VN-mensenrechtenchef slaat opnieuw alarm: al 56 executies in Iran sinds maart
De VN-mensenrechtenchef Volker Türk heeft wederom zijn zorgen geuit over de hoge cijfers rondom executies in Iran. Sinds maart zijn er volgens hem zeker 56 gevangenen geëxecuteerd, zo meldt hij in een persbericht(opent in nieuw venster). “Ik ben erg bezorgd over de toename van het aantal doodvonnissen dat wordt uitgevoerd en uitgesproken sinds maart”, aldus Türk. Hij benadrukt dat de doodstraf nog steeds wordt ingezet om de bevolking bang te maken en tegenstanders het zwijgen op te leggen.
Van de mensen die sinds maart zijn geëxecuteerd, waren er 27 betrokken bij de protesten van vorig jaar tegen het regime. Daarnaast zijn er nog zeker honderd andere demonstranten die hetzelfde lot boven het hoofd hangt. Ook het aantal executies voor drugsmisdrijven blijft extreem hoog. Türk heeft in het verleden vaker gewaarschuwd voor deze ontwikkeling.
Vorig jaar zou het regime in Teheran minstens 1639 mensen hebben gedood, zeggen mensenrechtenorganisaties. Veel van deze executies komen voort uit bekentenissen die onder dwang zijn verkregen. Een eerlijk proces is onder het streng islamitische bewind vrijwel onmogelijk, en soms is er helemaal geen sprake van een rechtszaak. Türk zegt dat sommige gevangenen al binnen een paar weken na hun arrestatie werden doodgeschoten. Twaalf anderen werden zelfs geëxecuteerd na een korte zitting van drie uur, die achter gesloten deuren plaatsvond.
Iran is al jaren één van de landen waar de meeste executies ter wereld plaatsvinden.
Buitenland
Zomerse dag met veel zon voorbode van weekend met tropische temperaturen
Een heerlijke donderdag voor de deur, en het wordt alleen maar beter! De dag begint met veel zon en blijft vrijwel overal droog. Er drijven af en toe wat stapelwolken voorbij, maar die laten de zon makkelijk doorkomen. In de middag is het een mix van wolken en zon, en blijft het op de meeste plekken gewoon droog.
Alleen in het Waddengebied kan er later op de dag wat extra bewolking vanaf de Noordzee binnendrijven. De wind komt uit het westen tot noordwesten, en is op de Wadden soms een beetje stevig. De temperatuur loopt op naar 21 graden in het noorden en tot 25 graden in het zuiden. Kortom: perfect weer om lekker naar buiten te gaan!
Vanavond en vannacht kan er in het noorden en oosten tijdelijk wat meer bewolking zijn, met een kleine kans op een bui of een spatje regen. Er wordt echter geen grote bui verwacht. In de rest van het land blijft het droog en zijn er flinke opklaringen. In het noorden waait een matige wind, maar in het binnenland wordt het snel windstil. De nacht koelt af naar zo’n 9 tot 15 graden.
Morgen begint de dag in het zuiden en midden meteen met zon. In het noorden en oosten moeten we eerst nog wat wolkenvelden wegwerken, waar lokaal nog een klein buitje kan vallen. Daarna wordt het overal droog en zien we afwisselend stapelwolken en zon. De wind is zwak tot matig uit het westen tot zuidwesten, en het wordt opnieuw een aangename zomerse dag met 21 tot 26 graden.
En dan het goede nieuws voor het weekend: een hogedrukgebied trekt via Duitsland naar het oosten van Europa. Daardoor draait de wind zaterdag naar het oosten tot zuidoosten en zondag naar het zuiden tot zuidwesten. Zo kan er warme lucht vanuit het zuiden tot ons doordringen. Zaterdag kan het in het zuiden al lokaal tropisch worden, en zondag wordt dat op veel meer plaatsen. Er is veel zon en het blijft overal droog. Het belooft een zeer zomers weekend te worden!
