Oekraïne heeft oud-Ajacied Traoré veranderd: “Zie de waarde van vrede en liefde meer in”
Door Luuk Blijboom, redacteur NOS Sport
Wat mist hij het meest aan Nederland? Stamppot en stroopwafels, dat schiet oud-Ajacied Lassina Traoré als eerste te binnen. Maar sinds de Burkinese spits van Sjachtar Donetsk eerder deze week weer voet op vertrouwde bodem zette voor het Champions League-duel met PSV, beseft hij dat zijn gevoel eigenlijk iets heel anders zegt.
“In vrede kunnen leven.”
Vijf jaar voetballen in Oekraïne hebben hun sporen nagelaten bij de 25-jarige Traoré. Ook voor een voetballer van Sjachtar ligt het pad dat hij dagelijks bewandelt bezaaid met voetangels en klemmen. “En dan heb ik, anders dan de meeste andere mensen in Oekraïne, nog het voorrecht dat Sjachtar me de kans geeft om me volledig op het voetbal te richten.”
Omdat het dagelijks leven in de Donbas te gevaarlijk is, heeft Sjachtar Donetsk het ruim 1.000 kilometer westelijker gelegen Lviv als uitvalsbasis. Traoré: “Die stad staat te boek als de veiligste van Oekraïne, vanwege de nabijheid van de Poolse grens. Toch merk je ook hier dat het leven de laatste tijd weer een stuk gevaarlijker wordt, omdat het aantal Russische luchtaanvallen is toegenomen.”
Bekijk het interview met Traoré hier
Van alle luxe voorzien, toch oog voor het leed
Traoré, die tussen 2019 en 2021 het Ajax-shirt 31 maal droeg en daarin twaalf keer scoorde, woont in Lviv op het van alle luxe voorziene sportcomplex dat de club ter beschikking heeft. Toch verloochent hij zijn voornaam, Burkinees voor ‘schoonheid van karakter’, allerminst. Het leed van de Oekraïners gaat hem aan het hart.
Hij hoeft in Lviv maar om zich heen te kijken om de keiharde werkelijkheid van alledag te aanschouwen. Complete woonblokken die ’s avonds in het donker zijn verscholen, omdat de elektriciteit is uitgevallen. Vervuild bruin leidingwater dat uit de kraan komt als hij zijn handen wil wassen. “Heel confronterend.”
Een zo normaal mogelijk leven
Traoré probeert in Lviv desondanks een zo normaal mogelijk leven te leiden. “Ik doe boodschappen in een winkelcentrum, ga uit eten met vrienden en drink soms ’s avonds ergens een drankje. Dingen die ik in Amsterdam ook deed.”
Oorlog is hem niet vreemd. “In Burkina Faso is ook al jarenlang een gewapend conflict gaande. Dus het is niet zo dat ik in een geheel nieuwe situatie ben beland. Maar in Oekraïne ben ik de waarde van liefde en leven in vrede gaan inzien. Ik besef meer dan ooit hoe belangrijk vriendschap tussen mensen is.”
“Alles went, dus ook een oorlog”
Het klinkt misschien vreemd, zegt Traoré. Maar alles went. Dus ook een oorlog. “Zodra het luchtalarm klinkt, ben je verplicht om de schuilkelder op te zoeken. In het begin wist ik niet hoe gauw ik me in veiligheid moest brengen als de sirenes klonken. Maar, hoe gek én verkeerd dat ook is, gaandeweg raak je eraan gewend en word je een beetje laks. Als nu het alarm afgaat en ik hoor geen drones of raketinslagen, dan blijf ik gewoon thuis op de bank zitten tot het gevaar is geweken.”
“Het is ook wel gebeurd dat ik het luchtalarm niet hoorde, omdat ik een koptelefoon op had tijdens het gamen of lekker hard muziek op had staan. Laatst hadden mijn ploeggenoten het in de kleedkamer over een luchtalarm dat die nacht urenlang had geklonken. Bleek ik daar dwars doorheen te hebben geslapen.”
Voorbereiding op uitwedstrijden
De oorlog maakt ook deel uit van zijn voorbereiding op uitwedstrijden. “In de week voorafgaande aan zo’n duel, vooral als we in Kyiv spelen, volg ik nauwlettend op de apps hoe de veiligheidssituatie ter plaatse is. Hoe vaak gaat het luchtalarm af? Wordt er gebombardeerd? Het komt soms voor dat je met een bang gevoel afreist, omdat je gewoon niet weet wat je te wachten staat. Meestal blijkt het ter plaatse geen enkel probleem om te spelen.”
