Aftellen naar de exitpoll in Saksen-Anhalt: heel Duitsland houdt zijn adem in
Chiem Balduk, correspondent Duitsland
Vandaag is het zover: in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt kunnen kiezers tot 18.00 uur hun stem uitbrengen in een verkiezing die veel verder reikt dan de grenzen van de regio. Het is geen gewone deelstaatverkiezing — het voelt meer als een proefstuk voor wat er misschien op Duitslands politieke toekomst afkomt.
Om 18.00 uur verschijnt de eerste grote aanwijzing: de exitpoll van de Duitse publieke omroep. Dat is een snelle peiling onder kiezers die net uit de stembus komen — geen officiële uitslag, maar wel een sterke indicatie van wat er écht gebeurd is. En ja, heel Duitsland kijkt mee. Niet alleen omdat het over macht gaat, maar ook omdat het hier om een partij gaat die al maandenlang met ruime voorsprong bovenaan staat: de rechts-radicale Alternative für Deutschland (AfD).
Wat maakt deze verkiezing zo spannend?
De AfD wordt in Saksen-Anhalt al wekenlang boven de 40 procent gepeild — en dat zou, gezien het kiesstelsel, zelfs genoeg kunnen zijn voor een absolute meerderheid. Dat betekent: geen coalitie nodig, geen compromissen — gewoon alleen regeren. En dat is uniek. Tot nu toe heeft de AfD nergens in Duitsland ooit geregeerd, ook al is de partij al jaren sterk in Oost-Duitsland.
Maar het wordt niet automatisch een eenvoudige overwinning. De kiesdrempel ligt op 5 procent — en meerdere kleine partijen zitten daar momenteel knus bij: de FDP, de SPD en de Groenen liggen allemaal net boven of net onder die drempel. Als ze allemaal binnenkomen, blijft de AfD waarschijnlijk net onder de 50 procent zetels. Maar als één of meerdere van hen buitenspel raken… dan wordt het plots heel realistisch dat de AfD alleen kan regeren.
En dan is er nog de BSW — de populistische, Ruslandgezinde partij die net onder de kiesdrempel schommelt. Mocht die partij wél binnenspelen, dan zou dat juist gunstig kunnen zijn voor de AfD: de BSW heeft al aangegeven liever een AfD-premier te steunen dan een CDU-regering. Een verrassende wending — en tegelijkertijd een reden waarom er binnen de BSW al onrust heerst.
Waarom is iedereen zo gespannen?
Omdat dit méér is dan ‘alleen’ een regionale verkiezing. De AfD in Saksen-Anhalt wordt door de Duitse veiligheidsdienst officieel als extremistisch aangemerkt — onder andere vanwege xenofobe retoriek en banden met extreemrechtse groeperingen. De partij belooft asielrechten flink in te perken, ‘remigratie’ in te voeren, lhbti-voorlichting te stoppen (die ze omschrijft als het “promoten van seksuele afwijkingen”) en de financiering van de publieke omroep, ‘anti-Duitse’ cultuur en kerkelijke organisaties af te bouwen.
En dan is er nog de vraag: wat gebeurt er na de uitslag? De AfD lijsttrekker Ulrich Siegmund heeft duidelijk gemaakt dat hij geen coalitie wil — alleen een eigen regering. Alle andere partijen sluiten samenwerking met de AfD ook expliciet uit. Maar wat als niemand anders een meerderheid krijgt? Dan zou een brede coalitie van alle middenpartijen nodig zijn — inclusief de CDU, de SPD, de Groenen en misschien zelfs Die Linke. En daar zit de knoop: de CDU heeft landelijk besloten dat ze nooit met zowel de AfD als Die Linke wil samenwerken. Toch is Die Linke in Saksen-Anhalt waarschijnlijk cruciaal voor elke meerderheid buiten de AfD. En dat zorgt al binnen de CDU voor spanning — sommige leden vragen zich af of ze niet toch met wisselende meerderheden moeten gaan werken… inclusief de AfD. Dat zou een harde breuk betekenen met de zogeheten Brandmauer: de langdurige afspraak om nooit met rechts-radicalen samen te werken.
