10 jaar Brexit: Komen de Britten ooit weer terug in de EU?
23 juni 2016 was een echte keerpuntdag voor het Verenigd Koninkrijk. Op die dag mochten de Britten stemmen over of ze in de EU wilden blijven of eruit wilden stappen. Uiteindelijk won ‘leave’ met 51,89 procent — een resultaat dat veel mensen in Europa en daarbuiten volkomen verraste. Daar begon een decennium vol onzekerheid, onderhandelingen, politieke schokken en maatregelen die niemand eerder had verwacht. Officieel verliet het VK de EU op 31 januari 2020 — maar de echo’s van dat referendum klinken nog steeds door.
Jarenlang was het woord ‘Brexit’ bijna taboe als het om heroverweging ging. Terugkeren? Dat was geen serieuze optie — totdat het langzaam weer wel werd. Want de realiteit is dat Brexit niet heeft geleid tot de bloei die veel voorstanders beloofden. “Economisch zit het al tien jaar stroef, en nu wordt duidelijk dat Brexit daar een grote rol in speelt”, legt correspondent Anne Saenen uit. Natuurlijk speelden ook de coronacrisis en de Russische oorlog in Oekraïne mee — maar wat opvalt, is hoe veel EU-landen daarmee beter hebben gewerkt dan het VK. Britse bedrijven worstelen sindsdien met meer papierwerk, en de harde grens met de EU zorgt voor wachttijden en extra rompslomp bij export en reizen.
Tien jaar later ziet 60 procent van de Britten Brexit als een mislukking — volgens een YouGov-peiling. Maar ‘terug willen’ is iets anders dan ‘het mislukt vinden’. Slechts 35 tot 55 procent zou zich openstellen voor een mogelijke terugkeer — afhankelijk van de voorwaarden. En wie je vraagt, maakt veel uit. Er zijn nog steeds harde Brexiteers die het idee zelf nog steunen, maar zeggen: “Het ging mis omdat de verkeerde mensen het deden.”
Brexit werd hier lange tijd gezien als een democratisch besluit waar politici respect voor moesten hebben — dus durfden zelfs critici jarenlang hun mond niet open te doen. En het onderwerp blijft heftig verdeeld: of je in 2016 voor ‘remain’ of ‘leave’ koos, zegt tegenwoordig vaak meer over wie je bent dan over je standpunt over handelsakkoorden. Familieruzies? Die zijn echt gebeurd — tot kinderen die hun ouders niet meer wilden zien. Zelfs Boris Johnson raakte ermee verstrikt: zijn broer en zus konden absoluut niet mee met zijn Brexit-enthousiasme.
Maar de wind lijkt langzaam te draaien. Vanaf volgend jaar doen de Britten weer mee aan Erasmus+, en vorig jaar werden afspraken gemaakt over samenwerking op defensie- en visserijgebied. Kleine stapjes richting Brussel — geen sprake van een grote sprong. “Voor officiële toetreding is het nog veel te vroeg”, benadrukt Saenen. “Als dat ooit gebeurt, duurt het waarschijnlijk tientallen jaren. En vergeet niet: veel Britten willen dat helemaal niet.”
Ook in Brussel is men terughoudend — maar niet onwillig. “Veel Europese politici zouden een Britse terugkeer in principe verwelkomen”, zegt politiek verslaggever Roel Schreinemachers. Denk maar aan de afspraken die vorige mei werden gesloten tussen de toen nog actieve premier Starmer en EU-commissievoorzitter Von der Leyen. De oorlog in Oekraïne en het sterke engagement van het VK in de ‘coalition of the willing’ hebben de banden zeker aangesterkt.
Toch is er weinig trek in speciale uitzonderingen — zoals vroeger: geen euro, geen Schengen, geen dwang tot mededingingsregels. En de opkomst van Nigel Farage zorgt in Brussel echt voor fronsen. Vooral Frankrijk is sceptisch: jarenlang ergernis over Britse uitzonderingen, historische wrijving, en een andere visie op Europa maken Parijs niet bepaald enthousiast. “Dat ze daar minder met open armen staan, is logisch”, zegt Schreinemachers.
