Vijftien gewonden bij kop-staartbotsing van twee trams op de Erasmusbrug in Rotterdam

Gisteren is er op de Erasmusbrug in Rotterdam een zwaar ongeluk gebeurd: twee trams botsten frontaal met elkaar — een klassieke kop-staartbotsing. De voorste tram was gestopt op de brug, toen de tweede tram vanuit dezelfde richting met behoorlijke snelheid aankwam en zonder te remmen tegenreed. De klap was zo hard dat de voorste tram ontspoorde en brokstukken op straat vielen.

Volgens de veiligheidsregio zijn vijftien mensen gewond geraakt — één ervan zwaargewond. Vijf gewonden zijn naar het ziekenhuis gebracht; de rest werd ter plaatse verzorgd door ambulancepersoneel en kon daarna naar huis. De zwaargewonde reiziger zat even bekneld, maar is gelukkig snel bevrijd. Een woordvoerder noemde het een “flinke klap” — en dat klinkt nog wat mild: volgens een passagier dacht ze eerst dat er een bom was afgegaan.

Burgemeester Carola Schouten noemde het een “vreselijk ongeluk” en sprak van “een enorme klap”. Ze bezocht de plek zelf om zich op de hoogte te stellen van de situatie.

Op webcambeelden is het ongeluk duidelijk te zien: het gebeurde rond 11.10 uur. Passagiers vertelden aan Rijnmond over de chaos die volgde — mensen stonden op, schreeuwden, vroegen wat er gebeurd was. Achterin was het rokerig en stoffig, dus niemand wist precies wat er aan de hand was — alleen dat het erg was.

De RET zegt nog niets te kunnen zeggen over de oorzaak. Wel bevestigt het bedrijf dat beide trams uitgerust zijn met een dodemansknop (die automatisch remt als de bestuurder de knop loslaat). Uit eerste onderzoeken blijkt dat de bestuurder van de achterste tram niet onder invloed was van alcohol of drugs — hij is zelf ook gewond en ligt nu in het ziekenhuis.

Voorlopig is de Erasmusbrug afgesloten voor alle verkeer, inclusief trams. Lijn 3 en lijn 5 kunnen dus niet over de brug — het tramverkeer in dat gebied is daardoor flink verstoord. Ook is de stroom van de bovenleiding gehaald om veiligheid te waarborgen.

Bekijk origineel artikel

Oorlog met Iran kost al bijna 33 miljard — en het is nog lang niet voorbij

De oorlog tussen de Verenigde Staten en Iran heeft volgens Defensieminister Pete Hegseth al bijna 33 miljard euro gekost. Dat vertelde hij tijdens een hoorzitting in de Senaat, waar hij probeerde te verklaren waarom president Trump nog eens 79 miljard euro extra wil vrijmaken voor defensie — voornamelijk om de strijd tegen Iran voort te zetten.

Maar wacht even: hoe komt men nou aan dat getal van 33 miljard? Dat is onduidelijk. Het ministerie van Defensie heeft nooit uitgelegd hoe het die kosten heeft berekend. Eerder, in maart, meldde een bron bij Reuters al dat de oorlog — die op 28 februari begon — in de eerste zes dagen al zo’n 10 miljard euro zou hebben gekost. En nu zijn we nog maar net halverwege het jaar: er zijn nog zes maanden te gaan tot de presidentsverkiezingen in november, en de oorlog blijft doorgaan.

Dat maakt de kosten én de onmacht van de regering om een duidelijk eindpunt te vinden tot een groot verkiezingsthema. De Republikeinen hebben op dit moment een krappe meerderheid in beide kamers van het Congres, maar die kunnen ze bij de komende verkiezingen gemakkelijk kwijtraken. En inderdaad: volgens Politico dreigen sommige Republikeinse afgevaardigden in het Huis van Afgevaardigden tegen de extra gelden voor deze oorlog te stemmen.

Terwijl Trump herhaaldelijk verklaarde dat “Iran verslagen is” en dat de oorlog “binnen korte tijd voorbij zou zijn”, blijkt steeds weer dat dat niet klopt. “Dit kan weer zo’n oorlog worden die alsmaar doorgaat”, waarschuwde Democratische senator Patty Murray. En een collega-democraat legde de vinger op de wonde: “De reden dat mensen zo boos zijn, is dat u en de regering zichzelf tegenspreken. Het is voorbij… of het is niet voorbij.”

