Marokkaanse PSV’er Salah-Edinne ziet al helemaal uit naar een eventueel duel met Oranje: “Een prachtige pot!”
“Moeten we dan tegen Nederland?”
Een brede glimlach verschijnt op het gezicht van Anass Salah-Eddine als hij na de 4–2-overwinning van Marokko op Haïti hoort dat Oranje zijn volgende mogelijke tegenstander zou kunnen worden.
De middenvelder, geboren in Amsterdam en sinds anderhalf jaar actief bij PSV, kan het bijna niet afwachten. Als Nederland zich komende nacht tegen Tunesië doorzet naar groepswinst, dan staat er op de nacht van 30 juni om 03.00 uur een spannende achtste finale op het programma — en dus mogelijk een emotioneel treffen tussen twee landen die allebei een stuk van zijn hart opeisen.
En ja, hij kijkt er met volle overtuiging naar uit. Geen gemengde gevoelens, geen terughoudendheid — alleen puur enthousiasme.
“Dat lijkt me een prachtige pot! Ik speel dan tegen mijn beste vrienden. Nederland heeft een geweldige ploeg, maar dat hebben wij ook.”
Natuurlijk moet Oranje eerst nog zijn zaakjes regelen — en Salah-Eddine laat dat niet ongemerkt passeren. “Ik heb er heel veel zin in. Ik ga zeker contact met ze maken als ze vannacht gespeeld hebben — dan bel ik ze even.”
Tegen Haïti maakte hij zijn WK-debuut, maar in een eventuele volgende ronde is de verwachting dat linksachter Noussair Mazraoui (ook een oud-Ajacied) weer zijn plek terugkrijgt. Ook Ismael Saibari, die vannacht weer scoorde (zijn derde op dit WK), begon in de basis. Over een mogelijke confrontatie met Nederland zei hij simpelweg: “Ik ga wel een paar vrienden tegenkomen dan. En dat is mooi.”
Maar hij voegt er meteen aan toe: “Als wij onze droom willen vervullen — de finale halen en wereldkampioen worden — dan moet je iedereen tegen kunnen komen én verslaan.”
Interessant detail: naast Salah-Eddine zijn ook Mazraoui en Sofyan Amrabat in Nederland geboren. Saibari zelf kwam ter wereld in Spanje, maar groeide op in België — een mooie illustratie van de internationale wortels die veel spelers van dit Marokkaanse elftal delen.
Voormalig chef de mission Jeroen Bijl keert terug in zijn ‘oude liefde’: volleybal
Jeroen Bijl, bekend van zijn tijd als internationaal volleyballer (59 keer Oranje!) én later als topbestuurder in de Nederlandse sportwereld, gaat vanaf augustus aan de slag als technisch directeur bij de Nederlandse Volleybalbond (Nevobo). Hij neemt dan het stokje over van Heleen Crielaard, die na de zomer afscheid neemt van de bond.
Bijl speelde bijna zijn hele actieve loopbaan bij Dynamo Apeldoorn — een club die voor hem meer was dan alleen een speelplek. Na zijn carrière stapte hij geleidelijk over naar de kant van de bank: eerst als coach, daarna als bestuurder en manager. Van 1994 tot 2003 leidde hij zelfs PEC Zwolle als algemeen manager én algemene directeur. In 2005 maakte hij de overstap naar de sportkoepel NOC*NSF, waar hij onder andere chef de mission was op grote internationale toernooien: de Europese Spelen in Baku (2015) en de Olympische Winterspelen in Pyeongchang (2018). Daarna volgde een periode als technisch directeur bij de hockeybond KNHB — tot de zomer van 2022. Sindsdien werkte hij onder meer als interim-technisch directeur bij het Nederlands Handbal Verbond en als adviseur voor verschillende sportbonden.
Voor Bijl is deze stap naar de Nevobo een soort ‘homecoming’. “Het voelt goed om te mogen terugkeren in de sport waarin het voor mij allemaal begonnen is”, zegt hij. En hij ziet het ook als een mooie kans: “Na meerdere bestuurlijke en directiefuncties bij diverse topsportorganisaties, mag ik nu aan de slag in mijn eigen sport. Ik hoop met mijn ervaring en opgedane kennis in de topsport alle disciplines van het volleybal verder te brengen.”
