Jong Licht Schittert bij Feyenoord en Ajax in Oefenpotjes
Door de jeugdige revelaties bij zowel Feyenoord als Ajax zijn de oefenduels van deze weekenden positief verlopen. De talenten lieten zien dat ze klaar zijn voor de stap naar het eerste elftal.
Ajax klopt Burnley dankzij jonge helden
Ajax heeft een vriendschappelijk potje gewonnen van de Engelse tweededivisionist Burnley. In een volle Johan Cruijff Arena werd het 2-1, met goals van jonkies Aaron Bouwman (19) en Abdellah Ouazane (17). Trainer Míchel, niet helemaal blij met de timing van het duel tussen de dubbele Europese clash met Vojvodina in, gaf de meeste basisspelers van donderdag rust. Dat betekende kansen voor jonge gasten als Jinairo Johnson, Jorthy Mokio en Abdellah Ouazane, plus nieuwe spits Marcos Leonardo. Die Braziliaan, voor bijna 20 miljoen euro overgekomen van Al-Hilal, mocht een helft meedoen. Opvallend: Burnley speelde in Ajax-kousen, want ze waren hun eigen exemplaren vergeten mee te nemen.
Het was echter niet Leonardo, maar verdediger Bouwman die de score opende, na een pass van de Argentijn Maher Carrizo. Na de pauze kwam Burnley terug via een schot dat via oud-Ajacied Jaydon Banel binnen ging. Ajax herpakte zich en Ouazane tikte de winnende goal binnen na een snelle counter. Met routiniers Daley Blind, Davy Klaassen en Steven Berghuis rolden de Amsterdammers de wedstrijd verder uit. Komende donderdag staat de return tegen Vojvodina op het programma.
Feyenoord blijft ongeslagen dankzij Van Persie en Van den Elshout
Ook Feyenoord won een oefenduel in De Kuip, mede dankzij twee jonge spelers. Shaqueel van Persie (19) en Tobias van den Elshout (19) zorgden voor de 2-1 overwinning op het Spaanse Rayo Vallecano, dat vorig seizoen achtste werd in La Liga. Het eerste deel duurde negentig minuten, waarna een verlenging van een half uur volgde. De Rotterdammers blijven daarmee ongeslagen in de voorbereiding, na eerdere zeges op FC Dordrecht (0-6), Club Brugge (3-1) en Charleroi (3-1). Nieuwkomer Tjark Ernst, overgekomen van Hertha BSC, maakte zijn debuut als mogelijke vervanger van de naar VfL Wolfsburg vertrokken aanvoerder Timon Wellenreuther. Givairo Read droeg de aanvoerdersband.
Van Persie opende de score na ruim een kwartier met een hard schot van buiten de zestien. Vlak voor rust maakte Álvaro García gelijk voor Vallecano. In de verlenging besliste Van den Elshout het duel. De jeugd liet zien dat ze een belangrijke rol kunnen spelen in het nieuwe seizoen.
FC Den Bosch krijgt bijzondere zegen in de Sint-Jan: ‘Dit is écht uniek’
De selectie van FC Den Bosch heeft afgelopen zaterdag in de Sint-Jan een speciale zegen gekregen voor het nieuwe seizoen. Honderden supporters vulden de kathedraal en lieten flink van zich horen. De kerkdienst was onderdeel van de jaarlijkse ‘Culture Day’, waarbij de club de spelers meer over de stad wil leren. Nieuwe gezichten maken zo kennis met de bekendste plekken van Den Bosch.
Na een bezoek aan de burgemeester en een tocht door de Binnendieze eindigde de dag in de kathedraal, waar fans met vlaggen de ploeg opwachtten. “Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik kom uit de Biblebelt, maar dit is uniek. Super indrukwekkend”, zegt nieuwe coach Bart Schreuder. Hij vindt het inburgeren goed gaan. “De Diezetocht vond ik echt gaaf. Dat doe ik zeker nog een keer met mijn vrouw en kinderen.”
