Wat maakt Nolans nieuwe film zo bijzonder? (Spoiler: het zit in de filmrol)
Waar de meeste films tegenwoordig digitaal worden opgenomen en vertoond, doet Christopher Nolan het weer eens anders: The Odyssey is volledig gefilmd op een superbrede 70mm-filmrol — twee keer zo breed als de klassieke 35mm. En nog nooit eerder is een Hollywood-film van deze omvang helemaal met IMAX-camera’s opgenomen. Samen zorgen die keuzes voor meer beeld, scherper detail, rijkere kleuren én een dieper, ‘tastbaarder’ gevoel op het doek.
Zo legt Nederlandse regisseur Jeroen Houben uit wat er zo speciaal is aan deze nieuwe epische verfilming van Homerus’ 2700 jaar oude epos. Ja, het klinkt technisch — en dat is het ook. Maar volgens Houben is het geen kwestie van futiliteiten. “Het is duur, zeldzaam en behoorlijk lastig om te realiseren. Als kijker voel je het verschil wel degelijk. Voor wie echt van film houdt, is het absoluut de moeite waard.”
Waar kun je het echt zien?
De ultieme ervaring? Dat is de combinatie van IMAX én 70mm — maar daarvoor moet je wel naar Brussel. Sinds deze week heeft Kinepolis daar een speciale IMAX 70mm-zaal geopend, precies afgestemd op de première van The Odyssey. Zo’n zaal bestaat in heel Nederland niet.
In Nederland zelf zijn er wel IMAX-zalen — zeven bij Pathé, drie bij Kinepolis — maar daar wordt de film digitaal afgespeeld. “Dat is een digitale IMAX-versie, géén 70mm-versie”, benadrukt Houben. Het verschil? Digitale IMAX is indrukwekkend, maar 70mm biedt iets unieks: fijnere korrel, diepere contrasten en een natuurlijker beeldgevoel.
En dan is er nog de 70mm-ervaring — zonder IMAX
Voor wie echt wil proeven wat 70mm doet, zijn er twee plekken in Nederland: by Eye in Amsterdam en KINO in Rotterdam. Daar draait de film op echte 70mm-filmrol — maar niet in IMAX-formaat. Frank Groot van KINO legt uit waarom het zo bijzonder is:
“70mm combineert uitzonderlijke scherpte met een zachte, fijne korrel, diepe kleuren en een contrastbereik dat digitaal moeilijk evenaart. Op een groot doek voelt het alsof je niet naar de film kijkt — je zit erin.”
Maar ja… het kost wel moeite. De projector bij KINO dateert uit 1965 (en Philips kreeg er destijds een technische Oscar voor), de rest van de apparatuur is zeldzaam, en de operateur moet kilometerslange filmrollen met de hand afspelen. Er is zelfs geen opleiding meer voor dit vak — dus begon KINO deze lente met een eigen 35mm- en 70mm-operateursopleiding.
Liefde voor film — of slimme marketing?
Nolan doet dit al jaren: hij kiest bewust voor analoge formaten, werkt samen met top-cinematograaf Hoyte van Hoytema (die ook Oppenheimer en Interstellar deed), en laat zelfs speciale camera’s ontwikkelen. “Ik mag niet eens in de buurt van zo’n camera komen”, grapte hij zelf eens.
Is het allemaal strategie om de aandacht te trekken? “Iedereen heeft het er wel over”, zegt Houben. Maar hij gelooft niet dat dat Nolan’s motivatie is. “Het komt echt voort uit liefde voor film.” En of je nu voor IMAX of 70mm kiest — beide zijn volgens hem superieure ervaringen. Persoonlijk gaat hij voor 70mm: “Misschien is IMAX wat imposanter, maar cinematografisch vind ik 70mm mooier. Qua details, kleuren… maar ja, dat is ook een beetje nerdy hoor.”
En de bioscopen? Ze zijn blij. Niet alleen vanwege de kwaliteit, maar ook omdat The Odyssey veel bezoekers trekt — en dat geldt zowel voor de 70mm- als de IMAX-versies. “Sowieso zijn de verwachtingen voor deze zomer hooggespannen”, zegt een woordvoerder van Kinepolis. En Hollywood lijkt het met hem eens: de film wordt al genoemd als ‘moeite waard’.
