Huis van Babs staat te koop en vol in beeld na politie-inval: ‘Geen Jan G.’
Een politie-inval op een wel heel vervelend moment. Babs uit Helmond heeft net het huis van haar overleden vader en stiefmoeder in Nederasselt te koop gezet, of de politie staat voor de deur. Het huis stond leeg, maar dat weerhield de agenten er niet van om binnen te vallen. Het gevolg? Een flinke deuk in de deur en een flinke deuk in het vertrouwen van Babs. Ze vreest dat potentiële kopers nu denken dat het om een drugspand gaat, terwijl er niks aan de hand is. Het enige wat er te vinden was? Koffie en suiker, aldus de lachende, maar toch ook gefrustreerde Babs.
Appjes van buren: ‘Ze vallen binnen!’
Op de dag van de inval was Babs gewoon aan het werk als uitvaartverzorgster. Haar telefoon stond uit. Toen ze die later op de dag aanzette, werd ze overspoeld met berichten van de buren. “Er staat politie voor je huis! Ze vallen binnen!” Het bleek te gaan om een tip die de politie had gekregen over een verdachte situatie. De agenten waren op dat moment op zoek naar de daders van een overval in Overasselt. Wat die tip precies inhield? Dat mag de politie haar niet vertellen.
Babs: ‘Hier geen Jan G., hooguit koffie en suiker’
Na haar werk reed Babs snel naar het huis. Daar zag ze de schade: een groot gat in de deur. De buren hadden alles gefilmd. “Je hoort ze ‘politie’ roepen en dan vallen ze het huis binnen. Dat is heel raar om van je eigen huis te zien.” Het huis was leeg, er was niemand. Een schampere lach: “Jan G. zit hier niet. En drugs? Nee hoor, we hebben hier geen drugs, hooguit koffie en suiker.”
Boos over media
De politie zelf neemt ze niets kwalijk. Die deden hun werk. Maar over de media is ze een stuk minder te spreken. Haar huis staat namelijk groot in beeld bij verschillende kranten en nieuwssites. “Daar staat dan onder: ‘Huis in Nederasselt waar de politie ook een inval deed’. Dat klopt wel, maar niet iedereen leest de kleine lettertjes. Mensen zien de grote kop: Jan G., geweldsexplosie, drugspand. En dan staat daar een foto van mijn huis bij.” Ze voelt zich boos en verontwaardigd. “Het is onrechtvaardig. Het schetst een heel verkeerd beeld.”
Net te koop, precies nu
Het komt extra hard aan omdat het huis sinds vrijdag te koop staat. Babs erfde het in april en heeft het helemaal opgeknapt. Nu staat het op Funda, precies op het moment dat het in het nieuws is door de inval. “Flink balen”, zegt ze. “Ik wil niet dat mensen denken: is dat niet dat drugspand? Waar rook is, is vuur.” Ze overwoog nog om de verkoop uit te stellen, maar na overleg met de makelaar heeft ze besloten om toch door te zetten. “Ik hoop dat mensen zien dat dit een mooi huis is. Ik ben er opgegroeid. Er is echt iets moois van te maken.”
De Parfumverkoper die Duitsland Wil Veroveren
Ulrich Siegmund kan niet stoppen met lachen. Overal waar de AfD-leider in Saksen-Anhalt verschijnt, wordt hij toegejuicht. “Ulli! Ulli!”, roept de menigte. Morgen is het zover: de deelstaatverkiezingen. Zijn partij kan dan weleens de absolute meerderheid pakken en helemaal alleen gaan regeren. Dat zou voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog zijn dat Duitsland een rechts-radicale deelstaatregering krijgt.
Wie is deze man?
De 35-jarige Siegmund wordt door Der Spiegel zelfs “de gevaarlijkste man van Duitsland” genoemd. Lange tijd was hij een tamelijk onopvallende politicus, maar zijn grote doorbraak kwam tijdens de coronapandemie. Op TikTok bereikte hij miljoenen mensen met filmpjes over de ‘coronawaanzin’ en beweerde hij dat vaccinaties ’turbokanker’ veroorzaken. Voor je het wist, stond hij aan het hoofd van de AfD-fractie.
Zijn fractie behoort tot de meest extreme vleugel van de partij. De Duitse veiligheidsdienst heeft de afdeling in Saksen-Anhalt al jaren geleden bestempeld als extreemrechts. Dat komt onder andere door xenofobe teksten en banden met extremistische groepen. Zo waren de woordvoerder en de juridisch adviseur van Siegmund lid van de verboden neonazistische groep Heimattreu Deutsche Jugend. Siegmund haalt daar zijn schouders over op. “Voor mij telt wat iemand voor het land doet, niet wat hij 25 jaar geleden op een kampeerweekend deed.”
