Team achter Deep Shit is stiekem aan het knutselen aan een nieuwe serie
De NPO-komedie Deep Shit werd met veel enthousiasme ontvangen — maar helaas slechts één seizoen lang uitgezonden. “Het was gewoon een heerlijke serie om te bedenken”, vertelde actrice en schrijfster Eva Ouwerkerk tijdens een radiogesprek. “Jamille van Wijngaarden regisseerde, en wij vormden samen echt een fijn team. Toen het na één seizoen voorbij was, baalden we behoorlijk. We hadden zelfs al plannen voor seizoen twee op tafel liggen — maar soms gaat het nou eenmaal zo.”
Toch is de lol nog niet voorbij. De twee hoofdactrices — Ouwerkerk en haar medeschrijfster — zijn “stiekem op de achtergrond bezig” met iets nieuws. “We sturen elkaar voortdurend dingen via WhatsApp: een interessant persbericht, een krantenartikel die ons doet denken, een gekke of grappige real-life situatie”, legt Ouwerkerk uit. “Zoals bijvoorbeeld die zes huisvrouwen in de VS die zich verveelden en besloten om coldcases te gaan oplossen — en nu al meerdere zaken hebben opgehelderd.”
Uit die losse, vaak onverwachte appgesprekken is een nieuw serieproject geboren. “Dit keer maken we het met z’n tweetjes”, zegt Ouwerkerk. “Maar verder mag ik er (nog) niets over loslaten.” Of Jamille van Wijngaarden ook weer mee doet, is op dit moment onduidelijk.
En voor wie Deep Shit nog niet kent: het eerste seizoen is nog steeds te bekijken op NPO Start.
Bad Bunny’s Super Bowl Halftime Show pakt zeven Emmy’s!
De Creative Arts Emmy Awards — de ‘achter-de-schermen’-versie van de grote Emmy-gala — brachten dit jaar een ware feestbodem voor Bad Bunny. Zijn spectaculaire halftimeshow tijdens de Super Bowl werd niet alleen een culturele klap, maar ook een échte award-magneet: liefst zeven Emmy’s gingen naar het team achter de show!
Bad Bunny zelf sleepte de prijs in de wacht voor Beste performer in een live-uitzending, terwijl de rest van de trofeeën ging naar de creatieve krachten achter de schermen: denk aan de choreografie, het productieontwerp en de muziekregie. Kortom: elke noot, elke beweging en elke visuele knipoog was gewaardeerd.
Ook Sabrina Carpenter had reden tot vieren: zij won een Emmy als uitvoerend producent én acteur bij The Muppet Show. En dan is er nog The Traitors, die weer volop doorslaggevend was in de realitycategorie — met Alan Cumming die zijn vijfde Emmy pakte voor beste presentator. Interessant genoeg is dit het Amerikaanse avondprogramma gebaseerd op het Nederlandse De Verraders, dat in 2023 voor het eerst in de VS van de grond kwam.
En dan: de grote verrassing van de avond? The Late Show with Stephen Colbert — een programma dat officieel al is gestopt — haalde toch een Emmy voor best geschreven programma. Ja, je leest het goed: de show werd eerder dit jaar gecanceld (volgens de zender vanwege financiële redenen, hoewel veel critici vermoeden dat Colberts scherpe kritiek op Donald Trump hier een rol speelde). Toch bleef de kwaliteit onbetwist.
Netflix-serie Love on a Spectrum, bekend in Nederland en daarbuiten, won drie Emmy’s — onder andere voor beste casting in een realityprogramma. De serie volgt mensen met autisme op hun zoektocht naar liefde, en doet dat met veel gevoel, humor en respect.
Ook Octavia Spencer, Oscar-winnaar en bekende stem van Lost Women of Alaska, pakte haar eerste Emmy. Haar voice-over in deze true-crimeserie van Investigation Discovery was zo sterk dat ze Attenborough net nét voorbleef — waardoor hij (voor nu) niet de oudste Emmy-winnaar ooit werd.
En overigens: de awards gaan door! Op zondagavond worden nog meer Creative Emmy’s uitgereikt — waaronder één waar onze eigen Nederlandse grimeur Arjen Tuiten mee in de race zit: in de categorie Prosthetic Makeup.
Ilse Warringa: “Ik ben misschien wel een goede moeder… maar geen goede opvoeder”
Ilse Warringa spreekt vrijuit over haar ervaringen met opvoeden — en dat is eerlijk, kwetsbaar én herkenbaar. Ze zegt het zelf met een knipoog: “Ik vind mezelf misschien wel een goede moeder, maar geen goede opvoeder.”
Haar grote liefde Gerwalt is voor haar de ‘perfecte aanvulling’ — niet alleen in het leven, maar ook in de opvoeding. En daar ligt precies de knoop: volgens Ilse stonden zij en Gerwalt heel anders in de opvoeding. Dat betekende dat hun kinderen twee totaal verschillende ouderrollen meekregen.
