Slapen waar ooit tractors stonden: een stukje boerderijgeschiedenis te koop in Breda
In de wijk Zandberg in Breda staat een écht bijzonder huis te koop — en nee, het is geen gewone nieuwbouw of een standaard herstelde villa. Dit is een pand uit 1892, lang voordat de woonwijk eromheen zelfs maar op de tekentafel lag. Toen Astrid Kraal en haar partner Eric het zeven jaar geleden kochten, dachten ze: ‘Eindelijk, een oude boerderij!’ Maar de realiteit was nog interessanter: “We hadden alleen de schuur gekocht”, vertelt Astrid met een glimlach. “Het echte woongedeelte van die boerderij? Dat is het huis van onze buren.”
En ja — in wat nu hun slaapkamer is, stond vroeger de tractor. En de twee werkkamers beneden? Dat waren de paardenstallen.
Ruimte, ruimte, en nog eens ruimte
Wat Astrid het meest aansprak, was de enorme hoeveelheid ruimte. “Die slaapkamer heeft een gigantische inloopkast — en ik heb heel veel kleding”, lacht ze. “En al mijn boeken passen prima in mijn werkkamer. Ja, ik ben nou eenmaal niet zo goed in ‘wegdoen’.”
Ze leerden elkaar tien jaar geleden kennen: zij in Tilburg, hij in Roosendaal. Samen kozen ze voor een nieuw begin — precies in het midden: Breda. Toen ze dit pand kochten, was het verdeeld in twee appartementen, elk met een eigen adres. Ze smeedden er één woning van, maar hielden wel twee voordeuren — gewoon omdat het kon, en omdat het zo’n leuke extra optie geeft.
Geen tuin, wel een vrijstaand dakterras
De woonkamer en keuken liggen op de eerste verdieping — je moet dus eerst een trap op. Een tweede trap brengt je naar een gezellige tweede woonkamer onder het schuine dak. Buitenruimte? Geen tuin, maar wel een groot dakterras op de eerste verdieping. “Ik dacht dat ik een tuin enorm zou gaan missen”, zegt Astrid, “maar dat is helemaal niet zo. Op dat dakterras zit je volledig vrij — alsof je in de lucht woont.”
Waarom staat het toch te koop?
Je hoort haar enthousiasme en vraagt je af: Waarom verhuizen ze dan? Het antwoord is persoonlijk en ontroerend. Een paar jaar geleden werd Astrid ernstig ziek. Vanaf dat moment groeide het verlangen om terug te keren naar Tilburg — haar stad, haar basis. “Gelukkig gaat het weer beter”, zegt ze, “maar ik wil die nare periode echt achter me laten en frisse lucht inademen. Ons nieuwe huis in Tilburg is minder bijzonder, maar het is mijn stad.”
Twee woningen? Zeker mogelijk
Zo bijzonder is het pand, dat Astrid denkt dat het even kan duren voordat ze een koper vinden. “Je moet het echt met eigen ogen zien — op foto’s komt het nooit over. Als ik zeg: ‘We wonen in een schuur’, dan is de reactie altijd: ‘Oh, wat geweldig!’ zodra mensen binnenkomen.”
De vraagprijs: €895.000. Voor dat bedrag krijg je een pand met nog steeds twee officiële appartementsrechten. “Je kunt er dus ook weer twee aparte woningen van maken”, legt Astrid uit. “Ideaal voor wie écht veel ruimte wil — en voor wie graag iets heel anders zoekt dan de rest.”
Hittegolf slaat Europa op zijn kop: morgen mogelijk de warmste dag ooit in Frankrijk
Je hoeft niet naar de zon te kijken om te voelen dat het echt heet is — over heel Europa is het nu zo’n extreme hittegolf onderweg dat zelfs de autoriteiten aan het schreeuwen zijn: “Hou je eraan, dit is serieus!” En ja, morgen zou volgens het Franse weerinstituut écht de warmste dag ooit kunnen worden in Frankrijk — ongeacht welke maand het is.
Wat gebeurt er waar?
In Frankrijk staat vandaag al veel op scherp: 35 departementen zitten in code rood (het hoogste waarschuwingsniveau), en morgen komen daar nog eens 14 bij. Dat betekent dat ruim 35 miljoen mensen leven in een gebied waar de hitte zó extreem is dat extra maatregelen nodig zijn. Denk aan gesloten scholen (honderden blijven morgen dicht), geannuleerde treinen (vooral voor kwetsbare reizigers wordt sterk afgeraden om te reizen) en zelfs een alcoholverbod op openbare plekken in de ‘rode zones’. Waarom? Om hulpdiensten niet te overbelasten en zorgmedewerkers vrij te houden voor wie het echt nodig heeft.
