Superrijken bieden op T. rex ‘Gus’ — maar de wetenschap staat buitenspel
Mocht je nog wat geld over hebben, dan kun je vandaag vanaf 16.00 uur meebieden op ‘Gus’: een 67 miljoen jaar oud, 12 meter lang skelet van een tyrannosaurus rex. Het gaat onder de hamer bij veilinghuis Sotheby’s in New York — en niet zomaar een T. rex, maar volgens het veilinghuis én het team dat hem opgroef in Zuid-Dakota: de meest complete T. rex ooit gevonden.
Hoezo ‘meest complete’? Er zijn 183 botten gevonden, de schedel is voor 82 procent intact, en er zit zowel een originele linker- als rechterpoot onder zijn gigantische lijf. “Onderdelen van dinosaurussen kom je vaker tegen”, legt paleontoloog Anne Schulp van de Universiteit Utrecht uit. “Losse botten of tanden zijn vrij gewoon, maar hoe completer het skelet, hoe zeldzamer het is.”
Toch is niet iedereen even overtuigd. Jonathan Wallaard, curator van het Oertijdmuseum, wijst erop dat alleen het aantal botten niet alles zegt: “Ze noemen wel hoeveel botten er zijn gevonden, maar niet in hoeveel stukken. Als ik een rib in drie stukken breek, is het nog steeds één rib. En er is geen bottenkaart gepubliceerd — dus we weten niet welke delen echt origineel zijn en welke zijn nagemaakt.”
Of Gus nou écht de meest complete T. rex is of niet: hij wordt waarschijnlijk wel de duurste ooit. In 1997 betaalde het Field Museum in Chicago nog 8 miljoen dollar voor een skelet. Nu verwacht Sotheby’s een bod tussen de 20 en 30 miljoen dollar. Maar het veilinghuis houdt zich bewust terughoudend: “Dit is een markt die nog in de kinderschoenen staat als het om veilingen gaat”, zegt vice-voorzitter Cassandra Hatton tegen Reuters. “We zullen pas echt weten wat de waarde is als het onder de hamer gaat. Het zou best eens hoger kunnen uitpakken”, voegt Wallaard eraan toe. “Oliesjeiks bieden graag mee tegenwoordig. Een T. rex is soms het enige dat ze nog niet hebben.”
En daar begint het probleem voor veel wetenschappers. “Dino’s zijn een hype. Het wordt steeds meer een beleggingsobject”, zegt Schulp. “Dat betekent dat vondsten die wetenschappelijk heel interessant zijn — en waar je ontzettend veel mee kunt leren — soms een heel andere rol krijgen. Niet meer als bron van kennis, maar als interieurdecoratie bij een liefhebber.”
Die spanning tussen commercie en wetenschap is groot, legt Wallaard uit: “Wetenschappelijk onderzoek moet herhaalbaar zijn — dat is cruciaal. Als ik iets ontdek aan een skelet, maar een collega twijfelt eraan, dan moet die collega ook toegang hebben tot het skelet om het te checken. Musea zorgen daarvoor. Maar wie zo’n dino als privébezit heeft, wil dat vaak helemaal niet.”
Sotheby’s erkent zelfs dat, mocht Gus aan een particulier verkocht worden, er geen formeel wetenschappelijk onderzoek mogelijk is. Hatton voegt er wel aan toe dat “alle grote musea ter wereld zijn ontstaan uit privécollecties” — maar Wallaard ziet het anders: “Een T. rex is wetenschappelijk gezien eigenlijk niet zo spannend meer. We weten al best veel over deze soort. Er bestaan zo’n dertig min of meer complete exemplaren, en die zijn nog niet eens allemaal tot in detail onderzocht. Bovendien zijn er in de VS nu talloze teams op zoek naar nieuwe botten — ik ben zelf momenteel ook in Wyoming aan het graven.”