“In 2021, tijdens mijn eerste seizoen bij Sjachtar, is het een keer of vijf voorgekomen dat een competitiewedstrijd van ons werd onderbroken vanwege een luchtalarm. Daarna is dat een stuk minder geworden. Dit seizoen een keer of drie, mede doordat in bepaalde steden de wedstrijden al om twaalf uur ’s middags beginnen. Dan is de kans op luchtaanvallen niet zo groot. Die vinden meestal plaats als het donker is.”
Principiële keuze
In vijf jaar tijd is Oekraïne onder zijn huid gaan zitten. Deze zomer werd hij dan ook bijzonder onaangenaam verrast toen hij hoorde dat het nationale elftal van Burkina Faso, tegen alle geldende sancties in, in Moskou en Minsk vriendschappelijk ging spelen tegen Rusland en Belarus.
“Het was een keuze die ik nog altijd zeer merkwaardig vind. Voor mij persoonlijk was het vanzelfsprekend om me niet beschikbaar te stellen. Ik ben een mens met principes en zag mezelf daar onder geen beding spelen.”
“Mijn standpunt was duidelijk en werd volledig geaccepteerd door de bond. Wat ook meespeelde was dat ik in die periode met Sjachtar onderhandelde over een verlenging van mijn contract. Ik wilde de zaak niet op scherp zetten.”
Traoré tekende uiteindelijk bij tot en met 2031. Aanbiedingen die hij in de zomer kreeg van met name Turkse clubs legde hij naast zich neer.
Hoop op vrede
Wat rest is de hoop dat de oorlog snel voorbij is. “Dat kan morgen over zijn, maar net zo goed pas over vijf jaar. Ik heb geleerd te leven zoals de Oekraïners: van dag tot dag. Verder kijk ik niet.”
Pepi voelt zich klaar voor hoofdrol bij PSV: ‘Complete spits worden’
Een onvergetelijke Champions League-avond
Stel je voor: je staat in de 87ste minuut met 0-2 achter, en dan draai je het in de 95ste minuut nog om naar een 3-2 overwinning. Dat overkwam Ricardo Pepi dus op een knotsgekke Champions League-avond. “Dit was echt een van mijn mooiste momenten bij PSV”, zegt de spits tegen de NOS. Donderdagavond om 18.45 uur is het weer zover: PSV neemt het op tegen Sjachtar Donetsk, dezelfde tegenstander als toen, ruim anderhalf jaar geleden.
Van supersub naar basisspeler
Maar Pepi is allang niet meer die jongen die in de laatste minuut de belangrijke wedstrijden beslist. Nee, hij staat nu gewoon in de basis en beseft dat dit na een behoorlijk bewogen seizoen zijn jaar moet worden. Je zou bijna vergeten dat die Amerikaanse aanvaller nog maar 23 is, zo lang loopt hij al rond in de eredivisie. In drie seizoenen bij PSV pakte hij drie keer de landstitel en werd hij afgelopen seizoen ook nog eens clubtopscorer.
Blessures en tegenslagen
Toen Luuk de Jong vertrok, mocht Pepi het een jaar geleden eindelijk laten zien als basisspeler. Maar al snel raakte hij geblesseerd. Toen hij terugkwam, was PSV een geoliede machine geworden met twee ’tienen’ als valse spitsen: Ismael Saibari en Guus Til doken om de beurt in de spits op. Voor een ‘echte’ centrumspits was er even geen plek meer. En alsof dat nog niet genoeg was, brak hij in januari bij het maken van een doelpunt ook nog eens onfortuinlijk zijn onderarm.
“El Tren”, zoals zijn bijnaam luidt, belandde mentaal in een lastige periode: “Ik probeerde houvast te vinden in mijn geloof en mezelf te blijven vertellen dat je niet op alles invloed hebt.”
De transfer die niet doorging
Anderhalve maand later werd hij mentaal opnieuw op de proef gesteld. Een fraaie transfer naar de Premier League ketste op het laatste moment af. Fulham had bijna 40 miljoen euro over voor de aanvaller en Pepi had zijn rondleiding op het trainingscomplex in Londen al gehad.
“Dat was geen makkelijke periode. Niet alleen voor mij, maar ook voor mijn familie. Zij zijn er mijn hele leven voor mij geweest en iedereen was teleurgesteld. Alles gebeurt echter met een reden. Uiteindelijk heb ik dat als brandstof gebruikt om er nog sterker uit te komen.”