Ook het jaarlijkse Fête de la Musique — een feestelijke dag vol gratis concerten op straat, in parken en clubs — krijgt een hitte-correction: organisatoren worden gevraagd alcoholgebruik te beperken, en de overheid heeft zelfs een miljoen euro vrijgemaakt voor airco’s en ventilatoren bij eindexamensites in de regio Île-de-France (waar Parijs ligt).
In Spanje is het niet anders: de publieke vertoning van de WK-wedstrijd tussen Spanje en Saoedi-Arabië in Madrid is afgelast. Met temperaturen tot 39 graden vond de voetbalbond het gewoon te gevaarlijk. Fans krijgen het advies om de wedstrijd liever binnen te kijken — en over het algemeen: vermijd langdurige blootstelling aan de zon. Ook in Baskenland geldt vandaag code rood, en bosbranden zijn een reëel risico.
En dan zijn er nog de tragische gevolgen…
Helaas is de hitte al fataal geweest voor meerdere mensen die probeerden af te koelen. In Noordoost-Spanje verdronken drie jongens van 12 en 13 jaar nadat ze van rotsen in zee sprongen en door sterke golven werden meegevoerd. In Duitsland worden drie zwemmers vermist na een duik in de Rijn; op zaterdag verdronk een 23-jarige man in een meer bij Karlsruhe. En in Frankrijk kwam een 17-jarige jongen om nadat hij door de stroming van de Dordogne werd meegevoerd.
Wat nu?
De hitte blijft zich uitbreiden: morgen worden er nog hogere temperaturen verwacht — ook in Engeland en Duitsland gaan de graden flink omhoog. De golf duurt in ieder geval tot donderdag. Kortom: blijf koel, drink veel, let op elkaar — en neem die waarschuwingen serieus.
Vrouw (42) verdronken nadat ze kinderen redde uit de Waal
Een 42-jarige vrouw is verdronken nadat ze probeerde twee kinderen te redden uit de Waal. Volgens de politie werd ze later levenloos aangetroffen. Een woordvoerder van de plaatselijke veiligheidsregio vertelde aan RTL Nieuws dat er wel geprobeerd werd om haar te reanimeren, maar helaas zonder succes.
Wie de kinderen precies zijn en of ze familie van de vrouw waren, is nog onduidelijk.
De veiligheidsregio waarschuwt al een tijdje: zwemmen in de Waal is echt geen goed idee. De stroming is hevig, er varen veel grote schepen — die zelfs een soort aanzuigende kracht kunnen uitoefenen — en het waterpeil kan razendsnel stijgen of dalen.
Onderhandelingen VS en Iran in Zwitserland zijn eindelijk van de grond gekomen – maar de spanning zit er dik in
De langverwachte onderhandelingen tussen de Verenigde Staten en Iran zijn eindelijk begonnen – en dat gebeurt deze keer in Zwitserland. Afgelopen week sloot het tweetal een tussentijds akkoord, met als doel: binnen zestig dagen een definitief deal te sluiten. Maar het is al duidelijk dat het niet makkelijk wordt.
Vandaag staat Libanon centraal op de agenda – en dat is geen toeval. De gesprekken zouden oorspronkelijk vrijdag al van start gaan, maar die datum werd uitgesteld toen de gevechten tussen Israël en Hezbollah in Zuid-Libanon weer opflakten. Iran trok zich terug en annuleerde de eerste bijeenkomst. Waarom? Omdat Israël volgens hen blijft aanvallen, terwijl het tussentijdse akkoord juist ook Libanon onder het staakt-het-vuren brengt. Kortom: Iran vindt dat Israël de afspraak al breekt – en dat maakt Libanon nu één van de heetste onderwerpen aan de onderhandelingstafel.
Trump laat zich wel horen – vanaf zijn telefoon
Hoewel president Trump niet persoonlijk aanwezig is in Zwitserland, laat hij zich online duidelijk horen. Op TruthSocial schreef hij dat Iran “onmiddellijk moet stoppen met het onrust stoken via haar rijkelijk betaalde marionetten in Libanon”. Daarmee doelt hij natuurlijk op Hezbollah – de sjiitische beweging die door Iran wordt gesteund. En als dat niet gebeurt? Dan dreigt hij met harde maatregelen: “Iran zal hard worden aangepakt.”