En dan is er nog de twijfel…
Voordat de stembussen zelfs maar dichtgaan, heeft de AfD al geruchten verspreid over ‘fraude’ en ‘onbetrouwbare tellingen’. Het enige concrete voorbeeld dat werd genoemd, dateert uit gemeenteraadsverkiezingen in 2014. Ook het poststemmen wordt herhaaldelijk in twijfel getrokken. De partij roept haar aanhangers op om bij de tellingen aanwezig te zijn — samen met de extreemrechtse Identitaire Beweging. De vraag is dus niet alleen wie wint, maar ook of de AfD een mogelijke tegenvallende uitslag zal accepteren.
Waarom doet dit eigenlijk zo veel ter zake?
Omdat Duitse deelstaten veel macht hebben — veel meer dan Nederlandse provincies. Ze bepalen zelf over onderwijs, politiewetgeving, een groot deel van de belastingen én hebben een eigen grondwet, regering én veiligheidsdienst. En via de Bondsraad — een soort Duitse Eerste Kamer — spelen ze mee in het federale beleid, zoals asiel- en buitenlands beleid. Alleen: Saksen-Anhalt is klein, en daardoor heeft het relatief weinig stemrecht in die Bondsraad. Dus hoewel een AfD-overwinning in de deelstaat symbolisch enorm zwaar weegt, heeft het direct weinig invloed op wetgeving op nationaal niveau.
Toch is het een belangrijke test. Later deze maand volgen nog verkiezingen in Berlijn en Mecklenburg-Voor-Pommeren. En wat er vandaag gebeurt in Saksen-Anhalt, kan de toon zetten voor de rest van het jaar.
Chrissie en Lorand wonen in een oud politiebureau: ‘Kijkgaatje zit er nog’
In het hartje van Vlijmen staat een bijzonder pand aan de Monseigneur Van Kesselstraat — een huis dat vroeger deel uitmaakte van het oude plaatselijke politiebureau. Sinds mei 2018 wonen Chrissie en Lorand Tokmakcija daar met hun twee kinderen. En ja, het kijkgaatje in de badkamerdeur? Die zit er nog steeds.
“Er wonen nog buren in de straat die het gebouw echt kennen als politiebureau”, vertelt Chrissie met een knikje. “En die hebben er heel veel verhalen over.” Het gezin kocht het huis van een jong stel dat al flink had afgewerkt — waardoor van de oude politietijd op het eerste gezicht weinig meer te zien was. Maar wie goed kijkt, merkt het wel.
“Ik heb een enorme zwak voor oude huizen”, zegt Chrissie. “Het karakter, die prachtige gevel… En vooral de locatie! We kijken uit op het Van Grunsvenpark, wonen rustig zonder achterburen, en toch zitten we midden in het dorp — met vlinders, vogels én alle voorzieningen binnen handbereik.”
Het oude politiebureau is inmiddels opgedeeld in meerdere woningen. “Ooit was het één groot gebouw”, legt Chrissie uit. “De woning van onze buurvrouw, en die van haar zoon naast ons — die hoorden allemaal bij het bureau. Waar zij nu hun badkamer hebben, stonden vroeger de cellen.”
En bij Chrissie zelf? Daar is de badkamer gevestigd op de plek waar vroeger waarschijnlijk de verhoorkamer was. “Het is een kleine ruimte, dus dat zou best kunnen kloppen. En ja — het kijkgaatje in de deur is nog intact. Nu de kinderen ouder worden, proppen ze er gewoon een propje wc-papier in, zodat niemand ongevraagd naar binnen kan gluren”, lacht ze.
Veel van wat ze weet over de geschiedenis van het huis, heeft ze geleerd van buurtbewoners die langs komen — vaak om te collecteren. “Dan horen we verhalen als: ‘Ja, ik heb hier ooit gezeten… na een kwajongensstreek.’” Een oudere buurman vertelde haar dat arrestanten vroeger door het kijkgaatje naar zijn dochter keken. En dan is er nog dat raam in de woonkamer… “Daar is ooit op geschoten. Dat heb ik van veel mensen gehoord. Vlijmen had vroeger immers best een naam.”
