Van der Poels mooiste zege ooit? Deze zijn (net als die in Parijs) iconisch
Zondag op de Champs-Élysées in Parijs — ja, die ritzege — is voor Mathieu van der Poel zeker één van zijn allerbeste overwinningen tot nu toe. “Misschien wel in mijn top drie”, zei hij meteen na de finish tegen de NOS. En toen even later nog een beetje bijgesteld: “Eigenlijk denk ik: één van mijn allermooiste. Misschien wel.”
Deze zege had hij al lang in gedachten — zo’n jaar lang, zelfs. En dat maakte het nog spannender: de slotrit van de Tour de France winnen, midden op de meest beroemde straat van Frankrijk, met al die historie, al die druk, al die concurrenten die op volle snelheid op hem afstormden… En toch: hij ging er diep in, met elke spier, elke ademhaling, elke gram wilskracht die hij nog had. En het werkte. Een uiterste krachtsinspanning, net op tijd — en daarmee ook een droom waar gemaakt.
Voor Van der Poel stond deze overwinning letterlijk bovenaan zijn ‘te doen’-lijstje. “Zo langzamerhand is voor mij bijna alles afgevinkt”, vertelde hij met een brede glimlach. “Ik ben heel trots én gelukkig.”
En ja, zijn erelijst is al behoorlijk indrukwekkend. Maar sommige zeges blijven gewoon hangen — door de manier waarop ze kwamen, door de omstandigheden, door de emotie. Hier zijn een paar van de meest iconische, volgens ons:
🌍 WK op de weg 2023 in Glasgow
Solo over de streep, na een scherpe aanval uit het groepje van de grote favorieten — en dat terwijl hij kort daarvoor was gevallen op een glad wegdek. Met een kapotte schoen, maar geen moment twijfel. Wereldkampioen op de weg. Gewoon ongelofelijk.
🏔️ Amstel Gold Race 2019 in Valkenburg
Goud na een bijna onmogelijke inhaalrace. Vanuit een positie die op papier verloren leek, nog een eindsprint gewonnen — en dan ook nog eens tegen de sterkste namen van het peloton. Pure wilskracht, pure timing.
🚴♂️ Ronde van Vlaanderen 2020
Zijn eerste Vlaamse klassieker — en wat een debuut! Een episch duel met Wout van Aert, minutenlang kop aan kop, tot op de laatste meters. Uiteindelijk beslist op millimeters. Een finish die je nooit vergeet.
Van tractorband naar podium: het geheim van deze speerwerpers
Met een knappe worp van 79,55 meter pakte Ryan Jansen (21) uit Made zondag op het NK in Hengelo de Nederlandse titel bij het speerwerpen. Maar wist je dat hij niet alleen ‘s ochtends zijn sport afgaat, maar ook nog eens fulltime personal trainer is — én een sportschool aan het verbouwen? En dan is er ook nog Jeroen Maas (25) uit Halsteren, die brons sleepte met ruim 70 meter… terwijl hij jarenlang ’s nachts op het asfalt stond te werken in de wegenbouw.
Een hamer, een tractorband en veel passie
Ja, je leest het goed: een hamer. En tractorbanden. Geen typische sportapparatuur, toch? Voor Jeroen Maas is het wel degelijk een vast onderdeel van zijn training. Met zijn 2,02 meter en een lichaam vol spierballen is hij een ware verschijning — en die kracht komt niet zomaar uit de lucht vallen. Als tiener kwam hij via een clinic bij AV Spado in Bergen op Zoom voor het eerst in aanraking met het speerwerpen. “Ik bleek er aanleg voor te hebben, dus ik ging er echt mee aan de slag”, vertelt hij na het NK.
Zijn trainingsgroep viel ooit uit elkaar, maar Maas bleef gewoon doorgaan bij de club. Tot hij drie jaar geleden toevallig zijn oude coach Bjorn Blommerde weer tegenkwam — en sindsdien zijn ze weer volop aan de slag. De laatste jaren? Grote stappen.
