Grote veenbrand in de Ardennen moeilijk te blussen, Nederland stuurt helikopters

Hoge Venen in lichterlaaie
De natuur in het Belgische natuurgebied Hoge Venen staat zwaar in brand en het einde is nog niet in zicht. De veenbrand heeft al zo’n 1600 hectare natuur verwoest – dat is dus zelfs groter dan de grote brand die het gebied in 2011 teisterde. Het vuur brak gistermiddag uit en verspreidt zich razendsnel, met wel 5 tot 10 kilometer per uur. De Belgische brandweer laat weten dat de brand nog allesbehalve onder controle is en zich steeds verder blijft uitbreiden.

Nederlandse hulp onderweg
Om de Belgische collega’s te ondersteunen, stuurt Nederland vanuit Defensie twee Chinook-helikopters naar het rampgebied. Die moeten gaan helpen bij de bluswerkzaamheden. Volgens een Nederlandse campinggast, die indrukwekkende foto’s van de rookpluimen naar het nieuws stuurde, is het uitzicht bij de Hoge Venen behoorlijk apocalyptisch.

Waarom is dit zo lastig te blussen?
Het grote probleem is de droge turfgrond. Turf bestaat uit samengeperste plantenresten (verweerd veen) en als dat langdurig droog staat, is het enorm brandbaar én lastig te doven. Ondergronds kan het vuur namelijk nog dagenlang smeulen en zo ongemerkt verder trekken. Vandaag komt de wind daar ook nog eens uit een andere richting, waardoor het blussen extra wordt bemoeilijkt, aldus de brandweer. Daarnaast is het terrein voor veel voertuigen gewoonweg moeilijk begaanbaar.

Een gezamenlijke aanpak
Er worden meerdere blushelikopters ingezet en ook korpsen uit Duitsland en Belgisch Limburg schieten te hulp. Boeren uit de omgeving doen ook hun duit in het zakje door met hun tractoren en watertanks bermen nat te houden. Het Belgische leger heeft daarnaast drie indrukwekkende Panther-brandweerwagens gestuurd, die maar liefst 10.500 liter water meenemen en een waterstraal tot 90 meter ver kunnen spuiten.

Waarschuwingen aan bewoners en bezoekers
Mensen in de buurt van de Hoge Venen en toeristen die het gebied willen bezoeken, krijgen het dringende advies om de bossen te mijden. Ramen en deuren moeten gesloten blijven en diverse wegen rondom het natuurgebied zijn afgesloten. Boven de gemeente Baelen, waar het getroffen deel van het park onder valt, zijn grote rookpluimen te zien. Die zorgen overigens ook voor overlast in delen van Zuid-Limburg, meldt de regionale omroep L1.

Ook in Duitsland woedt de strijd
Op zo’n 35 kilometer afstand van het Belgische vuur is het ook raak in het westen van Duitsland. In de gemeente Hürtgenwald, vlakbij Vaals, staat 400 hectare bos in brand – een record voor de deelstaat Noordrijn-Westfalen. Daar werd gisteren het dorp Gey ontruimd, maar de brandweer denkt nu de overhand te hebben. Een lokale bestuurder spreekt van “gecontroleerd werk” in plaats van een strijd. Toch blijft het dorp vooralsnog verlaten. De bluswerkzaamheden worden daar extra bemoeilijkt door munitie uit de Tweede Wereldoorlog die nog in de grond ligt; er zijn inmiddels zelfs explosies gehoord.

Hoe ontstond dit?
Hoe de brand in de Hoge Venen precies is ontstaan, is nog niet duidelijk. Europa heeft al langer te maken met flinke natuurbranden, mede door de aanhoudende droogte.

Bekijk origineel artikel

Dodelijke Israëlische luchtaanvallen op Libanon, net boven de Litani

Bij Israëlische luchtaanvallen in het zuiden van Libanon zijn zeker elf mensen om het leven gekomen, waaronder drie kinderen. Daarnaast raakten er negentien mensen gewond, zo meldt het Libanese ministerie van Gezondheid. De aanvallen waren gericht op een woning aan de rand van het dorp Ansar en het nabijgelegen Deir El Zahrani. Hulpdiensten zijn nog steeds bezig met het zoeken naar overlevenden in het puin.

Het Israëlische leger zegt dat het infrastructuur van Hezbollah heeft aangevallen, als reactie op eerdere acties tegen hun soldaten in de veiligheidszone. Het getroffen gebied ligt ten noorden van de rivier de Litani, terwijl Israël ten zuiden daarvan Libanees grondgebied bezet houdt. Ondanks het staakt-het-vuren voert Israël daar bijna dagelijks aanvallen uit.