Flinke verbouwing, veel liefde
Met hulp van een handige familie hebben Chrissie en Lorand het huis stap voor stap opgeknapt:
– Beneden een aanbouw voor een ruime leefkeuken,
– Boven een aanbouw voor grotere slaapkamers,
– De zolder geïsoleerd en verbouwd,
– Een gamekamer en thuiswerkplek beneden,
– En in de tuin een mooie overkapping.
Haar favoriete plekken? De tuin en de keuken. “Hier is het rustig én vrij, maar toch centraal. En we zijn écht bourgondiërs — lekker eten hoort erbij. We hebben een oude haard geplaatst. In de winter zitten we daar graag met een wijntje en een kaasplankje, terwijl we uitkijken over de tuin.”
Chrissie hoopt dat de volgende bewoners net zo gelukkig worden in dit huis als zij. “Het is een prachtig karakteristiek pand, in een heel fijne buurt”, zegt ze met een glimlach. “Dit is geen huis waar je binnen twee jaar weer weg bent. Je kunt er als gezin écht in groeien.”
Het gezin verhuist binnenkort naar een oude boerderij aan de rand van Vlijmen — en daarom staat het oude politiebureau nu te koop. Voor 825.000 euro kun je het pand met 197 m² woonoppervlakte en een perceel van 316 m² overnemen. En één ding blijft sowieso achter: een originele tekening van het Korps Rijkspolitie, groep Vlijmen. “Die willen we cadeau doen aan de nieuwe bewoners.”
Na bezoek aan Poetin: Amerikaanse gezanten spreken met Zelensky — “Zeer bemoedigend”
Gisteren hadden de Amerikaanse gezanten Steve Witkoff en Jared Kushner “constructieve gesprekken” met president Poetin in Moskou. Vandaag troffen ze in Kyiv president Zelensky — en noemden het resultaat van hun onderhoud met hem meteen “zeer bemoedigend”.
Volgens de Amerikanen ging het om “belangrijke en inhoudelijke discussies”, en kijken ze uit naar “verdere vooruitgang”. Wat er precies is besproken, of of er al concrete stappen richting een vredesakkoord zijn genomen, is nog niet bekend. Zelensky zelf liet weten dat de eerste ronde gesprekken tussen de VS en Oekraïne nu afgerond is.
En wat over die Moskouse bijeenkomst? Ook daar blijft veel onduidelijk. Een belangrijke adviseur van Poetin sprak wel van een “constructief, openhartig en nuttig” gesprek, en prees de Amerikanen om hun grondige voorbereiding. Maar over tastbare afspraken of resultaten zwegen zowel hij als de Amerikaanse kant. Wel lieten Witkoff en Kushner weten dat er “substantiële plannen” zijn besproken — waarvan de uitkomsten binnen “enkele weken” zullen worden gepresenteerd.
Na de bijeenkomst in Moskou vlogen de twee vrijwel direct door naar Rzeszów in Polen, om vanaf daar per trein naar Kyiv te reizen. Dat was nodig omdat Russische luchtaanvallen de vlucht naar de Oekraïense hoofdstad op dat moment te gevaarlijk maakten. Bij aankomst op het treinstation werden ze ontvangen door hoge regeringsfunctionarissen — en daarna gaf Zelensky de Amerikaanse delegatie een rondleiding door de Sint-Sofiakathedraal. Het historische gebouw staat op de UNESCO-werelderfgoedlijst — en sinds de oorlog ook op de lijst Werelderfgoed in Gevaar.
Al terwijl de gesprekken in Moskou nog bezig waren, kondigde Zelensky via sociale media aan dat hij klaarstond voor de Amerikanen. Op X schreef hij: “We willen het einde van de oorlog dichterbij brengen. Vrede is nodig. Veiligheidsgaranties zijn nodig. Een waardig naoorlogs vredesakkoord is nodig. Onze voorstellen liggen klaar.”