Een peiling van AP van vorige maand laat zien dat de meeste Amerikanen de manier waarop de Trump-regering met Iran omgaat afkeuren. En de gevolgen zijn niet alleen financieel: door de oorlog is de scheepvaart door de Straat van Hormuz ernstig verstoord, wat wereldwijd leidde tot stijgende brandstofprijzen — ook in de VS.

Daar komt nog bij dat Trump hiermee zijn eigen verkiezingsbelofte breekt: namelijk dat hij de VS niet zou betrekken bij langdurige militaire conflicten.

En de afgelopen weken? De vlammen laaiden weer op. De VS viel Iran aan, en Iran reageerde met aanvallen op landen in de regio die het beschouwt als Amerikaanse bondgenoten — zoals Koeweit, Jordanië en Bahrein. Het Amerikaanse leger viel zelfs vannacht voor de elfde nacht op rij Iran aan, met als doel de Iraanse mogelijkheden om de scheepvaart in de Straat van Hormuz te bedreigen, te verkleinen.

De prijs? Duizenden Iraniërs zijn omgekomen. Aan Amerikaanse zijde zijn achttien militairen gedood en 450 gewond geraakt.

Buitenland
Deel artikel:

Bekijk origineel artikel

Ongekende oversterfte door Franse hittegolf in juni

De hittegolf die van 17 juni tot en met 2 juli over Frankrijk trok, was écht extreem — met temperaturen die op veel plekken alle records verbraken. Eind juni sprak gezondheidsminister Stéphanie Rist al over ruim 2000 extra sterfgevallen. Voor de hele zomer van vorig jaar telde Frankrijk 5722 hittegerelateerde overlijdens — dus de cijfers van deze keer liggen al na minder dan twee weken op een behoorlijk deel daarvan.

Interessant (maar ook zorgwekkend): twee derde van de mensen die tijdens deze hittegolf overleden, was 75 jaar of ouder. Toch was het niet alleen een kwestie van leeftijd: Santé publique France, het Franse agentschap voor volksgezondheid, meldt dat de doden stierven aan ‘allerlei oorzaken’ — wat vaak betekent dat de hitte een rol speelde bij bestaande aandoeningen, maar niet altijd direct als doodsoorzaak wordt genoemd.

En dan die piek: de helft van de sterfgevallen viel samen met de twee dagen met de hoogste gemiddelde temperaturen ooit gemeten in Frankrijk — of kort daarna. Officieel zijn de sterfgevallen nog niet aan de hitte gekoppeld, maar de signalen zijn duidelijk.

In de regio rond Parijs (Île-de-France) sloeg de oversterfte echt toe: er werden ruim 3000 sterfgevallen geregistreerd — 1565 meer dan normaal voor deze periode. Het instituut spreekt zelfs van een ‘zeer sterke oversterfte’.

Voor Nederland was het ook geen pretje: het RIVM schatte dat minstens 911 mensen extra overleden. En hoewel de meeste slachtoffers ouder waren, viel de stijging in sterfte ook op bij mensen onder de 65 jaar — iets wat je bij eerdere hittegolven minder vaak zag.

Correspondent Sophie van der Meer was op de heetste dag ooit gemeten in Frankrijk ter plaatse. In haar video zie je hoe gewoon mensen probeerden te overleven in die onvoorstelbare hitte — van verkoelende straatfonteinen tot zelfgemaakte ventilatoren.

Bekijk origineel artikel

Naast de Merwedebrug ook een puinhoop op de Moerdijkbrug: “Het is lachwekkend”

Transportbedrijven die plotseling niet meer over de Merwedebrug mogen, krijgen geen rust — want nu zit er ook nog eens flinke hinder op de alternatieve route: de Moerdijkbrug. Tot en met 3 augustus zijn daar werkzaamheden, waardoor regelmatig één rijstrook dichtgaat. Gevolg? Files, vertragingen van een half tot wel een heel uur… en een stijgende frustratie bij chauffeurs en logistieke bedrijven.