Oranje-international Victoria Pelova ruilt Arsenal in voor Tottenham Hotspur — en ja, dat is écht de grote rivaal
Victoria Pelova gaat het komende seizoen niet meer voor Arsenal spelen — maar voor hun aartsvijand: Tottenham Hotspur. De 27-jarige Nederlandse middenvelder maakte in mei bekend dat ze na 3,5 jaar bij The Gunners vertrekt, nu haar contract afloopt. Bij de Spurs komt ze terecht naast twee andere Oranje-internationals: Lize Kop én Caitlin Dijkstra, die pas recent van VfL Wolfsburg naar Londen overstapte.
Op de officiële kanalen van Tottenham liet Pelova weten hoe blij ze is met de stap:
“Het voelt goed om hier te zijn. Ik ben goed ontvangen door iedereen. Ik kan niet wachten op het nieuwe seizoen.”
Van Ajax via Arsenal naar Tottenham — een snelle, sterke loopbaan
Pelova trok begin 2023 van Ajax naar Arsenal — en maakte daar snel indruk. In totaal speelde ze 56 competitiewedstrijden voor de Londense club, scoorde vier keer en gaf elf assists. Met Arsenal won ze vorig jaar de UEFA Women’s Champions League, en dit seizoen eindigde de ploeg op de tweede plek in de Women’s Super League — na een halve finaleplaats in de Champions League.
Toch raakte Pelova dit seizoen haar basisplaats kwijt onder Nederlandse coach Renée Slegers. Een beslissende factor, zo bleek, bij haar keuze om te verhuizen — naar juist dé club die Arsenal elke keer weer ‘in de weg zit’.
Oranje van harte welkom bij de Spurs
In het Oranje-shirt heeft Pelova al 71 interlands achter de rug. Ze scoorde er zeven keer — en blijft een gewaardeerd onderdeel van het nationale elftal. Nu dus ook van het Tottenham-elftal.
Mexico soeverein naar poulewinst, Zuid-Afrika voor het eerst naar volgende ronde
Mexicaanse feestvreugde in het Azteca-stadion
Mexico heeft zijn derde WK-wedstrijd op rij gewonnen — en daarmee ook de groepsoverwinning veiliggesteld. In een niet al te spannende wedstrijd tegen Tsjechië in Mexico-Stad eindigde het met een duidelijke 2-0-overwinning. De Tsjechen gaan met maar één punt uit drie duels naar huis — een teleurstellend einde na een toernooi waarin ze eigenlijk nog hadden kunnen doordringen tot de knock-outfase (voor het eerst sinds 1990), maar daar was geen sprake van.
Mexico had al zekerheid over de eerste plek, maar speelde toch met een doel: het Azteca-stadion blijft een heiligdom — in acht WK-duels hier is het nog nooit verloren. En dat bleef ook zo.
Tsjechië begon nog redelijk fris: Denis Visinsky viel op met een paar pogingen — een schot langs, een afstandsschot ruim naast, en een solo zonder gevolg. Maar na de eerste drinkpauze nam Mexico langzaam de regie over. Israel Reyes probeerde een omhaal (ruim naast), Jorge Sánchez liet een harde knal los — recht in de armen van doelman Matej Kovár.
Tien minuten na rust kwam de doorslag: een snelle counter leidde tot de 1-0, met AZ-verdediger Mateo Chávez (22 jaar) als held — zijn eerste interlandgoal. Niet veel later werd het 2-0, nadat de Tsjechische defensie compleet over haar nek ging.
En dan nog een extra traktatie voor de thuisfans: doelman Guillermo Ochoa kwam invallen — net als Messi en Ronaldo nu aan zijn zesde WK toe, al deed hij op zijn eerste twee toernooien (2006 en 2010) niet mee. In blessuretijd gaf hij zelfs een handje bij de 3-0 van Fidalgo met een lange uittrap die precies op de juiste plek landde.
Zuid-Afrika’s historische doorbraak
Zuid-Afrika heeft zich voor het eerst in zijn WK-geschiedenis gekwalificeerd voor de tweede ronde — en dat op zijn vierde deelname! Dankzij een 1-0-zege op het verrassend ondoordachte Zuid-Korea werd het in groep A tweede, achter gastheer Mexico.
Voor Zuid-Afrika was er maar één weg: winnen. En hoewel ze zich aanvankelijk vrij terughoudend opstelden, bleek de focus wel degelijk op het resultaat te liggen. Zuid-Korea kreeg ruimte om te spelen en combineerde vaak fraai — maar telkens als het doel in zicht kwam, verdween de scherpte. Lee Kang-in kreeg de enige grote kans van de eerste helft… en schoot naast.