Ook nieuwkomer Hessel Eikelboom was onder de indruk. “Ik zie overal blauw-witte shirts. Dit heb ik bij geen andere club meegemaakt.” Hij komt uit het noorden en moet nog wennen in de stad. “Ik ben druk bezig geweest met verhuizen, maar weet nu al meer over de geschiedenis van Den Bosch.” Hij wil de komende weken gebruiken om de stad verder te ontdekken.
Zingen in de kathedraal
De dienst eindigde met een zegen van plebaan Vincent Blom. Er werden kerkelijke liederen én FC Den Bosch-liederen gezongen, onder leiding van zangeres Kelsey Ikkersheim. Het beeld van zingende voetbalsupporters in een kathedraal is bijzonder, maar Broeder Rangel, die in de Sint-Jan werkt, vond het prachtig. “Vooral de saamhorigheid van de supporters was geweldig.”
Geen andere Nederlandse club doet zoiets, maar volgens Rangel is het heel normaal. “In Spanje vragen alle clubs om een zegen voor het seizoen. Ook na het winnen van de WK-finale bedankten spelers de schepper.” Hij benadrukt dat de Sint-Jan de ‘woonkamer’ van Den Bosch is en voor iedereen toegankelijk moet zijn.
Extra gebeden voor beter resultaat
Vorig seizoen werd FC Den Bosch negende na de zegening. Wat hebben Broeder Rangel en collega’s dit jaar anders gedaan? “Extra gebeden. Zingen is twee keer bidden, en dat is massaal gebeurd.” Als kers op de taart presenteerde algemeen directeur Tommie van Alphen het nieuwe uitshirt in de kathedraal, dat direct na de dienst werd verkocht.
Mathieu van der Poel haalt alles uit de kast voor droomzege in Parijs: ‘Ongelooflijk trots en blij’
“Ja, ik dacht dat het voorbij was”, geeft Mathieu van der Poel toe na zijn sensationele winst in de laatste etappe van de Tour de France. Zijn uitval samen met eindwinnaar Tadej Pogacar leek in de laatste kilometer te mislukken. Met een ultieme krachtinspanning kwam de Nederlander net voor de sprinters over de finish. “Dit is een van mijn mooiste overwinningen ooit.”
Daar hoeft hij niet lang over na te denken. Wereldtitels en de grootste klassiekers sieren zijn palmares. De vernieuwde slotrit van de Tour, met een lastige kasseienklim door het bruisende Montmartre, hoort zonder twijfel bij Van der Poels mooiste en grootste zeges. De manier waarop maakte het nog specialer. “Met Tadej voorop, misschien wel de beste renner aller tijden. Ik ben niet vaak emotioneel meer, maar vandaag toch een beetje.”
Voordat hij aan zijn terugblik kon beginnen, lag Van der Poel languit op de Champs-Élysées, de klassieke finishlaan van de Tour. Naar adem happen, vol ongeloof en blijdschap. Helemaal leeg na drie weken Tour en de gedroomde afsluiter in Parijs.
Deze rit stond “ergens bovenaan” op zijn verlanglijstje. Zeker een jaar zat het al in zijn hoofd. De olympische wegrit van 2024 had een vergelijkbare finale, maar veel langer en zwaarder. Van der Poel toonde zich toen sterk, maar werd twaalfde na een ultieme ontsnapping van Remco Evenepoel. Een jaar na de Spelen nam de Tour het olympische idee over: geen standaard massasprint in Parijs, maar vuurwerk op de kasseien omhoog naar de Sacré-Coeur.
Van der Poel had de Tour toen al moeten verlaten vanwege een longontsteking. “Toen ik ziek in een stoel lag, zag ik Wout van Aert hier winnen. En toen dacht ik meteen: volgend jaar zet ik alles op alles om deze te winnen.” Het plan was er. Zijn razendsnelle versnelling kon alleen Pogacar volgen. De samenwerking verliep perfect. “Dat is ook de kampioen die Tadej is. Gewoon vol doorgaan tot het einde. Zo rijden wij en dat heeft hij nu ook weer gedaan.”
