Van de Zandschulp en De Jong beiden al in eerste ronde uit in Estoril
Het graveltoernooi in Estoril begon voor twee Nederlandse tennissers met een teleurstellende knal — allebei werden ze in de eerste ronde uitgeschakeld.
Botic van de Zandschulp: geen kans tegen Faria
Botic van de Zandschulp, de hoogstgeplaatste Nederlandse speler op het toernooi (ATP-rangnummer 55), kreeg meteen een harde klap te verwerken: hij verloor in twee sets van de Portugees Jaime Faria (3-6, 4-6). Faria, pas 22 jaar oud en met een wildcard op het hoofdtoernooi (omdat een paar geplaatste spelers niet naar Portugal kwamen), liet direct zien waarom hij eerder dit jaar op Roland Garros als qualifier tot de derde ronde wist te komen — onder meer met overwinningen op Grigor Dimitrov en Jan-Lennard Struff.
Op gravel blijkt hij duidelijk op zijn gemak, en dat merkte Van de Zandschulp snel: na slechts zeventien minuten stond hij al 0-5 achter. Faria was sneller op de benen, retourneerde scherper én maakte veel minder fouten — Van de Zandschulp liet zelfs acht dubbele fouten noteren. In de tweede set kreeg hij wel even een breakvoorsprong, maar die verdween net zo snel weer. Op de tribune klonk luid applaus van Portugese supporters, terwijl Faria na afloop bescheiden sprak over een “partij van laag niveau”, maar wel blij was met zijn eerste winst op dit niveau in eigen land.
Jesper de Jong: terugval na sterke start
Jesper de Jong (ATP-98) ging eerder op de dag al onderuit — tegen de Kazach Timofej Skatov (ATP-163), die pas kort voor aanvang als lucky loser werd ingeschakeld. De Jong begon fel: in de eerste set sloeg hij negen aces en won makkelijk met 6-1. Maar daarna draaide het volledig om. In de tweede en derde set samen waren het er maar drie — en de druk van Skatov nam toe. De Jong had wel negen setpunten nodig om de tweede set te winnen, en pakte uiteindelijk ook die met 4-6. In de derde set kwam hij nog terug van 0-5 tot 3-5, maar het eerste matchpoint voor Skatov was direct raak: 3-6.
Arensman vergeet de tijd – en vertrekt tien seconden te laat in de Tour-tijdrit
Thymen Arensman was zo diep in zijn eigen wereld dat hij even vergeten was hoe laat het eigenlijk was. Die dinsdagmiddag bij het Meer van Genève? Hij had al lang op het startpodium moeten staan voor zijn tijdrit – maar pas toen hij zich omdraaide, besefte hij: oeps, ik ben te laat.
Gehaast rende hij naar het podium. Bijna struikelde een wedstrijdofficial over hem heen. Een tik op de schouder, een armzwaai, een hoofdschuddend wegrijden – tien seconden na zijn geplande vertrektijd.
“Het is mijn eigen verantwoordelijkheid. Ik zat gewoon in mijn focus”, zei de kopman van Netcompany-Ineos na afloop, met een schuldbewuste glimlach. En hoewel hij ook opmerkte dat geen enkele teamverzorger of UCI-official hem had aangewezen op het naderende vertrek: “Ja, het is écht mijn eigen verantwoordelijkheid.”
Want zo werkt het bij een tijdrit: je meldt je met je tijdritfiets achter het startpodium, je fiets wordt gecontroleerd, je mag even inrijden, en dan wacht je in de ‘wachtkamer’ tot de digitale klok jouw naam en vertrektijd aangeeft. Je bent zelf verantwoordelijk – altijd. Meestal loopt het prima. Soms niet.
In decennia Tour-de-France-geschiedenis zijn er maar een paar grote namen die te laat kwamen – zoals Pedro Delgado in 1989. Die kwam ruim tweeëneenhalve minuut te laat voor de proloog… en eindigde als laatste. In vergelijking daarmee? Arensman’s tien seconden zijn bijna niets. Toch is het zonde: hij reed in goede vorm, zette de zevende tijd neer – en zou zesde zijn geworden als hij op tijd was vertrokken.