Zolder vol oude schatten moet leeg: heemkundekring zoekt nieuwe plek
Een wandeling door de tijd op de Heemzolder
Wie de zolder van de Jacobushoeve in Vessem op loopt, waant zich zo’n beetje in een levend museum. Tussen de oude balken van de nok ligt een enorme verzameling spullen uit het vroegere Vessem, Wintelre en Knegsel. Heemkundevereniging De Hooge Dorpen bewaard hier al 26 jaar alles wat met het verleden te maken heeft. Het is vaste plek voor de vijf vrijwilligers én voor bezoekers. Maar helaas: het pand voldoet niet meer aan de veiligheidseisen, dus de club moet op zoek naar een ander onderkomen. En dat valt nog niet mee.
Beneden in de boerderij is het lekker koel, maar zodra je de houten trap naar de Heemzolder beklimt, wordt het al snel warm. “Ja, in de zomer wordt het hier flink heet”, zegt de 77-jarige Harrie van Son, voorzitter van De Hooge Dorpen. “En in de winter vriezen je tenen er zowat af.” De langgevelboerderij dateert uit 1810 en is een rijksmonument. Het heeft de tand des tijds doorstaan, maar nu blijkt dat de vloer op de zolder de belasting niet meer aankan en de isolatie is verouderd. “Wat kan zo’n vloer nog hebben, hè”, mijmert Harrie. “De stookkosten vliegen de pan uit, want alle warmte ontsnapt door de slechte isolatie. Het is de bedoeling dat de vloer geïsoleerd wordt, maar daarna is de zolder eigenlijk niet meer toegankelijk. We kunnen hier dus niet blijven.”
Een leven voor de geschiedenis
Boven is de 70-jarige Kees Huijbers bezig met oude papieren. Met zijn grijze baard en eelt op zijn vingers is hij een echte kenner van de streek. Al veertig jaar is hij actief bij de heemkundevereniging. Zijn passie is grenzeloos: hij slaapt maar een paar uur per nacht, staat op en duikt weer in de geschiedenis. Zeven dagen per week. “Dit is mijn grote liefde”, vertelt Kees. “Mijn vrouw heeft me verlaten, maar daar kan ik mee leven. Zij wilde graag op vakantie, maar ik hoef niet naar Spanje of Amerika. Ik ben volledig toegewijd aan wat zich hier vroeger allemaal afspeelde.”
Het is even slikken: afscheid nemen van een plek die het verleden zo levend houdt. Duizenden foto’s, boeken, munten en bidprentjes vonden hier hun thuis. Toch is er ook opluchting. “Het belangrijkste is dat we een goed alternatief vinden”, zegt Harrie. “Het liefst een plek op de begane grond, beter bereikbaar voor bezoekers én voor onszelf. Die trap naar de zolder gaan we zeker niet missen, want we worden er niet jonger op.” Kees knikt: “We moeten naar de grond, daar ben ik van overtuigd.”
De zoektocht gaat door
Maar een geschikte ruimte is niet zomaar gevonden. Een oproep in de dorpsbladen leverde niets op. Er was een kans op een oude basisschool in Vessem, maar die grepen ze net mis. Voorlopig hoeven de dozen nog niet ingepakt te worden. “We hebben tot het eind van het jaar”, zegt Kees. “En als we dan nog niets hebben, zijn ze gelukkig flexibel.”
Iraanse voetballers Australisch staatsburger geworden tijdens ceremonie in Brisbane
Het is een bijzonder moment voor twee Iraanse voetbalsters. Zij kregen onlangs het Australische staatsburgerschap tijdens een naturalisatieceremonie in Brisbane, zo meldt de Australische krant. Dit gebeurde na een roerige periode waarin ze asiel aanvroegen tijdens een groot sporttoernooi.
Het tweetal, bekend als Pasandideh en Ramezanisadeh, maakte deel uit van een groep van zeven Iraanse speelsters die in maart asiel aanvroegen. De anderen trokken later hun aanvraag in en kozen ervoor terug te keren naar Iran. Deze twee besloten echter in Australië te blijven en hebben nu dus de Australische nationaliteit.