De spanning in de laatste kilometer was ongekend. De dappere poging leek te mislukken. “Met 500 meter te gaan dacht ik: niets te verliezen. Hoofd omlaag en zo hard mogelijk naar de finish.” “Ik bleef maar wachten tot er een voorwiel kwam, op het einde zag ik er een naderen. Toen was ik er bijna, ging nog een keer staan en duwde mijn fiets over de streep, en ja… Fantastisch moment.” “Stilaan is bijna alles afgevinkt. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik ongelooflijk trots en blij ben.”
Wielrennen
Mathieu van der Poel beleeft zijn gedroomde Tour-afsluiter in Parijs
“Ja, ik dacht dat het gedaan was”, geeft Mathieu van der Poel toe na zijn spectaculaire overwinning in de slotrit van de Tour de France. Zijn aanval met Tourwinnaar Tadej Pogacar leek in de slotkilometer te stranden. Met een laatste krachtsexplosie kwam de Nederlander nipt voor de sprinters over de meet.
“Een van mijn allermooiste overwinningen.” Daar hoeft hij niet lang over na te denken. Wereldtitels en de mooiste wielermonumenten pronken op zijn erelijst. De vernieuwde slotetappe van de Tour met lastige kasseiklim door het bruisende Montmarte, hoort zonder twijfel bij Van der Poels mooiste en grootste zeges. De manier waarop maakte het nog mooier. “Met Tadej voorop, misschien wel de beste renner ooit. Ik ben niet vaak meer emotioneel, maar toch een klein beetje vandaag.”
Voor hij aan zijn terugblik kon beginnen, lag Van der Poel languit op de Champs-Élysées, de klassieke finishlaan van de Tour. Happend naar adem, vol ongeloof en blijdschap. Helemaal leeg na drie weken Tour en de gedroomde afsluiter in Parijs.
Deze rit stond “ergens bovenaan” op zijn verlanglijstje. Zeker een jaar zit het al in zijn hoofd. De olympische wegrit van 2024 had een vergelijkbare finale. Veel langer en zwaarder. Van der Poel toonde zich toen sterk, maar werd twaalfde na een ultieme ontsnapping van Remco Evenepoel.
Een jaar na de Spelen nam de Tour het olympisch idee over: niet zomaar een massasprint in Parijs, maar vuurwerk op de kasseien omhoog naar de Sacré-Coeur. Van der Poel had de Tour toen al moeten verlaten vanwege een longontsteking. “Toen ik ziek lag in een zetel zag ik Wout van Aert hier winnen. En toen had ik al gelijk zoiets van: volgend jaar zet ik alles op alles om deze te winnen.”
Het plan was er. Zijn ziedende versnelling kon alleen Pogacar volgen. De samenwerking opperbest. “Dat is ook de kampioen die Tadej is. Gewoon vol doorrijden tot het einde. Dat is hoe wij koersen en dat heeft hij nu ook weer gedaan.”
De spanning in de laatste kilometer was ongekend. De dappere poging leek te stranden. “Met 500 meter te gaan dacht ik: niets te verliezen. Kop naar beneden en zo hard mogelijk naar de finish.” “Ik bleef maar wachten tot er een voorwiel kwam, op het einde zag ik er een komen. Toen was ik er bijna, ging nog een keer staan en duwde mijn fiets over de meet, en ja… Topmoment.”
“Stilaan is wel bijna alles afgevinkt. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik heel trots en gelukkig ben.”
“Super dat Mathieu het haalde”, zegt zijn ploeggenoot Jasper Philipsen, die vanuit de achtervolgende groep naar de tweede plaats sprintte. “Ik wist dat het superspannend ging worden en hoopte echt dat Mathieu het zou halen. Ik kan me geen mooier einde van de Tour voorstellen voor onze ploeg.”