En dan is er nog een extra reden om mee te bieden: ‘Gus’ komt met kopierecht. Dinoskeletten liggen nooit volledig intact onder de grond — er ontbreekt altijd wel een bot of tand. Veel T. rex-skeletten die nu rondhangen, zijn gebouwd met ontbrekende onderdelen van ‘Stan’, een andere beroemde T. rex uit 1987. Iedereen die Stan wilde nabouwen, moest de broers die hem vonden betalen. Stan zelf hangt nu in Abu Dhabi.
Maar ‘Gus’ bevat geen materiaal van Stan: het team dat hem reconstrueerde had al jarenlang T. rex-onderdelen verzameld en gescand. Dat maakt ‘Gus’ reproduceerbaar — en elke reproductie kan flink geld opleveren.
Zoals gebruikelijk bij zulke veilingen, wordt de opbrengst verdeeld. De eigenaar van het land waar ‘Gus’ werd gevonden — en waar de dino naar vernoemd is — overleed vorig jaar. Zijn erfgenamen kunnen daardoor waarschijnlijk enkele miljoenen bijschrijven. Ook het veilinghuis en het paleontologische team ontvangen een deel. En dan zijn er nog de sponsoren: bedrijven of mensen die geld investeren in opgravingen omdat ze weten dat het kan gaan lonen. “Hoe die verdeelsom er precies uitziet, wordt eigenlijk nooit bekendgemaakt”, zegt Wallaard. “Nu ook niet.”
In december ging in Londen een zeldzaam skelet van een vogelachtige onder de hamer:
Onderwerp van artikel
Een Amerikaanse federale rechter heeft vandaag een scherpe uitspraak gedaan over de omstreden deal tussen Donald Trump en de belastingdienst (IRS): volgens haar is die afspraak geen legitieme juridische oplossing, maar puur misbruik van het recht. Ze verklaart de schikking zelf niet ongeldig — maar wel dat de hele rechtszaak waarop die deal gebaseerd was, nooit had mogen plaatsvinden.
De rechter stelt dat Trump de rechtszaak niet aansprak om écht recht te krijgen, maar om persoonlijke voordelen af te dwingen: zoals bescherming tegen belastingcontroles én financiële winst voor zijn steunpilaar. Daarmee probeerde hij het gerechtelijke systeem te gebruiken als een soort persoonlijk onderhandelingsinstrument — en dat is volgens haar kwader trouw en een schending van de grondregels van het Amerikaanse rechtssysteem.
De zaak draaide om het lekken van Trumps belastinggegevens tijdens zijn eerste presidentschap. Tussen 2018 en 2020 werd informatie van Trump én duizenden andere rijke Amerikanen door een medewerker van een IRS-contractant naar buiten gebracht. Die man, Charles Littlejohn, kreeg vijf jaar cel. Trump, samen met zijn zoons Eric en Donald Jr., diende in januari een klacht in tegen de IRS en het ministerie van Financiën — met de eis van 10 miljard dollar schadevergoeding, omdat de overheid volgens hem te weinig had gedaan om het lek te voorkomen.
In mei volgde dan die opvallende schikking tussen Trumps team en het ministerie van Justitie. Daarin werd onder meer afgesproken dat de IRS geen oude belastingaangiftes van Trump, zijn familie of hun bedrijven meer zou onderzoeken. Ook moest er een fonds van bijna 1,8 miljard dollar komen voor slachtoffers van ‘overheidsmisbruik’ — een regeling die zelfs mensen die op 6 januari 2021 het Capitool bestormden, in theorie in aanmerking kon stellen voor compensatie.
Dat fonds werd vorige maand al verboden door een andere rechter in Virginia — waarna ook Republikeinse senatoren druk begonnen uit te oefenen op de regering-Trump. En nu komt deze nieuwe, 56 pagina’s tellende uitspraak, waarin de rechter de hele constructie van de schikking systematisch ontrafelt.