En het blijft niet bij de VS: volgens het Kyiv Independent zullen ook hooggeplaatste veiligheidsadviseurs uit Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk binnenkort met Zelensky spreken.
Tegelijkertijd bleef de oorlog op andere plekken doorgaan — ondanks de tijdelijke afspraak tussen Poetin en Zelensky om geen aanvallen op elkaars hoofdsteden uit te voeren zolang de besprekingen lopen. In Oekraïense regio’s als Zaporizja, Charkiv en rondom Kyiv vielen bij droneaanvallen negen burgers dood — onder wie een 11-jarig kind — en raakten minstens 68 mensen gewond.
Het Oekraïense leger voerde op zijn beurt aanvallen uit op een grote olieraffinaderij in de Russische regio Ryazan, én op meerdere steden diep in Rusland — waaronder Rostov aan de Don en Batajsk (volgens het Kyiv Independent). Daar raakten meerdere woongebouwen beschadigd en moest een kind naar het ziekenhuis.
Witkoff en Kushner, laatste keer in Moskou in januari, zijn voor het eerst in Kyiv. Kushner is trouwens de schoonzoon van ex-president Trump.
LIVE | Wie wint het Bloemencorso? De tweede doorkomst gaat beginnen!
Zundert staat vandaag letterlijk in bloei — en dat is geen overdrijving. Twintig buurtschappen trekken met hun knusse, krankzinnige, technisch knappe of ronduit sprookjesachtige dahliawagens door de straten. Het is de jubileumeditie van het Bloemencorso Zundert: 90 jaar lang bloemen, bouwklusjes, figuranten, zweet, lach en een gezamenlijke trots die je bijna kunt ruiken.
Kan je er niet zelf bij zijn? Geen zorgen — dan ben je hier op de juiste plek. In dit liveblog volgen we alle hoogtepunten, de meest opvallende momenten, de sfeer langs de route én natuurlijk: wie er uiteindelijk ‘Jullie mogen stoppen’ hoort — de mooiste zin van het hele corso.
En dit jaar is er nog iets nieuws bijgekomen: de Golden Scepter, een frisse, glinsterende wisseltrofee die als eerbetoon aan de dahlia zelf wordt uitgereikt. Let dus goed op — het gaat niet alleen om de eerste plaats, maar ook om deze speciale eer.
🌸 De wagens die je niet mag missen
Laarheide – Bazaar
Denk aan een levend geworden oosterse markt: kooplui, kleurrijke stoffen, marktkramen… en dan plotseling: een meisje met een ouderwetse lamp. Ze wrijft erover — rook stijgt op, en boem: een reusachtige geest verschijnt boven de wagen, tilt haar op en laat de omstanders even versteld staan. Een sprookje in bloemenvorm — met een flinke dosis theatrale flair.
Rijsbergen – Chorégraphie Géométrique
Geen figuranten, geen verhalen — wel pure beweging. Armbewegingen, beenbewegingen, alles perfect synchroon, gestuurd door een slimme techniek. Het resultaat? Een dansende, zich voortdurend herschikkende geometrische compositie — hypnotiserend, precies, en ongelofelijk indrukwekkend.
Klein-Zundertse Heikant – Club Sensoria
Welkom in de nachtclub van de toekomst. Mensen, dieren, fantasiewezens — allemaal op zwevende plateaus, onder een uv-verlichte hemel. Groene pilaren draaien eindeloos omhoog, de voorwagen zorgt voor extra energie, en de sfeer is puur electro-dahlia. Een van de meest spectaculaire en levendige wagens van de dag.
Helpt Elkander – Wormhole
Geen mensen, geen dialogen — wel een mysterieuze tunnel die twee punten in het universum verbindt. Een ruimteschip glijdt langs een sterrenhemel van duizenden bollen, terwijl de ‘wormhole’ een eindeloze, draaiende illusie creëert. Sciencefiction, zonder woord, maar met veel impact.
Raamberg – Meedogenloos
Een stad wordt bestormd. Stormrammen, speren, muurbeklimmers, een katapult — zo’n honderd figuranten laten een wrede, donkere aanval tot stand komen. De muziek? Dreigend. De sfeer? Onheilspellend. En het effect? Onmiskenbaar.
