⚡ Zware supercell-onweersbuien op komst in Noord-Italië — hagel, wind en onvoorspelbaarheid
Op dit moment trekt er een behoorlijk zware onweersbui over gebieden als Lugano en Genua — en die bui is niet zomaar een gewoon onweer. Het gaat om een supercell, het meest krachtige en potentieel gevaarlijke type onweersbui dat we kennen. “Denk aan grote hagelstenen, plotselinge verwoestende windstoten en een ernstig risico op lokaal catastrofaal weer”, legt meteoroloog Jordi Huirne van Buienradar uit.
Deze buien zijn onderweg naar het oosten: Bologna en het Gardameer staan op de lijst van mogelijke doorgangspunten. En hoewel ze vaak aan de Verenigde Staten worden gekoppeld, zien we ze juist regelmatig in Zuid-Europa — vooral in de zomermaanden in landen als Italië en Frankrijk. De reden? Een perfecte (maar onheilspellende) mix: extreem warm en vochtig weer bij de grond, én een sterke hoger gelegen wind. Dat is precies de ‘recept’ voor zulke heftige buien.
Waarom is dat zo gevaarlijk?
Vooral in bergachtige streken wordt het extra riskant. Supercellen kunnen zich razendsnel vormen — en waar ze precies neerstrijken, is vaak lastig te voorspellen. “Ga dus absoluut niet de bergen in als er onweer in de lucht hangt”, waarschuwt Huirne. Midden in zo’n bui terechtkomen kan letterlijk levensgevaarlijk zijn.
Voor vakantiegangers geldt: hou de lokale weersverwachtingen en officiële waarschuwingen goed in de gaten. En blijf dicht bij plekken waar je snel beschutting kunt vinden — denk aan een gebouw, een auto of een caravan. Niet alleen Noord-Italië moet oppassen: ook het oosten van Frankrijk en delen van Zwitserland liggen in de ‘veegstreep’. Daarna trekt het noodweer verder richting Slovenië en Kroatië — en langs de Adriatische kust kan het ook flink onweren, al lijken de buien daar geleidelijk wat zachter te worden.
Wat met die hitte?
Ja, het is behoorlijk warm — in sommige delen van Italië stijgt het thermometer tot rond de 38°C. Ook Rome staat morgen voor een zwoele dag met vergelijkbare temperaturen. Tijdens de passage van de buien daalt het daar wel even naar ongeveer 34°C… maar ja — dat is nog steeds behoorlijk heet. De rest van de week blijft het over grote delen van Italië ruim boven de 30°C. En volgens Huirne is dat geen toeval: “Zomers in Zuid-Europa worden simpelweg steeds heter. Vroeger was 30°C een heerlijk zonnige vakantiedag — nu is 35°C of meer al bijna normaal. En dat is echt een verschil waar je mee te maken krijgt.”
Wat gebeurde er precies?
Een automobilist reed in maart een 4-jarig jongetje dood in Maastricht — terwijl het kind met zijn moeder in een kinderwagen de straat overstak. Volgens het Openbaar Ministerie (OM) was de bestuurder veel te snel onderweg én had hij alcohol op.
De tragische botsing vond plaats op de Dorpstraat in de wijk Heer. Het jongetje raakte zwaargewond en overleed kort daarna in het ziekenhuis. Ook de moeder liep zware verwondingen op.
Hoe hard reed hij eigenlijk — en hoeveel had hij gedronken?
Het OM stelt dat de 30-jarige man minstens 100 kilometer per uur haalde — maar in die buurt mag je maximaal 50 km/u rijden. Dat is dus dubbel zo hard als toegestaan.
En ja: hij had ook gedronken. Volgens het OM kwam zijn bloedalcoholgehalte overeen met ongeveer acht glazen bier.
Wat gebeurde er daarna?
Na het ongeluk werd de man direct opgepakt, maar na een eerste verhoor weer op vrije voeten gesteld. Pas nadat de politie een reconstructie had uitgevoerd op de Dorpstraat, werd hij opnieuw aangehouden. Sindsdien zit hij al ruim drie maanden vast.
Tijdens de zitting in de rechtbank bleek ook dat zijn rijbewijs is ingetrokken — en dat hij voorlopig blijft achter de tralies. De verdachte was vanochtend erg aangedaan en sprak aan het einde van de zitting kort tot de familie van het overleden kind: “Ik vind het vreselijk voor de nabestaanden.”
Geen enkele familielid was echter aanwezig bij de zitting.
Wat nu?
De zaak wordt waarschijnlijk pas in het najaar inhoudelijk behandeld. Tot die tijd blijft alles op slot — inclusief de vrijheid van de verdachte.
30 jaar na de Herculesramp: kijk hier live naar de herdenking
Het is deze woensdag precies dertig jaar geleden dat het Belgische Hercules-vliegtuig neerstortte op Vliegbasis Eindhoven — met 34 doden als tragisch gevolg. Om te herdenken wat er op die donkere avond in juli 1996 gebeurde, vindt vanaf 17.05 uur een officiële herdenking plaats bij het monument op de basis. Nabestaanden, overlevenden en hulpverleners die destijds ter plekke waren, komen daar samen om stil te staan bij het leed, de verliezen en de jarenlange nasleep.
