Estafettezwemmers knallen naar de EK-finale!
Wat een dag voor het Nederlandse zwemmen in Parijs! Onze estafetteheren hebben zich weten te plaatsen voor de finale van de 4×100 meter vrije slag. Brandon van den Berg, Merlin Belmon, Floris Tanis en Sean Niewold zwommen een knappe zesde tijd van 3.14,92. Vanavond om 19.43 uur is het dan zover: tijd voor de finale!
Het was niet voor iedereen een topdag. Merlin Belmon en Thomas Jansen kwamen op de 200 meter vrije slag niet door de series heen. Belmon werd 46ste in 1.48,98 en Jansen eindigde als 59ste met 1.50,80. Helaas, de top 16 ging er vandoor met een halvefinaleplek. Ook op de 50 meter rugslag was het raak voor de Nederlanders. Giovanni Phillipson (25,46) en Nikodim Markovic (25,84) kwamen niet in de buurt van een vervolg en eindigden respectievelijk als 43ste en 56ste.
Gelukkig was er ook goed nieuws! Tes Schouten en Tessa Giele hebben zich wél weten te plaatsen voor de halve finales. Schouten liet op de 200 meter schoolslag een sterke zevende tijd zien van 2.26,69. De wereldkampioene van 2024 en bronswinnares op de Spelen zag dat de Britse Angharad Evans veruit de snelste was. Evans klokte 2.22,76, dat is echt heel snel.
Op de 100 meter vlinderslag was het alleen Giele die de halve finales haalde. Haar 58,35 was goed voor de twaalfde tijd en dat was voldoende voor een plek bij de beste zestien. Kim Busch (59,28), Femke Spiering (59,98) en Evy Rozeboom (1.00,43) konden het helaas niet bolwerken. De Belgische titelverdedigster Roos Vanotterdijk was met 56,76 de snelste van het veld. De halve finales van de 100 meter vlinderslag worden vanavond om 18.51 uur gezwommen.
Als laatste was er nog Marte Hieke van der Kamp op de 1.500 meter vrije slag. De 21-jarige Friezin kon geen rol van betekenis spelen en eindigde met de 19de tijd, waar de beste acht doorgingen naar de finale.
Waalwijk in de spotlights met slotetappe ZLM Tour
Op zondag 6 september 2026 barst het wielerfeest los in Waalwijk. De gemeente is dan het toneel van de laatste etappe van de ZLM Tour, een van de grootste meerdaagse wielerkoersen van Nederland. De wedstrijd gaat van start en finish in Waalwijk en trekt renners van over de hele wereld. Het belooft een dag te worden waar de hele gemeente volledig in het teken van de wielersport staat.
De profs komen eraan
Het absolute hoogtepunt van de dag is natuurlijk de aankomst van de profrenners. Om twaalf uur ’s middags vallen de eerste meters van de slotetappe. Rond vijf over vier wordt de eerste renner verwacht bij sporthal De Zeine. Maar voordat de profs het podium betreden, kunnen lokale fietsfanaten zelf hun kans pakken. Verschillende fietsgroepen uit de regio, zoals Toerclub Waalwijk en Stichting Fietsmaatjes, rijden achter een volgauto hun eigen route. Zo wordt het een echte wielerdag voor iedereen.
Activiteiten voor het hele gezin
Het parkeerterrein bij sporthal De Zeine verandert die middag in het GO Cycling Fietsplein. Van één uur tot half zes ’s middags is er van alles te doen voor jong en oud. Denk aan een Dikke Banden Race, sprintduels en een mobiele pumptrack. Tussendoor kun je even bijkomen in een relax- en zentent of zelf creatief aan de slag met het ontwerpen van een eigen wielershirt. Ook het culinaire aspect wordt niet vergeten: er zijn foodtrucks aanwezig en op grote schermen kun je de live-uitzending van de koers volgen. De feestelijkheden worden afgesloten met de huldigingen, die om kwart over vier beginnen, direct na de finish van de profs.
Wielerdag voor iedereen
De ZLM Tour in Waalwijk wordt een dag vol sport, spanning en gezelligheid voor het hele gezin. Of je nu fanatiek wielrenner bent of gewoon een leuk dagje uit zoekt, op dit evenement is voor ieder wat wils. Zet het alvast in je agenda, want dit ga je niet willen missen!