Achtmaal – Pareidolia
Een verwoeste oorlogszone als decor. Kinderen staan in de rij voor voedsel — spelen nog onbezorgd… totdat het luchtalarm klinkt. Dan vluchten ze, schuilen ze, en daarna? Beginnen ze opnieuw. Een subtiel, krachtig en actueel beeld — met witte dahlia’s als stil, maar luide stem.
Laer-Akkermolen – Sandraudiga
Mens, dier, natuur — één geheel. Geen grote bewegingen, wel prachtige details: reigers die lijken te vliegen, ogen die open- en dichtgaan, zon en maan die op eigen wijze voorbijtrekken. Rustig, verfijnd, en volledig Zunderts.
’t Stuk – Warchild
Ook hier: belegering. Ook hier: honderd figuranten, speren, stormram, katapult. Maar nu is het niet alleen de aanval — het is de spanning, de dreiging, de onvermijdelijkheid ervan. Een meeslepend tafereel dat niemand links zal laten liggen.
Klein Zundert – Zielentocht
Wagen 12: rustig, wit, bijna zwevend. Geen duidelijk verhaal, geen uitspraak — juist dat mysterie maakt hem zo opvallend. Een serene, bijna meditatieve tegenpool in een optocht vol lawaai en beweging.
Schijf – IS IT ALIVE?
Is het plantaardig? Dierlijk? Of gewoon iets anders? Deze wagen zweeft meer dan hij rijdt, met textielvormen, fijne details en subtiele beweging. Geen antwoord — alleen vragen. En daarmee: een uitnodiging aan jou om mee te denken.
De Berk – De tijd die wegsluipen
Een enorme schedel, langzaam bezwijkend onder de groei van de natuur. Geen figuranten, geen muziek — alleen een krachtig beeld dat over de route trekt en rechtstreeks in je hoofd blijft hangen.
Molenstraat – WELLES-NIETES
Twee kanten, één wagen: gele zijde = ‘Welles’, rode zijde = ‘Nietes’. En het publiek? Wordt uitgenodigd om partij te kiezen — met borden, vlaggen, posters achter ramen. Een speelse, slimme, én sociaal actieve wagen die de straat echt betrekt.
Stuivezand – Zeespiegel
Rode pionnen (mensen) worden langzaam door het water ingesloten. Geen grote bewegingen — wel een subtiel spel van spiegeling, perspectief en aanzicht. En met 25 meter lengte? Een ware kolos langs de route.
De Lent – B4: RAAK!
Een creatieve knipoog naar Zeeslag. Witte pionnen = zee, rode pionnen = treffers. Bij elke ‘raak’ stijgt rook op en breekt een boot met een knal uit elkaar. Muziek: afwisselend ‘raak’ en ‘plons’. Simpel, scherp, en onweerstaanbaar leuk.
Poteind – Kerel & Co helpen
Een verhuizing in een landhuis — en alles gaat mis. Ladders vallen om, verhuizers zwieren door de lucht, spullen vliegen alle kanten op. Net als bij Buurman & Buurman: chaos op volle kracht. En dan? Alles begint weer van voren af aan.
Wernhout – Mascherata
Italiaanse maskerade in bloemenvorm. Een grote Harlekijn, talloze maskers, en figuranten die langzaam ontmaskerd worden. Een sfeervolle, speelse, en visueel rijke wagen — met muziek die de Italiaanse sfeer compleet maakt.
Markt – Taki No Yama
Herfst in Japan: watervalletjes (ja, 4000 liter!), pittoreske bruggen, tempeltjes. Een landschap dat je bijna kunt ruiken — en waarin elk detail met liefde is gebouwd.
Tiggelaar – Ontkerkelijk
Vorig jaar’s winnaar (Feniks) is dit jaar terug met een nieuwe wagen: een knipoog naar de ontkerkelijking van kleine gemeenschappen. En ja — Guusje kijkt trots toe vanaf de kant. Kan de titel worden verdedigd?
’t Kapelleke – Lights, Camera, Action!