De Zuid-Afrikanen waren in de counter wat gevaarlijker: Oswin Appollis’ inzet werd geblokkeerd door Lee Gi-hyuk, en na een gekeerd schot van Thalente Mbatha had Evidence Makgopa meer moeten doen met de rebound. Maar tot rust bleef het stil — geen paniek, geen druk, geen doelpunten.
In de tweede helft kwam wel degelijk meer urgentie. Zuid-Korea bracht Son Heung-min op — maar die kon niets bewerkstelligen. Ook Feyenoorder Hwang In-beom kon zijn ploeg niet redden. En toen, na ruim een uur, schoot Thapelo Maseko de 1-0 binnen. Vanaf dat moment trokken de Zuid-Afrikanen zich terug op hun eigen helft — en dat werkte prima. Zuid-Korea slaagde er simpelweg niet in een diepe bal door te brengen. Een gelijkspel zat er niet in, en dus is Zuid-Korea officieel door — én voor het eerst ooit naar de volgende ronde.
Rayan Boulahrouz ruilt Feyenoord Onder 19 voor Helmond Sport
Helmond Sport heeft een frisse wind op de achterlijn: de 18-jarige vleugelverdediger Rayan Boulahrouz is officieel overgestapt van Feyenoord Onder 19 naar de club uit Brabant. Hij tekent een contract dat loopt tot medio 2028 — en er zit zelfs een optie in voor nog een extra seizoen daarna.
Rayan groeide twaalf jaar lang op in de jeugdopleiding van Feyenoord, en afgelopen seizoen was hij mede verantwoordelijk voor het landskampioenschap met Feyenoord Onder 19. Technisch gezien is hij een echte veelzijdige: hij speelt vooral als rechtsback, maar kan ook prima op andere posities aan de zijkant invallen — dus zowel defensief als offensief in beeld komen.
Voor Rayan is deze stap naar Helmond Sport een belangrijke volgende fase in zijn ontwikkeling. Volgens technisch manager Dirk Jan Derksen heeft hij flinke potentie en past hij perfect binnen de visie van de club op jonge, groeiende talenten. En Rayan zelf ziet Helmond Sport als de ideale plek om zijn talent écht te laten bloeien — met veel drive, passie én de wil om elke dag harder te werken.
Met zijn komst voegt Helmond Sport een frisse, energieke kracht toe aan de selectie voor het seizoen 2026–2027. De club verwacht dat hij snel waardevolle minuten kan maken en zich geleidelijk op de hoogste niveau blijft ontwikkelen.
Mike van Dijk ruilt Eindhoven in voor Vitesse — een grote stap met veel dankbaarheid
Mike van Dijk zet na negen jaar een punt achter zijn tijd bij FC Eindhoven en begint een nieuw hoofdstuk bij Vitesse. Vanaf nu heeft hij een dubbele rol: hij wordt hoofdtrainer van Jong Vitesse én assistent-trainer van het eerste elftal. Een mooie erkenning van zijn groei — en een stap die zowel professioneel als emotioneel zwaar weegt.
Een lange, sterke band met Eindhoven
Van Dijk begon in 2016 als stagiair bij de jeugdopleiding van FC Eindhoven — en bleef daarna steeds meer groeien binnen de club. Van jeugdcoaching via diverse functies in de technische staf belandde hij in 2020 bij het eerste team. Negen seizoenen lang was hij onderdeel van de ‘familie’ op de Kasteelberg. En dat voelt ook zo: hij kijkt met veel dankbaarheid terug op de kansen die hij daar kreeg — kansen die cruciaal waren voor zijn ontwikkeling als coach.
“Een speciale plek in mijn hart”
Voor Van Dijk is FC Eindhoven meer dan alleen een werkgever. Hij benadrukt zelf dat de club een speciale plek in zijn hart heeft — en dat die verbondenheid niet zomaar verdwijnt met een overstap. Ook technisch manager Marc Scheepers reageert met trots: hij ziet in Van Dijk iemand die zich volledig heeft ingezet, zich blijvend heeft ontwikkeld en nu klaar is voor deze volgende uitdaging.
Hoe gaat het verder bij FC Eindhoven?
Het vertrek van Van Dijk wordt intern opgevangen. De club laat weten dat de technische staf verder wordt ingevuld — maar over de details daarvan komt later meer informatie.