Hockeyers van dik in de 80 gaan voor goud: ‘Zoek je man op, kom op!’
“Jos, probeer nou niet iedereen de les te lezen!”, klinkt het over de hockeyvelden van Push in Breda. Even later vliegt een pass de verkeerde kant op. “Dat is naar niemand!” Wie denkt dat het er op het WK Masters voor 80-plussers rustig aan toegaat, heeft het mis. De oudste Nederlandse hockeyer op het veld is zelfs 91 jaar, maar winnen willen ze nog allemaal. Al is de derde helft ook heel belangrijk.
Op de velden van Push wordt deze week het WK Masters gespeeld voor hockeyers van 65, 70, 75 en 80 jaar en ouder. In totaal doen 79 teams uit 19 landen mee, van Australië en Nieuw-Zeeland tot Japan, Maleisië, Canada en de Verenigde Staten. Voor Eric Hengst van gastheer Push is het één groot internationaal hockeyfeest. “Als je door de stad loopt, zie je overal internationals eten, drinken en rondlopen. Wij afficheren ons als de hockeyhoofdstad van Nederland, dus wat dat betreft hoort zo’n WK gewoon in Breda thuis.”
Tussen al die internationals loopt ook de 91-jarige Henk Kwast rond. Hij speelt bij Nederland B. Waarom hij op zijn leeftijd nog met een hockeystick rondloopt? “Om te hockeyen. Dat moet een leuk spelletje zijn”, grapt hij. Dat hij op zijn 91e misschien achter de geraniums hoort te zitten, maakt weinig indruk. “Die heb ik niet”, reageert hij droog. “En dat hoeft ook niet als je nog een beetje fit bent om mee te kunnen doen.” Fit is Kwast zeker. Hij hockeyt nog iedere donderdagavond en fietst veel. Een ingewikkeld geheim heeft hij niet. “Ik heb kennelijk een goed gestel. Alles doet het. En dat probeer je in stand te houden. Je niet druk maken over zaken waar je toch niks aan kunt doen.” Langs de lijn kijkt zijn kleinzoon trots toe. “Zo vaak kan ik hem niet meer zien spelen. Zeker niet op die leeftijd.”
Op het veld gaat ondertussen niet alles zoals gepland. Na een mislukte actie klinkt een luid en weinig diplomatiek: “Kut, kut, kut.” Leeftijd of niet, balverlies blijft balverlies. Ook Peter Lammers (83) uit Den Bosch en H.J. Wessels (84) uit Breda staan nog op het veld. Hun motto is simpel: “Een leven lang hockey.” Bang om eens onderuit te gaan of blessures zijn ze niet. “We weten nog steeds hoe we moeten opstaan”, zegt Lammers met een vette knipoog.
De tegenstanders kennen ze soms al tientallen jaren. Sommige Duitsers komen ze al 26 jaar tegen. De rivaliteit is er nog, maar na afloop overheerst de vriendschap. “Dan ga je ’s avonds met die jongens eten en natuurlijk ook veel bier drinken”, aldus Wessels. De 86-jarige Engelsman Peter Danson kent dat gevoel ook. Hij speelt al bijna dertig jaar Masters-hockey. “Alle teams zijn vriendelijk en het is erg gezellig.” Hockeyen op deze leeftijd is volgens hem prima te doen, zolang iedereen zich een beetje aan elkaar aanpast. “Het gaat wat minder snel.”
Toch gaat er met regelmaat een speler tegen de grond. Dan blijkt dat sommige dingen juist ouderwets zijn gebleven. “Kijk, zo ging het vroeger ook”, klinkt het als een speler pijn heeft. “Dan stop je even met z’n allen.” Maar gezelligheid of niet, de heren op leeftijd willen ook winnen. “Natuurlijk willen we wereldkampioen worden”, zegt coach Frank van den Bogaard van Nederland A, “want deze jongens hebben allemaal hoofdklasse-ervaring en willen ook op deze leeftijd nog resultaten boeken”. Maar winnen of verliezen: uiteindelijk wacht het clubhuis. “Pas je wel een beetje op”, krijgt een Nederlandse speler tijdens de wedstrijd te horen. “Anders mis je de derde helft.” Sommige dingen veranderen nooit, hoe oud je ook bent.