Een filmset in bloemenvorm. Figuranten rennen heen en weer, camera’s draaien, regisseurs geven instructies — en dan: de grote scène. De vraag hangt in de lucht: staan ze allemaal op tijd op hun plek?
Veldstraat – Sakura
De allereerste wagen van de dag — en een dubbel feest: het buurtschap viert zijn 80ste verjaardag, en het corso zijn 90ste. Een vrouw van kersenbloesem, Japanse klanken, en een warm applaus van het publiek. Een prachtige start.
👀 Wat zien we langs de route?
- Wil, op zijn balkon: “Elk jaar al bijna tien jaar. Van boven zie je het helemaal anders.”
- Amara (5), met haar fotocamera: “Ik vind het zo mooi met al die kleurtjes — en sommige wagens hebben zelfs rook! Ik maak foto’s zodat ik het nooit meer vergeet.” En als ze zelf een wagen mocht bouwen? “Dan maakte ik een eenhoorn-wagen!”
- Ivo Klein Holkenborg uit Lichtenvoorde: “Dit is het corso-walhalla van Nederland. De Champions League, zeggen wij altijd.”
- Frank uit Brazilië, Henri uit Servië, Anne uit de VS: allen terug in Zundert voor het corso. Voor hen is het niet een evenement — het is thuiskomen.
🎯 Hoe wordt de winnaar bepaald?
De jury — experts uit verschillende kunstdisciplines — bekijkt de wagens eerst van dichtbij op het veilingterrein, daarna tijdens de optocht. Beoordelingscriteria? Vormgeving, originaliteit, kleurgebruik, theatraliteit… en natuurlijk: hoe goed het verhaal overkomt. Uiteindelijk wordt alles samengevoegd — en dan valt de beslissing.
En ja: figuranten spelen een steeds grotere rol. Veel buurtschappen werken samen met regisseur Ron Schijfs om hun presentatie naar een hoger niveau te tillen. Het kost uren oefenen — maar volgens de figuranten is juist dat wat het corso zo bijzonder maakt.
🌷 Achter de bloemen: een hele wereld
- De dahlia’s werden vorige week op het bloemenveld van Raamberg geoogst: 21.000 knollen, 21 soorten, handgeplukt — en klaargemaakt voor de kleurrijke creaties van vandaag.
- Harry van den Broek (86) — de ‘Godfather van het corso’ — ontwierp sinds 1965 meer dan 130 wagens. Zijn mantra? “Samen iets moois maken met je handen en met bloemen.”
- Ellie Snepvangers, een van de eerste vrouwelijke ontwerpers, won negen keer de eerste prijs. Haar invloed is nog steeds voelbaar — en haar naam blijft een legende.
⏰ En nu?
De optocht is al begonnen — om 13.30 uur was het startsein. De eerste wagens zijn al voorbijgetrokken, de tweede doorkomst is net begonnen… en de spanning bouwt op. Wie wint vandaag? Welke wagen krijgt de Golden Scepter? En welke buurtschap hoort straks die magische zin: ‘Jullie mogen stoppen’?
Blijf hier kijken — we houden je op de hoogte van alle updates, reacties en de uitslag!
Radicaal-rechts AfD wint flink in Duitse deelstaat — maar komt net te kort voor een eigen regering
De radicaal-rechtse AfD heeft bij de verkiezingen in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt een grote overwinning behaald: 44,5 procent van de stemmen. Dat is indrukwekkend — maar volgens de exitpolls niet genoeg voor een absolute meerderheid. En dat was wel degelijk een reële optie die vooraf werd genoemd. Een dergelijke meerderheid zou betekenen dat de AfD alleen kon regeren in deze deelstaat in het oosten van Duitsland.
Tijdens de campagne stond immigratie centraal. De partij pleit voor zogeheten ‘remigratie’ — een term die volgens de Duitse inlichtingendiensten verwijst naar de gedwongen uitzetting van migranten. Ook roept de AfD op naar een ‘terugkeer naar het oude Duitsland’: een wereld waarin mensen elkaar kennen, elkaar helpen en zich veilig voelen.