Campagne met beloften
Zijn strijd gaat vooral over ‘remigratie’, vaderlandsliefde en het stimuleren van de bevolkingsgroei van Duitsers. Als de AfD gaat regeren, belooft hij binnen honderd dagen asielkinderen naar aparte klassen te sturen, de regenboogvlag op scholen te verbieden en te stoppen met subsidies voor ‘anti-Duitse’ cultuur.
Mensen uit het hele land komen speciaal naar zijn bijeenkomsten. Sommigen hebben uren gereden om hem alleen maar een hand te kunnen schudden. “Het voelt als een historisch moment”, zegt AfD-fan Sofie. De winst in Saksen-Anhalt moet het begin zijn van een triomftocht die moet eindigen in Berlijn. “Hij is de juiste man daarvoor.”
De verkoopkunsten van Ulli
Wat Siegmund heeft dat andere AfD-leiders missen, is charisma. De landelijke kopstukken Weidel en Chrupalla zijn vooral bekend om hun controverses en tegenstrijdige uitspraken. Siegmund daarentegen is humoristisch en toegankelijk. “Wat zijn jullie met velen!”, roept hij lachend met zijn haar in een keurige zijscheiding. “Bij de CDU past zo’n bijeenkomst in een telefooncel!”
Tijdens de twee uur durende bijeenkomst gaat hij met iedereen op de foto en deelt handtekeningen uit. Hij pakt kiezers vast en vraagt kort naar hun werk of gezin. Regelmatig zegt hij: “Hé, ik heb jou eerder gezien!” Siegmund was namelijk vroeger verkoper. Niet van politieke praatjes, maar van parfum. Hij verkocht geuren aan sportscholen en ov-bedrijven die een psychologisch effect zouden hebben en mensen aan je zouden binden. Die vaardigheid gebruikt hij nu tijdens zijn oneindige tour langs dorpspleinen.
Een knipoog naar de DDR
Aanhanger Uwe denkt dat het logisch is dat de AfD juist in Oost-Duitsland zo goed scoort. “Wij hebben de DDR meegemaakt en weten wat een dictatuur inhoudt. Dat beleven we nu weer.” Volgens hem horen alle andere partijen bij hetzelfde systeem, net zoals de DDR ook neppartijen had. Siegmund praat ook graag over ‘echte democratie’ waar de AfD voor zou staan, in tegenstelling tot de ‘Altparteien’.
Tegelijkertijd speelt de partij slim in op de Ostalgie – de nostalgie naar het communistische Oost-Duitsland. De bijeenkomst vindt plaats bij een DDR-kantine, met Trabantjes, een herbouwde grensovergang en een Leninbeeld. Siegmund, die geboren is een jaar na de val van de Muur, laat zich graag fotograferen op een Simson, de typische DDR-bromfiets. “De DDR had ook goede dingen, maar alles is kapotgemaakt”, zegt Uwe. “West-Duitsland heeft alles verboden wat wij hadden”, vult Daniel Motes aan.
Terug naar vroeger
Bij veel kiezers leeft het verlangen naar de tijd ‘vóór de massa-immigratie’. “Het moet gewoon weer zoals vroeger worden”, zegt de 17-jarige Leonie Oelke. “Ik durf met mijn kind niet meer over straat.” Siegmund wil alle vormen van asiel stopzetten en immigranten, waaronder Oekraïners, het land uitzetten.
Veel van die plannen zijn landelijke zaken. Maar als hij premier van de deelstaat wordt, krijgt de AfD via de Bondsraad daar wel inspraak in. Het kleine Saksen-Anhalt heeft echter weinig stemrecht. Toch belooft Siegmund dat hij “niet braaf” zal instemmen met landelijk beleid. “Dat is bij ons ten einde. Wij zullen niet met alles meewerken.” Op de vraag wat dat precies inhoudt, antwoordt hij: “Het gaat niet om blokkeren, maar om het vertegenwoordigen van echte democratie.”
De laatste peilingen
De AfD wordt in Saksen-Anhalt op 42 procent gepeild. Door het kiesstelsel kan dat genoeg zijn voor een absolute meerderheid. Siegmund heeft die nodig om te kunnen regeren, want hij weigert coalities te vormen. “We regeren alleen of niet.”
Een bevrijdingscorso dat uitliep op een flinke knallende ruzie
Het had een groot feest moeten worden om het einde van de Tweede Wereldoorlog te vieren. Maar het Bloemencorso Zundert van 1945 eindigde in een flinke ruzie tussen twee buurtschappen. Het conflict liep zo uit de hand dat buurtschap Poteind weigerde om hun prijzen op te halen, terwijl de winnaar, buurtschap Het Laer, de verliezers nog eens extra pestte met een treiterend liedje.