Henk Adriaanse van Transportbedrijf Adriaanse uit Raamsdonksveer zegt het ronduit: “Het voelt alsof we van de ene file naar de andere rijden.” Sinds zaterdagmiddag geldt een verbod voor vrachtwagens op de Merwedebrug bij Gorinchem. Dat betekent dat alle routes opnieuw moeten worden uitgezocht. “Onze chauffeurs kregen meteen nieuwe instructies”, vertelt hij. “Naar het noorden gaan we zoveel mogelijk via Den Bosch, naar Rotterdam via Breda. En ja — dan rijden we bewust de file op de Moerdijkbrug in. Maar wat moeten we anders?”

En het stopt daar niet. Ook de nachtafsluitingen op de A59 tussen Den Bosch en Waalwijk zorgen deze week voor extra hoofdpijn. “We schuiven van de ene afsluiting naar de volgende”, zegt Adriaanse. “Het belangrijkste blijft dat de spullen op tijd bij de klant aankomen — maar dat kost steeds meer tijd, meer planning en veel meer geduld.”

Een puzzel zonder goede oplossing

De werkzaamheden op de Moerdijkbrug waren geen verrassing — Adriaanse was er netjes over geïnformeerd. Wat hem wél dwarszit, is dat Rijkswaterstaat juist de A27 aanbeveelt als omleidingsroute… terwijl vrachtwagens daar helemaal niet mogen. “Nu wordt er alleen maar gepuzzeld tijdens de ritten”, zegt hij. “Gelukkig kennen onze chauffeurs de weg, maar hoe zit dat met buitenlandse collega’s? Die staan hier gewoon te kijken.”

En dan vraagt hij zich terecht af: “Ik snap dat het lastig is om werkzaamheden uit te stellen, maar gezien de situatie rond de Merwedebrug had dat toch écht overwogen kunnen worden.”

“We hebben echt gekeken — maar dit is het minst erg”

Rijkswaterstaat bevestigt dat er wel degelijk is nagedacht over uitstel — maar uiteindelijk is daar niet voor gekozen. “We hebben echt gekeken naar wat het minst erg is”, zegt een woordvoerder. “De vakantieperiode is simpelweg het gunstigste moment: minder verkeer, dus minder impact.”
Daarnaast speelt mee dat uitstellen risico’s met zich meebrengt: meer slijtage, ongeplande storingen later — en daarmee hogere kosten én langere stilstand. Dezelfde afweging gold voor de nachtafsluitingen op de A59. “Onderaan de streep vonden we dit nog altijd het minst slechte moment. Alles bij elkaar: als er extra hinder is, dan moeten we dat accepteren.”

“Zullen we straks nergens meer langs kunnen?”

Voor Adriaanse blijft het onrustig. “Ik ben benieuwd wat Rijkswaterstaat nog meer in petto heeft. Het lijkt wel of ze heel Brabant proberen af te sluiten van de rest van Nederland. Dadelijk kunnen we nergens meer langs.”
Voorlopig is er geen keuze — en dat maakt het pas écht pittig. “Het is lachwekkend. We doen het er maar mee. Nu is het wat rustiger door de bouwvak, maar als de situatie daarna nog hetzelfde is… dan wordt dit een serieus probleem.”

Bekijk origineel artikel

Leeft bultrug Timmy toch nog? DNA-onderzoek zaait twijfel

Timmy, de bultrug die eind maart en begin april meerdere keren op strandde in Duitsland, werd een wereldwijd symbool van zowel hoop als ethische twijfel. Toen het dier duidelijk te uitgeput en kwetsbaar leek om verder te leven, pleitten dierenbeschermers er krachtig voor om hem rustig te laten sterven — zij noemden de pogingen om hem te redden zelfs ‘dierenmishandeling’. Toch gingen weldoeners, met goedkeuring van de Duitse autoriteiten, vol voor een grote reddingsactie. Die duurde dagen, trok internationale aandacht en eindigde met succes: Timmy werd veilig teruggeleid naar open zee (zoals je hieronder in de video kunt zien).

Maar dan komt mei: een dode bultrug spoelt aan bij het Deense eiland Anholt. Al snel wordt vermoed dat dit Timmy is. Zijn tracker wordt gevonden bij het karkas, de locatiegegevens lijken te kloppen, en ook de verwondingen op het lichaam lijken overeen te komen met wat eerder bij Timmy was waargenomen.

Tot nu toe leek het een tragisch, maar duidelijk einde.

Totdat het DNA-onderzoek binnenkwam.

Voor de vrijlating was al DNA afgenomen van Timmy — en ook van de aangespoelde walvis werd een staal genomen. Beide stalen zijn naar een laboratorium in China gestuurd. Volgens de Duitse krant Bild wijst de uitslag op één ding: het DNA komt niet overeen.

Natuurlijk is er voorzichtigheid geboden: er zijn vraagtekens bij hoe de stalen precies zijn afgenomen, vervoerd en bewaard — fouten of zelfs manipulatie kunnen daarom niet met 100% zekerheid worden uitgesloten. Maar de DNA-analyse zelf zou wel voor 99% betrouwbaar zijn.

En daarmee komt er nog meer onduidelijkheid boven tafel. Want na de vrijlating werkte Timmy’s tracker plotseling niet meer goed. Niemand weet met zeker wie de uiteindelijke beslissing nam om hem los te laten. En nu blijkt ook dat de aangespoelde walvis een vrouwtje was — terwijl Timmy tot dan toe altijd als mannetje werd beschouwd.

Is Timmy dus misschien toch nog ergens daarbuiten? Of is er iets misgegaan in het onderzoek — of in de interpretatie ervan?

Eén ding is zeker: het verhaal van Timmy is nog lang niet af.

Bekijk origineel artikel

Na 34 dagen opgestapt als wethouder: wanneer heb je recht op wachtgeld?

Ferdi van Dongen uit Geertruidenberg stapte al na maar liefst 34 dagen op als wethouder. Niet bepaald een lang ambt, toch kreeg hij wachtgeld. En dat is niet toevallig — want ook andere Brabantse wethouders die voortijdig stopten, zoals Arnoud Kastelijns (Oosterhout, afgelopen maart), Sanneke Vermeulen en Arwen van Gestel (Roosendaal, september 2024), Eric Logister (Oisterwijk, mei) of Ufuk Kâhya (Den Bosch, september 2023), hebben allemaal recht op deze overbruggingsuitkering. Toine van der Ven uit Vught? Ook. En het maakt niet uit of ze vrijwillig opstapten, door een verkiezingsnederlaag werden ‘weggevist’, of tijdens een overgangsfase vertrokken.

Wat is wachtgeld eigenlijk?

Wachtgeld is een tijdelijke financiële ondersteuning voor oud-wethouders nadat hun functie is afgelopen. Het is bedoeld om hen te helpen tijdens de overgang naar een nieuwe baan of andere werkactiviteit — dus geen pensioen, geen beloning voor dienstverlening, maar écht een brug naar wat er daarna komt.

Hoe lang krijg je wachtgeld? En hoeveel?

De regels zijn duidelijk — en verrassend gunstig, zelfs bij korte ambtstermijnen:

  • Minder dan 3 maanden wethouder geweest? → Je krijgt 6 maanden wachtgeld.
    (Ja, ook Ferdi van Dongen valt hieronder — en ja, hij krijgt het.)
  • Tussen 3 maanden en 2 jaar in functie geweest? → Je hebt recht op 2 jaar wachtgeld, tegen €6.616,56 per maand.
  • Langer dan 2 jaar wethouder geweest? → Dan krijg je wachtgeld gedurende dezelfde duur als je in functie was, met een minimum van 2 jaar en een maximum van 3 jaar en 2 maanden.

Een speciale uitzondering — maar alleen voor sommigen

Als je in de afgelopen 12 jaar minstens 10 jaar bestuurder bent geweest én nog minder dan 5 jaar van je AOW-leeftijd verwijderd bent, dan kun je in sommige gevallen wachtgeld ontvangen tot aan je pensioengerechtigde leeftijd. Maar dat geldt niet voor Ferdi van Dongen — hij is pas 41, dus veel te jong voor deze regeling.

Hoeveel geld krijg je precies?

In het eerste jaar is het wachtgeld 80% van je laatste wethouderssalaris, wat bijvoorbeeld uitkomt op €7.561,78. Vanaf het tweede jaar daalt dat naar 70%.

En let op: vanaf 3 maanden na je vertrek ben je verplicht om actief op zoek te gaan naar werk — denk aan solliciteren of meedoen aan een re-integratietraject. Verdien je in die tijd inkomen via een nieuwe baan of een eigen bedrijf? Dan wordt dat gedeeltelijk verrekend met je wachtgeld:
– In het eerste jaar: je mag maximaal 20% van je laatste salaris bijverdienen zonder gevolgen.
– Vanaf het tweede jaar: dat wordt 30%.

Bekijk origineel artikel