Kluivert wacht nog op zijn eerste WK-minuten: “Kan me best voorstellen dat hij teleurgesteld is”
Justin Kluivert is écht geil op dit WK. De 27-jarige aanvaller heeft alles gedaan om hier te komen — van zware herstelperiodes na een knieoperatie tot fysiek en technisch sterke optredens in oefenduels — en staat nu gewoon te trappelen om eindelijk op het veld te mogen staan. Alleen… tot nu toe blijft de teller steken op nul speelminuten.
Wat gebeurt er nu achter de zwarte doeken?
Oranje traint nog twee keer voordat het laatste groepsduel tegen Tunesië in Kansas City begint. De sessie van dinsdag is al helemaal afgesloten, en woensdag mag de pers maar vijftien minuten lang kijken — en zelfs dan niet echt goed. Want ja: het team liet zelfs een tien bij tien meter grote stellage plaatsen bij het hotel om nieuwsgierige blikken af te leiden. Geen wonder dat niemand weet wat er precies gebeurt tijdens die gesloten trainingen… of hoe Ronald Koeman daaruit conclusies trekt.
“Op de training moet je laten zien dat je een kans verdient”
Dat zei Koeman zelf na de 5-1 overwinning op Zweden in Houston. En juist daarop valt Kluivert op: op de open trainingen (die na de wedstrijd met de reserves worden gehouden) maakt hij een veel frissere, scherpere indruk dan bijvoorbeeld Memphis Depay — die al wel twee keer inviel. Kluivert was vorig jaar ook al een van de grote opvallers in de wedstrijden tegen Spanje. Toch moet hij nog even wachten.
Koeman legde uit: “Justin komt net terug van een zware blessure en heeft nog weinig speeltijd gehad. Maar hij zal zijn kans krijgen.” En dat klinkt logisch: bij Bournemouth speelde hij na zijn operatie slechts 31 minuten over twee duels. Tegen Algerije in De Kuip kreeg hij de tweede helft, en tegen Oezbekistan (achter gesloten deuren in New York) speelde hij twee keer een halfuur mee met de reserves — waarover dus niets bekend is.
Het gevoel in de groep is goed… maar wat nu voor Kluivert?
De sfeer binnen Oranje is positief: familiebezoeken na de wedstrijden, enthousiaste uitspraken van Denzel Dumfries (“meer betrokken dan ooit”) en zelfs Koeman noemde het “een heel goed gevoel”. Maar terwijl de ploeg al bijna zeker is van de knock-outfase, blijft de vraag hangen: wat is het perspectief voor Kluivert? Na twee keer negentig minuten op de bank lijkt hij — als fitte, veelzijdige aanvaller — eigenlijk perfect om een andere dimensie toe te voegen aan het middenveld of de aanval. Toch viel tegen Zweden Guus Til in voor Tijjani Reijnders, en Koeman heeft al 18 verschillende spelers gebruikt.
En toen werd het eerlijk: “Ik kan me voorstellen dat Kluivert teleurgesteld is. Dat mag ook en dat moet ook.”
Met Tunesië als laatste groepsgek, de zwakste tegenstander, is er ruimte om spelers ritme te geven — of juist rust. Voor Kluivert is het duidelijk: hij wil niet wachten. Hij kan niet wachten.
Nieuwe keepers brengen frisse wind bij Tilburg Trappers
Tilburg Trappers heeft een frisse, jonge en ambitieuze keepersgroep aangekondigd voor het komende seizoen — écht een nieuwe windvlaag tussen de paalstokken! Cedrick Andree neemt de rol van eerste doelman over, terwijl Danylo Douma en Thijs Kivits als sterke back-ups klaarstaan. Het is een duidelijke stap richting verjonging — en daarmee ook een emotioneel afscheid van een ware clublegende: Ruud Leeuwesteijn.