Wie nu tussen de buurtschappen komt die elk jaar de wagens bouwen voor het Bloemencorso Zundert, ziet vooral heel veel saamhorigheid en gezelligheid. Maar dat was vroeger wel anders, weet Ad van Hassel (80), een wandelende encyclopedie van het corso en ontwerper van veel creaties. “De rivaliteit was enorm. Ze bouwden hun wagens in tenten en wilden niemand in de buurt hebben. Als iemand te dichtbij kwam, werd er direct geroepen: ‘Wat kom gij hier doen?’ Alles moest supergeheim blijven.”
Na de eerste drie edities gooit de Tweede Wereldoorlog roet in het eten. In 1939 worden alle festiviteiten op het laatste moment afgelast vanwege de mobilisatie van het Nederlandse leger. “Het geld was al opgehaald en buurtschap De Markt had zelfs al een complete wagen klaar staan. Die werd op zolder gezet en reed zes jaar later gewoon mee in het corso”, vertelt Van Hassel.
Geen versierde fietsen
Op 27 oktober 1944 wordt Zundert bevrijd door Amerikaanse troepen, maar dat moment is te laat om dat jaar nog een corso te houden. Een jaar later, op 1 september, is het dan eindelijk zover. “Ook al waren er vlak na de oorlog maar weinig bloemen, de inwoners hadden er ontzettend lang naar uitgekeken. Het geld was er gelukkig nog, want de opbrengst van de editie die in 1939 door zou gaan, was gewoon bewaard gebleven. Het onderdeel met versierde fietsen ontbrak dit keer wel, want alle fietsen waren door de Duitsers ingepikt.”
Het corso van 1945 stond helemaal in het teken van de bevrijding. Zo reed buurtschap Veldstraat in een bloemrijke Jeep, zaten look-alikes van koningin Wilhelmina en prinses Juliana in de creatie van Akkermolen en kwam buurtschap Wernhoutseweg met een wagen over de Onbekende Soldaat. Daarop stond de tekst: ‘Hulde aan hen die voor ons vielen’, met daar boven de Britse en Amerikaanse vlag.
Twee ijzers in het vuur
Poteind gooide twee ijzers in het vuur: de prachtige Vlinder en de kleurrijke Hawaïgroep. Het buurtschap rekende op hoge ogen, maar kwam bedrogen uit. Ze eindigden op de vierde en vijfde plaats. Van Hassel: “De jury dacht daar anders over. En dat maakte ze woedend. Zo boos dat ze zelfs weigerden om hun prijzen op te halen.”
De overwinning ging naar Het Laer met hun inzending Boerenerf. En dat buurtschap vierde dat uitbundig. Ze maakten zelfs een speciaal liedje dat hardop werd gezongen en waarin ze Poteind openlijk belachelijk maakten. “Ze zongen: ‘En wat doen we met de Vlinder van Poteind? En wat doen we met de Vlinder van Poteind? Nou, die stoppen we in het putje van het Laer'”, zingt Van Hassel op de melodie van Aai aai jippie jippie jee.
Daarmee werd het bevrijdingscorso dus toch niet helemaal het feestje waar iedereen op had gehoopt.
Bekijk origineel artikel
Het is een onderwerp dat regelmatig voor discussie zorgt: de miljardenwinsten van banken. Zijn die winsten terecht, of zouden banken meer moeten teruggeven aan de maatschappij? We duiken in de cijfers en meningen van deskundigen.
De cijfers op een rij
De drie grootste banken van Nederland hebben afgelopen halfjaar flink wat geld verdiend. ING kwam uit op een winst van 3,5 miljard euro, Rabobank op 2,7 miljard en ABN AMRO wist ook een mooie plus van 1,5 miljard euro te noteren. Dit is geen nieuw fenomeen; banken boeken al een flinke tijd goede resultaten. In de afgelopen drieënhalf jaar verdienden ze samen bijna 50 miljard euro. Die mooie cijfers zijn niet alleen een Nederlands verhaal, ook de Amerikaanse grootbanken presenteerden afgelopen kwartaal recordcijfers. En in Groot-Brittannië is de situatie vergelijkbaar, waar actiegroep Positive Money veel aandacht kreeg voor haar pleidooi voor een ‘windfall tax’ (een belasting op overwinsten die niet het gevolg zijn van eigen prestaties, maar van externe omstandigheden). Die belasting zou dan de plannen van de Britse regering kunnen financieren om de kosten voor levensonderhoud te verlagen.