Gerwalt was strikter, consequenter, duidelijker. Ilse daarentegen: “Bij mij kon je alle kanten op.” Ze erkent openlijk dat Gerwalt haar vaak ‘te soft, te meegaand en te onduidelijk’ vond. En ja — soms werd het haar allemaal wat te veel. Zo erg zelfs, dat ze zich na een heftige ruzie met haar kinderen weleens opslot in de douche, gewoon om even te ontsnappen aan de spanning. “Dat moet je natuurlijk niet doen als moeder”, geeft ze toe — met humor, maar ook met een vleugje schaamte.
Ze grapt erover dat ze maar hoopt dat haar kinderen nooit in therapie gaan… “Want dan krijg ik dat wel van ze terug, denk ik.” Gelukkig had ze steun in Gerwalt, wiens aanpak van opvoeden veel ‘makkelijker en natuurlijker’ verliep.
Het afscheid dat blijft pijn doen
Nu Mees al op zichzelf woont en Wies binnenkort ook uit het ouderlijk huis vertrekt, voelt Ilse die leegte steeds weer. Ze beschrijft het moment waarop ze in de deuropening staat, haar zoon uitzwaait en hij naar zijn eigen huis vertrekt — en hoe dat haar iedere keer weer aanpakt. Afscheid nemen is voor haar lastig, zowel bij haar kinderen als na een intense draaiperiode: “Dan heb je de wrap party en moet je ineens afscheid nemen van mensen die drie maanden lang als familie voelden.”
En dan is er nog die vreemde, bijna ongemakkelijke gedachte: “Alsof het niet klopt dat hij naar een ander huis gaat.” Ook het vooruitzicht op een leeg nest laat haar nadenken: “Mijn man en ik blijven straks met z’n tweetjes over. Dat wordt een heel andere dynamiek — terug naar de tijd voordat we kinderen kregen.”
Maar daar kijkt ze stiekem toch ook naar uit: “De spontaniteit die we nu terugkrijgen, is fijn. We vinden elkaar op sommige vlakken weer opnieuw uit.”
Monic Hendrickx zwemt voor haar tante bij de Amsterdam City Swim
Tijdens de Amsterdam City Swim wordt geld opgehaald om de strijd tegen ALS te steunen — een ziekte waaraan Monic Hendrickx’ tante Marie-José lijdt. Samen met twee goede vriendinnen neemt ze deel aan de grachtenswemmen, niet alleen als sportieve uitdaging, maar vooral als liefdevolle knipoog naar haar tante.
“Op het zwembad ben ik best een baantjesmachine — tachtig baantjes lukt me wel”, vertelt Monic tegen het ANP. “Maar in de Amsterdamse grachten is het écht wat anders. Het water is troebel, je ziet de bodem niet, en er is ook nog eens behoorlijk wat verkeer op het water. Toch blijf ik gewoon doorgaan — net als Dory in Finding Nemo: just keep swimming!”
Om haar inspanning extra betekenis te geven, roept ze familie en vrienden op om ‘Team Marie-José’ te steunen via de officiële website van de Amsterdam City Swim. De presentatie van het evenement is in handen van Ruben Nicolai.
Koning Willem-Alexander bezoekt de geboorteplaats van prins Claus met moeder Beatrix en broer Constantijn
Gisteren maakte koning Willem-Alexander, samen met zijn moeder koningin Beatrix en broer prins Constantijn, een bijzonder bezoek aan Hitzacker — de Duitse stad waar prins Claus in 1926 ter wereld kwam. Het was een persoonlijk en warme tocht langs plekken die duidelijk verbonden zijn met Claus’ jeugd en familiegeschiedenis.
Verder liep het drietal over de Prinz-Claus-Promenade — een wandelpad dat al in 2014 door Beatrix werd ingehuldigd. De Rijksvoorlichtingsdienst deelde op Instagram beelden van het bezoek, waarop te zien is hoe de lokale bewoners het koninklijk gezelschap enthousiast begroetten. In één video is Beatrix zelfs te zien terwijl ze kinderen toewuift die met Nederlandse vlaggetjes staan te zwaaien.
Daarna kregen Willem-Alexander, Beatrix en Constantijn uitleg over de Oranjeroute: een wandel- en fietsroute door Duitsland die plaatsen verbindt met een historische band met het Nederlandse koningshuis. Op de beelden loopt Beatrix, gesteund door een wandelstok, samen met haar zoons langs informatieve borden — waaronder oude foto’s van haar eigen eerdere bezoeken aan Hitzacker.
Een bijzonder moment vond plaats bij de Koningslinde: de boom die in 2013 door de gemeente Hitzacker werd geplant ter ere van de inhuldiging van Willem-Alexander als koning. Gisteren kreeg hij de eer om de linde officieel te herplanten — door hem water te geven.
Prins Claus overleed op 6 oktober 2002 op 76-jarige leeftijd. Hij was 36 jaar getrouwd met Beatrix en vader van hun drie zoons: Willem-Alexander, Friso en Constantijn. Al jaren had hij te maken met gezondheidsproblemen, onder meer de ziekte van Parkinson. Hij ligt begraven in de Nieuwe Kerk in Delft.