Ruud, jarenlang de betrouwbare aanvoerder achter de goal met rugnummer 33, was niet alleen een uitstekende keeper, maar ook een ware leidsfiguur in de kleedkamer. Zijn vertrek markeert een keerpunt: de Trappers kiezen bewust voor frisse energie, nieuw talent én ruimte om te groeien. En dat zien we duidelijk terug in de keuze voor deze drie doelmannen.
Danylo Douma: Oekraïens talent met Nederlandse wortels
Danylo Douma, geboren in Kryvyi Rih (Oekraïne), heeft al flink opgemerkt in Nederlandse ijshockeykringen. Via GIJS Groningen klom hij gestaag omhoog — en werd al snel gezien als één van de meest belovende keeperstalenten van het land. Zijn optreden op het WK onder 20 afgelopen winter was gewoonweg onderschatbaar: shut-outs tegen Servië én IJsland droegen cruciaal bij aan de historische wereldtitel van Oranje. Bij de Trappers begint hij nu een spannend nieuw hoofdstuk — met veel ruimte om zich te profileren.
Thijs Kivits: Brabants knutselkind met internationale klasse
Thijs Kivits komt uit ’s-Hertogenbosch en heeft zijn snelle ontwikkeling al lang bewezen — eerst bij Red Eagles, daarna bij Heerenveen Flyers. Op internationale toernooien straalde hij gewoonweg uit: tweemaal werd hij uitgeroepen tot beste goalie — eerst op het WK onder 18 in 2024, en later tijdens het WK onder 20 in januari 2026. De 20-jarige Brabander krijgt nu bij Tilburg Trappers zijn kans om op het hoogste niveau te laten zien wat hij waard is.
Samen vormen deze drie keepers een groep vol potentie, drive en frisse ideeën. Geen wonder dat er zo’n positieve sfeer rondom de doellijn hangt — de Trappers zijn klaar voor een nieuwe, dynamische fase.
Ook bij Portugal: Martínez blijft Ronaldo blind vertrouwen — ook al is de tijd niet meer mee
Voor bondscoach Roberto Martínez is Cristiano Ronaldo gewoon Cristiano Ronaldo — en daarmee uitgesloten van elke kritiek, hoe duidelijk de cijfers ook spreken. Terwijl veel fans en analisten steeds vaker vragen stellen over zijn rol op het veld, blijft Martínez onverstoorbaar op hem vertrouwen. En dat terwijl Ronaldo de laatste tijd zowel in doelpunten als in invloed op het spel opvallend stil is geworden.
“25 balcontacten, nul schoten op doel” — een nieuwe dieptepunt?
Na het saaie 1-1 gelijkspel tegen Congo kwam de discussie weer hard opdagen. Ronaldo had in die wedstrijd maar liefst 25 balcontacten — het laagste aantal ooit voor een Portugese speler in een interland. Geen enkel schot op doel. En al tien interlands op rij heeft hij geen doelpunt gescoord. Sinds 2021? Geen enkel velddoelpunt op een EK of WK. En in de knock-outfase van de afgelopen vijf WK’s? Ook daar bleef hij steken.
Toch haalde Martínez niet Ronaldo van het veld — terwijl hij wel Pedro Neto (72e minuut) en Vitinha (83e minuut) naar de kant liet gaan. Zijn verklaring? “Het slaat nergens op om de beste voetballer uit de historie naar de kant te halen wanneer je een doelpunt moet maken.” Volgens hem is Ronaldo niet langer de flankspeler van vroeger, maar juist het aanspeelpunt waarmee Portugal ruimte creëert en uiteindelijk scoort. Een visie die veel sceptici niet delen — vooral niet nu de leeftijd steeds harder begint te praten.
Een bekend patroon? Martínez en de ‘te oude generatie’
Deze vasthoudendheid roept herkenbare herinneringen op. Denk aan Martínez’ tijd bij België: in 2018 was hij de architect achter de glansrijke derde plaats op het WK in Rusland. Maar daarna volgde een langzame neergang. Op het uitgestelde EK van 2020 viel België in de kwartfinales tegen Italië — en op het WK van 2022 in Qatar werd de ploeg al in de groepsfase uitgeschakeld. Toen waren grote namen als Vertonghen (35), Mertens (35), Alderweireld (33) en Witsel (33) nog steeds centraal — tot Kevin De Bruyne na afloop ronduit zei: “Deze ploeg was te oud.”