Ze benadrukt dat Trump en de IRS in de rechtszaak nooit échte tegenpartijen waren: als president heeft hij immers zeggenschap over zowel de belastingdienst als het ministerie van Justitie. Dat betekent dat er geen echt ‘conflict’ bestond — en zonder werkelijk conflict is een civiele rechtszaak volgens de Amerikaanse grondwet niet toegestaan. De rechter concludeert daarom dat de zaak alleen maar bedoeld was om Trumps belastingbescherming en de financiële voordelen voor zijn bondgenoten te verpakken als het resultaat van een eerlijk proces — terwijl het in feite een manipulatief spelletje was.
Daarom verbiedt ze Trump, zijn familie en hun bedrijven om in toekomstige procedures beroep te doen op de belastingbescherming uit die schikking. En ze stuurt zowel Trumps advocaat Alejandro Brito als meerdere hoge functionarissen van het ministerie van Justitie — die de deal goedkeurden — naar de tuchtcommissies van de advocatenorde. Zij moeten onderzoeken of die mensen ethische grenzen hebben overschreden.
Een centrale figuur in de deal was Todd Blanche, toenmalig waarnemend minister van Justitie en bekend als Trump-loyalist — en eerder zelf zijn persoonlijke advocaat. Hij ondertekende het bevel waarmee lopende belastingcontroles bij Trump en zijn omgeving werden gestopt én nieuwe onderzoeken naar oude aangiften werden verboden. De rechter oordeelt dat dit bevel in strijd is met de wet die politieke bemoeienis met belastingonderzoeken verbiedt. En over een eerdere verklaring van Blanche aan het Congres noemt ze: “Op zijn best misleidend, op zijn slechtst oneerlijk.”
De uitspraak komt twee dagen voor Blanche voor een senaatscommissie verschijnt om te worden gehoord over zijn mogelijke benoeming tot minister van Justitie — en het is al duidelijk dat zijn rol in deze schikking daar intensief onder de loep zal worden genomen.
Derde nacht op rij: VS en Iran schieten weer op elkaar
Iran en de Verenigde Staten hebben nu alweer voor de derde nacht op rij salvo’s uitgewisseld — en de spanningen in het Midden-Oosten zijn zó hoog dat zelfs de Straat van Hormuz bijna niet meer te ontwijken is als brandhaard.
Volgens het Amerikaanse Centcom (het militaire commando voor het Midden-Oosten) zijn de VS-vliegtuigen en -raketten deze nacht op bevel van president Trump tegen doelen in Iran ingezet. “We doen vannacht een grote aanval”, zo liet Trump weten — en hij legde uit dat de acties gericht zijn op het terugdringen van Iraanse aanvallen op burgers en koopvaardijschepen in de Straat van Hormuz. Eerder op de dag had hij al gezegd dat Iran “weer hard geraakt” zou worden, en in een interview noemde hij specifiek de Pichaxe-berg bij het nucleaire complex Natanz als doelwit — een plek die volgens hem ‘uitgeschakeld’ moet worden.
Op Iraanse zijde klinken er overal explosies: in de havenstad Bandar Abbas (aan de Straat van Hormuz), op het eiland Qeshm, op Abu Musa en Kish in de Perzische Golf, én in de provincie Bushehr. Volgens het staatsmedium YJC viel er een projectiel in het westen van Bandar Abbas; Fars meldt gelukkig geen gewonden. Maar het blijft niet bij lucht-aanvallen: het Iraanse leger beweerde ook een “vijandig Amerikaans schip” te hebben beschoten met een kruisvluchtwapen.
En dan komt het nog dramatischer: de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) melden dat twee van hun tankers door Iraanse kruisraketten zijn getroffen — in Omaanse wateren. Bij die aanslagen kwam één Indiaas bemanningslid om het leven, acht anderen raakten gewond (vier ernstig), en er braken branden uit — die volgens het VAE-defensieministerie inmiddels onder controle zijn. De VAE benadrukken dat ze het recht hebben om te reageren op zulke escalaties. Daarnaast claimt Iran ook een Amerikaanse legerbasis in Koeweit met drones te hebben aangevallen — of daarbij slachtoffers vielen, is niet bekendgemaakt.