Voor de dagzege maakte het weinig uit: Remco Evenepoel was simpelweg onbereikbaar, ruim 1 minuut 47 sneller dan Arensman.
“Het is balen”, keek Arensman terug. “Ik probeerde rustig te blijven en gewoon voluit te trappen. Mijn strategie was: er niet gefrustreerd over worden, maar die energie omzetten.” Toch kon hij het niet helemaal loslaten: “Het blijft natuurlijk door je hoofd spoken. Ik ben ook een mens – vooral in de derde week.”
En nu? “Samen met het team evalueren… en vooral er zelf van leren.”
WK-finalist Argentinië zonder Messi feestelijk onthaald in Buenos Aires
De Argentijnse ploeg is op een écht Argentijns manier thuisgekomen: met veel lawaai, vuurwerk, en duizenden enthousiaste fans langs de weg — maar zonder hun grootste ster.
Na de nederlaag in de WK-finale tegen Spanje van afgelopen zondag landde het team in Buenos Aires. Bij aankomst werd er al direct een rode loper uitgerold, gevolgd door een open busrit vol zwaaien, lachen en emotionele blikken naar de menigte. De sfeer was ondanks kou en regen geweldig — mensen stonden dicht op elkaar, schreeuwden, dansten en lieten vuurwerk ontploffen alsof ze net wel degelijk wereldkampioen waren geworden.
Maar één gezicht miste iedereen: Lionel Messi. De 39-jarige aanvaller was al vertrokken — kort na de finale vloog hij vanuit New Jersey naar zijn woonplaats Miami. Geen paniek: niemand verwachtte hem, en toch voelde het alsof er een stukje Argentinië ontbrak in de jubel.
Vergelijk het maar met vier jaar geleden: toen kwam het team terug als wereldkampioenen — en werd het opgewacht door miljoenen mensen. Dit keer waren het ‘slechts’ duizenden, maar de liefde en trots waren even groot.
Willem II pakt 19-jarige aanvaller Eser Gürbüz binnen – tweede versterking van de zomer
Willem II blijft flink doorgaan met het opbouwen van een ploeg die écht mee kan doen in de Eredivisie. En nu is er weer nieuws: de Tilburgse club heeft de 19-jarige Eser Gürbüz voor één seizoen gehuurd van sc Heerenveen.
Hoewel hij pas net twintig wordt, heeft Gürbüz al behoorlijk wat ervaring op zijn naam — 27 officiële Eredivisiewedstrijden, om precies te zijn. En dat is niet niks voor iemand die pas op 17-jarige leeftijd al zijn debuut maakte bij Heerenveen… en meteen doopte! Ja, hij scoorde meteen in zijn eerste wedstrijd voor het eerste elftal.
In Friesland werd hij vooral ingezet als invaller — vaak kort, maar altijd met impact. Als linksbenige rechtsbuiten had hij regelmatig last van concurrentie, waardoor een stap naar Willem II een logische volgende stap werd. En die stap is hij met veel enthousiasme gezet. “Ik ben blij met de terugkeer van deze mooie club in de Eredivisie en hoop mijn steentje bij te kunnen dragen aan een sportief succesvolle terugkeer,” zo zei hij zelf.
En ja — hij is inderdaad de tweede nieuwe aanwinst van Willem II deze zomer. Eerder werd al bekendgemaakt dat Jaden Slory (ook van Feyenoord) naar Tilburg komt. Opvallend? Allebei zijn rechtsbuitens. Maar geen zorgen: zowel Gürbüz als Slory kunnen ook prima op de linkerflank spelen. Flexibiliteit dus, waar Willem II dit seizoen zeker mee wil profiteren.
De club keert dit jaar namelijk terug in de Eredivisie, nadat vorig seizoen via de nacompetitie promotie werd afgedwongen. En nu wordt er duidelijk hard gewerkt aan een selectie die die terugkeer écht kracht bijzet.