Winst is relatief
Is die winst dan niet gewoon heel veel? Dat hangt ervan af hoe je het bekijkt, zegt Roland Mees, hoogleraar bedrijfsethiek aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij werkte zelf meer dan 30 jaar bij banken, waaronder ING en ABN AMRO. Hij benadrukt dat Amerikaanse en Britse banken niet te vergelijken zijn met Nederlandse vanwege verschillen in regelgeving, verdienmodellen, beloningen en bedrijfscultuur. Volgens Mees zijn de winsten fors, maar niet buiten proportie. Hij raadt aan om de winsten af te zetten tegen de risico’s die banken lopen en hun omvang (het balanstotaal). Een voorbeeld: ING, de grootste bank van Nederland, had vorig jaar een balanstotaal van meer dan een biljoen euro. Vanuit dat perspectief zijn de winsten dus relatief. Het is volgens Mees een goed teken dat banken winst maken, want gezonde banken zijn essentieel voor het financiële systeem. Neeltje van Horen, hoogleraar financiële economie aan de UvA, is het daarmee eens. Zij waarschuwt dat ongezonde banken kunnen leiden tot situaties zoals tijdens de financiële crisis, wat de maatschappij veel geld kost.
De discussie laait op
Toch zijn er ook instanties die waarschuwen voor de grote afhankelijkheid van de samenleving van een paar grote banken, zoals de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid in 2019 al aangaf. Ook Positive Money pleit voor systeemverandering en minder macht voor banken. De discussie over bankwinsten laait periodiek op. Zo stuurde minister Sigrid Kaag in 2023 een Kamerbrief over dit onderwerp. Ze schreef dat er in Nederland en andere EU-landen gediscussieerd wordt over de rechtvaardigheid van hoge bankwinsten. Door de huidige hoge winsten is die discussie weer zeer actueel.
Waar komt de winst vandaan?
Hoogleraar Van Horen, die eerder voor de Engelse centrale bank werkte, zegt dat het lastig is om een concreet bedrag aan te wijzen dat nog verantwoord is. De belangrijke vraag is volgens haar waar de winsten vandaan komen, want dat verschilt per bank. Banken verdienen geld aan financiële dienstverlening zoals vermogensbeheer, advies en transactiekosten van betalingsverkeer. De afgelopen jaren is daar een belangrijke factor bijgekomen: de rentemarge. Dat is het verschil tussen de rente die banken betalen aan spaarders en de rente die ze ontvangen op leningen (zoals hypotheken en bedrijfsleningen). Over het algemeen betalen banken minder spaarrente dan ze ontvangen. De hogere rente van de Europese Centrale Bank heeft deze marge vergroot, waardoor de stijging van de winsten vooral te danken is aan externe factoren, niet aan betere eigen prestaties. Van Horen suggereert dat meer concurrentie op de spaarmarkt goed zou zijn, een conclusie die toezichthouder ACM in 2024 ook trok. Ze merkt op dat een hogere spaarrente snel geldt voor alle bestaande spaarders, terwijl een hogere hypotheekrente alleen geldt voor nieuwe leningen. Toch stappen Nederlanders niet snel over naar een andere bank, waardoor banken weinig reden zien om klanten weg te lokken met een hogere rente.
Wat doen banken met de winst?
Roland Mees vindt het ook belangrijk om te kijken wat banken met hun winsten doen. Wordt het uitgekeerd aan aandeelhouders, of wordt het geïnvesteerd in de bank zelf? Dat laatste is volgens hem beter. Toch worden aandeelhouders ook verwend: ABN AMRO en ING betaalden de afgelopen jaren miljarden aan dividend en kochten eigen aandelen in, wat de beurskoers omhoog stuwt. Mees waarschuwt echter om niet alles te focussen op winstcijfers. Hij vindt dat banken op het gebied van klimaat en duurzaamheid meer verantwoordelijkheid moeten nemen. De hypotheekportefeuilles van grootbanken lopen bijvoorbeeld klimaatrisico, en daar moeten banken op voorbereid zijn. Ook zouden leningen aan ‘fossiele bedrijven’ duurder moeten worden. Hij hoopt dat banken samen met de politiek en toezichthouders deze handschoen oppakken, want de publieke functie van banken vraagt om meer initiatief.
Rabobank en ABN AMRO verwijzen in hun reacties naar hun rente-inkomsten en de maatschappelijke functie die ze vervullen. Een woordvoerder van ABN zegt dat goede winstgevendheid belangrijk is voor een stabiele bank, die op haar beurt weer essentieel is om krediet te verstrekken aan bedrijven en huishoudens. ING heeft niet gereageerd op vragen.