Wie de Britten juist hartelijk welkom zou willen heten? President Alexander Stubb van Finland. Tijdens een toespraak in Engeland noemde hij Brexit een ‘kolossale fout’ — en vergelijkte het met ‘je been amputeren zonder medische noodzaak’, in plaats van ‘jezelf in de voet schieten’. En ja: door de brexit is er zelfs een groot tekort aan kerstkalkoenen in Engeland.
Trump feliciteert ultrarechtse De La Espriella met verkiezingswinst in Colombia
Nina Jurna, correspondent voor Latijns-Amerika bij de NOS
Donald Trump heeft alvast gefeliciteerd — en dat terwijl de officiële uitslag van de Colombiaanse presidentsverkiezingen nog niet bekend is. De Amerikaanse ex-president richtte zich direct tot Abelardo De La Espriella, de flamboyante, nationalistische advocaat die volgens de eerste snelle telling de beslissende ronde heeft gewonnen. Met een piepkleine marge van slechts één procentpunt vierde ‘El Tigre’ (zo noemt hij zichzelf graag) al massaal met zijn aanhangers — lang voordat de tellingen officieel zijn bekrachtigd.
Een snel opkomende figuur buiten de gevestigde politiek
Tot voor kort kenden veel Colombianen De La Espriella vooral als miljonair, strafrechtadvocaat en vertegenwoordiger van omstreden figuren — zoals oud-president Álvaro Uribe, wiens banden met paramilitaire groepen in de jaren ’90 veel kritiek oproept. Maar binnen een paar maanden schoot hij van buitenstaander naar centrum van de macht. Zijn campagne was duidelijk: geen compromissen, geen vredesakkoorden met gewapende groepen, en een keiharde aanpak van geweld én drugs.
Waarom dit nu zo heet is
Colombia zit al jaren in een geweldsspiraal. Na het historische vredesakkoord van 2016 met de FARC leek er hoop op — maar in plaats van rust kwamen er juist nieuwe guerrillagroepen, meer cocaïneproductie en recordaantallen moorden (bijna 15.000 vorig jaar). De huidige linkse president Gustavo Petro probeerde een ‘Totale Vrede’ te sluiten met alle gewapende groepen… maar dat liep op niets uit.
De La Espriella belooft daarom het tegenovergestelde: tien nieuwe megagevangenissen in de jungle (geïnspireerd door El Salvadors president Nayib Bukele), bombardementen op ‘narcokampen’, strengere straffen, en een radicale inkrimping van de overheid — net als Javier Milei in Argentinië. Kortom: een scherpe breuk met Petro’s sociale beleid.
Trump ziet een kans — en een bondgenoot
Voor Trump is deze verkiezingsuitslag een grote plus. Niet alleen omdat De La Espriella open staat voor nauwe samenwerking op het gebied van drugsbestrijding (zoals het aanvallen van verdachte boten in de Caribische Zee), maar ook omdat het past in zijn bredere strategie: steunen van rechtse leiders in Latijns-Amerika om China’s invloed in de regio tegen te gaan.
En ja — later dit jaar zijn er ook verkiezingen in Brazilië. Daar staat linkse president Lula da Silva tegenover Flávio Bolsonaro, de zoon van de veroordeelde ex-president Jair Bolsonaro. Trump heeft eerder al zijn steun uitgesproken voor rechtse kandidaten in Argentinië, Honduras én nu Colombia. Het lijkt erop dat hij ook daar weer actief zal worden.
En wat nu?
De linkse kandidaat Iván Cepeda kondigde al aan dat hij de tellingen in tientallen stembureaus wil aanvechten. De officiële, bindende uitslag wordt verwacht later deze week. En op 7 augustus is dan de inauguratie — tenzij er toch nog onherstelbare twijfels ontstaan.
📉 Financiële knel: steeds meer huishoudens zeggen het moeilijk te hebben
De financiële situatie van veel Nederlandse huishoudens is de laatste tijd niet bepaald rooskleurig. Volgens het nieuwe Nibud-rapport Geldzaken in de praktijk 2026 zegt nu 38 procent van de huishoudens dat ze moeilijk rondkomen — en dat is een stijging ten opzichte van 32 procent twee jaar geleden.