Ook in Irak werd er geschoten: Reuters-sources melden dat een projectiel doel trof in Erbil, de Iraans-Koerdische stad in het noordoosten. Gelukkig geen doden of gewonden — maar wie hier verantwoordelijk voor is, blijft onduidelijk.
En terwijl de bommen vallen, blijft Trump ook praten over geld: maandag kondigde hij aan dat schepen die via de Straat van Hormuz willen varen, voortaan een soort tol moeten betalen — 20 procent van de waarde van hun lading. In de avond voegde hij eraan toe dat hij wil worden gecompenseerd voor de Amerikaanse bescherming die hij biedt in die strategisch cruciale zeestraat. Of die compensatie van Iran moet komen, of van andere landen, liet hij in het midden.
Zijn reden voor de herhaalde aanvallen? Om Iran’s aanvallende capaciteit te verkleinen. En hoewel hij vorige week verklaarde dat het staakt-het-vuren van vorige maand “voorbij is”, liet hij tegelijkertijd doorschemeren dat een nieuw akkoord met Iran nog steeds mogelijk is — als de voorwaarden maar kloppen.
Buitenland
Deel artikel:
Water uit de sloot halen? Niet toegestaan – en dit gebeurt als je het toch doet
Het is behoorlijk droog in de natuur, en daarom mogen bewoners op veel plekken in Brabant momenteel géén water meer uit sloten, beken of rivieren halen. Maar wie let er eigenlijk op? En wat gebeurt er als je het toch probeert? De waterschappen leggen uit wat er speelt – en waarom je beter kunt afzien van een emmer en tuinslang bij de dichtstbijzame sloot.
Waar mag het nu precies niet?
Er zijn best wat gebieden in Brabant waar het voorlopig verboden is om water te onttrekken uit open waterlichamen. Maandagmiddag gaf Waterschap Brabantse Delta zelfs een urenverbod af: overdag mag je nergens binnen hun gebied meer water uit beken, rivieren of sloten halen. Op sommige locaties geldt het verbod ook voor grondwateronttrekking – vooral voor boeren die vaak op natuurlijk water aangewezen zijn voor hun gewassen. Zo’n maatregel komt vaker voor tijdens droge periodes, maar wordt niet overal even streng gehandhaafd. Of wel?
Wordt er wel gecontroleerd? Ja, echt wel
Waterschap Aa en Maas, Brabantse Delta én Waterschap Rivierenland bevestigen alle drie dat er actief wordt gecontroleerd. “Waterschap Rivierenland handhaaft hier streng op”, zegt een woordvoerder. Handhavers en toezichthouders surveilleren zowel overdag als ’s nachts om te zien of mensen zich aan de regels houden.
Als iemand toch water uit een sloot haalt terwijl dat verboden is, kan dat flink in de boekhouding komen te staan: denk aan een boete, een last onder dwangsom, of een last onder bestuursdwang. Laatstgenoemde betekent dat jij het probleem moet herstellen (bijvoorbeeld door een afgepompte sloot weer op peil te brengen), en als je dat niet doet, doet de overheid het voor je – en rekenen ze jou de kosten aan.
Hoe ontdekken ze het eigenlijk?
Eerlijk gezegd: vrij makkelijk. Als het water in een sloot sneller daalt dan normaal, is dat al een rode vlag. Het waterschap ziet dat via meetnetwerken, maar ook tijdens fysieke controles in het veld. En er is nog een extra laag controle: Waterschap Aa en Maas meldt elke overtreding automatisch bij de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA). Die kijkt vervolgens of de overtreding ernstig genoeg is om gevolgen te hebben – bijvoorbeeld minder landbouwsubsidie voor een boerderij.