Vier doden in Oekraïne door Russische aanval, vlak voor bezoek speciale gezanten VS
De spanning in Oekraïne loopt weer hoog op. Net voordat de Amerikaanse speciale gezanten op bezoek zouden komen, heeft Rusland een verwoestende aanval uitgevoerd. Daarbij zijn vier mensen om het leven gekomen. Het is een harde klap, vooral omdat er vlak daarvoor nog hoop was op een tijdelijke wapenstilstand.
Onder de gewonden is een 30-jarige vrouw die momenteel op de intensive care ligt. De Oekraïense president Volodymyr Zelensky had Rusland voorgesteld om tijdens het bezoek van de Amerikaanse gezanten een staakt-het-vuren in te stellen. Het plan was om vanaf vandaag tot en met dinsdag de luchtaanvallen te staken. Rusland heeft echter nog niet op dit voorstel gereageerd en heeft in plaats daarvan de aanval gewoon doorgezet.
Dit bezoek is extra bijzonder, omdat het de eerste keer is dat de Amerikaanse gezanten in deze rol naar Oekraïne afreizen. De Amerikaanse president Donald Trump heeft eerder aangegeven dat Witkoff en Kushner een concreet plan hebben om de vastgelopen onderhandelingen over het beëindigen van de oorlog weer vlot te trekken. Een eerder geplande reis naar Kyiv werd in augustus al uitgesteld, omdat de Russische luchtaanvallen op dat moment te intensief waren.
De planning was dat de gezanten vandaag in Moskou zouden zijn en morgen Kyiv zouden aandoen. Dat is bevestigd door Amerikaanse media en door president Zelensky zelf. Rusland heeft het bezoek aan Moskou echter niet bevestigd, maar heeft wel gereageerd op het geplande bezoek aan Kyiv. Volgens Rusland is het verstandig dat de gezanten ‘de realiteit op de grond’ meenemen in hun onderhandelingspositie.
Oekraïne heeft het zwaar op dit moment. Er is al wekenlang een acuut tekort aan Amerikaanse luchtverdedigingsraketten en daarbovenop zorgen moderne Russische drones met straalaandrijving voor steeds meer problemen. Ook de Oekraïense veiligheidsdienst SBU werd gisteren in het centrum van Kyiv aangevallen door Rusland.
Wil je op de hoogte blijven van het laatste nieuws? Bekijk dan het originele artikel hieronder.
Westnijlvirus rukt verder op: meer dan duizend besmettingen binnen Europa
Het westnijlvirus is dit jaar flink actief geweest in Europa. In het afgelopen muggenseizoen zijn er maar liefst 1086 officiële besmettingen geregistreerd, zo blijkt uit cijfers van het Europees Centrum voor ziektepreventie en -bestrijding (ECDC). Die infecties zijn opgelopen in vijftien verschillende landen, en het gaat specifiek om mensen die binnen Europa besmet zijn geraakt. Wie het virus buiten Europa opliep, telt niet mee in deze cijfers.
Vooral Italië heeft het zwaar te pakken: daar werden 516 besmettingen vastgesteld. Griekenland volgt met 284 gevallen, en Spanje komt op 88. Ook in Nederland is het raak geweest. Het RIVM meldde donderdag dat dit jaar zeker negen mensen het virus hebben opgelopen. Helaas is één van hen overleden: een 75-jarige persoon uit Utrecht met een onderliggende aandoening. Daarnaast overleed ook een vrouw uit Drenthe, maar zij raakte besmet in Zuidoost-Europa, waardoor zij niet bij die negen Nederlandse gevallen wordt geteld.
Het westnijlvirus komt van nature vooral voor bij vogels. De gewone huissteekmug kan het virus oplopen als die zich voedt met het bloed van een besmette vogel. Vervolgens kan die mug het virus overdragen op mensen en andere dieren.
Opvallend is dat het virus in augustus voor het eerst sinds 2020 weer in Nederland is vastgesteld. Dat gebeurde tijdens een wetenschappelijk onderzoek van bloedbank Sanquin onder bloeddonoren. Het goede nieuws? De kans dat je eraan overlijdt is klein, aldus het RIVM. Ongeveer 80 procent van de besmette mensen krijgt helemaal geen klachten. Nog eens 19 procent krijgt milde griepachtige verschijnselen zoals koorts, hoofdpijn en spierpijn. Slechts 1 procent ontwikkelt ernstige neurologische problemen, zoals een hersen- of hersenvliesontsteking. Vooral ouderen en mensen met een kwetsbare gezondheid lopen dat risico.