Je kunt de herdenking hieronder live volgen — alsof je zelf ter plaatse bent.
Een ramp die te weinig wordt genoemd
Journalist Hans Matheeuwsen, auteur van het boek De vergeten ramp, benadrukt dat de Herculesramp zelden meegenomen wordt in de lijst van grote nationale rampen. “Nabestaanden en overlevenden voelen dat wel eens als een gebrek aan erkenning”, zei hij tegen Omroep Brabant. En dat is geen onbelangrijk gevoel — zeker niet dertig jaar later.
Een trauma dat nooit helemaal verdwijnt
Carla Auer was als verpleegkundige in de tweede ambulance die rond 18.25 uur op de basis aankwam — kort nadat het vliegtuig was neergestort. Wat ze toen aantrof, heeft haar leven veranderd. Ze wist pas later dat naast de bemanning ook 37 leden van het Fanfarekorps Koninklijke Landmacht aan boord waren. Door de hevige brand overleefden 34 mensen de crash niet. Carla draagt nog steeds de last: “Als ik sirenes hoor, krijg ik al buikpijn.” Ze ontwikkelde PTSS en zegt dat de ramp haar voor altijd heeft getekend.
“Eerst een zus, dan een overlevende”
Nathalie de Cloe overleefde de ramp — maar verloor haar broer Eric. Voor haar is dat verschil nog altijd scherp: “Ik zie mezelf eerst als iemand die haar broer is verloren, en daarna pas als een overlevende van de Herculesramp.” Ook bij haar ouders is de pijn voelbaar: “De lol is er wel vanaf als je als ouders zoiets meemaakt. Dat is uiteindelijk wat je tekent.”
Hier lees je alle verhalen over de Herculesramp.
🌡️ Hittegolf met code rood kostte zeker 900 mensen extra leven
Tussen 22 juni en 5 juli, tijdens de eerste ooit uitgeroepen code rood voor hitte in Nederland, zijn er minstens 900 mensen meer overleden dan je normaal zou verwachten. Dat meldt het RIVM op basis van officiële sterftegegevens.
Hoewel niet altijd bekend is waaraan iemand precies is overleden, vindt het RIVM het ‘zeer aannemelijk’ dat de extreme hitte hier een grote rol in heeft gespeeld — vooral bij kwetsbare groepen.
Wie liep het meeste risico?
Vooral mensen van 80 jaar en ouder waren zwaar getroffen. Bij hen werken hart, longen en nieren bij hoge temperaturen minder goed, ze zweten minder en drinken vaak ook te weinig — wat snel tot problemen kan leiden. Maar ook chronisch zieken, zoals mensen met hart-, vaat- of longklachten, hadden het zwaar: hitte kan hun bestaande aandoeningen verergeren.
En er was nog een extra factor: smog. De combinatie van extreem warm weer én slechte luchtkwaliteit vormde een dubbele belasting voor mensen die al kwetsbaar waren.
Waar was het het zwaarst?
Overal in Nederland was er sprake van verhoogde sterfte — maar het meest in het zuiden en oosten, waar het ook het warmst was. En hoewel alle leeftijdsgroepen betrokken waren, viel de stijging het zwaarst bij de oudste onder ons.
- In de week van 22 tot en met 28 juni waren er 586 extra sterfgevallen — ruim honderd meer dan eerst werd ingeschat.
- In de week daarna (29 juni tot en met 5 juli) kwamen er nog eens 325 extra sterfgevallen bij.
Het RIVM denkt dat nu bijna alle sterfgevallen uit deze periode zijn gerapporteerd — inclusief die met een ‘na-ijleffect’, waarbij mensen pas dagen of zelfs weken later overlijden aan de gevolgen van de hitte.
Waarom was dit zo bijzonder?
Het was de eerste keer ooit dat het KNMI code rood afriep voor hitte — een niveau dat zelfs tijdens de recordhitte van 2019 niet werd bereikt.
Daarom roept het RIVM via het Nationaal Hitteplan zorginstellingen, verzorgers én mantelzorgers op om tijdens langdurige warme perioden extra oog te hebben voor risicogroepen. Dat zijn niet alleen ouderen en chronisch zieken, maar ook mensen met overgewicht en jonge kinderen — zij hebben meer hulp nodig bij koeling en voldoende drinken.
Buurt heeft last van ronkende motoren — Raad van State geeft klagers eindelijk gelijk
Het was jarenlang een ware oorlog op het gehoor: bewoners van de Bossche wijk Herven kregen steeds vaker last van het dreunende geluid van motorfietsen bij motorzaak Central Harley Davidson aan de Hervensebaan. Sinds de zaak zich in 2020 in de buurt vestigde, werd het geronk van motoren — vooral als rijders zich op de parkeerplaats verzamelden — een constante bron van irritatie. Voor veel mensen in de woonwijk aan de overkant was het niet meer uit te houden.