De Libanese premier Salam heeft de aanvallen streng veroordeeld. Volgens hem waren de doelwitten niet militair. “De gedode kinderen en vrouwen waren geen militaire doelen”, schreef hij op X. Bij de reeks aanvallen werd ook de strategisch gelegen Ali Taher-heuvel geraakt. Vanaf die heuvel heb je een groot deel van de stad Nabatiye in zicht. Israël bezette die heuvel achttien jaar lang, tot de terugtrekking uit Libanon in mei 2000.

De bombardementen van vandaag zijn de dodelijkste sinds het staakt-het-vuren dat door de VS werd bemiddeld en op 20 juni inging. Volgens dat wankele akkoord zouden Israëlische troepen in Zuid-Libanon blijven totdat Hezbollah ontwapend is en het Libanese leger de controle overneemt. Hezbollah heeft die voorwaarden echter verworpen. Leider Qassem zei gisteren dat de overeenkomst “een Israëlisch bevel is, geschreven met Israëlische inkt”.

Israëls minister van Defensie, Katz, zei donderdag tijdens een bezoek aan Zuid-Libanon dat Israël zich niet terugtrekt zolang Hezbollah niet ontwapend is. De VS vindt echter dat een permanente Israëlische militaire aanwezigheid in het gebied niet past bij de afspraken in de deal.

De vijandelijkheden tussen Israël en Hezbollah, dat gesteund wordt door Iran, laaiden weer op nadat de militante groep raketten op Israël afvuurde als reactie op de oorlog die Israël en de VS op 28 februari begonnen tegen Iran. Israël viel daarop het zuiden van Libanon binnen en voerde luchtaanvallen uit, waarbij meer dan 4300 mensen omkwamen.

Hezbollah, dat letterlijk ‘Partij van God’ betekent, werd begin jaren 80 opgericht met hulp van Iran en had als doel Israël uit Libanon te verdrijven. De beweging is actief in grote delen van Libanon en is in het zuiden de belangrijkste politieke en militaire speler. Ze bieden hun achterban sociale voorzieningen, van zorg tot uitkeringen, maar voeren ook een gewapende strijd. Veel westerse landen beschouwen de beweging als een terroristische organisatie, al maken sommige landen onderscheid tussen de politieke en de militante tak. De Europese Unie plaatste de militante tak in 2013 op de terreurlijst.

Bekijk origineel artikel

Eindelijk regen op komst, maar het enorme neerslagtekort blijft

Er is goed nieuws voor de natuur in Brabant: er staat weer neerslag op het programma. Toch moeten de meeste delen van de provincie nog even geduld hebben voordat de druppels echt gaan vallen. Dat laat weerman Floris Lafeber van Weerplaza weten. De buien worden vooral verwacht voor dinsdag en woensdag. “En dat is echt nodig, want we kampen momenteel met een tekort van maar liefst 300 millimeter.”

Dat tekort is aanzienlijk, maar nog geen record. Vijftig jaar geleden, in 1976, was het namelijk nog extremer. Toen zorgde een zeer hete en droge zomer voor een neerslagtekort van 360 millimeter. “Maar de zomer is nog lang niet voorbij,” waarschuwt Lafeber. “We zitten in ieder geval al boven het niveau van 2018, wat ook een zeer droge zomer was.”

Een druppel op een gloeiende plaat

In het westen en midden van Brabant vielen zaterdag al een paar losse spatjes. Toch stelt dat weinig voor, aldus de weerman. De echte regen komt pas dinsdag, met naar verwachting zo’n tien millimeter. Een dag later kan daar nog eens vijf tot tien millimeter bijkomen. “De grond snakt ernaar, maar dit blijft helaas een druppel op een gloeiende plaat,” zegt Lafeber nuchter.

Met de buien in het vooruitzicht neemt ook de bewolking toe en komt de zon minder vaak tevoorschijn. Waar het zaterdag nog broeierig warm kan worden, met plaatselijk temperaturen rond de 30 graden, koelt het zondag al af naar 23 tot 25 graden. De wind draait dan naar het noordwesten en zorgt voor verkoeling. De rest van de week belooft wisselvallig te verlopen, met normale zomerse temperaturen.