👨🎓 Jongvolwassenen het hardst getroffen
Het valt met name op bij jongvolwassenen (18–30 jaar): bijna één op de twee (54 procent) zegt het financieel zwaar te vinden — tegenover 40 procent bij de vorige meting. Dat maakt deze leeftijdsgroep één van de meest kwetsbare groepen volgens het Nibud.
Nibud-directeur Mattias Gijsbertsen benadrukt: “Door de jaren heen zien we dat een steeds grotere groep jongvolwassenen moeilijk kan rondkomen.” En het verschil tussen huurders en eigenaars, of tussen mensen met een vast inkomen en die met wisselende inkomsten, blijft ook scherp.
🛒 Waar gaat het mis? Niet bij de huur, maar bij de ‘onvoorspelbare’ uitgaven
Veel mensen halen het wel voor hun vaste lasten — zoals huur of hypotheek — want die zijn voorspelbaar en vaak automatisch af te lossen. Maar precies daarom lopen ze vaak tegen de andere kosten aan:
– Boodschappen
– Vervoer
– Inboedel
– Zorgkosten
Die uitgaven flitsen op en neer, reageren snel op prijsstijgingen en zijn moeilijker in te delen. En ja — de energieprijzen gaan omhoog, de winkelprijzen klimmen, en de onzekerheid rond geopolitieke spanningen (zoals in het Midden-Oosten) voedt het gevoel van financiële onveiligheid.
💸 Betalingsproblemen nemen toe
Het wordt ook concreter:
– 25 procent van de huishoudens heeft dit jaar minstens één rekening niet kunnen betalen — twee jaar geleden was dat nog 17 procent.
– Rood staan en betalingsregelingen komen relatief vaker voor.
– En bijna één op de drie huishoudens heeft 2.500 euro of minder op de spaarrekening. Bijna een kwart heeft zelfs minder dan 1.000 euro — en dat is weinig buffer voor onverwachte klappen zoals ziekte, werkverlies of een scheiding.
🔍 Waarom voelt het zo strak, terwijl de koopkracht ‘toch’ stijgt?
Vorig jaar was er nog een lichte koopkrachtstijging te zien — maar die cijfers geven een gemiddelde weer. Ze zeggen niets over jouw persoonlijke situatie: je inkomen, je lasten, je gezinsomstandigheden of plotselinge veranderingen. En begin dit jaar werd de verwachte koopkrachtstijging voor 2026 al bijgesteld — het Centraal Planbureau spreekt zelfs van een koopkrachtdaling, onder andere door stijgende energiekosten.
Gijsbertsen: “De dringende vraag is: met welke structurele oplossingen kunnen huishoudens hieruit komen?” Denk aan hoge vaste lasten, gebrek aan betaalbare woningen voor jongeren, en het ontbreken van ruimte om te sparen of te bufferen.
Concierge die beelden maakte van 18 kleuters was al in behandeling voor pedofilie
In de rechtbank in Den Haag vertelde Van der V. vandaag hoe hij terechtkwam op een basisschool als conciërge — terwijl hij al jaren in behandeling was voor pedofilie. Hij legde uit dat hij vanwege zijn bijstandsuitkering moest solliciteren en de baan daarom niet kon weigeren. Zijn hulpverlener wist van de sollicitatie en was er zelfs mee oneens, maar had geen manier om het te voorkomen. Op dat moment was Van der V. nog geen verdachte. Hij zegt nu dat hij van plan was om na twee maanden te stoppen, maar dat hij uiteindelijk bleef omdat hij zich goed voelde bij de collega’s. Hij werkte tot september 2025 op de school.
“De baan had ik niet mogen aannemen”, erkent hij nu openlijk. “Misschien was ik eigenwijs — ik dacht dat ik het onder controle had. Maar als ik luister naar wat er allemaal is gebeurd, dan heb ik echt fout gezeten.”
Tijdens zijn werk maakte hij beelden op plekken waar dat absoluut niet hoort: op toiletten, in het klaslokaal, en ook tijdens het verschoon- en verkleden van kinderen — een taak die overigens helemaal niet bij een conciërge hoort. Volgens hem moest hij dat doen vanwege personeelstekorten. Voor het verkleden nam hij kinderen mee naar een opslaghok, waar volgens hem schone kleren lagen. Daar maakte hij opnamen van naakte lichamen van kleuters — onder andere met de opmerking: “Even kijken of alles echt goed is schoongemaakt.” Bij die momenten raakte hij meisjes aan.
