Nederlandse waterpolosters pakken vijfde plek bij wereldbeker met knappe overwinning op Italië
De Nederlandse vrouwenploeg heeft de wereldbeker in Sydney afgesloten met een fijne, duidelijke zege: 12–5 tegen Italië. Daarmee eindigden ze als vijfde — het beste resultaat dat nog mogelijk was na hun nederlaag tegen Rusland in de kwartfinales afgelopen woensdag.
In de groepsfase van dit toernooi hadden Oranje en Italië al twee keer tegen elkaar gestaan — elk team won toen één keer. Maar in Sydney was er geen tweede kans: de Italiaanse ploeg opende weliswaar de score, maar daarna stond Nederland nooit meer achterstand. En wat een geluk: Italië raakte drie keer het aluminium — zonder die kansen had het verschil misschien nog groter kunnen zijn.
Lola Moolhuijzen was onstuitbaar met vijf treffers, terwijl Maxine Schaap en Kittylynn Joustra beiden tweemaal wisten te scoren. Onder leiding van coach Evangelos Doudesis liet het team zien dat het zich snel herstelde na de teleurstelling van de kwartfinale — eerst met een overwinning op Hongarije, en nu deze indrukwekkende afsluiting tegen Italië.
Mijnans bij PSV: “Kampioen worden, Champions League spelen én Oranje halen – dat is mijn doosje”
Sven Mijnans is niet zomaar naar PSV gekomen. Hij heeft duidelijke, grote doelen voor ogen: kampioen worden, regelmatig Champions League-voetbal spelen én uiteindelijk een plek in het Nederlands elftal bemachtigen. En ja – die laatste stap is voor hem nog geen gegeven. “Nee, de cirkel voelt nu zeker nog niet rond”, zegt hij met een knik naar zijn vader Hans, die jarenlang voor Philips werkte. Alsof het bijna logisch was dat zijn zoon ooit zou gaan spelen voor de club uit Eindhoven – al zat Sven vroeger juist met zijn opa op de tribune van De Kuip.
“Mijn vader krijgt nu appjes van oude collega’s om weer af te spreken zodra hij in Eindhoven is. Dat zijn leuke dingen”, vertelt de 26-jarige aanvallende middenvelder, die deze zomer – met een jaar vertraging – van AZ naar PSV overstapte. Want een jaar geleden weigerde AZ nog om hem aan PSV te verkopen. “Ik heb daar toen best wel een klap van gehad”, erkent Mijnans. “Maar ik heb die klap om weten te zetten in een goed gevoel en positiviteit bij AZ. En nu zitten we hier.”
PSV dacht blijkbaar: wat in het vat zit, verzuurt niet – en klopte opnieuw aan bij AZ. En Mijnans? Die was meer dan bereid. “Ik heb zowel voor PSV als voor trainer Peter Bosz gekozen”, zegt hij. En hoewel er ook buitenlandse interesse was – van onder andere Juventus, Como en RB Leipzig – trok de combinatie van ambitie, stijl en geschiedenis hem naar Eindhoven. “Aanvallen, loopjes maken, attractief spelen. Dat zijn dingen waar ik ook voor sta.” En dan is er nog dat extra argument: “PSV speelt al drie jaar op rij Champions League. Dat is iets wat je in het buitenland niet zomaar aangeboden krijgt. Dat stond hoog op mijn lijstje. En ik wil kampioen worden.”
In een mum van tijd lijkt Mijnans zich moeiteloos in te passen. Bij de officiële aankondiging roemde Earnest Stewart, directeur voetbalzaken van PSV, al zijn voetbalintelligentie, oplossingsgerichtheid en teamgeest. Maar Mijnans wil zich ook verder ontwikkelen. “Ik ben vooral een passer, maar ik vind dat ik best nog wel iets directer richting de goal kan zijn. Ik ben weliswaar een ervaren speler, maar ik wil blijven groeien.” En dan noemt hij ook een concreet doel: “Ik ben nooit een egoïstische speler geweest – niet dat ik dat hier wel van plan ben – maar een nummer 10 moet ook goals maken en gretig zijn om het strafschopgebied in te duiken. Dat neem ik mee naar PSV.”
Zijn voorganger Ismael Saibari scoorde vorig seizoen negentien keer voor PSV, voordat hij voor ruim 55 miljoen euro naar Bayern München vertrok. Mijnans wil zich daarmee niet vergelijken. “Omdat we andere kwaliteiten hebben. Ik denk dat we wel dezelfde dingen kunnen brengen, zoals het maken van loopacties, doelpunten maken of een team aan het voetballen krijgen. Ik ben vooral van plan om Sven Mijnans bij PSV te laten zien.”
En dan is er nog Oranje. Wie bij een topclub in Nederland speelt, wordt snel genoemd als mogelijkheid voor het Nederlands elftal – en Mijnans weet dat. Zijn naam werd al eerder in zijn AZ-tijd genoemd, maar bij PSV hoopt hij de definitieve stap te zetten. Toch wil hij zich er ook niet al te veel mee bezighouden. “Ik vind het altijd lastig dat de media heel veel namen roepen, dat iedereen erbij moet komen. Je moet het een beetje in het midden houden. Ik snap het enerzijds, omdat het hun taak is”, zegt hij. “En natuurlijk ben ik aan het begin van een seizoen bezig met het stellen van doelen. Oranje halen is er zeker één die ik in mijn hoofd heb zitten.”
Lantaki versterkt Helmond Sport met nieuwe energie
Helmond Sport heeft een frisse wind binnengeblazen op de linkerflank: Wassim Lantaki, de 22-jarige linksback uit België met Marokkaanse roots, is per direct aangetrokken! Na een succesvolle proefperiode is hij nu officieel onder contract — voor één seizoen gehuurd van KV Mechelen.
Wassim is geen gewone verdediger: hij is een échte energiebron. Snel, technisch sterk en altijd op zoek naar ruimte — zowel in de defensie als tijdens de aanval. Hij kan prima als wingback spelen, maar past ook prima op het linkermiddenveld. Kortom: veelzijdig, dynamisch en klaar om te laten zien wat hij kan.
Van jeugdtop tot internationaal talent
Zijn voetbalreis begon bij FC Brussels, maar de grote stap kwam bij RSC Anderlecht — waar hij maar liefst zeven jaar in de jeugdopleiding doorbracht. Daarna ging het verder naar Frankrijk, bij LOSC Lille, en uiteindelijk terug naar België om zich te ontwikkelen bij KV Mechelen. Op internationaal niveau droeg hij al veertien keer het shirt van Marokko Onder 20.
Waarom Helmond Sport?
Wassim ziet zijn overstap naar Nederland niet als een willekeurige stap — maar als een doordachte keuze. Hij gelooft in de manier waarop Helmond Sport speelt: intens, energiek en altijd op zoek naar kansen. En hij wil daar graag middenin staan: veel speelminuten pakken, groeien én een echte impact maken.
Recordreeks van Sinner op masterstoernooien is voorbij — en Montreal is er niet blij mee
Jannik Sinner heeft zich afgemeld voor het masterstoernooi van Montreal, dat volgende week zaterdag van start gaat. De Italiaanse wereldnummer één kiest bewust voor rust en geeft zijn gezondheid de voorrang boven het tennis — een beslissing die logisch klinkt, maar wel een bijzondere reeks laat afbreken.
Tot nu toe had Sinner elk van de laatste zes mastertoernooien gewonnen. En dat is nog nooit eerder iemand gelukt. Masterstoernooien zijn de topklasse van het ATP-circuit — net onder de grandslams — en er zijn er jaarlijks negen. Dit jaar had Sinner al de eerste vijf op zijn naam staan, waardoor de vraag steeds luider werd: zou hij ze alle negen halen? Een prestatie die tot nu toe ongekend zou zijn. Maar nu is het uit met die droom — althans voor dit seizoen.
De organisatie van de Canadian Open (zoals het toernooi officieel heet, en dat afwisselend in Montreal en Toronto wordt gehouden) ziet het niet zomaar zitten. Niet alleen Sinner trekt zich terug — ook Novak Djokovic, viervoudig winnaar van het toernooi, is er dit jaar niet bij omdat hij rust neemt. En Carlos Alcaraz had al eerder afgezegd vanwege een polsblessure.
“We zijn natuurlijk zeer teleurgesteld dat Sinner en Djokovic er dit jaar niet bij zijn in Montreal”, schrijft de organisatie in een officiële verklaring. “Zeker omdat ze zich vorig jaar ook al hadden teruggetrokken.”
Ze benadrukken wel dat ze de beslissingen respecteren — gezondheid komt altijd op de eerste plaats — maar wijzen er ook op dat last-minute afzeggingen de laatste jaren steeds vaker voorkomen. Volgens hen is dat een groter probleem voor de sport: fans verwachten immers terecht dat de allerbeste spelers op de belangrijkste toernooien na de grandslams te zien zijn. En dus pleiten ze voor “aanpassingen” om de integriteit van de masterstoernooien te behouden — wat precies bedoeld wordt met die aanpassingen, laten ze echter in het midden.
Gian van Veen breekt door: voor het eerst in de halve finales van de World Matchplay!
Gian van Veen heeft zijn grootste darts-droom tot nu toe waargemaakt: hij staat voor het eerst in zijn carrière in de halve finales van de World Matchplay! De 24-jarige Nederlandse darter versloeg gisteren in Blackpool de ervaren Engelsman James Wade met 16-13 in legs — een resultaat dat niet alleen op papier mooi staat, maar ook emotioneel zwaar weegt.
Het kwartfinaleduel begon langzaam en zenuwachtig: lage scores, veel misgooien, en hier en daar een gefrustreerde blik van beide spelers op het podium. Van Veen had aanvankelijk moeite met de hoge finishes die nodig zijn om legs af te sluiten — maar wat hij wel kon, was kalm blijven en net op het juiste moment de doorslaggevende worpen landen. Toen hij met een knappe 160-finish de stand op 9-6 bracht, was zelfs hij even verbaasd — alsof hij niet helemaal geloofde dat het eindelijk écht lukte wat hij al zo vaak in zijn hoofd had uitgespeeld.
Wade liet zich niet gemakkelijk verslaan: hij zette een sterke eindsprint neer en bracht de stand zelfs terug naar 12-12. Maar juist toen begon Van Veen écht te schitteren — en hij sloot de wedstrijd uiteindelijk met overtuiging af.
Zaterdag staat hij nu tegenover Gerwyn Price in de halve finales. Price won eerder op de avond op vergelijkbare wijze van Ross Smith: na een snelle start, een spannende terugval tot 12-12, en uiteindelijk een duidelijke 16-12-overwinning.
De World Matchplay is één van de meest iconische toernooien op de dartskalender — en niet voor niets. Met een prijzenpot van één miljoen pond (ongeveer 1,17 miljoen euro) is het het toernooi met de tweede grootste geldprijs ter wereld, direct na het WK. Voor de winnaar ligt er zo’n €264.000 klaar. Tot nu toe is Michael van Gerwen de enige Nederlandse winnaar — hij pakte de trofee in 2015, 2016 én 2022.
Titelhouder Luke Littler plaatste zich al een dag eerder voor de halve finales en speelt zaterdag tegen Dirk van Duijvenbode.