Zomer = explosie, winter = hamer
In de zomer focust hij op explosiviteit en techniek. In de winter draait alles om kracht — en daarbij hoort ook het regelmatig oppakken van een hamer om flink op tractorbanden te rammen. “De beweging is precies dezelfde hoek als bij het speerwerpen”, legt hij uit. “Dat helpt ons om uiteindelijk verder te gooien.” En ja — hij doet dit na zijn werkdagen als laborant in de wegenbouw. Vroeger werkte hij ’s nachts op het asfalt; nu is het overdag, maar de avonden blijven voor de sport. “Mooi werk, leuke collega’s. En als ik ’s ochtends wakker werd, ging ik sporten. Nu doe ik dat ’s avonds. Ach, ik vind het leuk — en mijn lichaam kan het prima aan. Dat is het belangrijkst.”
Een chaotisch jaar, maar een heldenhaardige finish
Ryan Jansen had een behoorlijk hectisch jaar achter de rug: verbouwing van zijn sportschool, personal training geven, en toch elke dag op het atletiekveld staan. “We gingen maar door en door”, zegt hij. “Pas de laatste drie weken werd het wat rustiger.” Zijn eerste seniorentitel — en hij is pas 21.
En over die toekomst? “Of je met zo’n combinatie ook internationaal kunt meedoen? We gaan het zien. Ik denk dat het kan. Ik ben pas 21 — er kunnen nog meters bij. Mijn vooruitgang staat centraal. Dan komen die toernooien vanzelf.”
Teambaas McLaren biedt excuses aan Sainz voor Piastri-incident
De Spanjaard Carlos Sainz, die momenteel voor Williams rijdt, raakte betrokken bij een incident met McLaren-coureur Oscar Piastri tijdens de race. Het gebeurde toen Piastri probeerde Sainz in te halen en de leiding te behouden na zijn tweede pitstop. Door de botsing verloor Piastri kostbare seconden — en daarmee ook zijn kans op een podiumplaats.
Die verloren tijd speelde McLaren juist in de kaart: teamgenoot en wereldkampioen Lando Norris kreeg daardoor de ruimte om de leiding over te nemen zodra hij kort daarna de pitstraat inreed. Norris had net een cruciale voorsprong opgebouwd, en wist die uiteindelijk om te zetten in de eerste Formule 1-overwinning van het seizoen voor McLaren.
Piastri moest helaas de race stoppen met een kapotte versnellingsbak — terwijl hij op dat moment tweede stond. Teambaas Andrea Stella gaf toe dat de blauwe waarschuwingspanelen mogelijk niet goed werkten, waardoor het voor achterblijvers als Sainz lastiger was dan gewoonlijk om te zien wat er in hun spiegels gebeurde. “Carlos is een heel eerlijke en correcte coureur. Dus ik weet zeker dat dit absoluut niet opzettelijk was”, aldus Stella.
Piastri, die Norris al in de eerste ronde had ingehaald, liet zich na afloop vrij scherp uit over Sainz — wat de spanning rond het incident alleen maar vergrootte.
Pirlo is afgeblazen als bondscoach van Italië — en het zit hem in een Russisch gokbedrijf
Andrea Pirlo, de voormalige Italiaanse middenvelder met die onvergetelijke vrije trappen en koele kop op het veld, wordt niet de nieuwe bondscoach van het Italiaanse elftal. En hoewel hij op papier een logische kandidaat leek — ervaren, bekend, en al eerder actief in de nationale selectie — is er één reden waarom de Italiaanse voetbalbond (FIGC) hem definitief heeft laten vallen: zijn banden met het Russische gokbedrijf Fonbet.
Pirlo is momenteel coach bij United FC uit de Verenigde Arabische Emiraten — een club die eigendom is van de Russische zakenman Sergey Lomakin. En onlangs was Pirlo zelfs in Moskou voor een signeersessie, samen met de Russische spits Artjom Dzjoeba… een speler die zich eerder openlijk uitsprak voor Vladimir Poetin. Dat leverde Pirlo in Italië flinke kritiek op — vooral vanuit politieke hoek — zeker nadat bekend werd dat hij serieus in beeld stond als opvolger van Gennaro Gattuso.
