sport kreeg weinig serieuze kansen om de stand te egaliseren. Het debuut van Giovanni Hessels leverde wat extra frisse energie op — een leuk moment, maar verder bleven de netten stil.
Uiteindelijk eindigde de wedstrijd zoals hij begon: met een sterke, zelfverzekerde overwinning voor de thuisploeg.
Volgende week zondag is er uitwedstrijd tegen De Graafschap. Helmond Sport moet nu snel herstellen na deze nederlaag.
De roerige Barcelona-jaren van coach Xavi: ‘Hij belde journalisten persoonlijk op’
Je kent hem wel: Xavi Hernández, de Catalaanse voetballegende, ex-middenvelder van FC Barcelona en het Spaans elftal, nu plotseling bondscoach van Oranje. Maar voordat hij zich in Nederland aan het Nederlands elftal ging wijden, zat hij middenin een ware storm bij zijn oude club – en die jaren in Barcelona waren anything but rustig.
Een begin vol hoop… en druk
Xavi stapte in november 2021 over als hoofdtrainer van Barcelona, precies op het moment dat de club in een diepe crisis zat: financieel op de klippen, sportief verloren, en met een ploeg die nauwelijks nog herkenbaar was. Toch begon het goed – heel goed zelfs. Met steun van de leiding (waaronder Jordi Cruijff) kreeg hij ruimte om zijn visie te laten groeien. In zijn eerste volledige seizoen pakte hij zowel de competitie als de Copa del Rey. Een feestelijke start – alsof de oude geest van La Masia eindelijk weer terug was.
Maar dan kwam het tweede seizoen. En daar ging het stuk. Uitschakelingen in de Champions League én de beker, een grote achterstand in de league, en steeds meer kritiek van buitenaf. Xavi besloot toen al – in alle openheid – dat hij na afloop zou vertrekken. Voorzitter Joan Laporta overtuigde hem echter drie maanden later om te blijven… om hem vervolgens een maand later toch te ontslaan. Ja, echt: één maand.
Wanneer de telefoon gaat… en het niet de assistent is
Wat veel mensen opviel tijdens die periode? Xavi’s bijzonder persoonlijke relatie met de pers. Hij belde journalisten letterlijk zelf op – niet via een persvoorlichter, maar gewoon: “Hoi, ik las jouw artikel, dat klopt niet helemaal, kunnen we even koffie drinken?” Dat soort dingen. Geen afstand, geen scherm, alleen een eerlijk gesprek. Het klonk nobel, maar in de praktijk werd het voor hem een enorme emotionele last.
Santi Giménez van dagblad AS, die jarenlang over Barça schrijft, legt het zo: “Xavi nam alles mee. Als fan, als voormalig speler, als coach – hij voelde elke kritiek in zijn botten.” En toen het allemaal te veel werd, ging hij zelfs juridisch te werk: in maart 2024 klaagde hij twee Spaanse journalisten aan omdat hij zich door hun berichtgeving ‘belasterd’ voelde. “Ik begrijp kritiek, maar leugens en verzinsels? Daar heb ik genoeg van.”
Speelwijze: rustig, bezittend, en wat saai?
Terwijl zijn opvolger Hansi Flick tegenwoordig wekelijks een voetbalshow neerzet, werd Xavi’s stijl vaak omschreven als… ja, rustig. Zei hij zelf ook: als oud-middenvelder wil hij balbezit, controle, opbouw – geen wild afgaan, maar wel doordachte transities. Geen rock-’n-roll, dus, maar wel een duidelijke filosofie. En ja, sommigen vonden het saai. Maar wat niemand kon ontkennen: hij gaf jonge spelers echt vertrouwen. Lamine Yamal, Pau Cubarsí, Fermín López – zij kregen hun kans onder Xavi, lang voordat ze bekend waren. Dat is typisch Xavi: talent zien, durven inzetten, en erbij blijven.
Waarom Nederland? En waarom nu?
Toen het nieuws rondging dat Xavi Oranje zou gaan trainen, waren veel Catalaanse journalisten eerlijk gezegd verbaasd. “Hij wordt hier vooral gewaardeerd als speler – niet per se als coach,” legt presentator Jordi Grau uit. En Xavi zelf? Volgens Grau sprong hij letterlijk een gat in de lucht na het eerste telefoontje van KNVB-directeur Nigel de Jong. Voor hem was dit geen logische stap – maar wel een enorme kans.
En hoewel hij nog geen ervaring heeft als bondscoach, gelooft Giménez stellig dat hij alles in huis heeft: een scherp oog voor het spel, een sterke voetbalachtergrond, en leerervaring van grootmeesters als Johan Cruijff en Louis van Gaal. “Alle ingrediënten zijn er. Nu moet hij alleen het juiste recept vinden.”