De aanleiding: weigeren het volkslied te zingen
De hele situatie begon tijdens de Aziatische kampioenschappen voor vrouwen in Australië. De groep vreesde bij terugkeer naar Iran te worden vervolgd. De reden? Ze hadden geweigerd het Iraanse volkslied te zingen tijdens een wedstrijd.
Het was een opvallend beeld, voor aanvang van het duel Zuid-Korea tegen Iran, op maandag 2 maart. De Iraanse speelsters hielden bij het volkslied de kaken stijf op elkaar. Dat gebeurde zo nadrukkelijk, dat veel mensen de actie zagen als een openlijk protest tegen het streng islamitische regime. De beelden zie je hieronder.
Vergaderen tussen de brandweerwagens: kazerne en thuiswerkplek ineen
Van videobellen naar sirenes: het is een kleine stap in Woudrichem. In de kazerne werken vrijwillige brandweermensen aan hun betaalde kantoorbaan. Laptop open, met het brandweerpak binnen handbereik. Zo moet vrijwilligerswerk een stuk laagdrempeliger worden. Toch zit de kazerne nog altijd zes man tekort.
De airco loeit, de korte broek mag aan. Door de regionalisering is de kazerne eigenlijk overdag onbemand. Normaal gesproken zou er dus niemand zijn, behalve bij een brand of een oefening. Toch werkt bijna de helft van het team één of meerdere dagen per week “thuis” op de kazerne aan hun gewone baan, bijvoorbeeld bij de gemeente.
Postcommandant combineert twee banen
“Lekker plekje, hé?”, roept Bob Proper. De kazerne werkt met vrijwilligers, net als de meeste brandweerkazernes in Nederland. En dus moeten er ook gewoon centen worden verdiend met een ander beroep. Zo is Bob postcommandant, maar ook dataspecialist vastgoed voor de gemeente Dordrecht. “Dat kun je prima combineren!” Wie denkt dat je om de haverklap met gierende banden weg moet, heeft het mis. “We hebben ongeveer één uitruk per week. Zo’n 40 of 50 per jaar.”
Kom langs!
De hoop is dat meer mensen zich bij de brandweer melden. Ze hebben achttien vrijwilligers nodig, maar zitten nu op twaalf. Er moeten dus nog zes bij. “Kom een keer langs! Bellen, doen!”, roept Bob. “Je krijgt er dan meteen de ideale thuiswerkplek-van-huis bij. Het scheelt ook nog eens in de files!”
Nooit alleen
Waarom zou je bij de brandweer willen? “Het is heel erg mooi werk. Je helpt mensen echt uit noodsituaties. Dat is echt dankbaar werk”, zegt hij met een stralend gezicht. “Je doet het met een team en nooit alleen.” Toch blijkt het nog best lastig om mensen te vinden. “Dat hoort bij de huidige tijd, mensen hebben al zoveel aan hun hoofd.”
Vrijwillig brandweerman Bram van de Vrande wil nooit meer anders. “Je doet een keer mee en bent meteen verkocht!” De verkeerskundige van de gemeente Utrecht is na een melding weer snel terug op zijn werkplek. “Wel eerst even douchen!”, lacht hij.
Groot deel VS klaar met Iran-oorlog: ‘Zeggen het één, maar doen iets anders’
Sjoerd den Daas, correspondent Verenigde Staten
Amerika was oorlogsmoe. Na decennia van zogenaamde ‘forever wars’, zoals in Vietnam en Afghanistan, hadden de Amerikanen er genoeg van. En toch is het nu de president die juist beloofde om een einde aan die oorlogen te maken, die inmiddels al zes maanden bezig is met een nieuwe oorlog tegen Iran. De onvrede groeit, ook in Middletown, Ohio, de geboortestad van vicepresident JD Vance.