Bondsvoorzitter Giovanni Malagò onderzocht de zaak grondig en liet Pirlo zondagavond telefonisch weten: hij is niet langer kandidaat. Technisch directeur Paolo Maldini zou daar zo’n hekel aan hebben dat hij overweegt om bij de bond te stoppen. Maandagochtend reageerde Pirlo via Instagram. Hij noemt de samenwerking met Fonbet ‘uitsluitend commercieel en sportief’, en vindt het oneerlijk om er nu plots politieke lading aan te geven.
“Het is jammer dat een sportieve keuze zoveel rumoer kan veroorzaken. Mijn liefde voor Italië is onveranderd. Het maakt deel uit van mijn geschiedenis en identiteit — en blijft altijd bij me.”
Ondertussen zijn Pep Guardiola en Carlo Ancelotti al eerder van de lijst gehaald als mogelijke coaches. Volgens Italiaanse media staan Antonio Conte en Roberto Mancini nu bovenaan de kandidatenlijst.
Van Aert keert terug op het wiel na lange afwezigheid
Na een flinke onderbreking door een ontsteking in zijn elleboog maakt Wout Van Aert eindelijk weer zijn wedstrijdrentree — en dat gebeurt deze week tijdens de Ronde van Denemarken. Het is zijn eerste koers sinds half juni, toen hij moest afzeggen voor de Tour Auvergne-Rhône-Alpes. Door die blessure kon hij ook niet aan de start verschijnen bij de Tour de France — een grote teleurstelling, maar nu is er eindelijk weer kans om op volle kracht terug te keren.
Deze ronde is vooral een belangrijke opstap naar de Ronde van Spanje, die over drie weken in Monaco begint — op 22 augustus. Dus: elke kilometer hier telt mee voor de grote doelen later dit seizoen.
En Van Aert is niet de enige die deze week weer in het zadel stapt bij Visma-Lease a Bike. Ook Fransman Christophe Laporte keert woensdag terug — zijn eerste wedstrijd sinds mei, nadat hij tijdens een training een spier in zijn dijbeen scheurde. En dan is er nog Niklas Behrens: de Duitser komt voor het eerst dit jaar in actie, na een langdurige pauze vanwege hartritmestoornissen.
De Ronde van Denemarken loopt van woensdag tot en met zondag — dus er is genoeg tijd om te zien hoe snel de ploeg weer op tempo komt.
Het F1-tussenrapport: een supertalent, vier topteams en twee lelijke eendjes
Louis Dekker – verslaggever Formule 1
Na elf races is de eerste helft van het Formule 1-seizoen 2026 in de boeken — en wat een halftijdverhaal is het! We hebben een pas 19-jarige superrévélation die al zes keer op het podium stond (en daarbij vaak op de hoogste trede), een wereldkampioen die plotseling op de bank zit, een legende die weer op zijn oude kracht lijkt te komen, en twee renstallen die zo’n beetje als ‘de lelijke eendjes’ door het veld worden aangewezen. Kortom: drama, hoop, frustratie en pure snelheid — precies zoals we het van F1 verwachten.
🌟 Kimi Antonelli: het nieuwe gezicht van de toekomst
Andrea Kimi Antonelli is niet meer alleen ‘het grote talent’ — hij is nu de man om te verslaan. De Mercedescoureur heeft al zes grand prix gewonnen en zit met een flink voorsprong in de WK-stand. En dat terwijl hij nog maar in zijn tweede F1-seizoen zit! Elke race wordt hij gevraagd: “Denk je al aan de wereldtitel?” Zijn antwoord blijft onveranderd: “Nee hoor, ik kijk van race naar race. Als ik elke keer alles uit de auto haal, komt het vanzelf goed.”