“Het was een strijd tot op de meet”, vult Olav Kooij aan. Dat was mede te danken aan zijn Decathlon-ploeg. De Franse ploeg deed er alles aan de ontsnapte toppers weer in te rekenen om Nederlander Kooij te laten sprinten voor de zege. “We zijn er echt vol voor gegaan, dat was mooi om te zien. Maar Mathieu hield knap stand.”
“Iconisch”, omschrijft Rick Pluimers, die zevende werd, de zege van Van der Poel. Vader Adrie van der Poel weet wat het betekent: “Dit is weer een heel speciale.”
PSV verliest oefenpot tegen Villarreal tijdens de Fandag
Tijdens de PSV Fandag zaterdagavond ging de ploeg van trainer Peter Bosz met 3-1 onderuit tegen het Spaanse Villarreal in een oefenwedstrijd in eigen huis. Het was de voorlaatste oefenpartij voordat de landskampioen het zondag 2 augustus opneemt tegen bekerwinnaar AZ, in de strijd om de Johan Cruijff Schaal. Villarreal kreeg in de eerste helft de beste kansen om op voorsprong te komen, maar pas in de 66e minuut scoorde oud-Ajacied Georges Mikautadze de 1-0. Kort daarna verdubbelde Cheikh Tidiane Thiam de score naar 2-0, nadat PSV de bal had verloren. PSV kwam terug in de wedstrijd via een eigen doelpunt van Villarreal-doelman Luiz Júnior, maar een fout van PSV-keeper Matěj Kovár zorgde ervoor dat Pau Cabanes de derde Spaanse treffer maakte. Bosz kon zich niet heugen dat zijn team ooit zoveel kansen had weggegeven: “Zoals we vandaag weggespeeld zijn… Het is 1-3, maar het had zoveel meer kunnen en moeten zijn,” zei hij bij ESPN. “Ik denk dat wij veel beter kunnen.” Volgens Bosz verdedigde het team als geheel niet goed: “Ik denk dat de keeper ons vandaag tien, twaalf, vijftien keer gered heeft, maar bij twee momenten ziet hij er ook niet goed uit. Dat moet er ook uit.”
Luke Littler wéér onklopbaar: Wereldtopper pakt World Matchplay-titel met waanzinnige cijfers
Wat een optreden van Luke Littler! De dartssensatie van 19 jaar oud heeft voor de tweede keer op rij de World Matchplay gewonnen. In een eenzijdige finale in Blackpool was de Engelse nummer één van de wereld veel te sterk voor Gerwyn Price uit Wales. Het werd 18-9.
Eerder dit jaar pakte Littler al de WK-titel en de Premier League. Daarmee heeft hij in één seizoen alle drie de grootste prijzen in de dartsport binnen. En hij deed het op een manier die je niet snel vergeet. Het hele toernooi al was hij in supervorm, zo bleek ook uit zijn halve finale tegen Dirk van Duijvenbode, die zaterdag met 17-5 werd weggespeeld.
In de finale tegen Price – die eerder Gian van Veen had geklopt in de andere halve finale – liet Littler er geen twijfel over bestaan. Met een toernooigemiddelde van maar liefst 111.04 verpulverde hij het record uit 2010 van dartslegende Phil Taylor (106.31). En dat is extra bijzonder, want de trofee van de World Matchplay is vernoemd naar Taylor himself.
@OfficialPDC LITTLER GOES BACK-TO-BACK 🏆 Luke Littler completes the greatest World Matchplay campaign in history, averaging 111.04 across the tournament… 🤯 Littler defeats Gerwyn Price 18-9 in the final to claim his second Phil Taylor Trophy 🙌 📺 https://t.co/xXnQhVoUPy #MatchplayDarts https://t.co/mRk9dYbuhj 26 juli 2026