“Geen duidelijk doel”
“Het stuitert alle kanten op”, zucht veteraan John Cox. Hij is gepensioneerd sergeant en vocht in Vietnam. “Toen was het idee ook dat we er snel in en snel weer uit zouden zijn.” Die oorlog duurde uiteindelijk negentien jaar. De oorlog met Iran loopt nog niet zo lang, maar bij veteranenclub Post 218 is het geduld op. Aan de bar van het clubhuis laat Cox duidelijk merken dat hij weinig begrijpt van Trumps wispelturigheid. “De ene dag heet het een oorlog, dan weer een schermutseling. Wij horen geen land te zijn dat steeds van koers verandert. We moeten ergens heen, de klus klaren en weer weg.”
Onduidelijke doelen
Trump zei in het begin dat de oorlog, die hij samen met Israël voert tegen Iran, vier tot zes weken zou duren. De doelen en het tijdpad werden al tientallen keren bijgesteld. Regelmatig riep hij dat het einde nabij is. Zo ook gisteren, toen hij opnieuw zei dat de heropening van de Straat van Hormuz en het stoppen van Irans nucleaire programma dichtbij zijn. Dit terwijl hij kort daarvoor nog dreigde met “de grootste bombardementen ooit”.
Veteraan Jeff Manning, die ooit bommen bouwde voor het leger, is er klaar mee. “Ze zeggen iets met hun mond, maar er komt iets heel anders uit hun achterwerk.” Met andere woorden: zeggen het één, doen iets anders. “Ik zie geen echte oorlog, ik zie vooral onschuldige mensen die omkomen omdat regeringen hun macht willen uitbreiden.”
Steeds minder steun
De oorlog was nooit populair, maar nu het geweld voortduurt, groeit het verzet. Een peiling van AP-NORC liet zien dat 64 procent van de Amerikanen de oorlog de moeite niet waard vindt. Onder Republikeinen is er nog wel meerderheidssteun, maar ook daar beginnen de barsten te komen.
Een van de grote zorgen: slinkende wapenvoorraden, oplopend aantal Amerikaanse slachtoffers en een gebrek aan transparantie. Maar het zijn vooral de stijgende brandstofprijzen die ook de trouwe MAGA-achterban aan het morren maken. Dat is slecht nieuws voor Trump, zeker omdat Amerika zich opmaakt voor de tussentijdse verkiezingen. In een Politico-peiling gaf 37 procent aan economische pijn te willen dragen voor deze oorlog. In mei was dat nog de helft.
Manning ziet overeenkomsten tussen Trump en andere sterke leiders: “Ze doen allebei gewoon waar ze zelf zin in hebben.”
Vance onder druk
Ook vicepresident JD Vance probeerde eerder een tegengeluid te laten horen. Voor de bombardementen op de Houthi’s, een door Iran gesteunde militie in Jemen, waarschuwde hij in een gelekte Signal-groep dat het publiek het nut er niet van zou inzien en dat olieprijzen zouden stijgen. Zijn woorden werden genegeerd. Vance deed wat zijn baas wilde.
In de straat waar Vance opgroeide in Middletown, hoor je daarom niet alleen maar lof over ‘hun’ vicepresident. Sommige bewoners willen niet met de pers praten, op verzoek van Vances moeder. Eén buurman heeft nog wel wat te melden over het gedenkbankje in het parkje, ter ere van ‘mamaw’, de oma die Vance opvoedde. “Als het zijn naam had gedragen, was het allang aan een pick-up gebonden en weggevoerd”, zegt hij grinnikend.
Buurman Jerry Dobbins kent Vance nog van vroeger. “Ik herinner me dat ze hem als baby naar binnen brachten. Later maakten we wel eens een praatje.” Dobbins denkt dat Amerika het goede doet tegenover Iran. “Al is het vervelend, als er één land geen kernwapens mag hebben, dan is het Iran wel. Als grondtroepen nodig zijn om dit af te maken, dan is dat misschien wat nodig is.”
Hoop op een snelle afronding
Terug bij Post 218 hoopt Danny, een ex-marinier, op een duidelijk einde. Hij erkent dat Trump met zijn belofte om oorlogen te stoppen is teruggekomen op zijn woord. “Iran is een taaie. Ik hoop dat hij de klus afmaakt en dat we kunnen inpakken.”