Rybakina en Swiatek na slopende halve finales naar eindstrijd Toronto
Jelena Rybakina heeft zich ten koste van Coco Gauff weten te plaatsen voor de finale van het WTA-toernooi in Toronto. De Kazachse, als tweede geplaatst, had in een slopende partij de Amerikaanse (nummer vier van de plaatsingslijst) te pakken: 5-7, 6-2, 6-2. De Australian Open-winnares liet zien over een enorme veerkracht te beschikken. Zowel in de eerste als in de tweede set wist ze met vijf games op rij de set binnen te slepen. Hun enige eerdere ontmoeting, vier jaar geleden ook in Toronto, ging eveneens over drie sets, maar toen was de Amerikaanse de sterkste. Het is al de vierde keer dat Rybakina in Toronto een driesetter moest spelen. Met deze overwinning staat de Kazachse voor het eerst in haar carrière in de finale van het Canadees Open. Eerder strandde ze in zowel 2023 als 2025 in de halve finales.
In de finale wacht een bijzonder affiche: Rybakina neemt het op tegen Iga Swiatek. De Poolse, voormalig nummer één van de wereld, bleek met 6-3, 1-6, 6-3 te sterk voor Jelina Svitolina (nummer 9 van de plaatsingslijst). De statistieken waren vooraf niet in het voordeel van de zesvoudig grandslamkampioene. Dit jaar verloor ze namelijk alle drie de eerdere ontmoetingen met de Oekraïense – allemaal in drie sets – en daarnaast had Swiatek in 2026 nog geen enkele finale bereikt. Maar in een partij die door regenval meer dan een uur stillag, wist ze in de beslissende set een achterstand van 2-3 om te buigen naar 6-3. De 25-jarige Swiatek staat voor het eerst in haar carrière in de finale van het toernooi in Toronto. Haar beste prestatie tot nu toe was een halvefinaleplaats in 2023; bij haar andere drie deelnames kwam ze niet verder dan de vierde ronde.
Naast het damesspektakel is er ook groot nieuws bij de mannen. De Amerikanen Ben Shelton en Brandon Nakashima hebben zich geplaatst voor de finale van het masterstoernooi in Montreal. Titelverdediger Shelton rekende overtuigend af met zijn landgenoot Learner Tien: 6-2, 6-3. Shelton is dit seizoen nog ongeslagen in finales – hij won er al drie – en jaagt nu op zijn tiende titel. Nakashima was met 7-6 (3), 6-4 te sterk voor de Spanjaard Rafael Jódar. Het is voor het eerst sinds 2003 dat twee Amerikanen tegenover elkaar staan in een masterfinale, wat belooft een spectaculaire ontknoping te worden.
Deel artikel: Advertentie via Ster.nl (opent in nieuw venster)
NOC*NSF publiceert handig overzicht voor het besproeien van sportvelden
De zomer is weer volop bezig en dat betekent dat veel sportverenigingen zich zorgen maken over hun velden. Droge, bruine of keiharde grasmatten zijn natuurlijk niet ideaal. Maar wanneer mag je nu eigenlijk nog sproeien? NOC*NSF heeft daarom een handig overzicht gemaakt dat antwoord geeft op deze vragen.
Steeds meer sportbonden krijgen vragen van verenigingen over wat wel en niet is toegestaan op dit gebied. Om duidelijkheid te scheppen, heeft de sportkoepel nu een speciale kaart op hun website geplaatst. Deze geeft per regio aan wat er op dit moment mogelijk is, gebaseerd op informatie van onder andere de verschillende waterschappen. Het overzicht wordt om de dag bijgewerkt, zodat je altijd de meest recente situatie ziet.
De situatie is per regio erg verschillend. Zo geldt er in sommige delen van het land inmiddels een verbod op het onttrekken van oppervlaktewater. Daarnaast zijn er waterschappen die het oppompen van grondwater niet langer toestaan. En dan hebben we nog de drinkwaterbedrijven, die ook zelf een sproeiverbod kunnen instellen.
