Help, stop! — Woede in Italië na dood van Abderrahim Fakir tijdens politie-arrestatie
Veel Italianen zijn razend. Gisteravond nog stonden honderden mensen op straat in Bologna om te protesteren tegen wat er zondag met Abderrahim Fakir gebeurde: een 42-jarige man die tijdens een arrestatie overleed — terwijl hij herhaaldelijk ‘help, help, help, stop!’ riep.
Maar terwijl de emoties hoog oplopen, staan regeringspartijen juist achter het optreden van de politie. Een diepe kloof doet zich voor — tussen burgers die schok en verdriet voelen, en politici die spreken van een ‘professionele interventie’.
Wat gebeurde er precies?
Zondag werd Fakir aangehouden in de wijk Pilastro, aan de rand van Bologna. Volgens buurtbewoners zou hij rond de middag geschreeuwd hebben, zich gewelddadig gedragen en mogelijk een auto beschadigd hebben. Ze belden de politie. Er wordt gespeculeerd dat hij mogelijk een psychose had of onder invloed was van drank of drugs.
De politie arriveerde, gebruikte pepperspray en tiewraps, en probeerde hem in bedwang te houden. Een omstander hielp mee — want Fakir probeerde te schoppen. Op de beelden (gefilmd vanaf een balkon) ligt hij met zijn gezicht naar beneden op straat, terwijl twee agenten op hem zitten: één op zijn benen, de ander op zijn bovenlijf — en die laatste duwt zijn hoofd naar de grond. Tussen het geschreeuw door is duidelijk te horen: ‘Help, help, help, stop!’
Na minuten wordt het steeds zachter… en dan stil. Pas daarna worden ook zijn benen vastgeboeid. Het Rode Kruis en ambulancepersoneel staan erbij en wachten tot ze mogen ingrijpen. Maar toen Fakir werd omgedraaid, lag er bloed op zijn gezicht — en geen teken van leven meer.
Wat zegt het onderzoek?
Een eerste forensisch onderzoek suggereert een hartaanval als mogelijke doodsoorzaak. Maar het is waarschijnlijk een combinatie van factoren: mogelijke drug- of alcoholgebruik, de pepperspray, de fysieke druk op zijn lichaam — of zelfs de hitte. Een uitgebreidere autopsie moet uitsluitsel geven.
Het Italiaanse openbaar ministerie heeft al een officieel onderzoek geopend. De politie van Bologna belooft de bodycam-beelden van de betrokken agenten aan justitie te verstrekken. En ja — het hele incident is gefilmd, van begin tot eind, door een omstander. Veel buurtbewoners waren getuige. Sommigen vragen zich nu af of ze meer hadden moeten doen.
Reacties: woede, verdriet, verdeeldheid
Zondagmiddag ontstond spontaan protest in de straten. Online ging het bericht als een lopend vuurtje — en bereikte ook Fakirs broer. Die zegt dat zijn broer ‘werd behandeld als een dier, niet als een mens’. Zijn zus, bij wie hij dat weekend zou logeren, reageerde fel: ‘Ze hebben hem vermoord.’ Ze vraagt om vergelding — en roept getuigen op om zich te melden.
Fakir was geboren in Marokko, maar woonde al sinds zijn kindertijd in Italië. Hij had een licht strafblad, maar volgens zijn advocaat Barbara Spinelli was hij ‘aardig, beleefd en respectvol’.
De krant La Repubblica kopte op de voorpagina: ‘Sterven in handen van de staat.’ Buurtbewoner Rosella Chirizzi zei tegen de krant dat de Italiaanse politiek ‘geweld tegen buitenlanders aanwakkert’. In het parlement kwamen Kamervragen — senator Mariolina Castellone: ‘Wanneer iemand aan de staat wordt toevertrouwd, heeft de staat de plicht om diens leven én waardigheid te beschermen — altijd.’
Maar Lega en Fratelli d’Italia — de partijen van premier Giorgia Meloni — verdedigden de politie voluit. De fractievoorzitter van Meloni’s partij noemde het een ‘interventie die professioneel en met de juiste methoden is uitgevoerd’. Lega sprak van ‘de plicht die de politie heeft gedaan’ — en voegde eraan toe: ‘Blijf van de politie af.’