Ook vicepresident Vance sprak kort voor de onderhandelingen begonnen. Hij noemde het Midden-Oosten “op een keerpunt in de geschiedenis” en stelde de grote vraag: kunnen de partijen samen een nieuwe weg inslaan – of keren we terug naar de oude, onstabiele manier van doen? Zijn antwoord was duidelijk: de tweede optie is geen gewenste, maar wel mogelijk.
Geen woord van Iran – en geen Iraanse vertegenwoordigers op het podium
Opvallend genoeg stonden tijdens de openingsceremonie alleen de Amerikaanse, Pakistaanse en Qatarese delegaties op het podium. De Iraanse delegatie – geleid door parlementsvoorzitter Ghalibaf en minister van Buitenlandse Zaken Araghchi – was nergens te bekennen. Ook sprak niemand namens Iran tegen de pers. Een stilte die net zo veel zegt als woorden.
Israël: “De wapenstilstand is fragiel”
En terwijl de diplomaten aan tafel zitten, blijft het op het slagveld branden. Kort nadat de onderhandelingen waren begonnen, liet de Israëlische legerchef weten dat de wapenstilstand in Libanon “zeer fragiel” is. Hij benadrukte dat het leger paraat moet blijven: “We moeten klaarstaan om gevechtsoperaties te hervatten, dreigingen af te wenden en indien nodig snel over te gaan tot offensieve acties.”
Duidelijk: de diplomatieke lijn en de militaire realiteit lopen momenteel ver uit elkaar.
Buitenland
Deel artikel:
Tilburgse Marjet: “Ik durf niet echt blij te zijn” na excuses aan Molukkers
Premier Rob Jetten heeft zondag namens de hele regering excuses aangeboden voor de manier waarop Molukse migranten na de Indonesische onafhankelijkheid zijn behandeld — een moment dat al dagen in de lucht hing, en waar veel mensen in de gemeenschap met spanning naar uitkeken. Voor Marjet Pals (66) uit Tilburg, die zich al jaren inzet voor haar Molukse medeburgers, is het een eerste stap. Maar ze klinkt niet juichend: “Ik wil niet ondankbaar klinken, maar ik durf niet echt blij te zijn — want teleurstelling doet zo’n pijn.”
Waarom deze excuses zo zwaar wegen
Toen Indonesië in 1949 onafhankelijk werd, vluchtten Nederlandse kolonisten terug naar huis. Ook Indonesische militairen die aan de Nederlandse kant hadden gevochten — vaak afkomstig uit de Molukken — kwamen mee. Zij kregen beloften: snel weer terug naar huis. Dat is nooit gebeurd.
Marjet vertelt het persoonlijk: “Mijn vader was KNIL-militair. Hij had altijd een ingepakte koffer in huis staan — klaar voor de terugreis die nooit kwam.” Voor hem komen deze excuses te laat. Hij overleed elf jaar geleden.
De premier deed zijn verontschuldigingen tijdens de onthulling van het nieuwe nationale monument op de Lloydkade in Rotterdam — een plek met diepe historische betekenis. Want hier arriveerde in 1951 het eerste schip met voornamelijk Molukse migranten. Uiteindelijk kwamen er ruim 12.500 mensen uit de eilandengroep aan. En toch, zo zei Jetten in een geëmotioneerde zaal vol familieleden, vrienden en activisten:
“Excuses voor het harteloze en eerloze ontslag als militair meteen bij aankomst in ons land. Excuses voor de gebrekkige opvang en huisvesting. Excuses voor niet gezien en in de steek gelaten worden. Voor het onvervulde verlangen naar thuis. Voor het verdriet en de pijn in zoveel Molukse gezinnen.”
“Eindelijk worden we gezien” — maar het doet nog steeds pijn
Marjet vindt het mooi dat er eindelijk erkenning komt: “Natuurlijk is de erkenning fijn en mooi. Eindelijk worden we gezien, gewaardeerd en gerespecteerd.” Maar die erkenning komt na decennia van zwijgen — en dat stilzwijgen heeft lang geschuurd, door meerdere generaties heen.
Pas onlangs voelde ze die pijn écht — tijdens de onthulling van het monument voor Chris Soumokil in Vught in april. Soumokil was een Molukse vrijheidsstrijder en president in ballingschap. “Toen zag ik al die mensen bij elkaar die op mij leken, die dezelfde zwaarte voelden, die ook die pijn herkenden. Ik moest eerder weggaan omdat het me te veel emotioneerde. Tot die dag keek ik met afstand, met mijn verstand naar onze geschiedenis. Nu kwam die binnen — en dat deed pijn.”