De Jong strandt al in de eerste ronde in Estoril — verliest van lucky loser Skatov
Jesper de Jong heeft zijn toernooi in Estoril al bijna meteen weer verlaten. In de eerste ronde ging het mis tegen de Kazachse Timofej Skatov (ATP-rang 163), die pas op het laatste moment als lucky loser mocht aantreden. Het werd uiteindelijk een spannende, maar uiteindelijk teleurstellende 6-1, 4-6, 3-6.
De start was veelbelovend voor De Jong: Skatov stond al snel met 1-5 achter en leek helemaal uit het ritme. De Nederlandse nummer 98 had zelfs negen setpunten in de eerste set — maar pakte er geen één. Toch wist hij de eerste set wel met 6-1 binnen te halen, ondersteund door maar liefst negen aces.
Daarna kantelde het echter flink. In de tweede set kwam De Jong meteen op 2-0 voor, maar Skatov hervond zijn ritme en won die set met 6-4. In de derde set liet de Nederlander zich niet zomaar verslaan: van 0-5 achterstand klom hij terug tot 3-5. Maar bij het eerste matchpoint van Skatov was het gebeurd — het was raak.
Later vandaag staat Botic van de Zandschulp op hetzelfde gravel in Estoril. Hij speelt tegen de Portugees Jaime Faria.
Jordy Verkiel wil de magie van vroeger terugbrengen — met Trappers als katalysator
Jordy Verkiel heeft zijn verbintenis met Tilburg Trappers voor één jaar verlengd — zonder optie tot uitbreiding. Na een seizoen zonder glans (en weer geen prijzen, voor het negende jaar op rij), ziet hij een frisse start als kans om de ‘magische tijden’ van zijn beginjaren bij de club echt te laten herleven.
Het nieuwe seizoen lijkt nog ver weg, maar Jordy is al in beweging: niet op het ijs, maar in zijn hoofd. En dat is precies waar het mee begint.
Een lange, trouwe geschiedenis met Trappers
Jordy kwam al op veertienjarige leeftijd vanuit Dordrecht naar Tilburg — en is sindsdien nooit meer weggegaan. Inmiddels zit hij op zestien jaar bij Trappers, waaronder negen seizoenen in de Duitse Oberliga. Met 559 wedstrijden in die competitie is hij één van de meest ervaren spelers in de ploeg. Niet alleen qua spelen, maar ook qua leven in Tilburg: hij woont er samen met zijn vriendin Nadia, werkt als vloerenlegger bij het bedrijf van een jeugdtrainer van Trappers, en combineerde jarenlang ijshockey met zijn opleiding Sport en Bewegen — steeds met steun van familie én coaches. Zijn vader’s advies — “blijf gewoon jezelf” — blijft hem nog steeds leiden.
Tegenslag? Ja. Opgeven? Nee.
Afgelopen seizoen kreeg hij een harde boarding tegen Herne EV Miners te verduren. Gelukkig zonder blessure, maar zijn coach noemde de actie toen ‘levensgevaarlijk’. Zo’n moment laat je niet ongemerkt passeren — maar het versterkt juist zijn vastberadenheid. Het hoort bij de sport. En bij hem.
Eerst even op adem: Sicilië wacht
Voordat de officiële voorbereiding van start gaat, kiest Jordy bewust voor rust. Dinsdag vertrekt hij met zijn familie naar Sicilië voor twee weken vakantie. Geen trainingen, geen strategiebesprekingen — gewoon tijd om de batterij volledig op te laden. Want pas daarna richt hij zich 100% op het nieuwe seizoen.
En ja, er zijn spelers vertrokken. Maar Jordy ziet dat niet als een nadeel — eerder als een kans. Om samen met een vernieuwde groep weer mee te doen om de prijzen. Om de sfeer, de energie, de magie van vroeger terug te halen. Niet alleen voor de fans, maar vooral voor zichzelf en zijn teamgenoten.