Bekijk origineel artikel

Onderwerp van artikel

Vijf jaar geleden nam de Taliban de macht over in Afghanistan, en de wereld keek toe hoe ze razendsnel het land onder controle kregen. Sinds die chaotische dagen in augustus 2021, toen Kabul viel en buitenlandse troepen zich terugtrokken, is er veel veranderd. De economie staat er slecht voor, ook al probeert de nieuwe regering geld binnen te halen via belastingen en buitenlandse investeringen van landen als China, Rusland en de VAE. Het Westen houdt echter vast aan strafmaatregelen, vooral vanwege de erbarmelijke mensenrechtensituatie.

Leven onder strengere regels

Vrouwen en meisjes zijn de grootste slachtoffers van het beleid. Sinds de machtsovername is onderwijs voor meisjes boven de basisschool verboden, en ook de universiteit is voor hen gesloten. Voor degenen die nog mogen werken, wordt het leven steeds lastiger: ze hebben vaak een man nodig om simpele dingen te regelen, zoals het verkopen van hun gemaakte producten op de markt. De jamfabriek van Najia in Kabul is één van de zeldzame plekken waar vrouwen nog aan de slag kunnen. Deze 47-jarige moeder van negen zag met lede ogen aan hoe de kansen voor jongere generaties steeds verder krimpen. Ze is bang dat meisjes nooit meer een zelfstandig leven kunnen opbouwen. Tegen de BBC vertelt ze: “De wereld moet de Taliban op een andere manier benaderen, want de huidige aanpak faalt. Het leven van Afghaanse vrouwen móét veranderen, want we verliezen langzaamaan alle hoop.”

Protest en herdenking

Terwijl veel Afghanen worstelen met hun toekomst, gingen vandaag duizenden mannen in Kabul de straat op. Zij vierden de vijfde verjaardag van de Taliban-overwinning. Verslaggever Alex Crawford van Sky News liep mee met de feestelijkheden om te zien hoe de sfeer is onder de nieuwe heersers.

Gebrek aan perspectief

De problemen voor vrouwen zijn groot, maar het perspectief is somber. Nadat de VS en de NAVO na twintig jaar oorlog vertrokken, kwamen de Taliban meteen met strenge beperkingen: geen banen, geen onderwijs, en de straat op gaan zonder mannelijke begeleiding is vrijwel onmogelijk. In juli 2025 vaardigde het Internationaal Strafhof arrestatiebevelen uit tegen de hoogste leider, Haibatullah Akhundzada, en hoofdrechter Abdul Hakim Haqqani. Ze worden verdacht van misdaden tegen de menselijkheid vanwege hun extremistische wetten. Noori, een 24-jarige medewerker van de jamfabriek, moest haar school opgeven toen de Taliban terugkeerden. “Ik was enorme teleurgesteld, diepbedroefd, maar ik gaf niet op. Ik wilde financieel onafhankelijk zijn. Ik vond deze baan en werk er al drie jaar, dat is mijn redding geweest.”

Internationale betrekkingen en kritiek

Internationaal gezien is er weinig erkenning voor de Taliban-regering. Alleen Rusland heeft hen officieel erkend, maar steeds meer landen praten wel met hen. Zo bezocht een delegatie deze zomer Brussel voor overleg met de EU over de terugkeer van Afghaanse migranten. Dat leverde veel kritiek op, zeker van Amnesty International. Die organisatie vindt het “roekeloos en gevaarlijk” om met hen te praten over uitzettingen en hoopt dat de plannen in de prullenbak belanden.

Een crisis zonder einde

Afghanistan zit momenteel in een diepe economische en humanitaire crisis. De VN schat dat zo’n 22 miljoen mensen afhankelijk zijn van buitenlandse hulp. Naast de economische problemen heeft het land ook te maken met natuurrampen en spanningen met buurland Pakistan. De VN blijven wel in gesprek met de Taliban, ook al levert dat weinig op. Soms boeken ze kleine succesjes, zoals over de behandeling van gevangenen of toegang tot hulp. Volgens mullah Abdul Salam Zaeef, een oprichter van de beweging, willen ze juist graag aansluiting bij de internationale gemeenschap: “Alleen druk uitoefenen schiet niet op.” Maar het proces verloopt stroef. “De dialoog is traag, de vooruitgang stap voor stap en er zijn vaak terugvallen,” concludeert de VN. Toch blijven ze proberen. Zoals Georgette Gagnon, waarnemend hoofd van de VN-missie, het zegt: “Een vastgelopen proces is beter dan helemaal geen proces.”

Bekijk origineel artikel

Zwaarste veenbrand ooit in België: Nederland schiet te hulp met blushelikopters

De brandweer heeft de handen vol aan een enorme veenbrand in de Belgische gemeente Baelen. Het vuur is nog lang niet onder controle en heeft inmiddels een gebied van maar liefst 1600 hectare in de as gelegd. Dat is even groot als zo’n 2200 voetbalvelden. De autoriteiten maken zich grote zorgen, want de brand rukt op richting het gehucht Sourbrodt in de buurgemeente Waimes.