“Dit is pas de eerste stap”
Net als veel anderen in de Molukse gemeenschap reageert Marjet ingetogen. “Dit is een eerste stap. Nu moeten er nog meer stappen volgen om te laten zien dat dit niet opnieuw een loze kreet is naar ons.”
Ze heeft twee concrete vervolgacties in gedachten:
– Allereerst de teruggave van het lichaam van Chris Soumokil, die op 12 april 1966 werd geëxecuteerd op het Indonesische eiland Obi. Zijn stoffelijke resten zijn tot op de dag van vandaag niet gevonden — en zijn weduwe Nonja Soumokil, 92 jaar oud, wacht al 61 jaar op deze humanitaire daad.
– Tweede: pensioen voor alle weduwen van KNIL-militairen, als erkenning voor het werk dat hun mannen voor Nederland hebben verricht.
Premier Jetten erkent de twijfel en het wantrouwen. “De excuses krijgen pas betekenis door de daden die erop volgen,” zei hij in Rotterdam. Hij wil eerst goed onderzoek laten doen — en de Molukse gemeenschap daarbij betrekken.
Brobbey en Verbruggen stelen de show tegen Zweden: ‘Depays tijd is voorbij’
Gisteren was een dag om te juichen — en hoe! Nederland versloeg Zweden met een knappe 5-1-overwinning, en het publiek kreeg zichtbaar weer wat meer vertrouwen in het WK-verhaal. Na de wedstrijd tegen Japan was slechts 17 procent van het WK-voetbalpanel écht hoopvol over het toernooi — nu is dat opgelopen naar 60 procent. Voor 39 procent is het vertrouwen onveranderd, en maar 1 procent voelt zich juist minder optimistisch na de zege. Duidelijk: die vijf doelpunten deden hun werk.
En wie scoorde die doelpunten? Brian Brobbey opende de score — en daarna nog eens. Twee keer raak in de eerste helft, en plotseling was hij niet meer ‘die jongen uit Ajax’, maar de man die Oranje écht op scherp zette. Cody Gakpo nam het over in de tweede helft: ook twee keer doorgestoken. En dan nog Crysencio Summerville, die met zijn eerste WK-treffer de kers op de taart zette.
Maar het ging niet alleen om de aanvallers. Keeper Bart Verbruggen was overal: reddingen links en rechts, doel bijna leeg gehouden, en een rustgevende aanwezigheid achter de verdediging. Volgens het panel was hij net zo onmisbaar als de doelpuntmakers.
En wat dachten de fans?
– 69 procent noemde Brobbey de beste speler van de avond — en één fan bracht het kort en krachtig op het punt: “Hij werd onderschat en laat zien dat Depays tijd voorbij is.”
– 53 procent koos voor Gakpo: “Een plaag voor Zweden, haalde eindelijk weer zijn niveau.”
– Hetzelfde percentage (53 procent) vond ook Verbruggen de grote uitblinker: “Hij heeft echt veel goals voorkomen. Schitterende reddingen.”
– En Summerville? Die won de hartstochtelijke steun van 44 procent: “Klassieke Nederlandse school, voetbalt met lef.”
Met zo’n overwinning lijkt Nederland nu echt een serieuze kandidaat voor de knock-outfase. Na de volgende poulewedstrijden weten we precies waar Oranje in de rangschikking staat — en wie er mogelijk op wacht in de volgende ronde. Brazilië of Marokko? Het panel is verdeeld:
– 55 procent zou liever tegen Brazilië spelen — ooit een machtig elftal, maar volgens sommigen nu ‘niet meer wat het is geweest’.
– 45 procent durft wel tegen Marokko: “Daar winnen we echt niet zomaar van”, klinkt het bij de eersten. De anderen houden vol: “Brazilië is Brazilië — en blijft Brazilië.”
Hoe dan ook: het wordt spannend. En gisteren? Gisteren werd er volop gejuicht. In deze video zie je hoe Oranjefans reageerden op elk doelpunt:
Het WK Voetbalpanel is onderdeel van het RTL Nieuwspanel. Peilingen onder dit panel worden, in tegenstelling tot de reguliere peilingen van het RTL Nieuwspanel, niet gewogen. Het WK Voetbalpanel bestaat uit ruim 8500 voetbalfans. Ook meedoen? Meld je hier aan!