Mercedes begon het seizoen als favoriet — en maakt die status nu volledig waar. Alleen had niemand verwacht dat George Russell zo’n zware tijd zou krijgen naast zijn teamgenoot. “De nieuwe auto ligt mij gewoon minder”, bekende Russell onlangs. “Ik moet op elk circuit mijn rijstijl aanpassen, zie waar ik tijd verlies… maar weet niet altijd waarom.” Teamleider Toto Wolff was er duidelijk over: “Het ligt ook deels aan de coureur.”
🔥 Ferrari: terug op het toneel
Ferrari is de enige ploeg die Mercedes al eens versloeg — en dat deed ze met flair. Lewis Hamilton won in Silverstone, Charles Leclerc in Spa. Beiden staan opnieuw met een glinsterende glimlach op het podium — en met veel meer zelfvertrouwen dan begin seizoen.
Hamilton, 41 jaar oud, legt zijn opleving simpel uit: “Vorig seizoen stapte ik op een rijdende trein. Dit jaar heb ik een auto waar mijn stempel op staat — eindelijk de remmen die ik wilde.”
Leclerc voelt ook de wind in de zeilen: “Ik heb veel pech gehad en fouten gemaakt. Deze zege en tweede plaats waren hard nodig — en geven echt vertrouwen voor de tweede helft.”
🏁 McLaren: langzaam maar zeker op weg
McLaren is bezig met een echte inhaalrace. Na de titelstrijd met Max Verstappen in 2025 — waarbij alle energie naar één doel ging — is het huidige seizoen een soort ‘herstelperiode’. Topman Zak Brown zei voor de Grand Prix van Hongarije: “We komen nog tekort en mikken eerst op een grandprixzege.”
En toen gebeurde het: Lando Norris domineerde in Boedapest, terwijl teamgenoot Oscar Piastri uitviel — waardoor Norris solo naar de top reed. Toch blijft de Mercedesmotor een zwak punt: snel, ja — maar betrouwbaar? Nog niet helemaal.
⚡ Red Bull: sneller dan verwacht, maar nog steeds in de schaduw
Red Bull is op weg met een eigen motor — en het gaat beter dan veel mensen dachten. Het gat met Mercedes en Ferrari is kleiner dan begin seizoen, maar er zijn nog knelpunten: vooral de roterende achtervleugel en de betrouwbaarheid geven nog steeds hoofdpijn. En dan is er natuurlijk Max. Zijn manager zei het al vrij direct: “Max is niet geboren om in de middenmoot te racen.”
Zijn geduld met het project? Onzeker. Zijn toekomstcontract voor 2027? Nog steeds geen jawoord. En dat zorgt niet bepaald voor rust in het team.
🍞 De middenmoot: wie eet de kruimels?
In rustige raceweekends vullen de vier topteams (Mercedes, Ferrari, McLaren en Red Bull) de top acht. Daarachter proberen Alpine en Racing Bulls de kruimels op te rapen. Haas begon sterk, maar verloor terrein in de technologische ratrace — Ollie Bearman legt het helder: “Te weinig updates.”
Williams valt zwaar tegen en richt zich al op 2027. Audi, in zijn eerste F1-seizoen, presteert juist naar verwachting: met Nico Hülkenberg én Gabriel Bortoleto aan boord combineert het team ervaring en frisse energie.
🦆 De twee lelijke eendjes: Aston Martin en Cadillac
Ja, het is geen schande dat Cadillac — als Amerikaanse debutant — nog niet in de punten staat. Sergio Pérez en Valtteri Bottas liggen dicht bij de middenmoot, en de kloof is kleiner dan verwacht.
Maar Aston Martin? Dat is een ander verhaal. De door Saudi-Arabië gefinancierde ploeg is een regelrechte blamage — en dat lijkt Lance Stroll amper te deren. “Ik heb al in heel veel slechte auto’s gereden. Daar leer je niet veel van. Het is niet leuk om elke ronde 3 à 5 seconden te verliezen… maar ik geloof nog steeds in de toekomst.”