Clubtopscorer ondanks alles
En dat lukte. Ondanks twee lange blessures en flinke teleurstellingen werd Pepi clubtopscorer en sleepte hij zijn derde landstitel op rij binnen met PSV. Een mooie zomer lonkte, met een WK in ‘zijn’ Verenigde Staten in het verschiet.
“Het was een droom die uitkwam. Uitkomen voor je land op het allerhoogste niveau en dan ook nog eens in eigen land. Als kind droom je daarvan: schitteren voor je eigen mensen, voor je eigen fans. Het was heel speciaal.”
Gemengde gevoelens na het WK
Toch kijkt Pepi met gemengde gevoelens terug op het toernooi. Hij kwam in vijf WK-wedstrijden tot ruim 200 speelminuten, maar wist niet te scoren. En dat knaagt: “Onderdeel van het team zijn, is voor mij nooit voldoende.”
Waarom hij bij PSV blijft
Ondanks zijn tegenvallende WK kan een spits als Pepi altijd rekenen op interesse van clubs. Maar nog voor zijn vakantie na het lange seizoen sprak hij duidelijke woorden tegen zijn zaakwaarnemer: “Ik wil komend seizoen sowieso bij PSV blijven.”
Dat klinkt op het eerste gezicht misschien opmerkelijk. Drie succesjaren vol kampioenschappen, overwinteringen in de Champions League, een clubtopscorerstitel en een vaste plek in de nationale ploeg: waarom dan toch blijven? Wie Pepi de eerste wedstrijden van dit seizoen ziet spelen, snapt waar het hem om gaat: ontwikkeling.
Een completere spits worden
De spits, voorheen vooral een koele afmaker in de vijandelijke zestien, is tegenwoordig overal op het veld te vinden. Afjagen, drukzetten, aanspeelbaar zijn op het middenveld en duels aangaan. Pepi wil in een vertrouwde en rustige omgeving een betere en completere spits worden.
“Ik heb het hier geweldig naar m’n zin. Maar ik heb nu een andere rol en probeer een ervaren speler te zijn waar de jonge jongens zich aan kunnen optrekken. Ik kwam hier binnen als broekie in een compleet ander team dan dat er nu staat. Nu sta ik iets minder diep in de punt en scoor ik wellicht minder, maar laat mensen maar praten. Want geloof me, winnen verveelt nooit.”
Veelbesproken Valijeva mag niet onder neutrale vlag kunstrijden van ISU
De Russische kunstrijdster Kamila Valijeva is opnieuw in het nieuws – en niet op een goede manier. De internationale schaatsbond ISU heeft haar namelijk weer geen groen licht gegeven om mee te doen aan internationale wedstrijden. Dit keer komt het na een tweede controle, nadat eerder haar status als neutrale atleet al was ingetrokken.
Valijeva mag sinds dit jaar eigenlijk weer meedoen na een dopingschorsing van maar liefst vier jaar. Maar donderdag liet de ISU weten dat de 20-jarige niet voldoet aan de eisen om als individuele neutrale atlete te mogen starten. Drie andere Russische sporters die in 2022 op de Olympische Spelen in Peking uitkwamen, kregen hetzelfde te horen: kunstschaatser Mark Kondratiuk en het ijsdanspaar Alexandra Stepanova en Ivan Bukin. De ISU gaf geen specifieke redenen voor de sanctie.
Volgens de regels van de ISU kan een schaatser de neutrale status worden geweigerd als diegene bij het leger of veiligheidsdiensten zit, eerder heeft meegedaan aan militaire operaties tegen Oekraïne, of sinds 2022 ‘actief en publiekelijk steun heeft betuigd aan de oorlog van Rusland met Oekraïne’.
Positieve test en schorsing
Valijeva testte in december 2021 positief op trimetazidine, een middel voor hartpatiënten dat de bloedtoevoer efficiënter maakt. Dat gebeurde tijdens de Russische kampioenschappen. De uitslag kwam pas naar buiten tijdens de Winterspelen van 2022. In januari 2024 kreeg ze voor het vergrijp een schorsing van vier jaar opgelegd. Daardoor raakte Rusland het olympisch goud voor landenteams kwijt. Individueel eindigde Valijeva als vierde in de vrije kür, maar ook die uitslag werd geschrapt.
Valijeva heeft altijd volgehouden onschuldig te zijn. Ze zou het middel binnen hebben gekregen na het eten van een toetje dat voor haar grootvader was gemaakt.