Daar is inmiddels een evacuatievoorbereiding gestart. Ongeveer 500 inwoners wordt gevraagd om alvast een tas in te pakken en die in de auto te leggen. “Blijf kalm, maar wees voorbereid om snel te vertrekken als het nodig is”, waarschuwt de gemeente Waimes op social media. De vlammen komen namelijk gevaarlijk dichtbij.

Internationale hulp

Het blussen is een lastige klus, want dit is geen gewone natuurbrand. De bodem bestaat hier uit turf, een opeenhoping van dood plantenmateriaal. Het vuur smeult daardoor vaak ondergronds door, waardoor het met gewoon water bijna niet te doven is. Daarom heeft België hulp gevraagd aan de Europese Unie.

De EU reageert snel: Nederland, Tsjechië en Zweden sturen materiaal. Ons land draagt twee Defensie-helikopters bij, waaronder een zware Chinook. Die is uitgerust met een speciale waterzak, een zogenaamde “bambi bucket”, waarmee duizenden liters water in één keer uit de lucht boven de brand kan worden gestort. Buitenlandminister Tom Berendsen laat weten: “Het is belangrijk om ons buurland bij te staan in deze noodsituatie.”

Oproep: blijf weg

De gouverneur van Luik heeft een dringende oproep gedaan: mijdt het hele gebied. Ook zijn er meerdere wegen afgesloten. Het is nog onduidelijk hoe de brand gistermiddag is ontstaan, maar het begon in een moeilijk bereikbaar stuk natuur. Opvallend: vijftien jaar geleden ging in precies hetzelfde natuurgebied al eens 1600 hectare verloren door een veenbrand.

Het is nu vooral wachten op de helikopters en hopen dat de wind goed blijft zitten. Brandbestrijders uit andere provincies en zelfs uit Duitsland zijn inmiddels ook onderweg om te helpen.

Bekijk origineel artikel

Maartje (23) verruilde de collegebanken voor de tattoo-studio: ‘Mijn vader was mijn eerste echte klant’

Waalre – Maartje Spoelstra (23) had altijd het idee dat ze naar de universiteit moest. Psychologie leek haar wel wat, maar al snel wist ze dat ze nooit achter de spreekkamerdeur plaats zou nemen. Het was pas toen ze haar eerste tattoo liet zetten, dat er een lampje ging branden. Het tekenen dat ze als kind al zo leuk vond, werd tijdens de lockdowns weer opgepakt. “Ik dacht wel na over iets creatiefs, maar het voelde als een rare stap na de vwo. Een kunstacademie? Daar had ik nooit bij stilgestaan.”

Drie jaar geleden kwam het kwartje volledig. Na haar studie psychologie afgerond te hebben, besloot ze een tattoocursus te volgen. Maandenlang oefende ze op kunsthuid, voordat ze als leerling-tatoeëerder aan de slag mocht bij een studio. En toen was daar opeens haar allereerste echte klant: haar eigen vader. Een man die zelf nooit een tattoo had willen laten zetten, maar het voor zijn dochter graag deed. “Hij vond het niet erg als het niet mooi zou worden, omdat ik het had gezet. Dat vertrouwen raakte me diep. Niet elke ouder staat achter zo’n onverwachte switch.”

Samen kozen ze voor een eerbetoon aan hun hond Pip, die in maart van dit jaar onverwachts overleed. “Ze was elf jaar lang ons maatje, en voor mijn vader betekende ze het meest. Ze was er door dik en dun, in moeilijke tijden en op gewone dagen. Altijd blij als je thuiskwam.” Bij het eerste lijntje was Maartje zenuwachtig, maar het resultaat is er dan ook naar: zowel zij als haar vader zijn er blij mee. Hij overweegt inmiddels zelfs een tweede tattoo, die ze dan weer mag zetten.

Haar moeder is minder fan van tattoos, maar staat wel achter haar dochter. “Ze vindt het leuk voor mij en is trots op wat ik maak.” Voor Maartje gaat dit verhaal over veel meer dan alleen inkt. “Het gaat over ouders die hun kind durven te steunen, ook als het pad anders loopt dan verwacht.” Vroeger dacht ze dat werken met plezier niet voor haar was weggelegd, maar nu weet ze beter. “Als ik tatoeëer, vergeet ik de tijd. Ik word er zo blij van.”

Bekijk origineel artikel