Een belangrijke tip van NOC*NSF aan alle verenigingen: het gebruik van drinkwater voor het besproeien van sportvelden wordt altijd afgeraden. Kijk dus goed op de kaart wat er in jouw regio mogelijk is, zodat je niet voor verrassingen komt te staan.
Negentien jaar verschil, één EK turnen: Sanne Wevers gidst, jonge Ubbink geniet
Een generatiekloof op de balk
De EK turnen in Zagreb zijn vandaag van start gegaan met de kwalificaties. In de hal zie je twee turnsters die qua leeftijd bijna een generatie uit elkaar liggen: de 15-jarige Vera Ubbink en de 34-jarige Sanne Wevers. Voor Ubbink is het haar allereerste EK; ze wist zichzelf te verrassen door op de kwalificatiemomenten de richtscore te turnen. Wevers daarentegen is een bekend gezicht op het internationale podium, ze keert na twee jaar afwezigheid terug. Samen vormen ze één team, met negentien jaar verschil, en ze hebben allebei hetzelfde doel voor ogen: de teamfinale halen en bij de beste dertien landen eindigen. Dat zou een ticket voor de WK in oktober in Rotterdam betekenen.
Van bewondering naar teamgenoten
Het leeftijdsverschil binnen de Nederlandse ploeg is groot, met Ubbink als jongste en Wevers als oudste. Ubbink klinkt nog jong met haar zachte stem, maar zodra ze de hal in stapt, verandert ze in een zelfverzekerde turnster. “Het is wel een heel groot toernooi”, zegt ze, “heel veel mensen, heel veel landen. Dat is natuurlijk spannend, maar ik ben vooral heel blij.”
Wevers, die op haar zestiende haar eerste EK turnde, herkent dat gevoel. Ze heeft inmiddels een indrukwekkende staat van dienst, maar weet nog goed hoe bijzonder zo’n eerste EK is. “Voor ons allemaal is die route ooit begonnen”, vertelt ze. “We hebben allemaal ooit niet geweten hoe alles werkte. Daarom hoop ik dat Vera voelt dat ze alles mag vragen.” En dat doet Ubbink, al zegt ze: “Ook al ben ik jong, ik heb wel het gevoel dat ik erbij hoor.”
Concurrenten op de balk
Tijdens de trainingen draait het om finetunen, ritme creëren en elkaar leren kennen. De individuele prestaties wegen dit EK minder zwaar; het team moet sterk staan als geheel. Ubbink is nog steeds onder de indruk van haar teamgenoot: “Vroeger wilde ik altijd met Sanne op de foto. Dat vond ik heel cool. En nu zit ik gewoon samen met haar in het team. Dat is nog steeds heel bijzonder.” Wevers ziet op haar beurt een talent dat haar plek heeft verdiend. “In de topsport worden geen cadeautjes gegeven. Vera heeft hier keihard voor gewerkt en laat nu al zien dat ze op dit niveau thuishoort.”
Op de balk, het onderdeel waar Wevers in 2016 olympisch goud won, zijn ze ook nog eens concurrenten. Ubbink kan haar ‘mentor’ deze week proberen te verslaan. “Cool”, zegt Ubbink lachend. “Zeker cool”, vult Wevers aan.
Een comeback met een mogelijke laatste kunstje
Voor Wevers zijn deze EK meer dan alleen een terugkeer. Na de Spelen van Parijs twijfelde ze of ze nog wel terug zou keren, mede door een elleboogblessure. Pas in januari kon ze weer serieus trainen. In juni werd ze Nederlands kampioen op de balk, haar vijfde nationale titel. Haar tweede comeback lijkt geslaagd, maar dit keer voelt het anders. “Het voelt gek om dat hardop te zeggen”, zegt Wevers. “Mochten we ons plaatsen, dan heb ik het gevoel dat de WK misschien mijn laatste kunstje worden. Daardoor geniet ik nu veel bewuster van alles.”
Ubbink hoeft die beslissing nog lang niet te maken. Zij staat aan het begin van haar carrière. Wat wil ze haar ervaren ploeggenoot meegeven richting deze EK? “Genieten. Juist omdat je niet weet hoeveel van dit soort momenten er nog komen.”
De mannen komen een week later in actie. Ook daarvan zijn de toestelfinales en de teamfinale te volgen via de NOS-app en NOS.nl.