Achtergrond en beroep
De uitsluiting komt op een moment dat de ISU van 234 Russen en Belarussen het verzoek heeft gekregen om per direct als neutrale atleten aan wedstrijden mee te mogen doen. Schaatsers uit beide landen worden sinds de inval in Oekraïne in 2022 uitgesloten van internationale toernooien.
Valijeva en de andere schaatsers kunnen binnen drie weken in beroep gaan bij het Hof van Arbitrage voor Sport (CAS). Uit een document dat eerder deze week door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens werd gepubliceerd, blijkt dat Valijeva een klacht heeft ingediend tegen Zwitserland vanwege een uitspraak uit 2025 van het Zwitserse hooggerechtshof. Destijds probeerde ze haar schorsing ongedaan te laten maken. Volgens het document stelt Valijeva dat de Zwitserse rechtbank inbreuk heeft gemaakt op haar rechten door te weigeren nieuw bewijsmateriaal in overweging te nemen. Haar advocaten wilden bewijs inbrengen dat het Wereld Anti Doping Agentschap (WADA) bewijsmateriaal zou hebben achtergehouden.
Bosz ontmoette Cruijff kort voor overlijden: ‘Heb die nacht niet geslapen’
Het is zijn idool. De man waar Peter Bosz zijn speelstijl op baseerde, en voor velen de beste trainer ooit: Johan Cruijff. De PSV-coach ontmoette hem in Israël, terwijl Cruijff al ernstig ziek was. Dit verhaal vertelt hij in Masterclass: Het Geheim van Peter Bosz. Deze masterclass is nu te zien op Brabant+.
Wat is er nodig om van spelers kampioenen te maken, hoe houd je iedereen scherp als het te makkelijk lijkt te gaan en wat doe je als de vorm er plotseling niet meer is? In Masterclass wordt de PSV-coach scherp bevraagd door presentator Marcel van Herpen. Dit keer komt Peter Bosz met een verhaal over zijn ontmoeting met Johan Cruijff. “Ik ben vroeger al zijn oude interviews gaan lezen en heb daar een speelstijl op gemaakt”, vertelt Bosz.
Ontmoeting in Israël
De coach werkte later bij Maccabi Tel Aviv, waar Jordi Cruijff technisch directeur was. “Hij zei toen snel: ‘Volgende week komen mijn vader en moeder.'” Het gezicht van Bosz verandert direct. “Je vader komt?”
De coach vertelt dat Johan Cruijff bij een training kwam kijken. “Ik heb niet geslapen de avond van te voren en alle mooie oefeningen in één training gedaan.”
Lunch met Cruijff
Naderhand nodigden Cruijff en zijn vrouw Bosz uit om te gaan lunchen. “Ik belde mijn vrouw om te zeggen dat ze nu mee moest gaan lunchen.” Jolyn, de vrouw van Bosz, had echter nog wat tijd nodig om zich om te kleden, maar daar wilde de 62-jarige coach niet op wachten. “Al ga je in je blote kont mee! We gaan bij Cruijff eten!”
Laatste beelden
Op het moment dat Cruijff senior langskwam, was hij al ernstig ziek. “Dat wist ik toen echt niet.” Het bleken later de laatste beelden van een levende Cruijff te zijn, want de voetballegende overleed enkele maanden later.
Wil je de hele uitzending zien? Masterclass: Het Geheim van Peter Bosz is nu te zien op Brabant+.
Pochettino wil titel van 2016/2017 opeisen voor Tottenham na straf voor Chelsea
Chelsea heeft toegegeven dat ze tussen 2011 en 2018 de financiële regels aan hun laars hebben gelapt. De Londense club deed stiekem tientallen miljoenen aan betalingen naar onder andere niet-geregistreerde zaakwaarnemers. In maart kregen ze daarvoor een boete van omgerekend 12 miljoen euro.
“Dan gaat de titel toch naar de nummer twee?”
Pochettino, die tussen 2014 en 2019 coach was bij Tottenham, vindt dat zijn oude club nu recht heeft op de titel uit het seizoen 2016/2017. “Ze zijn bestraft en hebben de overtredingen toegegeven. Dan is het toch logisch dat de titel naar de nummer twee gaat?”, zegt hij tegen verslaggevers van onder meer de BBC. “Wij hebben dat seizoen niet onder dezelfde regels gestreden. Dat is gewoon de waarheid.”
Ook succes in de Champions League
In zijn periode bij Tottenham leidde Pochettino de Spurs ook naar de finale van de Champions League, ten koste van Ajax.