Een langdurige strijd om rust
Al in 2020 deed wijkvereniging De Herven een verzoek aan het college van burgemeester en wethouders van Den Bosch om echt in te grijpen op de geluidsoverlast. Maar het college weigerde — volgens hen was er geen sprake van een overtreding van de milieuregels. En omdat die regels geluid van laden en lossen juist uitsluiten, bleef het probleem onaangeroerd.
Toch gaf de wijk niet op. In 2022 deden lokale partijen zoals De Bossche Groenen en Leefbaar Den Bosch een voorstel voor zogeheten lawaaiflitspalen — een soort waarschuwingssysteem om lawaai-uitbarstingen te monitoren en aan te pakken. Op 12 augustus 2022 oordeelde de rechtbank Oost-Brabant dat het college het bezwaar van de wijkvereniging opnieuw serieus moest nemen. Daarna besloot het college alsnog boetes op te leggen aan de motorzaak — niet voor lawaai per se, maar voor het organiseren van ‘recreatief medegebruik van het perceel’. En ja: daardoor is de overlast voor de buren merkbaar afgenomen.
Eindelijk een duidelijk einde aan de twist
Woensdag bracht de Raad van State een beslissing die een punt achter de jarenlange twist zet. De hoger beroepen van zowel de motorzaak als het college zijn ongegrond verklaard. Dat betekent: de wijkvereniging had vanaf het begin gelijk. En als extra blijk van erkenning moet het college nu 2802 euro proceskosten vergoeden aan De Herven.
De motorzaak mag wel blijven bestaan — motoren verkopen is dus toegestaan — maar activiteiten zoals groepsbijeenkomsten of recreatief gebruik van het terrein blijven verboden. Voor de buren is het een grote opluchting: na jaren van klagen, brieven en rechtszaken is er eindelijk een duidelijke, bindende uitspraak die hun belangen beschermt.
Japan: een onverwacht ‘nest’ voor Russische spionnen?
Je zou het niet verwachten — Japan, vaak gezien als een land van hoge technologie, vreedzame samenwerking en strikte exportregels — blijkt een belangrijk knooppunt te zijn voor Russische inlichtingendiensten die op zoek zijn naar gevoelige technologie. En ja, daarbij speelt spionage een grote rol.
Wat is er aan de hand?
Maksim Filtsjenkov werkt officieel in Tokio voor het kantoor van Aeroflot, de Russische luchtvaartmaatschappij. Maar volgens onderzoek van The New York Times gebruikt hij die functie als dekmantel om gevoelige onderdelen — zoals microchips die onder internationale sancties vallen — naar Rusland te laten stromen. Hij zou verbonden zijn met de Russische militaire inlichtingendienst (de GROe), wat ook wordt bevestigd door onderzoek van het Russische media- en onderzoekscollectief The Insider.
Interessant detail: de spionnen hoeven de goederen niet eens zelf naar Rusland te smokkelen. Ze brengen ze gewoon naar een derde land dat bereid is om ze verder te verkopen — bijvoorbeeld Vietnam, dat volgens The New York Times de grootste exporteur van dergelijke technologie naar Rusland is.
Waar komen die onderdelen vandaan?
Veel van de betrokken componenten komen van bekende Japanse merken zoals Panasonic en Toshiba. Het gaat om zogeheten dual-use-technologie: producten die normaal gesproken voor civiele doeleinden worden gebruikt, maar ook in wapens of drones kunnen worden ingezet. Denk aan geavanceerde sensoren, proceschips of communicatieonderdelen.
Er is geen bewijs dat deze bedrijven hun producten bewust aan Rusland hebben verkocht — maar wel dat 90 procent van alle Russische drones en raketten tegenwoordig Japanse onderdelen bevatten, volgens Oekraïense bronnen.
Hoe kon dit zo lang onopgemerkt blijven?
Japanse media meldden al in 2022 dat er rond de 120 Russische inlichtingenofficieren actief waren in het land — vooral gericht op technologiebedrijven. En toch heeft Japan decennia lang weinig aandacht besteed aan spionagebestrijding.
Volgens Yoshiki Kobayashi van het Japan Institute for International Affairs komt dat door twee historische redenen:
1. Na de Tweede Wereldoorlog was er in Japan een sterke weerstand tegen krachtige inlichtingendiensten, vanwege herinneringen aan oorlogstijdse onderdrukking en inperking van vrijheden.
2. Het land vertrouwde jarenlang op de VS als ‘veiligheidsparaplu’ — waardoor investeren in eigen inlichtingen en spionagebestrijding minder urgent leek.
Maar nu begint het te veranderen
Premier Sanae Takaichi benadrukt steeds vaker dat Japan zich moet wapenen tegen groeiende geopolitieke dreigingen. Een woordvoerder van de regering erkende deze week expliciet ‘een toenemende noodzaak om buitenlandse inlichtingenactiviteiten tegen te gaan’, omdat de nationale veiligheid daardoor onder druk staat.
Dat past ook bij Japan’s steeds nadrukkelijkere steun aan Oekraïne: humanitaire hulp, economische sancties tegen Rusland — en zelfs militaire samenwerking, zoals gezamenlijke oefeningen met Nederlandse straaljagers en een tanker, samen met de Verenigde Staten.