Worden er veel boetes uitgedeeld? Nee, maar…
Er worden relatief weinig straffen uitgedeeld. Waterschap Rivierenland geeft bijvoorbeeld aan dat handhavers de afgelopen jaren zo’n twintig waarschuwingen hebben gegeven en slechts één keer een last onder dwangsom hebben opgelegd. De hoogte van zo’n last varieert per situatie – geen vast bedrag, dus. Maar: het ontbreken van veel boetes betekent niet dat het risico klein is. De controle is er, de sancties zijn mogelijk, en de melding bij de NVWA zit er sowieso aan vast.
Dit zijn de nieuwe attracties op de Tilburgse Kermis 2026
Of je nou de hoogte in wilt, lekker rond wilt draaien of juist wilt griezelen: op de Tilburgse Kermis is voor ieder wat wils. Vrijdag begint de kermis — en net als andere jaren komen er weer een paar frisse, spannende en soms flink engere nieuwe attracties bij. We hebben ze voor je op een rijtje gezet. Durf jij ze aan?
🎪 Jester
Op de Spoorlaan staat dit jaar Jester, een nieuwe attractie van kermisfamilie Moonen. Het is een Huss Booster: een soort reuzenarm die je met volle kracht alle kanten op slingert — omhoog, omlaag, zijwaarts… alles tegelijk! Exploitant Niek Moonen en zijn familie hebben de attractie compleet opgeknapt. Het was nog even onduidelijk of hij op tijd klaar zou zijn voor de kermis, maar volgens hen wordt er dag en nacht hard gewerkt om het voor elkaar te krijgen.
👻 Phantom Manor Spookhuis
Ook op de Spoorlaan vind je dit jaar Phantom Manor Spookhuis: een verlaten, ouderwets landhuis waar je doorheen rijdt in een karretje — terwijl overal griezelige figuren uit de schaduw tevoorschijn komen. De naam herinnert aan het bekende spookhuis in Disneyland Paris, maar inhoudelijk heeft onze versie daar niets mee van doen. Deze attractie maakte eerder dit voorjaar al zijn debuut op de kermis in Groningen.
🌀 Kanurah
Voor wie geen zwakke maag heeft: Kanurah. Een lange arm met kantelende gondels, gekoppeld aan krachtige licht- en geluidseffecten — een intensieve, bijzondere beleving die je op de Burgemeester Broxlaan kunt proberen.
🏚️ Diablos Residenz spookhuis
Nog meer griezel? Dan is Diablos Residenz jouw ding. Dit vervallen landhuis op de Paleisring telt drie verdiepingen vol horror, skeletten én live acteurs die je bewust laten schrikken. De attractie komt van de Nederlandse familie Hoefnagels — en ja, ze weten hoe je mensen écht laat huiveren.
🌐 Infinity
En dan nog één grote knaller: Infinity. Ook van familie Hoefnagels, en ook dit jaar op de Tilburgse Kermis — maar dan wel op het Stadhuisplein. Met een indrukwekkende hoogte van 65 meter slingert deze gigantische arm bezoekers de lucht in. Je kunt hem bijna niet missen… maar mocht je ‘m toch niet direct vinden: kijk maar eens richting het stadhuis.
⚠️ Let op: alle bovenstaande attracties komen onder voorbehoud naar de kermis. Het kan altijd nog gebeuren dat er op het laatste moment iets verandert — dus hou de officiële informatie in de gaten!
Vroege uitschakeling op WK ook teleurstellend voor KNVB-penningmeester
Zo’n beetje iedereen was teleurgesteld toen Oranje al in de achtste finale van het WK tegen Marokko naar huis moest — maar ook de penningmeester van de KNVB keek met een zucht naar de financiële balans. Want hoewel het team 12,5 miljoen dollar (bijna 11 miljoen euro) aan prijzengeld bij elkaar voetbalde, was dat véél minder dan gehoopt.
Vooraf streefde de bond naar minimaal de halve finale — een doel dat goed zou zijn geweest voor een bonus van maar liefst 33 miljoen dollar. Dat bleef helaas onbereikt, en daarmee bleef ook de financiële kassa steken op slechts een fractie van de totale prijzenpot van 655 miljoen dollar. De winnaar van het toernooi krijgt er zelfs 50 miljoen dollar mee naar huis. Oranje speelde dus amper 2 procent van de hele pot bij — net genoeg om de rekeningen te kunnen betalen, maar niet meer.
Een woordvoerder van de KNVB bevestigde tegen RTL Z: “Globaal hebben we ongeveer quitte gedraaid op het WK.” En dat klopt ook met wat directeur Marianne van Leeuwen eerder zei: pas bij dat ‘quitte’-bedrag zou de bond eigenlijk winst maken op de deelname. Hoe die berekening precies in elkaar zit? Onduidelijk. De KNVB wilde geen verdere vragen over inkomsten en uitgaven tijdens het toernooi beantwoorden.
Waar ging dat geld dan heen? Nou, een flinke hap kwam zeker van de reis. Op de heenweg vloog het hele team én de staf met KLM — op speciaal verzoek van de KNVB, met een Boeing 787. Zo waren er genoeg stoelen in businessclass en ‘premium comfort’ voor iedereen. Financiële details wil KLM niet delen, maar een snelle schatting op basis van huidige tarieven laat zien: alleen al de businessclass-zitplaatsen (zo’n 38 stuks) zouden al rond de 95.000 euro kosten. De premium comfort-stoelen (zo’n 28 stuks) zouden nog eens zo’n 42.000 euro oplopen. En als de KNVB ook alle 252 economy-stoelen had moeten boeken? Dan was dat alweer ruim 200.000 euro — bijna drieëneenhalve ton. De terugvlucht ging met National Airlines, een Amerikaanse chartermaatschappij — ook daar zullen weer flinke bedragen zijn gevallen.
En dan nog de vluchten tijdens het toernooi: Oranje logeerde in Kansas City, maar speelde daar maar één van de vier wedstrijden. Dat betekende nog eens zeven extra vluchten heen en terug.
Daarnaast: het verblijf in het viersterrenhotel Cascade. Een junior suite kost daar zo’n 820 dollar per nacht. Bij 27 dagen verblijf en 31 personen (26 spelers + 5 stafleden) komt de hotelrekening al snel op rond de 686.000 euro.
Over salarissen van Koeman en zijn staf? Geen woord. De KNVB noemt dat “een vertrouwelijke aangelegenheid” en wil geen uitspraken doen over individuele arbeidsvoorwaarden. In de jaarverslagen staat ook niets over hun inkomen. Wel is duidelijk dat de post ‘vertegenwoordigend voetbal’ — waar onder andere spelerspremies onder vallen — in het boekjaar 2023/2024 maar liefst 51 miljoen euro kostte. Dat komt door het EK voor mannen én het WK 2023 voor vrouwen. In een ‘rustig’ jaar zonder toernooien (zoals bij de Nations League) daalt die post naar zo’n 28 miljoen.
Inkomsten uit toernooien volgen dezelfde logica: tijdens het EK in Duitsland werden bijna 40 miljoen euro aan subsidies en bijdragen binnengehaald — zelfs meer dan begroot, dankzij de prijzengelden van UEFA en FIFA. In het meest recente boekjaar, zonder grote toernooien, kwam die bron maar op iets meer dan 21 miljoen euro.
En zo wordt ook duidelijk wat Van Leeuwen bedoelde: in het afgelopen jaar zat er een gat van ruim 10 miljoen euro tussen inkomsten en uitgaven. Van dat gat is zo’n 6 miljoen euro te wijten aan het verschil tussen wat er binnenkwam via toernooien en wat er uitging aan wedstrijden van de nationale elftallen.
En ja — die roze voetbalschoenen? Die blijven natuurlijk ook een vraag. Waarom dragen zo veel spelers ze? Dat leggen we uit in deze video.