Lijsttrekker Ulrich Siegmund — een ondernemer die parfums verkoopt en veel aandacht kreeg tijdens de campagne — staat bekend als voorstander van de omstreden ‘omvolkingstheorie’. Die theorie gaat ervan uit dat de huidige bevolking bewust wordt vervangen door migranten en hun kinderen.
Saksen-Anhalt is één van de 16 deelstaten van Duitsland. Elk van die deelstaten heeft zijn eigen grondwet, regering, minister-president én ministers. De ministers overleggen regelmatig met elkaar over onderwerpen als veiligheid, verkeer of onderwijs. Als de AfD hier een absolute meerderheid zou halen en gaan regeren, zou dat gevolgen hebben voor dat overleg. Want alle andere partijen sluiten de AfD systematisch uit — de zogeheten Brandmauer (brandmuur). Dat betekent dat er dan altijd één afgevaardigde is die door de rest wordt gewantrouwd.
Hoewel de deelstaten weinig zeggenschap hebben over migratiebeleid, spelen ze wel een grote rol in het onderwijs. En daar heeft de AfD duidelijke plannen: kinderen met een beperking én kinderen van asielzoekers zouden op aparte scholen terechtkomen. Ook wil de partij regenboogvlaggen — een symbool van steun voor de lhbti-gemeenschap — verbieden op scholen en openbare gebouwen. Verder wil de AfD de banden met Rusland versterken.
Spugen, schelden en soms klappen — maar de veteranen van Quick geven niet op
Amateurvoetbal in Den Haag? Soms een zonnetje op het veld, een biertje na afloop, een lach om een mislukte schot. Maar helaas ook wel eens: spugen in het gezicht, scheldpartijen tot aan de kleedkamer, en ja — soms zelfs klappen die een wedstrijd doen stilvallen.
Dat is geen exageratie. De veteranen van Quick herkennen zich er volledig in: in ruim zeven op de tien uitwedstrijden gebeurt er iets wat niet hoort. Niet altijd groot, maar vaak onaangenaam — en soms echt ondraaglijk. Een paar jaar geleden stond de politie massaal op het terrein van buurclub HBS nadat een jeugdwedstrijd compleet uit de hand liep. En het afgelopen seizoen? Het dieptepunt voor Quick was een wedstrijd waarbij de tegenstandersaanvoerder een speler letterlijk onder spuugde.
De reactie? Begrijpelijk: een paar spelers wilden daarna gewoon niet meer tegen dat team spelen. Geen oordeel — maar uiteindelijk besloot de ploeg wel door te gaan. Aanvoerder Freek van Duuren had eerst lang gesproken met de voorzitter van de tegenpartij. Die beloofde persoonlijk op het veld te staan, samen met waarnemers, om rust en sportiviteit te waarborgen. En hoewel de wedstrijd uiteindelijk “een middag om snel te vergeten” bleek, gelooft Van Duuren in die aanpak: praten, afspreken, én blijven proberen.
Elke week neemt hij contact op met spelers van beide teams, de scheidsrechter én de grensrechters. Want voetbal is geen bubbel — het is een uitlaatklep. Wat er buiten gebeurt, komt op het veld terug. Vaak versterkt.
Daarom heeft Quick ook meegetekend onder de Haagse Norm: een convenant van zeventien Haagse clubs die beloven om elke tegenstander hartelijk te ontvangen, waarnemers in te zetten en respect als uitgangspunt te nemen.
Maar het is geen illusie. “De meesten van ons geloven in doorzetten”, zegt Van Duuren. “Omdat voetbal prachtig is — en omdat verandering tijd kost. Misschien zelfs een paar generaties.” Toch waarschuwt hij ook: “Als dit zo doorgaat, dreigt het dat we straks gewoon geen elftal meer kunnen opstellen. Dan is het écht afgelopen.”
Dus ja: er wordt gespuugd, gescholden, soms zelfs geslagen. Maar de veteranen van Quick blijven komen. Ze blijven spreken. Ze blijven spelen. Niet ondanks de spanning — maar met de hoop dat die op een dag minder wordt.