En nu? Bij Portugal lijkt Martínez precies hetzelfde patroon te volgen. Ronaldo is onmiskenbaar een speler op leeftijd — zo oud zelfs, dat middenvelder João Neves (geboren in 2021) pas ter wereld kwam toen Ronaldo zijn debuut maakte voor het Portugese elftal. Dat is geen statistiek, dat is een tijdsbeeld.
“Hij beslist zelf wanneer het afgelopen is”
Interessant is dat Martínez zichzelf bewust buiten de beslissing houdt. In plaats van een keuze te maken, legt hij de verantwoordelijk bij Ronaldo zelf: “Ik ken niemand die kritischer op zichzelf is dan hij. Wanneer Ronaldo aanvoelt dat zijn tijd gekomen is en hij de ploeg niet meer verder kan helpen, doet hij vanzelf een stap opzij.”
Een mooie gedachte — maar ook een risicovolle. Want wat als die ‘tijd’ al is aangebroken, en Ronaldo het gewoon niet meer ziet? Of er gewoon niet mee wil stoppen? De Congolese verdediger Ngalayel Mukau, die Ronaldo rechtstreeks moest markeren, bracht het misschien het best op de punt: “Nee, ik had geen specifiek plan. Want ik wist dat hij niet meer de speler is die hij ooit was.”
En toch blijft Martínez hem opstellen — ook tegen Oezbekistan, dinsdag om 19.00 uur. Geen verrassing. Want bij deze bondscoach is Ronaldo niet alleen een speler. Hij is een principe. En principes, zo blijkt, zijn vaak lastiger los te laten dan een basisplaats.
Frankrijk verslaat Irak – wedstrijd twee uur onderbroken door onweer
Frankrijk heeft Irak met 4-0 verslagen in een WK-vriendschappelijke wedstrijd die allesbehalve gewoon verliep. Het duel in Philadelphia werd namelijk twee uur onderbroken vanwege hevig noodweer in de omgeving van het stadion – waardoor de toeschouwers op de open tribunes hun plek moesten verlaten en de tweede helft pas veel later kon beginnen.
Mbappé: honderdste interland, zestigste doelpunt, vijftiende WK-treffer
Kylian Mbappé maakte zijn derde en vierde treffer op dit WK, maar dat zegt eigenlijk nog niet genoeg. In de 14e minuut opende hij de score met zijn linkervoet, en in de 54e minuut trof hij weer doel. Met die twee treffers bereikte hij zijn 59e en 60e doelpunt voor Frankrijk, en dat allemaal tijdens zijn honderdste interland – waarmee hij nu op plaats 10 staat op de lijst van Franse recordinternationals (Hugo Lloris blijft leider met 145 caps). Ook zijn WK-totaal steeg naar 15 en 16, wat hem duidelijk op weg brengt naar een nieuwe historische mijlpaal.
Van aanvallers tot invallers: Frankrijk zit vol talent
Ousmane Dembélé legde de 3-0-assist af op aangeven van Michael Olise – een mooi voorbeeld van de diepe kwaliteit in de Franse aanval. En ja, zelfs de reserves zijn top: Rayan Cherki (Manchester City) en DéSIRÉ Doué (Paris Saint-Germain) kwamen beide als invaller het veld op. Dat zegt genoeg over de diepte van deze ploeg.
Wat gebeurde er met Irak?
Irak stond dit keer onder leiding van middenvelder Zidane Iqbal van FC Utrecht, die aan de aftrap verscheen. Eerder op dit WK had Irak al met 1-4 verloren van Noorwegen. Een zware week dus – en tegen Frankrijk was het lastig om zich te herstellen.