Volgens het Openbaar Ministerie (OM) zijn er achttien slachtoffers. Er zijn meerdere beelden beschreven waarop jonge kinderen tegen hem aan staan, hem aanraken of bewust in beeld worden gebracht — soms met de camera gericht op hun geslachtsdelen.
Van der V. geeft toe dat hij de beelden heeft gemaakt, en zegt dat hij het ‘spannend’ vond. Ook bevestigt hij dat hij de meisjes bewust ‘positioneerde’ om zoveel mogelijk in beeld te krijgen. Toch beweert hij dat hij daarbij geen seksuele bedoeling had. De rechtbank lijkt daar weinig geloof aan te hechten.
Hij deelde de beelden ook met anderen — onder meer via berichten waarin hij schreef over ‘zijn handen die intieme delen vonden’ en dat hij ‘hard werd’. Tegelijkertijd zegt hij dat hij last had van gewetensproblemen.
Er waren wel degelijk signalen. Een moeder deed een melding, en collega’s merkten op dat kinderen vaak naar Van der V. toe liepen en regelmatig op zijn schoot zaten. De school sprak hem hierover aan — en hij zegt nu dat hij het met hen eens was, maar dat hij zijn gedrag niet langdurig wist te veranderen. Na de meldingen van ouders ging de school met hem in gesprek, maar toen legde hij de schuld bij de kinderen zelf.
Verder zou hij kindersekspoppen hebben gehad — wat verboden is — en een ongebruikelijk grote hoeveelheid GHB. Het OM spreekt eerder van een ‘omvangrijk onderzoek’. Bij hem zijn meer dan 200.000 kinderpornografische beelden gevonden, waaronder veel materiaal dat hij zelf maakte. Hij kwam naar voren tijdens een groot politie-onderzoek naar kinderporno — en was volgens het OM actief op de chatapp Teleguard, die gebruikers sterke privacy belooft.
Luisteraar nodigt Omroep Brabant uit voor Dag van de Zachte G in zijn kroeg
Gijs uit Gemert heeft dinsdagochtend wat lef getoond: hij belde gewoon door naar de studio van KEIgoeiemorgen bij Omroep Brabant — en vroeg of het radioteam niet eens wilde komen zenden in zijn kroeg Gij & Ik, tijdens de Dag van de Zachte G.
Ja, precies: die dag waarop we allemaal een beetje extra trots zijn op ons Brabanderschap, waarop de ‘zachte g’ eindelijk eens centraal staat… én waarop de hele Brabantse Top 100 wordt afgespeeld. Dat gebeurt over twee weken, op dinsdag 7 juli — dus nog even geduld!
Jordy Graat en Mark Versteden moesten meteen lachen toen Gijs’ vraag over de lucht kwam: “Zoeken jullie niet nog een plek van waaruit de dag kan worden uitgezonden?”
Maar realistisch gezien? Een volledige radiostudio verhuizen is natuurlijk geen kwestie van even een koffer pakken. “Het is niet zo dat we even de tafel kunnen oppakken en ergens anders neer kunnen zetten, hè Gijs”, legde Jordy met een knipoog uit.
Toch was het idee zo leuk dat het team meteen besloot het aan hun baas voor te leggen. En radiochef Maarten Kortlever zag het meteen zitten: “In twee weken is veel mogelijk. Als er ergens een ramp is, wordt er ook van alles uit de grond gestampt.”
Zijn conclusie? Ze gaan het serieus proberen — en kijken of ze de studio echt kunnen verplaatsen naar de kroeg in Gemert.
Gijs is al klaar: “We hebben goede koffie, stroom en een pilsje aan het eind van de dag moet lukken.”
Wat is de Dag van de Zachte G eigenlijk?
Het is de dag waarop Brabant écht zichzelf is: trots, ongedwongen, met een knipoog en een zachte ‘g’ op de juiste plek. Op dinsdag 7 juli, vanaf 07.00 uur, wordt de Brabantse Top 100 live uitgezonden op Omroep Brabant Radio — en op allerlei andere kanalen van Omroep Brabant draait die dag alles om Brabant, Brabanders en dat typisch zachte ‘g-geluid’.