Hier kunnen we mee verder: opluchting na de excuses voor de Herculesramp
Peter Kempen, voorzitter van Stichting Herculesramp, voelt een duidelijke opluchting — en hoop. Tijdens de dertigste herdenking van de ramp hebben zowel de gemeente Eindhoven als Defensie eindelijk officieel sorry gezegd voor de manier waarop ze omgingen met de nasleep van de tragedie. “Dertig jaar is lang, maar het is nooit te laat”, zei Kempen na afloop. Voor hem zijn die woorden geen lege formuleringen, maar écht een keerpunt. “Uiteindelijk zijn dat woorden die goed doen. Daar hebben we iets aan — en daar kunnen we mee verder.”
Twintig jaar stilte… tot nu toe
De weg naar die excuses was lang en niet zonder tegenslag. Volgens Kempen stond het proces jarenlang stil — zo’n twintig jaar lang werd in Eindhoven zelfs geen woord over de Herculesramp uitgesproken door het stadsbestuur. “In ieder geval niet vanuit het stadsbestuur. Pas daarna is er ruimte ontstaan”, legt hij uit. En ook de hulpverleners kregen na de ramp een soort spreekverbod opgelegd: ze mochten met niemand praten over wat ze hadden meegemaakt of gezien. Burgemeester Jeroen Dijsselbloem brak woensdag expliciet met die stilte — en benoemde tijdens de herdenking dat juist praten over de ramp essentieel is.
Eindelijk welkom: hulpverleners bij de herdenking
De dertigste herdenking voelde voor Kempen extra bijzonder — vooral omdat er dit keer hulpverleners aanwezig waren. Een deel van hen was woensdag voor het eerst op de plek van de herdenking. Bij eerdere edities waren zij vaak niet uitgenodigd of voelden zich niet echt welkom. “Hierdoor was het echt bijzonder dat zij er nu wel bij waren.” Ook vertegenwoordigers van Nederlandse én Belgische instanties waren erbij — niet uit plicht, maar uit oprechte betrokkenheid. “Al die instanties hadden echt de intentie om er te willen zijn. Dat voelden we aan alles.”
Op Brabant+ kun je de herdenking van de Herculesramp terugkijken. Hier lees je alle verhalen over de Herculesramp.
Rook van Canadese bosbranden treft Toronto én New York – luchtkwaliteit is wereldwijd het slechtst
De lucht in Toronto zit vol met rook van bosbranden die woeden in de Canadese provincie Ontario. De stad hangt onder een dik, oranje waas – en dat is niet alleen onaangenaam voor het oog, maar ook gevaarlijk voor de gezondheid. De autoriteiten hebben daarom een officiële waarschuwing afgegeven: de luchtkwaliteit is op dit moment de slechtste van alle grote steden ter wereld, volgens IQAir – een Zwitsers bedrijf dat zich bezighoudt met luchtkwaliteitsmetingen.
Mensen kunnen last krijgen van prikkende ogen, een droge neus of een irriterende keel. Het advies is duidelijk: blijf zo veel mogelijk binnen, houd ramen en deuren gesloten, en vermijdt buitenactiviteiten – vooral als je gevoelig bent. Sportwedstrijden, festivals of andere evenementen in de open lucht worden dan ook aangeraden te verplaatsen of te annuleren.
De rook blijft zeker tot morgen in de regio hangen, en mogelijk nog langer. Daarom heeft de gemeente Toronto zes ‘veilige ruimtes’ geopend – waaronder het stadhuis – waar mensen terechtkunnen om te ontwijken voor de vervuilde lucht. Deze locaties zijn speciaal bedoeld voor mensen zonder toegang tot airco of luchtfilters, zoals daklozen of bewoners van oude of slecht geïsoleerde woningen.
In het noordwesten van Ontario branden op dit moment bijna 150 bossen. Slechts een klein aantal ervan is onder controle – de rest blijft onverminderd doorgaan, en verspreidt rook over grote afstanden.
En die rook bereikt niet alleen Toronto: ook het noordoosten van de Verenigde Staten zit ermee. In New York gelden dezelfde gezondheidswaarschuwingen – inwoners worden aangeraden om buitenactiviteiten te beperken. Volgens een luchtkwaliteitsexpert van de Columbia-universiteit is het ergste in New York en het hele noordoosten van de VS waarschijnlijk nog niet eens voorbij. “We hebben het ergste waarschijnlijk nog niet gehad”, aldus de onderzoeker tegen Reuters.
Ook in buurstaat New Jersey speelt de rook een rol: zondag wordt er in het openluchtstadion MetLife een grote voetbalwedstrijd verwacht – de WK-finale tussen Spanje en Argentinië – met meer dan 80.000 toeschouwers. Geen dak, geen bescherming: de rook kan daar dus flink in de weg zitten.
Uber doet miljardenbod op Duitse maaltijdbezorger Delivery Hero
Uber heeft een flinke opschaling gedaan van zijn overnamebod op de Duitse bezorgreus Delivery Hero — en dat lijkt te werken. Vandaag maakten beide partijen bekend dat ze het eens zijn geworden over een nieuw bod van 41,50 euro per aandeel, opgeschroefd van het oorspronkelijke aanbod van 33 euro. Dat laatste werd eerder door het bestuur van Delivery Hero afgekeurd. Door de hogere prijs stijgt de totale waarde van de deal met ruim 3 miljard euro.
Volgens Uber is zowel de directie als de raad van commissarissen van Delivery Hero ‘unaniem’ akkoord met het nieuwe voorstel. Binnenkort wordt de overeenkomst voorgelegd aan de aandeelhouders — en daarbij moet minimaal 50 procent plus één aandeel instemmen om doorgang te geven.
Wat verandert er na de overname?
Als de deal doorgaat, wordt Delivery Hero ingrijpend herstructurerd. Uber wil het bedrijf opsplitsen: een groot deel van de activiteiten blijft onder Uber’s vlag, maar veertien landen waar Uber Eats en Delivery Hero al samen actief zijn, worden losgekoppeld. Denk aan Oostenrijk, Spanje, Polen en Turkije. Die delen gaan naar de Amerikaanse investeringsmaatschappij SSW Partners, die daarvoor ongeveer 1,4 miljard euro wil betalen. Dat is een strategische zet om eventuele bezwaren van mededingingsautoriteiten te omzeilen.
Goed nieuws voor Berlijn: Uber belooft dat het hoofdkantoor van Delivery Hero daar blijft. Ook is er een duidelijke sociale afspraak: geen ontslagen tot ten minste 2029. En voor de lange termijn: Uber wil de komende vijf jaar totaal 2 miljard euro investeren in Duitsland, onder meer in autonome bezorgvoertuigen én samenwerkingen met de Duitse auto-industrie.
De deal is nog niet in steen gehouwen. Na goedkeuring door aandeelhouders én toezichthouders wordt verwacht dat de overname in de tweede helft van 2027 wordt afgerond.
Hoe doe je dat met de wc?
Een dag op 107 meter hoogte met kraanmachinist Sijmen
Vanuit bijna elke hoek van Eindhoven is die gigantische bouwkraan te zien — recht tegenover het Philips Stadion. En boven in die toren, op een adembenemende 107 meter hoogte, zit Sijmen Schop (64), één van de twee kraanmachinisten die bouwmaterialen met militaire precisie op hun plek brengen.
“Ik hou van grote machines.”
“Ja, ik werk op grote hoogte”, lacht hij ontspannen vanuit zijn krappe, maar verrassend gezellige cabine.
’s Ochtends om kwart voor zeven stapt hij in het liftje dat hem tot halverwege de kraan brengt. Daarna volgt de bekende klus: acht ladders op — en ja, die treden heeft hij nooit geteld. (Onze verslaggever wel: 16 ladders à 19 sporten = 304 treden… al was hij tegen het einde zo moe dat hij zich best een paar keer kan hebben vergist.)
Maar zodra je boven bent? Dan begint het pas écht lekker te worden. Boven in de cabine — een ‘kantoortje’ van 2,5 bij 2 meter — is het stil, rustig en verrassend fris. Doeken tegen de zon, een open raam waar een zacht briesje doorheen waait, een koffiezetapparaatje, een waterkokertje… alles wat je nodig hebt voor een werkdag van tien uur.
Vanaf hier kijkt Sijmen recht het Philips Stadion in, waar op dit moment een nieuwe grasmat wordt gelegd. En ja — hij is PSV-fan. “Ik heb ook aan de andere kant van het stadion gewerkt, aan de Eurostaete. Dat is wel leuk.”
De bouw van de Victoriatoren loopt gestaag: elke vijf dagen komt er een nieuwe verdieping bij. Uiteindelijk wordt de toren 92 meter hoog, verdeeld over 29 etages. Op dit moment zijn ze bezig met de elfde verdieping.
Sijmen zit al sinds 2010 op de kraan. Voordien was hij timmerman, maar na een hernia koos hij voor een nieuwe baan — en werd kraanmachinist. Geen spijt, helemaal niet. “Het is een stuk minder eenzaam dan vrachtwagenchauffeur, hoor.” Via de portofoon blijft hij continu in contact met zijn collega’s op de grond. “Stukje naar links”, klinkt het regelmatig. Een beeldscherm toont precies waar de last moet neer — en met zijn voet kan hij zelfs inzoomen op de camera. Met een joystick in elke hand beweegt hij de enorme kraan alsof het een speeltuin-kraan is.
En dan die blik omlaag: vaak gebogen voorover, met alleen een glasplaat onder zijn voeten. “Nee, hoogtevrees moet je hier echt niet hebben”, merkt hij droog op.
Buiten waait het flink — windkracht 5 — maar bovenin valt daar nauwelijks iets van te merken. “Als het écht hard waait, gaat ie wel een beetje heen en weer”, lacht hij. Bij windkracht 7 staat de kraan stil.
En als hij aan mensen vertelt wat hij doet? Dan komt er één vraag bijna altijd:
“Hoe doe je dat met de wc?”
Goede vraag. Want even naar beneden duurt minstens een kwartiertje — dus het antwoord is kort en duidelijk:
“Dat doen we in de fles, hè”, lacht Sijmen ondeugend.
Gelukkig is er op die hoogte niemand die dat ziet.
Zwangere vrouw doet aangifte na harde aanhouding in AZC
Een vrouw die op het moment van de arrestatie zwanger was, heeft aangifte gedaan tegen de politieagenten die haar eind mei in een AZC in Zeist hardhandig hebben aangehouden. Volgens haar advocaat gaat het om ernstige feiten: denk aan poging tot zware mishandeling of gewoon mishandeling — én het schenden van de officiële regels over het gebruik van geweld.
Het gebeurde dinsdagavond 19 mei, toen de politie naar het AZC aan de Kampweg werd gestuurd. De reden? Een melding over bedreiging en vernieling. Er werd gezegd dat de man van de vrouw een mes bij zich had — maar later bleek dat het om een aardappelschiller ging, en die lag niet eens bij hen.
Volgens de politie luisterde de vrouw niet naar herhaalde instructies om opzij te stappen. Daarop greep één van de agenten haar bij de arm en trok haar met kracht opzij — zodanig dat ze omviel. De betrokken agent liet later weten dat hij anders had gehandeld als hij had geweten dat ze zwanger was.
De vrouw kreeg na het incident vroegtijdige weeën en is volgens haar advocaat flink van slag — ook emotioneel. De beelden van de aanhouding deden de ronde op sociale media en trokken zelfs internationale aandacht. Veel mensen waren geschokt.
De politie oordeelde achteraf dat het gebruik van geweld ‘noodzakelijk’ was. Of het goed is uitgevoerd? Dat wil de politie niet zeggen. Ze spreken van een lopende interne procedure, waarvan niet alles openbaar mag worden.