Herdenking, geweld en een beklemmende echo
Gisteravond vond er een vreedzame herdenking plaats in Bologna, geleid door burgemeester Matteo Lepore, die ‘waarheid en gerechtigheid’ eiste. Totdat een groep demonstranten flessen gooide, twee auto’s in brand stak en de politie moest ingrijpen met rookbommen en waterkanonnen.
De beelden van Fakirs dood zijn onthutsend — en roepen direct de dood van George Floyd in Minneapolis in 2020 op. Ook hij lag met zijn gezicht naar beneden op straat, terwijl een agent op zijn nek zat. Ook hij riep: ‘Ik kan niet ademen.’ Bij de eerste protesten in Bologna maakten mensen hetzelfde gebaar als bij Black Lives Matter: een vuist in de lucht.
En nog één ding: dit onderzoek is het eerste grote geval waarbij een nieuwe Italiaanse regel van toepassing is — die agenten meer bescherming biedt tijdens zulke onderzoeken. Fakir is overigens niet de eerste: in 2009 en 2014 vielen bij andere politie-arrestaties ook doden.
Als eerste op de hoogte van het laatste nieuws
Lopers onderweg op ‘blauwe dinsdag’ van de Nijmeegse Vierdaagse
Vanochtend vroeg – om precies 04.00 uur – begon de 108ste editie van de Nijmeegse Vierdaagse al met een flinke klap: de eerste wandelaars zetten hun voet op de 50-kilometerroute, vertrekkend vanuit het hart van Nijmegen. Even later volgden ook de lopers van de kortere afstanden. Het was weer zo ver: de Vierdaagse is officieel van start gegaan!
Dit jaar doen meer dan 45.000 mensen mee – uit ruim 70 landen. En er is een mooie trend te zien: steeds meer twintigers pakken hun wandelstok en gaan mee. In 2016 was nog maar 7,5 procent van de deelnemers tussen de 21 en 30 jaar. Nu is dat bijna driemaal zoveel: 20,5 procent. Duidelijk dat de Vierdaagse steeds frisser en levendiger wordt!
Vandaag is het ‘blauwe dinsdag’ – de eerste wandeldag van het evenement – én tegelijkertijd ‘de dag van Elst’. De route leidt dit jaar over de Waalbrug de Betuwe in, en het centrum van Elst is strak blauw opgemaakt. Lopers worden daar verwelkomd door dweilorkesten, straatzangers en een massa enthousiaste toeschouwers. En het is extra feestelijk: Elst viert dit jaar zijn 1300-jarig bestaan!
Er is ook wat verandering op de kaart: de organisatie heeft de vrijdagroute dit jaar aangepast. Normaal lopen tienduizenden op de laatste dag via de Elstweg, de Doctor Moonsweg en de Jan van Daalstraat in Beers – maar dit jaar niet. Volgens de Vierdaagse is de wijziging nodig voor de verkeersveiligheid. Niet iedereen in het Brabantse Beers is blij mee: sommige bewoners verzamelen zelfs handtekeningen om volgend jaar weer de oude route terug te krijgen. De gemeente laat weten dat ze volgend jaar opnieuw zal beoordelen of dat mogelijk is.
De finish is – zoals altijd – vrijdag in Nijmegen, met de traditionele intocht langs de Via Gladiola (de bijnaam van de Sint-Annastraat). Daar wachten duizenden supporters, en elke wandelaar krijgt – uiteraard – zijn of haar eigen gladiool in handen gedrukt.
Geen verkiezingen meer in Nicaragua – Ortega maakt het officieel
Daniel Ortega zit al sinds 2007 onafgebroken aan de macht in Nicaragua – en nu heeft hij duidelijk gemaakt dat dat ook zo blijft. Tijdens een toespraak, waarin hij vooral losbarstte op de Verenigde Staten, verklaarde hij ronduit: “Er zullen hier geen verkiezingen meer zijn.”
Dat is geen dreiging of hypothese – het is een officiële uitspraak van de president zelf. Ortega wil een ‘muur opwerpen’ tegen elke poging van de oppositie om ooit weer aan de macht te komen. Zijn woordkeus is scherp: critici noemt hij ‘coupplegers’ en ‘verraders’.
Na twee maanden afwezigheid verscheen de 80-jarige Ortega weer eens publiekelijk – tijdens een viering van de revolutie van 1979. Toen stortte een linkse guerrillabeweging de dictatuur van de familie Somoza. Ortega was er toen al bij – en werd halverwege de jaren ’80 voor het eerst president.
Maar de laatste jaren zijn er steeds meer hervormingen doorgevoerd om de macht in handen te houden. Begin vorig jaar liet Ortega de grondwet wijzigen, zodat hij langer mag blijven regeren. En zijn echtgenote Rosario Murillo kreeg toen officieel de titel ‘co-president’. Dat betekent: als Ortega zou aftreden of overlijden, kan zij direct en zonder verkiezingen de leiding overnemen.
Die concentratie van macht heeft veel kritiek opgeroepen – onder andere bij de VN en Amnesty International. Die wijzen op willekeurige arrestaties en uitzettingen van iedereen die de regering als ‘bedreiging’ ziet. Zo zei VN-expert Ariela Peralta: “Deze regering is in oorlog met haar eigen volk.”
RTL Nieuws sprak eerder met Lesther Alemán, een jonge student die zich als activist tegen Ortega opwierp – en daarvoor in de gevangenis belandde.
Zorgen over online medicatie groeien – Trimbos wil eindelijk weten wie er eigenlijk mee bezig is
Je hoeft niet meer in het donkere web te duiken of cryptomunt te gebruiken om aan sterke medicijnen te komen. Tegenwoordig bestel je ze gewoon via een gewone website, betaal je met iDEAL, en komt het pakketje rustig thuis op de deurmat. Maar daar zit juist de grote zorg: veel mensen kopen zo pijnstillers, kalmerende middelen of andere zware geneesmiddelen zonder dat een arts erbij betrokken is. En dat kan gevaarlijk zijn — heel gevaarlijk.
Het Trimbos-instituut gaat daarom nieuw onderzoek doen naar wie deze ‘zelfmedicatoren’ zijn én waarom ze juist online hun toevlucht nemen. Het gaat dus niet alleen om het aanbod (dat is al eerder onder de loep genomen), maar om de mensen zelf: zijn het patiënten die ooit wel in beeld waren bij de zorg, maar daarna uit het zicht verdwenen? Of zijn het juist mensen die weinig vertrouwen hebben in artsen of de reguliere zorg? En hoe kunnen we hen weer veilig terugbrengen naar professionele begeleiding?
Deze vraagstukken worden steeds dringender. Afgelopen najaar kwamen berichten naar buiten over tientallen mogelijke sterfgevallen die mogelijk verband hielden met medicatie van de website Funcaps — een van de vele sites die sindsdien offline ging… om vaak kort daarna weer op te duiken onder een andere naam. Toxicoloog Corine Bethlehem van het Erasmus MC ziet steeds vaker patiënten die online benzodiazepinen (zoals Xanax of Valium) of oxycodon (een zeer sterke morfine-achtige pijnstiller) hebben besteld. En dat terwijl de risico’s enorm zijn: geen medisch toezicht, onzekere doseringen, en vaak namaakmedicatie waarvan je niet weet wat er precies in zit.
Regina Hobé verloor haar zoon Joshua twee jaar geleden door een dodelijke combinatie van chemische pillen die hij online had gekocht. Haar verhaal is een harde wake-up call — en geen uitzondering. Volgens experts zoals Bethlehem en Laura Smit-Rigter van Trimbos moet de zorg hier nu actief op inspelen: artsen en apothekers moeten alert zijn, gesprekken aangaan en vooral beter leren herkennen wanneer iemand stiekem op deze manier medicijnen gebruikt.
Het onderzoek van Trimbos wordt uitgevoerd in opdracht van minister Sophie Hermans en de resultaten zijn verwacht in de loop van volgend jaar.
7408 Brabanders op pad voor de Vierdaagse — ook Freek, maar dat was nog even spannend!
De 108ste editie van de Nijmeegse Vierdaagse is dinsdagochtend van start gegaan — en ja, er zijn bijna 7500 wandelaars uit Brabant mee op weg! Ze lopen tot vrijdag door, met als hoogtepunt de traditionele binnenkomst op de Via Gladiola. En één van die Brabanders is Freek Tolsma uit Rijen (63), die dinsdag in het radioprogramma KEIgoeiemorgen! van Omroep Brabant vertelde hoe het zat: het was nog even onzeker of hij überhaupt mee kon doen. Gelukkig wel — en dat maakt het extra bijzonder.
De eerste stappen zijn gezet
De allereerste wandelaars — die de zware 50 kilometer afleggen — vertrokken al om vier uur ’s ochtends. Later in de ochtend volgden de groepen van 40 en 30 kilometer. Freek hoort bij die laatste groep. Dit is zijn tiende Vierdaagse, en hij vindt het gewoon fantastisch: “De omstandigheden en de sfeer maken het geweldig”, zei hij onderweg in de eerste etappe.
Maar… zou het wel lukken?
Eerlijk gezegd: het zag er even niet rooskleurig uit. Freek probeert normaal gesproken goed te trainen, met wat langere ritten erbij — maar dit jaar viel dat flink tegen. “Mijn werk belemmert dat wel een beetje”, legt hij uit. En begin juni kreeg hij ook nog een voetblessure. Daarom dacht hij eerst: dit jaar gaat het echt niet gebeuren. Uiteindelijk besloot hij om toch mee te doen — maar dan wel de 30 kilometer in plaats van de 40. “Dat mag ik ook, gezien mijn leeftijd”, lacht hij.
Wat nu? Eerst rust, dan eten — geen Zomerfeesten (nog niet!)
Als Freek dinsdag over de finish komt, weet hij al wat zijn eerste prioriteit is: “Lekker effe plat liggen en misschien een uurtje of anderhalf slapen.” Vanavond gaat hij daarna de stad in om te eten — maar de Zomerfeesten? Nee hoor. “Om negen uur, half tien ga ik naar bed. Morgen gaat om vijf uur het wekkertje weer.”
Iets minder Brabanders dan vorig jaar
Brabant staat na Gelderland op nummer twee qua aantal deelnemers: 7408 Brabanders zijn dit jaar van de partij. Dat is iets minder dan vorig jaar, toen er 7746 provinciegenoten meeliepen.
En wie is de jongste? Volgens Omroep Gelderland is dat Timo van den Tillart. Maar ook Fien Vermulst uit Tilburg is bijna net zo jong: zij is 11 en wordt volgende week 12. Samen met haar vader loopt ze de 30 kilometer — en ze begonnen dinsdagochtend om zeven uur.
Vier vriendinnen, één grote stap
Sanne uit Schijndel loopt samen met haar zus én twee vriendinnen — één woont in Schijndel, één in Den Bosch, en één in Nijmegen. Voor alle vier is het de allereerste Vierdaagse. Het begin was wat rommelig door de drukte bij de start, maar daarna kwam de flow: binnen rap tempo lagen de eerste 15 kilometer (van hun 40 kilometer) al achter de rug. “We hebben flink geoefend met zijn allen en fors wat kilometers gemaakt rond Schijndel en Den Bosch”, vertelt Sanne.
Hun eerste indrukken? Goed. “Het valt ons allemaal mee. We hebben wel anderhalf uur moeten wachten bij de start, maar nu loopt het lekker door.” En discipline? Die hebben ze zeker: ze slapen bij de vriendin in Nijmegen, en tijdens de Vierdaagse laten ze de Zomerfeesten links liggen. “We komen straks thuis en dan wordt er heerlijk voor ons gekookt. We worden vertroeteld en op tijd op bed gelegd.” Pas na de finish vrijdag is er ruimte voor feesten.
Scarlet maakt kinderboek over Riddertje Ruben: een liefdevol antwoord op de manosfeer
Iedereen kent wel zo’n stoere ridder: met een blinkend zwaard, een stevig harnas en een blik die zegt: “Ik heb niks nodig, ik ben onbreekbaar.” Maar wat als die ridder verdrietig is? Of bang? Of gewoon even niet weet wat hij voelt? Met haar eerste kinderboek Riddertje Ruben en het harde harnas durft Scarlet Hendrickx (35) uit Bergen op Zoom precies daarover te praten — op een manier die kinderen écht begrijpen.
En ja: dit boek is bewust een tegengeluid op de groeiende invloed van de manosfeer: die cultuur waarin dominantie, hardheid en emotionele afstand vaak worden aangemoedigd — vooral bij jongens — terwijl kwetsbaarheid, verbinding en gevoelens vaak naar de achtergrond worden geduwd.
Een droom die werkelijkheid wordt
“Het was altijd al een droom voor mij om een kinderboek uit te brengen”, vertelt Scarlet. Als pedagoog ziet ze dagelijks hoe kinderen worstelen met hun emoties — en hoe krachtig het kan zijn wanneer ze er eindelijk ruimte voor krijgen. “Het maakt kinderen weerbaarder, zelfverzekerder en écht krachtiger — niet ongevoelig, maar bewust.”
In het verhaal draagt Riddertje Ruben een harnas omdat hij een dappere ridder moet zijn. Alleen… dat harnas blijkt ook te zwaar. Het zit in de weg bij het spelen. Bij het lachen. Bij het huilen. Totdat Vogeltje Voelspriet langs komt — en hem helpt ontdekken dat dapperheid niet alleen in het zwaard zit, maar ook in het uitspreken van wat je voelt. Dat het juist moed vraagt om eerlijk te zijn over je verdriet, je angst of je twijfel.
Waar komt dat idee vandaan? Van de werkelijkheid
Scarlet haalt haar inspiratie rechtstreeks uit haar werk. “Wanneer je nooit geleerd hebt om op een gezonde manier over gevoelens te praten, kan dat later echt pijn doen”, legt ze uit. “Mensen gaan dan ofwel hard worden, of juist helemaal naar binnen keren. En emoties zijn gewoon menselijk — niets om je voor te schamen.”
Ze denkt daarbij aan een jongen met een taal- en ontwikkelingsstoornis die ze begeleidde in een naschoolse groep. Een lief, gevoelig kind — maar één die tranen tegenhield, knikte bij alles wat werd gevraagd, en zich groot probeerde te houden. “Ik zag de schaamte in zijn ogen. Toen ik hem apart nam en rustig vroeg hoe het met hem ging… brak hij. Later vertelde hij dat hij een ander kind een bloedneus had geslagen. Hij had geleerd: ‘Als je je bedreigd voelt, moet je vechten.’”
Dat is precies waarom Scarlet dit boek wilde maken: om kinderen andere manieren te laten zien om zich te beschermen — met woorden, met verbinding, met gevoel. “Soms moet je sterk zijn, ja. Maar op een gezonde manier. En het harnas hoeft niet altijd volledig af — daarom zit er in het boek een rits aan Rubens harnas. Je kunt het openmaken wanneer je dat nodig hebt.”
Voor wie is het boek? Voor iedereen.
Hoewel Riddertje Ruben een jongen is, is het boek absoluut niet alleen voor jongens. Scarlet benadrukt dat het evenzeer geschikt is voor meisjes — en vooral bedoeld om samen te lezen. “Ik hoop dat ouders het met hun kinderen lezen én dat het gesprek over gevoelens daarna vanzelf op gang komt.”
Een jaar geleden sprak ze nog over haar idee voor een kinderboek. Vandaag is het een feit — met prachtige tekeningen van illustrator Matia Heesakkers. Het eerste exemplaar wordt op 1 augustus gepresenteerd in het Markiezenhof in Bergen op Zoom. “Het voelt allemaal nog een beetje onwerkelijk”, zegt Scarlet met een glimlach. “Natuurlijk ben ik trots. En heel, heel blij.”