Wijzigingen in de Franse basis
Didier Deschamps gaf drie wijzigingen in de basisopstelling ten opzichte van het duel met Senegal: Lucas Digne, Manu Koné en Bradley Barcola traden op voor Theo Hernández, Aurélien Tchouaméni en DéSIRÉ Doué.
(Let op: Lionel Messi’s prestaties tegen Oostenrijk worden hier bewust niet meegenomen – die behoren niet bij dit duel en staan buiten het onderwerp van dit artikel.)
Sebas krijgt de kans bij Willem II: ‘Mooi en trots moment’
Willem II is dinsdag van start gegaan met de voorbereiding op het nieuwe seizoen. Door de hitte trainen de Tilburgers deze week ’s ochtends — wat weliswaar frisser is, maar ook flink uitdaagt. Bij de eerste trainingen stond hoofdtrainer John Stegeman vooral in voor jonge talenten, waaronder 19-jarige Sebas Wermenbol. De Tilburger tekende onlangs zijn allereerste profcontract en mag nu meedoen bij de ploeg die net is gepromoveerd naar de Eredivisie. “Een contract was al een jongensdroom — en deze kans is echt helemaal top,” zegt hij.
Sebas is een echte ‘clubjongen’: op negenjarige leeftijd stapte hij van SV Reeshof over naar Willem II en doorliep sindsdien de volledige jeugdopleiding. Zijn nieuw getekende profcontract loopt twee seizoenen, met een optie voor nog een jaar. Onder Stegeman krijgt hij nu écht de ruimte om zich te laten zien — en dat betekent veel. “Ik voetbal al meer dan de helft van mijn leven bij Willem II. Dat ik nu aansluit bij de selectie, is gewoon een mooi en trots moment.”
Hij omschrijft zichzelf als een aanvallende middenvelder met een creatieve insteek: “Goed aan de bal, steekballen geven, ruimtes slim benutten — dat zit erin. Nu gaat het vooral om ervaring opdoen tussen de oudere, ervaren spelers. Hopelijk kan ik het niveau bijhouden. De eerste training was door de warmte best pittig, maar het ging goed.”
Zijn grote idool? Frenkie de Jong — ook een Willem II-product. “De Jong heeft ontzettend veel kwaliteiten, al speelt hij op een andere positie dan ik. Toen hij nog bij ons was, gaf hij zelfs een gasttraining aan ons jeugdteam. Als klein jongetje stond ik met hem op de foto. Als ik ooit zijn niveau zou kunnen benaderen, zou dat geweldig zijn — maar daar ben ik lang nog niet. Ik blijf met beide benen op de grond staan.”
Ook medespeler Siegert Baartmans was dinsdag aanwezig bij de eerste training van het nieuwe seizoen. De 20-jarige spits maakte vorig seizoen zijn debuut en speelde uiteindelijk 23 competitiewedstrijden. “Ik hoop dat ik in de Eredivisie net zo veel speeltijd krijg en echt belangrijk kan worden voor de ploeg. Ik kijk enorm uit naar de Eredivisie — denk aan wedstrijden in het Philips Stadion, De Kuip of de Johan Cruijff ArenA.”
Het voetballen had hij gemist. En ondanks de hitte genoot hij volop van de start van de voorbereiding. Net als tijdens zijn vakantie blijft hij even lekker genieten van de promotie. “Ik heb er iedere dag aan gedacht — het was een echt voetbalsprookje. Alles klopte. Een geweldige tijd.”
Olsson stapt op als bondscoach van de Nederlandse handballers
Staffan Olsson zet een punt achter zijn tijd als coach van het Nederlandse handbalteam. Na bijna vier jaar aan het roer gaat hij er vandoor – zijn contract loopt af en wordt niet verlengd.
Hoewel Oranje in mei de kwalificatie voor het WK van 2027 miste, wist het team onder zijn leiding wel te scoren op de grote toernooien: in 2021 én 2023 stond Nederland op het wereldkampioenschap.
Wie Olsson gaat opvolgen, is nog volledig onduidelijk. De zoektocht naar een nieuwe bondscoach is net van start gegaan.
Deel artikel:
